Οι μυλοι στο Μανδρακι, Ροδος

The windmills of Mandraki, Rhodes, acrylic on canvas, painted by NM.  Οι μυλοι στο Μανδρακι, Ροδος, Ακρυλικο σε μουσαμα, εργο του ΝΜ

Εισαγωγη

Τα μαγαζια με εναλλασσομενα προσωπα με γοητευουν.

Αναφερομαι στα μαγαζια που συνδυαζουν πολλαπλες χρησεις, σε διαφορετικες περιοδους της ημερας και της νυχτας.

Ενα τετοιο θρυλικο μαγαζι, που δεν υπαρχει πια, ηταν η Ταβερνα του «Μπαμπουλα» στην περιοχη του Κοβα της Ροδου.

The tavern of Baboulas - Η ταβερνα του "Μπαμπουλα"

The tavern of Baboulas – Η ταβερνα του «Μπαμπουλα» (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Αυτο το ενθυμιο του «Μπαμπουλα» ειναι κατα καποιον τροπο ενα μνημοσυνο για τον πατερα μου, που το λατρευε αυτο το μαγαζι και περασε σε αυτο πολλα μεσημερια τρωγοντας ψαρια και θαλασσινα και πολλα βραδυα – μεχρι το πρωι – διασκεδαζοντας με ολο το κεφι και τον ενθουσιασμο που τον χαρακτηριζε.

Θελω να ευχαριστησω θερμα για την συνεισφορα τους στο αρθρο αυτο τον φιλο δημοσιογραφο Γιωργο Ζαχαριαδη που προσεφερε τοσες φωτογραφιες απο το αρχειο του, οπως επισης και την διευθυνση της εφημεριδας «Ροδιακη» πηγη πολυτιμου υλικου που χρησιμοποιησα.

Η περιοχη του Κοβα

Η περιοχη Κοβα ειναι στο ανατολικο μερος της πολης της Ροδου.

Municipal slaughterhouse in Rhodes - Δημοτικα Σφαγεια Ροδου

Municipal slaughterhouse in Rhodes – Δημοτικα Σφαγεια Ροδου

Στις δεκαετιες 1920-1930 οι Ιταλοι κατασκευασαν πολλα βιομηχανικα κτηρια εκει. Ενδεικτικα αναφερω τα Δημοτικά Σφαγεία (1925), την Ηλεκτρική Βιομηχανία (1921), το Οινοποιείο της CAIR (1928) και την αλευροβιομηχανία SAMICA (1938).

Στη δεκαετια του 1960 αρχιζουν οι προσωπικες μου αναμνησεις,

Η περιοχη ειχε ηδη γινει πολος ελξης για μικροβιοτεχνιες, συνεργεια αυτοκινητων, λαστιχαδικα, βουλκανιζατερ και αλλα μικρα εργαστηρια και μαντρες.

Η Ταβερνα του Μπαμπουλα

Η Ταβερνα του Μπαμπουλα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Το 1964 οι γονεις μου αγορασαν ενα αυτοκινητο απο τον Αλεξη, που ειχε το συνεργειο του στην περιοχη Κοβα.

Αυτο το συνεργειο ειναι το πρωτο που θυμαμαι απο την περιοχη.

Η δευτερη αναμνηση ειναι η ταβερνα του «Μπαμπουλα».

The tavern of Baboulas -  Η Ταβερνα του "Μπαμπουλα".

The tavern of Baboulas –
Η Ταβερνα του «Μπαμπουλα» (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη).

Ο Μοιραρχος Χωροφυλακης εν αποστρατεια κ. Σεραφειμ Αθανασιου τοποθετηθηκε ως χωροφυλακας στην Τροχαια Ροδου αμεσως μετα την απελευθερωση των Δωδεκανησων το Μαρτιο του 1947.

Σε σε αρθρο του που αναδημοσιευτηκε στη «Ροδιακη» το 2012 γραφει:

«Και μέσα στην πόλη της Ρόδου, περιοχή του Κόβα, όπου βρισκόταν τότε το μοναδικό κέντρο (ψαροταβέρνα) Μπαμπούλα, δεξιά και αριστερά της οδού Καναδά, υπήρχαν χωράφια με φασολιές, ντομάτες, καρποφόρα δένδρα και  αραιά πανέμορφα σπίτια.»

