Lunch 26th December 2009 – Toscana meets Thessaly

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου, 2009

On the 26th December is the name day of my “brother”, Manolis. We have made it a tradition that every year we get together in my house and celebrate his name day having lunch. The same happened yesterday, and I happy to report the proceedings of this event.

As you may remember, I already had a go at the menu a couple of weeks ago, but as it usually happens, things changed. The ever moving fate brought two regions of the Mediterranean together on the menu. Thessaly of Greece and Toscana of Italy contributed their best products. Spleen sausage (splinantero) from Trikala and Bistecca Fiorentina from Panzano, Toscana.

Lets start from the appetizer, which is like a greeting card of the two regions in an envelope.

Hard salty goat’s cheese (kefalotiri) from Trikala and pancetta from Toscana, join forces in the greeting card.

Place one slice of cheese on top of a phillo pastry sheet, then a slice of pancetta, then tomato and parsley and wrap as an envelope. Bake and serve steaming hot.

This envelope was well received by all participants, who more or less gulped it down in a frenetic mode. This was largely due to the fact that the cheese had melted, it was thoroughly covered by the liquid fat of the pancetta, and engaged in constant dialogue with the acidity of the tomato and the strong sweet flavoor of the parsley. Hard to resist!

Next in line was the spleen sausage, the “splinantero” (σπληναντερο), prepared by a shepherd in a village near Trikala, in the region of Thessaly. This is forbidden food, according to the European Union. This is sausage made from the spleen and heart of muton, wrapped in the “suet” fat (μπολια). For the Greek speaking visitors, I have created an entry in wikictionary on splinantero (the spleen sausage).

I grilled it on charcoal fire and the result was divine! The honest beauty and quality of the ingredients shone through the grilled melting cover. Every dialog seized. Only moans could be heard.

Then it was time to greet the Tuscan beauty, La Bistecca Fiorentina! Especially prepared by my friend Dario Cecchini in Panzano, Chianti. I grilled la bistecca over charcoal, as the spleen sausage.

In Greece a lot of people eat meat well done, and so my task was a difficult one, as I personally detest well done meat. In any case, it all worked well and everyone was happy! Manolis more than anyone else, as he devoured the bone!

The bistecca was out of this world! Tender, juicy, full of flavors, it was literally melting in the mouth! Grazie Dario!

Every good meal must end with a good desert, may be more than good, to lighten the hearts and the stomachs of the participants. In this case, I made a kiwi tart on the basis of a recipe by Thomas Keller (Bouchon).

I am proud to report that not even a flake of the pastry was left! Needless to say, this lunch also demolished the alleged divorce that I have taken from sweets. (Manolis could make a comment here!).

A short note on the wines, all of which came from Toscana. We started with Morellino di Scansano Riserva 2000, from Val delle Rose (92 out of 100 in the Wine Spectator). Continued with Alte d’ Altesi 2000 from Altesino (93 out of 100 in the Wine Spectator). For the desert we had Castello di Brolio Vinsanto del Chianti 2004, from Barone Ricasoli.

Timbale a la Greque

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου, 2009

servedToday I have prepared a dish that belongs to the family of Italian timbale, but I have changed the ingredients to a considerable degree. The overall concept remains the same. The timbale is a big stuffed drum. What has inside varies, as well as its skin. zucchini

I decided to use eggplants and zucchini in the stuffing, combined with penne pasta and ground pork meat. Here it goes.

I got the round zucchinis that I like very much and fantastic bell shaped eggplants and fried them in olive oil.

detail_meat_startFor the meat I got a nice chunk from the upper leg, that had some fat in it. I then browned the meat with onions, one red and one green pepper.After browning, I added tomato paste and two chopped fresh tomatoes.

detail_meatI let the meat to simmer in low heat for one hour.

eggplants_zucchini_detailAfter frying the vegetables, I let them rest on paper, while I prepare the dough for the skin of the timbale. I made it like a rich bread, in order to adsorb all the juices of the vegetables and the meat without becoming excessively soft.

In parallel, I prepare the penne “al dente” so that they do not disintegrate when they cook inside the timbale.

We are now ready to integrate and compose.

Lay the dough on a bell shaped baking dish and work it with your hand so that it covers most of the surface of the dish. I added olive oil and sesame seeds in the dish prior to spreading the dough.

step-1Add the vegetables and slices of parmesan cheese.

step-2Add the penne.

step-3Add the meat and make sure you have at least 2 centimeters to the rim of the dish, as the dough will expand in baking.

ready-to-bakeAdd a layer of dough at the top, spread egg all over to give it a nice golden color, and bake in the oven for one hour, in 250 degrees centigrade. Stick a nice in the timbale a couple if times, to let the steam out.

baked-and-servedOnce baked, let it rest for 15 minutes, then serve on a round dish. A very sharp knife is required when serving.

grand_detailLet the timbale warm your heart with its harmony of smells and tastes!

