I continue to be in the «breaking wave» mood, in spite of the fact that the first autumn rain drops pelted the dry soil since yesterday.

Three and a alf years ago I wrote about Nikos Varverakis’ tavern in New Epidavros.

Today I return to find the same values and, fresh seafood, fresh as ever, and cooked with respect to Nature.

Epidavros, Asclepeion

It is only natural to visit Nea Epidavros (a small village 20 km northeast of Palea Epidavros) and Nikos Varverakis’ tavern after a visit to the Theater and the Asclepeion in Palea Epidavros.

The first thing I asked for was the octopus. I remembered that last time I had tasted it simmered in wine and it was delicious.

Octopus cooked in wine

I was not disappointed. First of all, the octopus was small, which means fished locally. Second, the head was «dirty», which means untouched, with all the delights of the sea left intact.

This is the reason why seafood is better consumed fresh. Can you imagine eating a frozen octopus with a «dirty» head? I cannot.

Octopus – detail

However, it is not enough to have a really fresh small octopus. Cooking it is a real challenge, as it can be so easily destroyed.

Nikos is a master in simmering the octopus in wine until it reaches perfection. The sauce was so good, that whatever was left I ate with the fish!


The greens that accompanied the fish were vlita, boiled to perfection, served with real olive oil.

One of the most abused greens, vlita, when fresh and young is so tender that it is usually overboiled and destroyed, losing its colour to a murky muddy green-grey.

Not in Nikos’ tavern. Silky leafs, melting in your mouth, with tasty olive oil that dressed them adequately to the extent that no lemon was needed.

Fried cod

Now to the fish. Nikos recommended – and of course I accepted – fried cod.

Cod fished in the local waters is a small fish, nothing compared to the 5-10 kg fish of the Atlantic.

It is tasty, has very few bones, but it has to be super fresh, otherwise it is no good.

Not to mention the frying. The oil has to be «fresh» because the flavor of the flesh is very subtle. A reused oil can spoil a perfectly good fish.

Not in Nikos’ tavern.

The cod was fried to perfection, and it was so fresh that I could literally see the gelatin flowing out of the fish.

Needless to say, I will – one day – return.

«Except for the times of suffering, as of fear, I would think that the worst moments are those of pleasure because the hope for them and the memory of them, which occupy the rest of our lives, are better and much more pleasant than the pleasures themselves.»

Memorable sayings of Filippo Ottonieri, Giacomo Leopardi

Fishtavern «Cavouri», Marathon Beach: By the (breaking) sea wave

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου, 2012

I continue to be in a «breaking sea wave» mood, and there is no better place to have lunch when you are in this mood than the beach itself, especially when the tables are less than one meter away from the breaking wave!

There was a nothern wind of medium strength, and the wave was breaking indeed!

The fresh wind comes from the Aegean, passing from the Southern tip of Evoia.

This wind has a cleansing effect on me.

It strips away all the mumbo-jumbo that clutters my Being and helps me see into my true (authentic) nature.

The breaking sea wave is my satori catalyst.

Unfortunately this glimpse into the true me does not last for very long.

However, I consider myself fortunate that it lasts even for a few seconds.

In any case, having achieved the «satori» state, I had to go for the unadulterated, pure taste of the fish.

The colorful salad that came as a prelude, acted as an evangelist for the main course.

A fresh sea bass, grilled to perfection.

Words fail me.

In addition to the subtle aroma of the sea, I was deeply absorbed by the gelatinous texture of the moist flesh.

The more fresh the flesh, the higher the gelatine effect.

Absolutely delicious!

But I must confess that a thought crossed my mind.

Given the quality of the fish, how would it be to have half of it served raw by Mizutani, and the other half grilled?

For the time being I will stay with the thought stuck in my mind. It may be a while before Mizutani visits Marathon.

Fresh grapes, cut a minute ago from the vines providing the very welcome shade, took away the aromas of the sea and brought Dionyssus to the table.

Ora sono ubriaco

d’ universo

I am now drunk

from the universe

(Giuseppe Ungaretti)

Damianos Fish Tavern, Ambelas, island of Paros, Greece

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου, 2010

A touch of the unforeseen landed me on the island of Paros for a short visit in October. The tourist season in Paros is very short, only three months, June, July, September. As a result in the first half of October the options for a decent meal to the visitor are limited.