Η Ταβερνα του Μπαμπουλα

Η Ταβερνα του Μπαμπουλα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Η ταβερνα του Μπαμπουλα

Η ταβερνα του Μπαμπουλα ηταν μια ξυλινη κατασκευη στηριγμενη σε πασσαλους, που ξεκινουσε απο την προκυμαια και προχωρουσε μεσα στη θαλασσα.

Υπηρχε κατι σαν μια μικρη γεφυρα που ενωνε το πεζοδρομιο με την ξυλινη κατασκευη.

Απο μακρυα το «συγκροτημα » φαινοτανε σαν μια παραμορφωμενη παραγκα.

Η πρωτη φορα που πηγα ητανε ενα μεσημερι, με λιακαδα, στο πρωτο μισο της δεκαετιας του 1960.

Ο πατερας μου προχωρησε μεσα στο μαγαζι και βρηκε τον ιδιοκτητη, που – φυσικα – ειχε το παρατσουκλι ο «Μπαμπουλας». Ετσι τον φωναζανε ολοι.

Μια παρεα στου "Μπαμπουλα" (δευτερος απο δεξια). Ο πατερλαας μου δεν φαινεται κα, ειναι ο τριτος απο αριστερα.

Μια παρεα στου «Μπαμπουλα» (δευτερος απο δεξια). Ο πατερας μου δεν φαινεται καλα, ειναι ο τριτος απο αριστερα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Ο διαλογος ητανε απλος.

Ο πατερας μου: «Γεια σου Μπαμπουλα, τι εχεις φρεσκο σημερα;»

Ο Μπαμπουλας: «Κυριε …. εχω μεγαλα μπαρμπουνια.»

Ο πατερας μου: «Βαλε τα στα καρβουνα.»

Το μαγαζι ητανε προς το φτωχο και ατημελητο.

Καθησαμε στο σχεδον ακαλυπτο μερος της ταβερνας, και φαγαμε ολα τα μπαρμπουνια που ειχε ο Μπαμπουλας εκεινο το μεσημερι.

Αυτα ηταν τα συμβαντα της ημερας που γνωρισα τον Μπαμπουλα.

Στο ακαλυπτο μερος της ταβερνας του Μπαμπουλα

Στο ακαλυπτο μερος της ταβερνας του Μπαμπουλα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Θυμαμαι τα ολοφρεσκα μπαρμπουνια και το περιεργο οικημα επανω στη θαλασσα.

Σχεδον πενηντα χρονια μετα, μιλωντας με τον θειο μου τον Γιωργο για φρεσκο ψαρι,  μου ανεφερε τον Μπαμπουλα και τα μπαρμπουνια του.

Ο Γιωργος ζει εδω και 60 χρονια στην Αμερικη, και ομως δεν εχει ξεχασει τα μπαρμπουνια του Μπαμπουλα!

(Παρενθεση: Η Ροδος ειχε και ενα αλλο πλωτο εστιατοριο, το περιφημο «Κοντικι». Αυτο ομως ειναι θεμα για μιαν αλλη αναμνηση.)

Ομως στου Κοβα υπηρχε και μια αλλη ζωη, η ζωη της νυχτας.

Κι αυτη η ζωη της νυχτας ειχε ενα μεγαλο πρωταγωνιστη: τον Μπαμπουλα.

Χορευτρια στον Μπαμπουλα

Χορευτρια στον Μπαμπουλα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Εκει που τα μεσημερια οικογενειες τρωγανε ψαρια και θαλασσινα, και με την μυρωδια των εδεσματων της θαλασσας ακομη στην ατμοσφαιρα, τα βραδυα παιζανε τα μπουζουκια.

Μερικα βραδυα – αναλογα με τη διαθεσιμοτητα των καλλιτεχνιδων – στο κεντρο εμφανιζονταν και χορευτριες με ελαφρα ενδυμασια.

Στη δεκαετια του 1960 οι περισσοτεροι λαϊκοι τραγουδιστες και οργανοπαικτες περασαν απο τον Μπαμπουλα.

Ενδεικτικα αναφερω:

Ο Γιαννης Καμπουριδης, που ητανε στη δεκαετια του 1960 Ενωμοτάρχης, εκπαιδευτής στη Σχολή Χωροφυλακής Ροδου αναφερει σε συνεντευξη του στη «Ροδιακη»:

» Στο κέντρο του «Μπαμπούλα», στου Κόβα, τραγουδούσε ο Καζαντζίδης, η Καίτη Γκρέυ, ο Γαβαλάς.… Όλοι πέρασαν από τη Ρόδο. «

Στην ιστοσελιδα της πολης «Κοκκινογεια Δραμας» διαβαζω για την τραγουδιστρια Σεβας Χανουμ (Σεβαστη Παπαδοπουλου): «Από το 1966 μέχρι το 1970 σε διάφορα κέντρα της Ελλάδας, όπως: στο «Μπαμπούλα» της Ρόδου, στη «Βεντέτα» (1968) της Θεσσαλονίκης με τον Τσιτσάνη.»