Ο Αγιος Προδρομος ειναι ενα καταπρασινο χωριο λιγο πριν τον Πολυγυρο Χαλκιδικης, καθως ερχεσαι απο Θεσσαλονικη. Εκτος απο το πρασινο ομως διαθετει και μια συστοιχια απο ψησταριες που μπορει να δελεασουν ακομα και χορτοφαγους! Το συννεφο της τσικνας απλωνεται γλυκα πανω απο το χωριο που κατακλυζεται απο τους περιοικους για ενα ωραιο μεζεδακι σε συμφερουσα τιμη!

ag_prodromos

Ο φιλος μου ο Βασιλης μου προτεινε να επισκεφθω τον “Διογενη”, ενα πεντακαθαρο μαγαζι που το κρατα μια οικογενεια με χαρα και ευγενεια.

diogenis

Δοκιμασα τα πιο δυσκολα, τα πιατα δηλαδη που ακριβως επειδη υπαρχουν σχεδον παντου κινδυνευουν να ειναι σχεδον αδιαφορα και χωρις χαρακτηρα.

Ξεκινω με τα σουτζουκακια.

soutzoukakiaΜυρωδατα, ζουμερα, με εντονη τη γευση κρεατος! Αξιζουν τον κοπο, ειναι μια πολυ ωραια λιχουδια! Και ειρησθω εν παροδω, ειναι και πολυ κοντα στα ρουμανικα”μιτς” που ειχα παρουσιασει προσφατα. Τα σουτζουκακια του Διογενη χωρις να ειναι λιπαρα ειναι πολυ ζουμερα, και αυτο κανει τη διαφορα!

Συνεχιζω με το ελληνικον σουβλακι!

souvlakiaΚαι εδω ο Διογενης διεπρεψε. Νοστιμωτατο κρεας, χωρις να ειναι λυσσα στο αλλατι η γεματο πιπερι που κρυβει την γευση του κρεατος! Με λελογισμενο λιπακι, ισα ισα για να σε γλυκαινει με τη χαρα της μικρης αμαρτιας που ομως ειναι τοσο μικρη που την παιρνει ο ανεμος μαζι με την τσικνα!

Το ψησιμο και στα δυο πιατα αψογο! Επεναλαμβανω το πιο σημαντικο απολα μετα την πιοτητα των κρεατων. Ο ψηστης εβαλε και στα δυο πιατα ελαχιστο αλατι και πιπερι! Αυτο αποτελει σχεδον “ανθελληνικη” συμπεριφορα!

Κλεινω με τα συνοδευτικα που εν προκειμενω ταιριαζουν τελεια!

tirokafteriΗ τυροκαυτερη ηταν μετριας εντασεως, και νοστιμη, ενω οι περισσοτερες ειναι απλα μια καυτερη μαζα!

Η χωριατικη πλουσια και με υλικα ολοφρεσκα και τραγανα!

saladΤο καταστημα προσεφερε το πατροπαραδοτο ραβανι.

ravani

Η “ποιοτητα προς αξια” ειναι πολυ υψηλη! Ο Διογενης χτυπα την κριση κατακεφαλα!

Καλην εβδομαδα και καλη ορεξη!

Παρολη τη θλιψη μου για την καταστροφη της Αττικης, δεν προκειται να μηρυκασω για μια ακομα φορα τα ιδια και τα ιδια, περι κρατους, λαου, καταπατητων, ληστων και αποκεφαλιστων, ειδολολατρων και ιουδαιων. Δεν εχει πια νοημα.

Θα γραψω λιγα λογια για ενα μικρο ταβερνακι στο χωριο Πυργαδικια στη Χαλκιδικη, την Αφθόνη. (Η καλη  μου η φιλη η Γιαννα με ρωτησε στο σχολιο της, και της απαντησα οτι την ανακαλυψη της ταβερνας της δεσποινας την οφειλω στον Βασιλη, τον κυρη του Βιραγγα, που παρολον οτι ειναι μερακλης μαγειρας, με παροτρυνε να δοκιμασω τα καλα της δεσποινας! ειναι αυτο που λεμε, ρωτοντας πας στην πολη! το θεμα βεβαια ειναι ποιον ρωτας!)