Initially I wanted to go to Ventouris, a fish tavern I have enjoyed in the past, but as I have heard the tavern was closed. Instead, I opted for the fish tavern of Damianos, 100 meters from Ventouris. Here is my report.

The tavern is literally by the sea. However, the days before my arrival there were quite strong winds that prevented the fish boats from fishing. The result is that the fresh fish available was minimal (literally). When nature tries you you have to resort to the means by which man has been able to preserve food. In this case, salt curing provided the answer to the question: «what  do you recommend for today?»

Salt cured red mullet with garlic and rosemary

Manos brought to me the red mullet fillets that have been salt cured, then thoroughly cleaned from the salt and stored in olive oil, thin slices of garlic and rosemary. The taste was wonderful, intense, full of flavor, and the flesh juicy and firm. Eduardo, the Peruvian who has made Paros his home for the last 15 years, told me the story of the dish. It started from a village on the Peloponnese and was modified by Damianos, the owner of the tavern.

Salt cured sardines - frissa

The next delicacy was salt cured frissa, the large sardine fished in the waters of the Aegean.  Here what impressed me was the balance of the salty taste, and the moist flesh of the fish. One thing is obvious, Damianos knows how to salt cure fish!!!

Potatoes with onions and capers

The island of Naxos can be seen from Ambelas. It is less than 5 nautical miles away. Manos told me that they had received some nice potatoes from Naxos. they boiled them, dressed them with olive oil, and served with parsley, onions and capers which grow in abundance on Paros. I Was lucky to taste this dish, that in its simplicity was magnificent!!!! The flesh of the potato was sweet, soft and almost creamy. The combination with the onions and the capers was harmonious.


This dish of assorted vegetables came to partner with the main protein dish of the meal, chick peas!!! Chick peas  grown on the island of Paros are limited in quantities but delicious. They cook them in the oven with plenty of onions and herbs (mainly oregano). They are soft, tender, and have smoky flavor.

Chick peas

At the end, a simple and delicious local sweet, called «patsavouropita», literally translated as «rag-pie». It is made with fillo, and a mix of eggs, milk, flower, and a bit of lemon peel.

Eating is Damianos was a pleasure of discovery of the technique and joy of salt curing done with expertise and skill. But the potatoes with the onions and the capers topped the bill for me as the simplest and most flavorful dish. Talking to Eduardo after the meal, he promised to me that next time (assuming that fish and seafood will be available) he will prepare the original Peruvian cheviche. For those who have tasted the original Peruvian cheviche, this sounds like a very good reason for another quick visit to Paros. Thank you Eduardo, Manos, and Thodoris, for a wonderful meal and your hospitality.

Au revoir!

Παρολη τη θλιψη μου για την καταστροφη της Αττικης, δεν προκειται να μηρυκασω για μια ακομα φορα τα ιδια και τα ιδια, περι κρατους, λαου, καταπατητων, ληστων και αποκεφαλιστων, ειδολολατρων και ιουδαιων. Δεν εχει πια νοημα.

Θα γραψω λιγα λογια για ενα μικρο ταβερνακι στο χωριο Πυργαδικια στη Χαλκιδικη, την Αφθόνη. (Η καλη  μου η φιλη η Γιαννα με ρωτησε στο σχολιο της, και της απαντησα οτι την ανακαλυψη της ταβερνας της δεσποινας την οφειλω στον Βασιλη, τον κυρη του Βιραγγα, που παρολον οτι ειναι μερακλης μαγειρας, με παροτρυνε να δοκιμασω τα καλα της δεσποινας! ειναι αυτο που λεμε, ρωτοντας πας στην πολη! το θεμα βεβαια ειναι ποιον ρωτας!)

Η Αφθόνη, ηταν μια τοποθεσια στη Μικρα Ασια, δεν ξερω ακριβως που, και τη μετεφεραν μαζι τους οι προσφυγες στη Χαλκιδικη.