Απο μαρτυριες γνωστων του Σωτηρη Καλυμνακη, διαβαζω: «Στην ταβέρνα «Μπαμπούλας» στην Ρόδο ιδιοκτήτης ήταν ένας θείος του πήγε να δουλέψει και κάθισε 4 χρόνια .Εκεί συνεργάστηκε και με την Καίτη Γκρέυ . «

Sevas Hanoum and Stelios Kazantzides

Sevas Hanoum and Stelios Kazantzides

Ομως το νυκτερινο προσωπο του Μπαμπουλα ειχε μεγαλη γκαμα εκφρασεων, που δεν περιοριζονταν μονο στα μπουζουκια και τους χορους οριεντάλ.

Ο Γιωργος Ζαχαριαδης, φιλος και δημοσιογραφος της «Ροδιακης», γραφει στην ιστοσελιδα της εφημεριδα:

«Kάθε φορά που ερχόταν αεροπλανοφόρο στη Ρόδο , οι νταβατζήδες του Πειραιά φρόντιζαν να φέρνουν γυναίκες και μουσικά συγκροτήματα από την Αθήνα για την διασκέδαση των ναυτών. Και τα καμπαρέ στου Κόβα γέμιζαν γυναίκες που πρόσφεραν διάφορες «υπηρεσίες» στους Αμερικανούς, μάλιστα δε το φημισμένο  νυχτερινό κέντρο της εποχής ο «Μπαμπούλας» δεν λειτουργούσε σαν μπουζουξίδικο, αλλά σαν …καμπαρέ με «καλλιτέχνιδες» από την Αθήνα.»

Χορευτρια αριστερα, ο Μπαμπουλας δεξια

Χορευτρια αριστερα, ο Μπαμπουλας δεξια (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Ειχα την ευκαιρια να επισκεφθω τον Μπαμπουλα και βραδυ, και μαλιστα μετα απο εντονη διαφωνια των γεννητορων μου. Η μητερα μου διερωτατο με μαλλον εντονο τροπο «τι δουλεια εχουν τα παιδια στο κεντρο αυτο», μια και δεν μπορουσε να αρθρωσει τη λεξη «μπουζουξιδικο». Απο την αλλη μερια ο πατερας μου, διαμαρτυροτανε γιατι «ενα ψαρι θα φαμε, θα ακουσουμε λιγη μουσικη και θα φυγουμε».

Επικρατησε ο πατερας στη διαμαχη αυτη και καταληξαμε ολοι οικογενειακα στον Μπαμπουλα στην αρχη της νυχτας.

Δεν μπορω να πω οτι θυμαμαι λεπτομερειες, αλλα το μαγαζι ητανε πηχτρα. Οσο λιγοι ητανε το πρωτο μεσημερι που πηγα με τον μπαμπα, τοσοι πολλοι ητανε το βραδυ.

Ο Μπαμπουλας (πρωτος αριστερα) με πελατες

Ο Μπαμπουλας (πρωτος αριστερα) με πελατες (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Τα γκαρσονια εκαναν τεμεναδες στον μπαμπα, που οπως καταλαβα αργοτερα ητανε «διακεκριμενος» πελατης.

Ο ιδιος ο Μπαμπουλας ηρθε στο τραπεζι και πηρε την παραγγελια.

Και αφου φαγαμε, αρχισανε τα οργανα.

Ο Ανδρεας Μπαρκουλης στου Μπαμπουλα το 1962 (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Ο Ανδρεας Μπαρκουλης στου Μπαμπουλα το 1962 (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Η αδελφη μου θυμαται οτι αυτο συνεβη το 1964, και οτι επαιζε μπουζουκι και τραγουδουσε ο Βαγγελης Περπινιαδης.

Αυτο ητανε το πρωτο και το τελευταιο βραδυ που πηγαμε οικογενειακα στου Μπαμπουλα.

Συνεχισαμε βεβαια να πηγαινουμε για ψαρια το μεσημερι σε καθε ευκαιρια.