Η Αφθόνη, ηταν μια τοποθεσια στη Μικρα Ασια, δεν ξερω ακριβως που, και τη μετεφεραν μαζι τους οι προσφυγες στη Χαλκιδικη.

Η Ταβερνα διευθυνεται απο τη Δεσποινα, μια ευγενικη και δραστηρια γυναικα που ειναι παντου. Και στην κουζινα και στο σερβιρισμα.

afthoni1 Η πρωτη γευση αποτελεσε και την μεγαλη εκπληξη της επισκεψης, γιατι ηταν για μενα πρωτογωρη. Τηγανητα μυδια.

musselsΕλα ομως που δεν ειναι τα συνηθισμενα, μυδια, αλλα απο την Ολυμπιαδα, λιγο παραδιπλα δηλαδη. Τετοια ζουμερη νοστιμια αψογα τηγανισμενη και σερβιρισμενη χωρις αλλατια και αλλα, δεν θα βρειτε σε πολλα μερη!

mussels1Δειτε το σχημα και θα αρχισετε να καταλαβαινετε τι εννοω. Συνηθως τα μυδια που τρωμε τηγανητα ειναι ελλειψοειδη μαλλον πεπλατυσμενα. Εδω εχομε σφαιροειδη και μαλλον σφαιροειδεστατα! Οσο για το τι υπαρχει εντος, προκειται περι κυψελης αρωματων θαλασσινων και υφης που χωρις να ειναι σκληρη, σου αφηνει ολοκληρη την αισθηση της σαρκας του μυδιου.

Προσοχη! Μην κανετε το λαθος να παρετε σαγανακι τα μυδια, μονο τηγανητα! Το σαγανακι ειναι εφευρεση για την αναλωση των αγευστων και αοσμων θαλασσινων αγνωστου προελευσεως και φρεσκαδας! Αυτο δεν αναφερεται στην καλη Δεσποινα, αλλα στην βαρβαρη εφευρετικοτητα της συμπαθους ταξεως των σσαβουρατζηδων επαγγελματιων της εστιασης.

shrimp1 Οι ψητες γαριδες ενα γλυκισμα, ζουμερες και κοτσωνατες.

skoubriΤο σκουμπρι στα καρβουνα μια αποθεωση αρωματων και σαρκωδους υφης!

Και οπως σημειωσε το δεσποιναριον, ολα αυτα με ουζακι!  Και μετα υπνακι κατω απο τα δεντρα, γιατι ο πολιτισμος ειναι καθημερινη υποθεση, και ο μεσημεριανος υπνακος μεγα πολιτιστικο αγαθο για ολιγους και μερακληδες!

Ευγε στη Δεσποινα και στον ψηστη συζυγο της, και με το καλο να τους ξαναδω!

Η ραψωδια γευσεων και αρωματων εκλεισε με τραγανιστο πεντανοστιμο καρπουζι απο τα Πλανα, ενα χωριο στο οροπεδιο του Χολομωντα.

Σημερα θελω να παμε στο Δουραμπεη στο Μικρολιμανο για μεζεδακια και ψαρακια.

Μια παραδοσιακη δυναμη καλου φαγητου, ο Δουραμπεης σημερα προσφερει ενα ομορφα διαμορφωμενο και δροσερο καλοκαιρινο ντεκ.

Το καλοκαιρινο ντεκ

Το καλοκαιρινο ντεκ

Η αρχη εγινε με αχινοσαλατα τελεια και γευστικωτατη.

Αχινοσαλατα

Αχινοσαλατα

Μετα το λουτρο στις αναλαφρες γευσεις ακολουθησε η αρμονια γευσεων απο τους πετροσωληνες.

Πετροσωληνες

Πετροσωληνες

Η σως στους πετροσωληνες ηταν ενα αριστουργημα, αξιζε δεκα φορες και παραπανω η επισκεψη και μονο για αυτη την αρμονια γευσεων!

Καλαμαρι

Καλαμαρι

Για να καταλαβετε την ενταση και τη διαρκεια της γευσης, εντυσα τη ροδελα του καλαμαριου με τη σως και πηγα για μια ακομη φορα στα ουρανια!

Καραβιδοψυχα

Καραβιδοψυχα

Επιτελους! Καραβιδοψυχα υπεροχα τηγανισμενη, με λιγο πιπερακι, χωρις μαγιονεζα!  Πολιτισμος θαλασσινος και αληθινος!