Η Ταβερνα διευθυνεται απο τη Δεσποινα, μια ευγενικη και δραστηρια γυναικα που ειναι παντου. Και στην κουζινα και στο σερβιρισμα.

afthoni1 Η πρωτη γευση αποτελεσε και την μεγαλη εκπληξη της επισκεψης, γιατι ηταν για μενα πρωτογωρη. Τηγανητα μυδια.

musselsΕλα ομως που δεν ειναι τα συνηθισμενα, μυδια, αλλα απο την Ολυμπιαδα, λιγο παραδιπλα δηλαδη. Τετοια ζουμερη νοστιμια αψογα τηγανισμενη και σερβιρισμενη χωρις αλλατια και αλλα, δεν θα βρειτε σε πολλα μερη!

mussels1Δειτε το σχημα και θα αρχισετε να καταλαβαινετε τι εννοω. Συνηθως τα μυδια που τρωμε τηγανητα ειναι ελλειψοειδη μαλλον πεπλατυσμενα. Εδω εχομε σφαιροειδη και μαλλον σφαιροειδεστατα! Οσο για το τι υπαρχει εντος, προκειται περι κυψελης αρωματων θαλασσινων και υφης που χωρις να ειναι σκληρη, σου αφηνει ολοκληρη την αισθηση της σαρκας του μυδιου.

Προσοχη! Μην κανετε το λαθος να παρετε σαγανακι τα μυδια, μονο τηγανητα! Το σαγανακι ειναι εφευρεση για την αναλωση των αγευστων και αοσμων θαλασσινων αγνωστου προελευσεως και φρεσκαδας! Αυτο δεν αναφερεται στην καλη Δεσποινα, αλλα στην βαρβαρη εφευρετικοτητα της συμπαθους ταξεως των σσαβουρατζηδων επαγγελματιων της εστιασης.

shrimp1 Οι ψητες γαριδες ενα γλυκισμα, ζουμερες και κοτσωνατες.

skoubriΤο σκουμπρι στα καρβουνα μια αποθεωση αρωματων και σαρκωδους υφης!

Και οπως σημειωσε το δεσποιναριον, ολα αυτα με ουζακι!  Και μετα υπνακι κατω απο τα δεντρα, γιατι ο πολιτισμος ειναι καθημερινη υποθεση, και ο μεσημεριανος υπνακος μεγα πολιτιστικο αγαθο για ολιγους και μερακληδες!

Ευγε στη Δεσποινα και στον ψηστη συζυγο της, και με το καλο να τους ξαναδω!

Η ραψωδια γευσεων και αρωματων εκλεισε με τραγανιστο πεντανοστιμο καρπουζι απο τα Πλανα, ενα χωριο στο οροπεδιο του Χολομωντα.

Σημερα θελω να παμε στο Δουραμπεη στο Μικρολιμανο για μεζεδακια και ψαρακια.

Μια παραδοσιακη δυναμη καλου φαγητου, ο Δουραμπεης σημερα προσφερει ενα ομορφα διαμορφωμενο και δροσερο καλοκαιρινο ντεκ.

Το καλοκαιρινο ντεκ

Το καλοκαιρινο ντεκ

Η αρχη εγινε με αχινοσαλατα τελεια και γευστικωτατη.



Μετα το λουτρο στις αναλαφρες γευσεις ακολουθησε η αρμονια γευσεων απο τους πετροσωληνες.



Η σως στους πετροσωληνες ηταν ενα αριστουργημα, αξιζε δεκα φορες και παραπανω η επισκεψη και μονο για αυτη την αρμονια γευσεων!



Για να καταλαβετε την ενταση και τη διαρκεια της γευσης, εντυσα τη ροδελα του καλαμαριου με τη σως και πηγα για μια ακομη φορα στα ουρανια!



Επιτελους! Καραβιδοψυχα υπεροχα τηγανισμενη, με λιγο πιπερακι, χωρις μαγιονεζα!  Πολιτισμος θαλασσινος και αληθινος!



Κι ερχομαστε στις αδιαμφισβητητες σταρ του τραπεζιου, τις υπεροχες κατσουλες (Xyrichtys novacula), που οσο ομορφες ειναι να τις βλεπεις αλλο τοσο γευστικες ειναι να τις απολαμβανεις τηγανισμενες σε βουτυρο! Ζητησα απο τον σεφ να βαλει βουτυο γιατι αυτο ψαρακι θελει το βουτυρο του!

Τηγανητες Κατσουλες

Τηγανητες Κατσουλες

Δεν το συζητω, μοναδικες γευσεις ελληνικες, η σαρκα του ψαριου αυτου ειναι σαν το μεταξι! Και μοσχοβολα θαλασσα!