Ανεξαρτητα απο το τι χαμος γινοτανε τα βραδυα με τα οργανα και τα τραγουδια, ο Μπαμπουλας ειχε φρεσκο λαχταριστο ψαρι!

Ο Μπαμπουλας υποδεχεται πελατες

Ο Μπαμπουλας υποδεχεται πελατες (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Οι θαμωνες

Ο Μπαμπουλας ητανε μαγαζι για ολους.

Καμμια σχεση με τα σημερινα μαγαζια της νυχτας, που το καθενα εχει την δικη του ομαδα και τυπο πελατων.

Ο Μπαμπουλας καλοδεχοτανε καλλιτεχνες, ηθοποιους, μεροκαματιαρηδες, επιστημονες, επαγγελματιες, σκοτεινους αλλα και φωτεινους πασης κατηγοριας.

Ο Μιμης Φωτοπουλος σοτν Μπαμπουλα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Ο Μιμης Φωτοπουλος σοτν Μπαμπουλα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Οπως εμαθα αργοτερα, την ημερα του Σαββατου, απο καιρου εις καιρον, ο πατερας μου επαιρνε τους συνεργατες του και κατεβαινανε απο το εργοταξιο στου Μπαμπουλα κατα τις 4 το απογευμα.

Τρωγανε για μεσημερι, πηγαινανε σπιτι για ξεκουραση, και ξαναβρισκοντουσαν εκει το βραδυ για να κλεισει σωστα η εβδομαδα.

Ο πατερας μου (με την πλατη στο φακο) στον Μπαμπουλα τον Μαίο του 1962

Ο πατερας μου (πρωτος αριστερα) στον Μπαμπουλα τον Μαίο του 1962

Το τελος

Καποια μερα ο Μπαμπουλας επαψε να υπαρχει πια.

Το οικημα κατεδαφιστηκε, για να μην πω – οπως ειναι το σωστο καταθαλασσωθηκε.

Λεπτομερειες δεν ξερω.

Κατα πασα πιθανοτητα ο Μπαμπουλας κατεδαφιστηκε ως κτισμα παρανομο, ή / και ως κτισμα που δεν ηταν συμβατο με την σχεδιαζομενη αναπτυξη του λιμενος της Ακαντια.

Ο Μπαμπουλας ενας σωρος χαλασματα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Ο Μπαμπουλας ενας σωρος χαλασματα (Αρχειο Γιωργου Ζαχαριαδη)

Η αδελφη μου μου ανεφερε οτι ειχαν αρχισει οι κινησεις για να κατεδαφισουν τον Μπαμπουλα απο το 1956, και τελικα το κτισμα κατεδαφιστηκε στα τελη της δεκαετιας του 1960.

Ο Μπαμπουλας ομως θα παραμεινει αξεχαστος.

Objects that tell a story: (2) A poetry book in English

Παρασκευή, 17 Μαΐου, 2013

«During the First World War Hoelderlin’s hymns were packed in the soldier’s knapsack together with cleaning gear».

Martin Heidegger, «The Origin of the Work of Art».

Demonstration in Athens, March 1942

Demonstration in Athens, March 1942

Today’s object is not available to me.

As a matter of fact, I have never seen it.

Today’s object has no photograph that I can show you.

Military Academy of Athens

Military Academy of Athens

Today’s object has been destroyed.

Today’s object is a poetry book in English.

Today’s object is a book without a title.

At some unknown point in time, it became a possession of my uncle George.

Allied forces in Gazi, Athens, 1944

Allied forces in Gazi, Athens, 1944

This might have been the result of a gift or a loan or a purchase.

But it is not important to dwell on that.

It was sometime before or during the second world war that George got hold of it.

Greek Civil War 1944-1949

Greek Civil War 1944-1949

Shortly after the Germans withdrew from Greece in October 1944, another War started, the Greek Civil War that lasted until 1949.

At that time George was an officer of the Greek Army, and served at the front line.

Map of Grammos

Map of Grammos

It was during a long engagement of the Greek Army with the communist – supported «Democratic Army of Greece» in the Northwestern area near Konitsa, called «Mastorohoria», that the story with the poetry book unfolded.

George had taken the book with him.

During one of the skirmishes with the enemy, George’s unit had to cross in a haste the river Sarantaporos; in the process he lost the book.