Κατσουλες

Κατσουλες

Κι ερχομαστε στις αδιαμφισβητητες σταρ του τραπεζιου, τις υπεροχες κατσουλες (Xyrichtys novacula), που οσο ομορφες ειναι να τις βλεπεις αλλο τοσο γευστικες ειναι να τις απολαμβανεις τηγανισμενες σε βουτυρο! Ζητησα απο τον σεφ να βαλει βουτυο γιατι αυτο ψαρακι θελει το βουτυρο του!

Τηγανητες Κατσουλες

Τηγανητες Κατσουλες

Δεν το συζητω, μοναδικες γευσεις ελληνικες, η σαρκα του ψαριου αυτου ειναι σαν το μεταξι! Και μοσχοβολα θαλασσα!

Το τηγανισμα ηταν εργο μαεστρου, που ξερει καλα το ψαρι και το τηγανι!

υγ. Στα αγγλικα το ψαρακι λεγεται Pearly razorfish.

Today’s menu has anchovies, one of my favourite small fishes, in spite of the fact that the archenemy of my football team has this nickname (gavros, a nickname for the team of Olympiacos).

Σημερα το μενου εχει γαυρο, ενα απο τα πολυαγαπημενα μου ψαρακια, κι ας παει στο καλο ο δαφνοστεφης.

Ολοφρεσκος Χαλκιδος

Fresh anchovies from Halkis, Greece – Ολοφρεσκος Χαλκιδος

Fresh anchovies are always a delight and today I decided to play a different tune.

I prepared spicy patties with fresh anchovies.

Το φρεσκο γαυρακι ειναι μια απολαυση μεγαλη, κι ετσι αποφασισα να παιξω λιγο διαφορετικα, φτιαχνοντας καυτερους κεφτεδες με το γαυρο.

The recipe is extremely simple, it may be the cheapest fish recipe you can prepare.

The only issue is that the dish goes very well with OUZO, and after a couple of glasses you will need to consider going for a siesta under the first available tree.

Η συνταγη ειναι απλουστατη, ευκολωτατη, ισως οτι πιο φθηνο μπορει να παρασκευασθει με ψαρι σημερα, και το μονο που ειναι προβληματικο ειναι οτι μετα την απαραιτητη ουζοποσια (γιατι αυτος ειναι ο κατ’ εξοχην ουζομεζες) θα χρειασθειτε ολιγον υπνο για να επανελθετε στη γη.

Φιλετακια γαυρου με ψιλοκομμενο κρεμμυδι

Anchovy filets with chopped dry onions – Φιλετακια γαυρου με ψιλοκομμενο κρεμμυδι

 

Βημα Πρωτο: Φιλεταρω και αναμειγνυω με ψιλοκομμενο κρεμμυδακι.

Βημα Δευτερο: Ψιλοκοβω σκορδο και καυτερη πιπερια τουρσι (δικης μου παρασκευης). Ανακατευω καλα με τα φιελτακια. Αυτος ο μεζες αποτελει το λογο υπαρξης του σκορδου και της πιπεριας τουρσι. Οχι για να το λεω, αλλα η ενταση γευσεων και αρωματων που βγαζει το σκορδο τουρσι δεν βρισκεται πουθενα! Αντιστοιχως για την καυτερη πιπερια.

Σκορδο και καυτερη πιπερια τουρσι

Σκορδο και καυτερη πιπερια τουρσι

Βημα Τριτο:  Ψικλοκοβω μπολικο ανιθο και αναμειγνυω.

Βημα Τεταρτο: Προσθετω γαλατακι και αλευρι ολικης αλεσεως, μεχρις οτου εχω ενα σφιχτο μειγμα.

Βημα Πεμπτο: Τριβω μια η δυο ντοματες πανω στο μιγμα εως οτου γινει αρκετα υγρο. Προσθετω ενα κουταλακι μπεικινγκ παουντερ, και ολιγο αλατι και πιπερι.

Το μιγμα

Το μιγμα

Βημα Εκτο: Βαζω στο ψυγειο για μια τουλαχιστον ωρα.

Βημα Εβδομο: Τηγανιζω σε ελαιολαδο χωρις να αλευρωσω, και αφηνω να ηρεμησει για 10 λεπτα περιπου.

Το αποτελεσμα ειναι φονικο οπλο

Το αποτελεσμα ειναι φονικο οπλο

Αμα θελετε να εκδικηθειτε καποιον κακο η καλο ανθρωπο, δεν εχει σημασια, φερτε μπροστα του μια πιατελα με τα κεφτεδακια γαυρου, αφηστε λιγο να μοσχομυρισουν και μετα αφηστε τον/την να σας βλεπει να τα καταβροχθιζετε με την παρεα σας χωρις να του/της δινετε ουτε ψιχουλο! Τυφλα να εχουν τα κινεζικα βασανιστηρια!