Το τηγανισμα ηταν εργο μαεστρου, που ξερει καλα το ψαρι και το τηγανι!

υγ. Στα αγγλικα το ψαρακι λεγεται Pearly razorfish.

Στη Νεα Επιδαυρο, εκει ακριβως που τελειωνει ο δρομος, φατσα στο λιμανακι για τα αλιευτικα, υπαρχει η ταβερνα του Νικου. Το επισημο ονομα ειναι «το κυμα», αλλα ολι τον ξερουν με το ονομα του, απο την εποχη που εδω και χρονια, οταν η περιοχη ηταν μονο κτηματα και τιποτε αλλο, ο παππους Νικος ανοιξε αυτο το μαγαζακι.

In the small community of Nea Epidavros, where the road ends and you arrive at the small fishing port, you can find the tavern of Nikos. Its official name is «To Kima», bit everyone knows it by the name of its proprietor, Nikos. The tavvern goes three generations back, to the grandfather of Nikos, who started it when there was practically no one in the area, but oranges and lemons. 


Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων

Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων - The small fishing port

Η τοποθεσια ειναι ησυχη, ακομη και νταλα καλοκαιρι, ποσο περισσοτερο σημερα, 25 Μαρτιου. Καθεσαι στα τραπεζακια που εχει εξω και ακους τα πουλακια να τραγουδουν, και το κυμα να σκαει πεντε μετρα παρακατω.

The area is very quite, even during the summer, let alone today, the 25th March. You sit down, 5 meters from the sea, and you listen to the concert of the birds and the sounds of the sea.


Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern

Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern

 Στην περιπτωση του Νικου θα μπορουσε να ισχυσει οτι πουλαει τοποθεσια και μονο. Οχι ομως! Ιδου οι αποδειξεις.

With such an advantage, Nikos could sell only «location». However, this is not the case. Here is the proof.



Βρουβες - Greens

Ειχα απειρο καιρο να φαω βρουβες. Και ομως, ο Νικος τις εχει και τις σερβιρει βρασμενες στην εντελεια, λαχταριστες, με ελαιολαδο που παραγει στο κτημα του. Δεν υπαρχει ωραιοτερος τροπος να ξεκινησεις το γευμα απο αυτη την πικρη και μεταξενια γευση που κοντραρει με το λεμονι.

It was a long time ago when I last tasted the greens called «vrouves» in Greek. They are bitter and silky soft, when cooked properly, and go very well with lemon and olive oil. There is no better way to start a meal. They were divine!


Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar

Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar

Ακολουθησε το υπεροχο μαγειρευτο χταποδακι που λοιωνει στο στομα και σε πλημμυριζει με τα αρωματα του.

The octopus that followed was cooked in its own juice with a touch of salt and vinegar. Exquisite taste and texture, this dish alone deserves the visit!



Σαφριδι - Safridi

Το ψητο σαφριδι που ηρθε στη συνεχεια ηταν μια αποθεωση της θαλασσας, γεματο αρωματα και νοστιμια.

Safridi is a surface fish that is considered to be second rate. It arrived grilled to perfection, and it was fresh as the daisies in the nearby field.


Μπαρμπουνια στη σχαρα

Μπαρμπουνια στη σχαρα - Grilled red mullets

Κλεισαμε με μπαρμπουνια στη σχαρα, μια πολυ επικινδυνη αποπειρα, αν λαβει κανεις υποψη οτι το μπαρμπουνι ειναι πολ ευαισθητο και σχετικα μικρο ψαρι, οποτε μπορει να καει, να διαμελισθει, και εν γενει να ταλαιπωρηθει στη σχαρα στα χερια ενος μετριου ψηστη.  Στο Νικο ομως το ψησιμο ηταν στην εντελεια, η σαρκα ηταν ζουμερη και σφιχτη, και τα αρωματα εκαναν τις γατες της γειτονιας να στησουν τρελλο χορο.

We concluded the lunch with grilled barbounia  (red mullets). they were perfectly grilled and full of taste. The flesh was firm and jiucy.  