Pyrsogianni - Πυρσογιαννη

Pyrsogianni – Πυρσογιαννη

When George’s unit took the offensive again, they crossed the river going north, and succeeded to push their opponents further to the north.

During this successful offensive, at the end of an operation they went by a machine gun bunker.

There was smoke coming out of it.

As a standard procedure, they had to go in and ensure that it was safe.

Sarantaporos River, Northern Greece

Sarantaporos River, Northern Greece

They went in and found that all inside were dead.

In the middle of the burning debris and the dead bodies, the officer in charge found a and picked up bloodstained book.

Much to his surprise, inside the book he saw an inscription with George’s name.

After the officer finished his inspection of the burned bunker he came out carrying the poetry book in his hands and went straight to George.

Plagia (Zerma)

Plagia (Zerma)

«George, is this your book?» he asked.

George took the book in his hands: «Yes, it is mine»

«Do you want to take it?» the officer asked.

George did not take the book.

He left it there.

Green peas, potatoes and artichokes: a ticket to heaven

Τετάρτη, 15 Μαΐου, 2013

Today I have a humble but most delicious dish that I consider a ticket to heaven.

And I must confess, I never say no to a ticket to heaven, no matter what the price.

In this case, the price is minimal.

Green peas in their shells

Green peas in their shells

This is not the result of my cooking skills and incredible experience; alas, I have to admit that it is 99% due to the sublime quality of the ingredients.

Green peas

Green peas

The freshest ingredients were grown and harvested in the seaside town of Oreoi in Northern Evoia, Greece, where I spent Easter 2013 with my cousins Kostas and Maria.

Maria gave me the peas and the artichokes as I was leaving to drive back to Marathon.

Artichokes and green onions

Artichokes and green onions

We talk about peas and we think sweet and fragrant. Add «crunchy». They were so fresh that I could eat them all uncooked.

They key to cooking the best ingredients is to preserve their flavor and texture, and only add the minimum of taste enhancement agents.

I added olive oil and butter on a deep pan, and let it melt and mix.

Potatoes in olive oil and butter

Potatoes in olive oil and butter

I then sautéed potatoes (grown in Marathon) to enhance the color and coat them with the oil and butter mix.

On top of the potatoes I grated lemon peel, and added salt and pepperoncino.

Grating lemon peel

Grating lemon peel

After the potatoes got a golden brown color, I added the peas, thinly sliced green onions, fresh coriander, some water and two sliced sun dried tomatoes.

Green peas, potatoes and artichokes in the pot

Green peas, potatoes and artichokes in the pot

I let them come to a boil and then added the artichoke hearts, the stems and the juice of one lemon.

After 15 minutes they were ready.

Green peas, potatoes and artichokes - served

Green peas, potatoes and artichokes – served

I let them rest for 20 minutes, and then served with fresh bread and white wine, preferably asyrtico of Santorini.

Green peas, potatoes and artichokes - detail

Green peas, potatoes and artichokes – detail

Bon appetite!

Some time ago I wrote about «A crouching Aphrodite in London«, a sculpure I saw at the British Museum. It is Roman, 2nd century AD; a version of an original from Hellenistic Greece.

Crouching Aphrodite, British Museum. London

Crouching Aphrodite, British Museum. London

Today I want to introduce «The crouching Venus» (1702) of John Nost the Elder, which I saw at the Victoria & Albert Museum in London.

Crouching Venus, V&A Museum, London

Crouching Venus, V&A Museum, London

I quote form the Museum’s website:

«The Crouching Venus is a remarkable instance of John Nost the Elder’s assured carving, and is a rare surviving example of a classical subject by the artist in marble. The sculpture’s scale and accomplishment give it a grandeur and presence which were truly exceptional at that date in Britain. Like the antique prototype, Venus is depicted ineffectually attempting to cover her nakedness, her gesture only succeeding in drawing attention to her sensual body. The goddess is thought to be bathing, or possibly adjusting her hair, and caught unawares. Nost’s sculpture suggests the sophisticated level of patronage of the wealthy gentry in Britain at the start of the eighteenth century, and tantalisingly evokes the way in which interiors of eighteenth-century country houses were adorned with sculpture.»

Crouching Venus - detail

Crouching Venus – detail

I must confess that I did not know of the artist before I saw the crouching Venus.

What attracted my attention to it was that it looked very similar to the crouching Aphrodite I Saw at the British Museum. As a matter of fact, it seemed to me that it was a copy of the Roman-Hellenistic sculpture.