Σας ευχομαι καλη απολαυση και διασκεδαση!

ΥΓ. Αυτα περι της εκδικησεως ξεχαστε τα, ακομη και οι χειροτεροι ανθρωποι στον κοσμο πρεπει να γευθουν τον καυτερο κεφτε του γαυρου!

Mother’s Day Reunion Lunch

Κυριακή, 10 Μαΐου, 2009

My mother today has celebrated her day with her brother who lives in Chicago. This reunion in Athens, called for a lunch that would have variety and taste. Here is the menu I created for the day:

  • Fish Soup
  • Fried Skate with Garlic Sauce
  • Baked Shrimp Dish
  • Seasonal Fruits

I served the Asyrtiko made by Sigalas which in my view is a superb white wine to go with seafood, while the fruits were accompanied by Limoncello.

For the fish soup I used the head of a common dentex (synagrida in Greek) and vegetables.

 

The head of the fish

The head of the fish

I boil the vegetables first in a big pot, and take them out to rest after 40 minutes, while the fish is cooking. 

 

The vegetables

The vegetables

I use carots, onions, celery, tomatoes, and potatoes, and season with coarse sea salt and black pepper.

 

The meat of the head

The meat of the head

After the meat is cooked, I separate it from the rest of the head structure, which I serve separately. The fantastic chunks of meat I put in the serving container. In the meantime, I had put all the vegetables in the blender, and after that I added the stock. The result was more tha satisfying.

 

Fish Soup Served

Fish Soup Served

 I continue with the next dish, fried skate with garlic sauce. I find skate one of the best fishes, as it is light and tasty. I particularly like the texture of the flesh and the soft bones. Please note the size of the fish. In the Aegean Sea, they are small, unlike the huge skates I have seen and tasted in England!

 

Fresh skates

Fresh skates

I just cut them with scisors, coat with flour and fry in olive oil. I serve with a garlic sauce that has a touch of mustard, lemon, olive oil and coarse sea salt. 

 

Fried Skate

Fried Skate

On to the next dish, that is fresh shrimp baked in a mix of mashed potatoes, mustard, eggs, a bit of truffle oil, and cumin.  shrimp_ready-to-bake

I bake for 40 minutes in 200 degress Centigrade, and the result is more than satisfying!

 

Baked shrimp

Baked shrimp

All in all, a very satisfying lunch, a celebration of Mother’s Day, and a great way to say welcome to uncle George!

Σημερα εφτιαξα κατι ελαφρυ αλλα νοστιμο για να ξεφυγω λιγο απο την ενταση του ψητου και της σαρκας. Ειναι πανευκολο και σαν πρωτο πιατο παει σχεδον με ολα. Εν προκειμενω αποτελεσε το κυριο πιατο.

Today I wanted to cook something light but tasty, to escape the taste of the lamb and the other Easter delicacies. This dish is easy and as a starter goes well with everything. Today it was the main dish and it behaved quite well.

Βρηκα τροφαντες πιπεριες σε τρια χρωματα κοκκινο, πορτοκαλι και κιτρινο (απο τη Δραμα) κι ετσι χωρις δισταγμο προχωρησα στην συνθεση της γεμισης.

I found in my neighbourhood market nice peppers from Drama (Northern Greece) in three colors: red, orange and yellow, and without any hesitation I proceeded to prepare the stuffing.

Η βαση αποτελειται απο ελαιολαδο, αφθονο κρεμμυδι και ψυχα κουκουναρι. Αφου καβουρντιστουν καλα αυτα τα δυο, και καραμελωσουν τα κρεμμυδια, προσθετω μαυρη μικρη σταφιδα, λιγη φρεσκια ριγανη για τα αρωματα της, αλατι, πιπερι, και το ρυζι. Αφου τα φερω τρεις βολτες στο καυτο τηγανι ολα μαζι,   σβυνω τη φωτια και προσθετω αφθονο δυοσμο και κολιαντρο ψιλοκομμεντα για να αποδωσουν τα αρωματα τους στο μεγιστο. Προσοχη: καθολου σκορδο!

The base of the stuffing is onions and pine kernels that are brown and caramelized. After this is done, I add black raisins (small), fresh oregano leaves, salt, pepper and rice. Once the mix is homogeneous, I take the pan off the heat and add chopped cilantro and mint.