Η παραλια

Η παραλια - The Beach

Αξιζει λοιπον να παρεις το αυτοκινητο και να ταξιδεψεις τα 120 χιλιομετρα απο την Αθηνα προς τη Νεα Επιδαυρο, οι ευωδιες και η γαληνη του μερους σε ανταμοιβει. Οσο για τον λογο «αξια προς τιμη» μιλαμε για υψηλα μεγεθη! 

In the context of a visit to the ancient theater of Epidavros, providing you can do a retour, come to Nikos for lunch. You will not regret it.

Η Ελλαδα ποτε δεν πεθαινει, και για του λογου το αληθες, σας παρουσιαζω την ψαροταβερνα «Γιωργακης», στην Κακια Θαλασσα Κερατεας. Δυο βηματα απο την Αθηνα, ιδεωδης προορισμος για γρηγορη αποτοξινωση, εξαισιο ψαρι σε λογικες τιμες και μια ησυχια και γαληνη που διαρκει μεχρι που κλεινουν τα σχολεια. Για οσους ενδιαφερονται, το τηλεφωνο (το ζητησε η Βουλη) ειναι 22990 28444.

Η θεα απο το Γιωργακη

Η θεα απο το Γιωργακη

Η Κακια Θαλασσα ειναι περιπου 5 χιλιομετρα απο την οδο Μαρκοπουλο – Λαυριο. Καθως ερχεσαι απο Αθηνα, στριβεις αριστερα στη διασταυρωση που δεξια σε πηγαινει στην Κερατεα. Μετα απο μια διαδρομη μεσα σε ελαιοδεντρα και πευκα, φτανεις σε δυο μικρους κολπους. Ο πρωτος ειναι αυτος που βλεπεις και απο τη βεραντα της ταβερνας, ενω ο δευτερος ειναι λιγα μετρα παραπερα.

Ο δευτερος κολπος

Ο δευτερος κολπος

Η ταβερνα ειναι στον πρωτο κολπο, ενα χαμοσπιτο πανω στο κυμα, χωρις ταμπελα, που δεν το πιανει το ματι.

Η ταβερνα "Γιωργακης"

Η ταβερνα "Γιωργακης"

Παραδιπλα εχει δυο πελωριες ταβερνες με ταμπελες, πινακες και διαφορα αλλα, το ενστικτο μου ομως με οδηγησε στο χαμοσπιτο, επειδη δεν ειχε καμμια ταμπελα. Ημουν σωστος. Μια επισκεψη στο «Γιωργακη» ειναι ο καλυτερος τροπος να επιβεβαιωσει κανεις την αξια της μινιμαλιστικης ψαραδικης ελληνικης γαστρονομιας που με τεχνη αναδεικνυει την αριστη πρωτη υλη και υλικα.

Μαριδες γλυκισμα

Μαριδες γλυκισμα

Οι μαριδες ηταν γλυκισμα, αφρατες και με τα αρωματα της θαλασσας. Πανδαισια με το καλημερα σας.



Η αχινοσαλατα γεματη αρωματα εστω και αν δεν φαινεται στην φωτογραφια, οπου αντανακλαται η καλαμωτη στεγη της βεραντας.

Σφυριδα στα καρβουνα

Σφυριδα στα καρβουνα

Εκει ομως που ο «Γιωργακης» αριστευε μετα πολλων επαινων ηταν στο ψαρι. Διαλεξα μια σφυριδα ενος κιλου. Ηρθε ψημενη στην εντελεια, μελωμενη και μοσχομυριστη, μια πανδαισια μοναδικη. Μπορω να πω χωρις επιφυλαξη οτι ειχα χρονια να φαω τοσο σωστα ψημενο ψαρι στην ελλαδα.



Δια του λογου το αληθες: απολαυστε την παλλευκη σαρκα, με τους χυμους να την τριγυριζουν, και (δεν μπορειτε να μυρισετε εδω) ολες τις μυρωδιες να σου σπανε τη μυτη! Το λαδολεμονο αψογο, με πραγματικο ελαιολαδο. Περιττο να πω οτι φαγωθηκε αποκλειστικα με το χερι, κοκκαλα και σαρκες και κεφαλι. Το υπερτατο δε μεζεδακι, τα μαγουλα, ανηκουν στις χρυσες σελιδες της ελληνικης γαστρονομιας.

Η εισοδος της ταβερνας

Η εισοδος της ταβερνας

Γεια σου Γιωργακη, θα σου ξαναρθω!