(Quite interestingly, there is no mention of such likeness in the V&A description.)

Crouching Aphrodite - detail

Crouching Aphrodite – detail

Let us start from the left arm and the band around it.

Crouching Venus - detail

Crouching Venus – detail

The head is the next area of examination.

Crouching Aphrodite - detail

Crouching Aphrodite – detail

The face, the hair style and the expression are the same. However, Aphrodite turns to her far left her face and looks down, while Venus just turns and looks straight.

Also, Venus clinches loosely her right fist, while Aphodite’s right hand’s fingers are straight.

Crouching Venus - detail

Crouching Venus – detail

Venus is slightly slimmer than Aphrodite.

Crouching Aphrodite - detail

Crouching Aphrodite – detail

Aphrodite’s figure is sumptuous.

Let us now have a look at the left hand.

Crouchnig Venus - detail

Crouchnig Venus – detail

The hand in both sculptures is «locked» between the thigh and the elbow.

Crouching Aphrodite - detail

Crouching Aphrodite – detail

The only difference appears to be the angle to the thigh and the fingers. One should point out though that quite obviously, Aphrodite’s fingers are reconstructed, as they were broken in the sculpture’s journey through the centuries.

Finally, the back side.

Crouching Venus - detail

Crouching Venus – detail

This may be the final and concluding observation regarding the hypothesis that the V&A Venus is a copy of the British Museum Aphrodite.

Crouching Aphrodite - detail

Crouching Aphrodite – detail

The posture of the body, the support of the jug, the tension of the muscles.

It seems that Venus is a copy of Aphrodite after all! 

Which of the two do I like best?

 

eggs

Christ has risen! Χριστος Ανεστη!

Το φετεινο Πασχα το περασα στους Ωρεους Ευβοιας, μαζι με τα αγαπημενα μου ξαδερφια και ανηψια.

Καθε Πασχα ειναι μια ξεχωριστη γιορτη, με σταθερες που κρατανε αιωνες.

Μια απο τις σταθερες αυτες ειναι και το ψησιμο του αμνοεριφιου στην υπαιθρο.

Goat, lamb, and kokoretsi

Goat, lamb, and kokoretsi

Μαζι με το απαραιτητο κοκορετσι, φτιαγμενο με τα εντοσθια και τα εντερα των αμνοεριφιων που σφαγιαζονται.

Φετος η ψησταρια του ξαδερφου ειχε ενα αρσενικο κατσικι, ενα θηλυκο αρνι και το πατροπαραδοτο κοκορετσι.

Κι απο κει ξεκινησε μια συζητηση περι  νοστιμιας.

Locally grown lettuce salad

Locally grown lettuce salad

Ποιο ειναι πιο νοστιμο;

Παραλληλα τεθηκε και το θεμα της τρυφεροτητας του κρεατος.

Ισχυει αυτο που λενε μερικοι οτι οσο πιο νοστινο το κρεας τοσο πιο σκληρο; Και το αντιστροφο, οτι δηλαδη οσο πιο τρυφερο τοσο και πιο αγευστο;

Kokoretsi

Kokoretsi

Το αρσενικο κατσικι ή το θηλυκο αρνι;

Ειναι φανερο οτι υπεισερχονται παραγοντες που καθιστουν την συγκριση δυσκολη, καθοσον εχομε πολυπαραμετρικη αναλυση: αρνι-κατσικι και αρσενικο-θηλυκο.

Στη συνεχεια θα προσπαθησω να επεξεργαστω αυτο το θεμα, χωρις ομως να υποσχομαι οτι θα δωσω οριστικη και αμετακλητη απαντηση.

Kokoretsi - detail

Kokoretsi – detail

Κατοπιν επισταμενης ερευνης και μελετης, προσδιορισα τις ακολουθες παραμετρους νοστιμιας στο κρεας των αμνοεριφιων. Τις παραθετω μαζι με τις σχετικες υποθεσεις περι νοστιμιας.

Hard white goat cheese from the village of Kokkinomilia

Hard white goat cheese from the village of Kokkinomilia

1. Η τροφη. Το τι τρωγει το ζωο τις τελευταιες εβδομαδες πριν απο την σφαγη του εχει μεγαλη επιπτωση στη γευση του. Θυμαμαι οταν ειχα παει στη Χιο που ειχα «τσακισει» νταλα καλοκαιρι τα κοκορετσια και τα παιδακια, αφου η νοστιμια δεν λεγοτανε.  Οι ντοπιοι μου λεγανε οτι τα αρνακια βοσκανε στα βραχια πανω απο τις παραλιες, οπου ολα τα φυτα ειναι νοτισμενα με την αρμυρα της θαλασσας. Αυτην την εμπειρια ομως την αναφερω χωρις επιστημονικη τεκμηριωση.