Κρεμμυδι με ψυχα κουκουναριου - Onions and pine kernels

Κρεμμυδι με ψυχα κουκουναριου – Onions and pine kernels

Η συνεχεια ειναι απλη και πανευκολη. Ανοιγμα καθε πιπεριας, εξω τα σπορια, γεμισμα μεχρι τη μεση με τη γεμιση, και ουτω καθεξης. Για να ψηθει καθε πιπερια, χρειαζεται και λιγο νερακι η ζωμο απο πανω, οτι κι αν εχετε ειναι ενταξει. Πρεπει ομως να ειναι χλιαρο.

The rest is really easy. Open each pepper, get rid of the seeds, fill to the middle of the rim with the stuffing, add a bit of warm water or stock and cover.

Ετοιμες για το φουρνο - Ready to bake

Ετοιμες για το φουρνο – Ready to bake

Προσθετω πατατες και απο πανω ολοκληρες ντοματες απο κονσερβα (χρειαζομαι την οξυτητα, οταν ειναι καλοκαιρι βαζω φρεσκια ντοματα).

I add potatoes and canned whole tomatoes (when it is not the season for them) because I need the acidity.

Παμε για ψησιμο και σε 45 λεπτα ειμαστε ετοιμο. Βγαζουμε απο το φουρνο και αφηνουμε να ηρεμησει για 30 λεπτα.

Bake for 45 minutes in 200 Centigrade and let it rest for 30 minutes before serving.

Ετοιμο για σερβιρισμα - Ready to serve

Ετοιμο για σερβιρισμα – Ready to serve

Οι πιπεριες παντα αρπαζουν λιγο, αλλα αυτο ειναι μερος της χρησης αυτης της πρωτης υλης.

The peppers may burn a little, but this is part of the story!

Σερβιρισμενο - Served

Σερβιρισμενο – Served

Το αποτελεσμα ειναι ενα γευστικωτατο πιατο, με τα αρωματα απο τον κολιαντρο και το δυοσμο να αγκαλιαζουν την φρεσκια ριγανη και χερακι χερακι να πανε να συναντησουν την τραγανη υφη της ψυχας απο το κουκουναρι, με υποβαθρο την λεπτη γλυκυτητα της σταφιδας και παραδιπλα την οξυτητα της ντοματας. Ολα αυτα με την θεαμταικη υποκρουση απο το καραμελωμενο κρεμμυδι και την γλυκεια θαλπωρη που αποδιδει η ζουμερη σαρκα της πιπεριας.

The highlight of the taste is the interplay between cilantro, mint, raisins, pine kernels and the sweet moist flesh of the peppers in the environment created by the caramelized onions.

Γεωργιανη τυροπιττα - Georgian Cheesepie

Γεωργιανη τυροπιττα – Georgian Cheesepie

Και ηρθε και η φιλη μου η Λ και μου εφτιαξε τυροπιτα απο τη Γεωργια, με φετα και γραβιερα, ενα θαυμα απλοτητας, με βελουδινο φυλλο ανοιγμενο στο χερι.

When I was ready to serve, my good friend L came and prepared a cheese pie (hajapuri) from Georgia (not the US state), using feta cheese and the Greek equivalent of gruyere. The pie is very thin, and the crust is made by hand minutes before using it in the pie.

georgian_cheesepie2

Καλη ορεξη! Bon appetit!

Greek Easter – Πασχα Ελληνων

Τρίτη, 21 Απριλίου, 2009

Η σημερινη αναρτηση εχει θεμα το πατροπαραδοτο Αναστασιμο γευμα και τον οβελια με τα παρελκομενα.

Οι τελετες ελαβαν χωρα στην παραλια της Βορειας Ευβοιας, κοντα στους Ωρεους, με τελεταρχες τον Κωστα και την Μαρια, αγαπημενα ξαδερφια, και παροντες πλειστους οσους, αναμεσα στους οποιους και η αφεντια μου.

Θεα προς τον Βορρα

Θεα προς τον Βορρα

Θα ξεκινησω με τον αρτο, που εποιησε η Λιλα, με μυστικη συνταγη την οποιαν ομως εδωσε στον γραφοντα για μελλοντικη χρηση.

Αρτος με πασχαλιες

Αρτος με πασχαλιες

Το σουσαμι τελικα ειναι μεγαλη ανακαλυψη! Παει τελεια στο ψωμι που ειναι αφρατο και πεντανοστιμο!