Goat

Goat

2. Ο τροπος σφαγης. Το αγχος που μπορει να προκληθει στο ζωντανο απο την διαδικασια της σφαγης εχει μεγαλη επιπτωση στο pH, που ειναι ισως ο σημαντικωτερος παραγοντας ποιοτητας του κρεατος. Το υψηλο αγχος στο ζωντανο ανεβαζει το  pH σε υψηλα επιπεδα, και κανει το κρεας πιο σκληρο και πιο στεγνο.

Lamb

Lamb

3. Ο τροπος ωριμανσεως (σιτεμα). Η ωριμανση ειναι απαραιτητη για να μετατραπει το γλυκογόνο των μυών σε γαλακτικο οξύ. Μελετες εχουν δειξει οτι η ωριμανση του αρνισιου κρεατος ειναι σημαντικος παραγοντας για την τρυφεροτητα του. Κρεας που εχει σχεδον μηδενικη ωριμανση, συγκρινομενο με κρεας με 12ημερη ωριμανση εχει σχεδον διπλασια σκληροτητα. Οι ιδιες μελετες δειχνουν οτι περαν των 12 ημερων, η ωριμανση του αρνισιου κρεατος δεν εχει καμια σχεδον επιπτωση στην τρυφεροτητα του. Εδω θα πρεπει να παρατηρησω οτι στην Ελλαδα – και ιδιαιτερα τις μερες του Πασχα – τα αρνια και τα κατσικια δεν τα αφηνουμε να ωριμασουνε (σιτεψουνε) σχεδον καθολου. Δεν ειναι ασυνηθες να σφαζουν το αρνι το Μεγαλο Σαββατο το πρωι και να το σουβλιζουνε την Κυριακη του Πασχα.

Goat

Goat

4. Η ηλικια και το βαρος. Δεν μπορεσα να βρω μια γραμμικη σχεση σε οτι αφορα το pH. Καποιες μελετες εδειξαν οτι τα αρνια βαρους 12 κιλων εχουν λιγωτερο pH απο προβατα βαρους 24 κιλων, κατι που ομως δεν ισχυει στα πιο βαρεια προβατα. Η νοστιμια ομως του κρεατος αυανει με την ηλικια, φτανει σε ενα ζενιθ και μετα αρχιζει να πεφτει.

Goat

Goat

4. Το μερος του σωματος: Το μπροστινο θεωρειται πιο νοστιμο απο το πισινο. Ισως εχιε να κανει με την περιεκτικοτητα σε λιπος, οπως και το ειδος του λιπους. Εν πασιε περιπτωσει, δεν μπορεσα να βρω σχετικες μελετες και ερευνες.

Tomato and cucumber salad

Tomato and cucumber salad

5. Το φυλο: το αρσενικο θεωρειται πιο νοστιμο απο το θηλυκο. Ειναι ομως; Ας ξεκινησουμε απο το pH. Το αρσενικο εχει υψηλωτερα επιπεδα επειδη ειναι πιο νευρικα. Συνολικα ομως, η διαφορα δεν ειναι πολυ μεγαλη. Σε οτι αφορα την τρυφεροτητα, το αρσενικο εχει πιο σκληρο κρεας λογω της τεστοστερονης, που αυξανει το κολλαγονο των μυων. Σε ζωντανα μεχρι 12 μηνων ομως, δεν βρεθηκαν ουσιωδεις διαφορες στη νοστιμια.

Cabro

Goat

6. Ο ευνουχισμος: θεωρειται οτι ενα «αρτιμελες αρσενικο» ειναι πιο νοστιμο απο ενα «ευνουχισμενο». Αυτο το αναφερω εντελως περιστασιακα, καθοσον νομιζω οτι στην Ελλαδα δεν ειναι συνηθης η πρακτικη του ευνουχισμου.  Στην περιπτωση του Πασχαλινου τραπεζιου στους Ωρεους, ομολογω οτι γευτηκα ενα ημισυ αμελετητου το οποιον ητο εξαιρετικο.