Η Μαρια ειχε ετοιμα τα αυγα, τα οποια ηταν τοσο νοστιμα που ξεχουσε κανεις ευκολα τα ποσα ετρωγε! Αφηστε που υπηρχε και ενα με τον δαφνοστεφανωμενο νεο και αναγκαστηκε η καημενη η Μαρια να το απομακρυνει!

Πεντανοστιμα αυγουλακια

Πεντανοστιμα αυγουλακια

Συνεχιζω με την μαγειριτσα, που ετοιμασε η ξαδερφη η Μαρια.

Συκωταρια Αμνου

Συκωταρια Αμνου

Χρησιμοποιησε την συκωταρια ενος απο τα δυο αρνια του Πασχα, και τα σχετικα εντερακια, καταλληλως πλυμενα απο τον πατερα της, που ειναι ειδικος στο δυσκολο αυτο εργο.

Εντερα Αμνου

Εντερα Αμνου

Το τελικο αποτελεσμα ηταν γευστικο και ελαφροτατο, κατι ιδιαιτερα σπουδαιο αν σκεφθει κανεις την ωρα που γινεται το αναστασιμο τραπεζι! Η συκωταρια ηταν μελι, τα μαρουλακια και κρεμμυδακια μοσχοβολουσαν, μιλαμε για τελεια συνυπαρξη.

Μαγειριτσα

Μαγειριτσα

Συνεχιζω με το κοκορετσι! Το πλεξιμο των εντερων βεβαια ειναι η τεχνη, αλλα και τα υλικα ειναι το πρωτο και σπουδαιωτερον!

Τα υλικα για το κοκορετσι

Τα υλικα για το κοκορετσι

Το πλεξιμο ηταν εργο του ξαδερφου Κωστα, με την ακαματη βοηθεια του Αλεκου,

Το πλεξιμο στο κοκορετσι

Το πλεξιμο στο κοκορετσι

Το ψησιμο ειναι μια υπεροχη διαδικασια, που μετατρεπει το ασπρο κοκορετσακι σε ενα σκοτεινο και θεσπεσιο εδεσμα!

Η αρχη στο ψησιμο του κοκορετσιου

Η αρχη στο ψησιμο του κοκορετσιου

Και μετα την αρχη ερχεται το τελος! Δεν υπαρχει βεβαια φωτογραφια σε πιατο, αφου το κοκορετσι εγινε αφαντο μολις βγηκε απο τη σουβλα.

Ετοιμο το κοκορετσι!

Ετοιμο το κοκορετσι!

Και ερχομεθα στο κυριως πιατο, τον αμνο τον σουβλιστο. Θα παραθεσω μερικες φωτογραφιες απο το ψησιμο, αφου μετα τον αποσουβλισμο εγινε επιθεση και δεν εμεινε τιποτε! Και τα δυο σφαγια ειναι τοπικα, απο ενα διπλανο χωριο.

Ο Κωστας και ο Αλεκος στην ψησταρια

Ο Κωστας και ο Αλεκος στην ψησταρια

Ο αφηρημενος εξπρεσσιονισμος του αμνου ακολουθει σε δυο ποζες.

Αμνος ξανθοκοκκινος

Αμνος ξανθοκοκκινος

Οταν το ψητο εχει αυτο το χρωμα, χρειαζεται ακομη λιγη ωρα, εως οτου βαθυνουν οι ξανθες αποχρωσεις και γινουν καφεκοκκινες.

Αμνος καφεκοκκινος

Αμνος καφεκοκκινος

Ετοιμο για σερβιρισμα!

Συνοδεια αυτου του εξαισιου εδεσματος ηταν ενα προβειο τυρι απο την Κερασια, ενα χωριο κοντα στην Ιστιαια. Αυτο το τυρι εχει μια δυνατη σπιτροζικη γευση και το λετρευω. Το προβλημα τωρα ειναι οτι η γυναικα του τυροποιου τον εμποδιζει να συνεχισει την παραγωγη, για αγνωστους μεχρι στιγμηε λογους.

Προβειο τυρι απο την Κερασια

Προβειο τυρι απο την Κερασια

Επιδορπια ησαν πολλα, ομως εκεινο που μου εκλεψε την καρδια ηταν το γεμιστο με ανθοτυρο τσουρεκακι της ξαδελφης Μαριας.

Τσουρεκι γεμιστο με ανθοτυρο

Τσουρεκι γεμιστο με ανθοτυρο

Με αυτα τα ωραια τελειωσαμε και αυτο το Πασχα, ευχομαι σε ολους χαρα και ευτυχια, και του χρονου με υγεια!

Παραλια Ωρεων

Παραλια Ωρεων

Στη Νεα Επιδαυρο, εκει ακριβως που τελειωνει ο δρομος, φατσα στο λιμανακι για τα αλιευτικα, υπαρχει η ταβερνα του Νικου. Το επισημο ονομα ειναι “το κυμα”, αλλα ολι τον ξερουν με το ονομα του, απο την εποχη που εδω και χρονια, οταν η περιοχη ηταν μονο κτηματα και τιποτε αλλο, ο παππους Νικος ανοιξε αυτο το μαγαζακι.

In the small community of Nea Epidavros, where the road ends and you arrive at the small fishing port, you can find the tavern of Nikos. Its official name is “To Kima”, bit everyone knows it by the name of its proprietor, Nikos. The tavvern goes three generations back, to the grandfather of Nikos, who started it when there was practically no one in the area, but oranges and lemons. 

 

Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων

Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων - The small fishing port

Η τοποθεσια ειναι ησυχη, ακομη και νταλα καλοκαιρι, ποσο περισσοτερο σημερα, 25 Μαρτιου. Καθεσαι στα τραπεζακια που εχει εξω και ακους τα πουλακια να τραγουδουν, και το κυμα να σκαει πεντε μετρα παρακατω.

The area is very quite, even during the summer, let alone today, the 25th March. You sit down, 5 meters from the sea, and you listen to the concert of the birds and the sounds of the sea.

 

Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern

Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern

 Στην περιπτωση του Νικου θα μπορουσε να ισχυσει οτι πουλαει τοποθεσια και μονο. Οχι ομως! Ιδου οι αποδειξεις.

With such an advantage, Nikos could sell only “location”. However, this is not the case. Here is the proof.

 

Βρουβες

Βρουβες - Greens

Ειχα απειρο καιρο να φαω βρουβες. Και ομως, ο Νικος τις εχει και τις σερβιρει βρασμενες στην εντελεια, λαχταριστες, με ελαιολαδο που παραγει στο κτημα του. Δεν υπαρχει ωραιοτερος τροπος να ξεκινησεις το γευμα απο αυτη την πικρη και μεταξενια γευση που κοντραρει με το λεμονι.

It was a long time ago when I last tasted the greens called “vrouves” in Greek. They are bitter and silky soft, when cooked properly, and go very well with lemon and olive oil. There is no better way to start a meal. They were divine!

 

Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar

Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar

Ακολουθησε το υπεροχο μαγειρευτο χταποδακι που λοιωνει στο στομα και σε πλημμυριζει με τα αρωματα του.

The octopus that followed was cooked in its own juice with a touch of salt and vinegar. Exquisite taste and texture, this dish alone deserves the visit!

 

Σαφριδι

Σαφριδι - Safridi

Το ψητο σαφριδι που ηρθε στη συνεχεια ηταν μια αποθεωση της θαλασσας, γεματο αρωματα και νοστιμια.

Safridi is a surface fish that is considered to be second rate. It arrived grilled to perfection, and it was fresh as the daisies in the nearby field.

 

Μπαρμπουνια στη σχαρα

Μπαρμπουνια στη σχαρα - Grilled red mullets

Κλεισαμε με μπαρμπουνια στη σχαρα, μια πολυ επικινδυνη αποπειρα, αν λαβει κανεις υποψη οτι το μπαρμπουνι ειναι πολ ευαισθητο και σχετικα μικρο ψαρι, οποτε μπορει να καει, να διαμελισθει, και εν γενει να ταλαιπωρηθει στη σχαρα στα χερια ενος μετριου ψηστη.  Στο Νικο ομως το ψησιμο ηταν στην εντελεια, η σαρκα ηταν ζουμερη και σφιχτη, και τα αρωματα εκαναν τις γατες της γειτονιας να στησουν τρελλο χορο.

We concluded the lunch with grilled barbounia  (red mullets). they were perfectly grilled and full of taste. The flesh was firm and jiucy.  

 

Η παραλια

Η παραλια - The Beach

Αξιζει λοιπον να παρεις το αυτοκινητο και να ταξιδεψεις τα 120 χιλιομετρα απο την Αθηνα προς τη Νεα Επιδαυρο, οι ευωδιες και η γαληνη του μερους σε ανταμοιβει. Οσο για τον λογο “αξια προς τιμη” μιλαμε για υψηλα μεγεθη! 

In the context of a visit to the ancient theater of Epidavros, providing you can do a retour, come to Nikos for lunch. You will not regret it.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 71 other followers