Cabro - the best part

Goat – the best part

Ευτυχως που ο βοσκος και ο χασαπης διετηρησαν την «ακεραιοτητα του ζωου!

Ελπιζω οι ανωτερω επισημανσεις να αποτελεσουν την απαρχη ενος ωριμου διαλογου επι του θεματος.

Roses

Roses

Συνοψιζοντας την γευστικη εμπειρια του φετινου Πασχα, εχω να σημειωσω τα  ακολουθα:

α. Το κοκορετσι εξαιρετικο, ισως ομως θα περεπε να βγει απο τη φωτια 15 λεπτα νωριτερα.

β. Η σαλατα μαρουλι αποτελει πιατο υψηλης γαστρονομιας ανα τους αιωνες. Η ποιοτητα των μαρουλιων ειναι τετοια που ανασταινει! Ευγε στην εξαδελφη που ξερει να αξιοποιει τα υπεροχα μαρουλια!

γ. Το σεμνο αμελετητον απεσπασε το χρυσο βραβειο γευσης και υφης.

δ. Το σκληρο κατσικισιο τυρι απο την Κοκκινομηλια, ενα χωριο περιπου 20 χιλιομετρα νοτια των Ωρεων, το γευομαι εδω και 20 χρονια τουλαχιστον, και αποτελει υμνο στην ποιοτητα του γαλακτος και της τυροκομικης τεχνης του παραγωγου. Μαθαινω ομως οτι η γυναικα του εχει βαρεθει τη ζωη της, και προσπαθει να πεισει τον παραγωγο να παρατησει τα τυρια και τα κατσικια και να απολαυσουν τη ζωη. Ελπιζω να μην την ακουσει.

ε. Το κρεας του εριφιου και του αμνου ηταν εξαιρετικο! Και το ψησιμο του εξαδελφου μου κορυφαιο!

Ευχαριστω θερμα τα ξαδερφια μου για τη φιλοξενια και ευχομαι τα καλυτερα!

Today I cooked something for the Easter fast.

Octopus

Octopus

I got a nicely sized octopus, boiled it and then seared it in the pan with red wine.

Lentils

Lentils

In the meantime, my lentils were boiling with green herbs, a dash of red wine and chopped tomatoes.

Tentoura

Tentoura

I added a little bit of a Greek liqueur called «tentoura» to the pot of lentils, for extra flavor. Her name, a registered trademark of our company, originates from the Latin word “tinctura”  and the French teinture, which means tincture and extract.

Octopus with lentils, rucola and red peppers

Octopus with lentils, rucola and red peppers

The rucola I collected from my vegetable garden.

The red peppers I bought already roasted.

Octopus with lentils, rucola and red peppers - detail

Octopus with lentils, rucola and red peppers – detail

I love capers, so I added some in the spaces between the rucola leaves and the sliced red peppers.

After serving and decorating the dish I added some olive oil.

Enjoy it with a medium – bodied red wine. I had it with the greek variety of Agiorgitiko.

1367088289_091842

Σημερα ειναι ημερα περηφανιας για την οικογενεια του Παναθα μας!!!!!!

Για να θυμουνται οι παληοι και να μαθαινουνε οι νεοι!!!!!

Λεωφ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ,πρίν ἀπό 42 χρόνια (28 Ἀπρ.1971).

Δειτε ενα καταπληκτικο βιντεο για την μεγαλη νικη που μας εστειλε στο Γουεμπλεύ.

Θερμες ευχαριστιες στον «ΑΒΕΡΩΦ«!!!

Στις 14 Απριλιου 1971 ο Παναθηναϊκος χανει στο Βελιγραδι απο τον Ερυθρο Αστερα με 4-1.

Διαβαστε το σχετικο αρθρο στην Πρασινη Ζωνη. (Με θερμες ευχαριστιες).

37220

Δυο εβδομαδες αργοτερα, στισ 28 Απριλιου 1971, ο ΠΑΟ των ονειρων μας συνετριψε τον Ερυθρο Αστερα Βελιγραδιου στη Λεωφορο με 3-0 και προκριθηκε στον τελικο του Γουεμπλεϋ.

Στις 2 Ιουνιου 1971 πατησαμε το χορταρι στο Γουεμπλεϋ! ΠΑΟ ΟΛΕ!!!!

Με την ευκαιρια, να θυμηθουμε και τον υμνο της ομαδαρας μας, μαζι με ενα κολαζ φωτογραφιων απο την ιστορικη Λεωφορο.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 104 ακόμα followers