After the storm, comes the calm and peace and the sun!

Having witnessed a brilliant 1 1/2 rainbow the evening before, today was the day for the return of the sun and a minimalistic meal al fresco.

Fresh oregano

The air was oozing with the aromas of the wet earth and the flowers and plants.

Rosemary

I always grill the beef cuts with only a sprinkle f olive oil, but I could not resist the temptation of placing them on a bed of fresh oregano, rosemary and bay leaves.

After the steaks have rested for a couple of hours, it is time to grill them.

Please note that I do not put anything on the meat, other than olive oil.

On the sides of the charcoals I place some branches of bay leaves. They moderate the heat and they give a wonderful aroma.

Fresh spinach salad and 2005 Cabernet Sauvignon from Cava Petas

On the table a fresh spinach salad was waiting patiently.

The wine I selected was a 2005 Cabernet Sauvignon made by my high school friend from Rhodes, Tassos Petas.

The contrast between the brown and the red is always inviting.

As the crust on the inside is formed, the inside remains juicy.

Provided the fire is strong enough, but not too strong.

I serve the meat medium rare.

And by the bones, a bit more rare.

Salt and pepper are added by the guests at their discretion.

I want to congratulate Tassos Petas for creating a wonderful wine. Six years after it was made and bottled, the wine had a full body, and a robust but not overwhelming bouquet. Well done Tasso!

Buon appetito e arrivederci!!!

Ο ασκαυλος ειναι ενα μουσικο οργανο που ξεκινα να αναφερεται στην αρχαια Ελλαδα απο τον πεμπτο αιωνα προ Χριστου.

Bagpipes in Ancient Greece go back to the 5th century B.C.

Υπαρχουν κυριως δυο ασκαυλοι στην Ελλαδα: η τσαμπουνα, που ειναι της νησιωτικης Ελλαδας, και η γκαϊντα, που ειναι της βορειας Ελλαδας.

There are two major bagpipes in Greece: tsambouna of the Greek islands, and gainda of North Greece.

Σημερα θελω να μοιραστω μαζι σας μουσικη με τσαμπουνα και το μικρο αδερφακι της, το τουμπι. Κατα περιπτωση παιζουν και αλλα οργανα, οπως βιολι, λαουτο.

Today I want to share music with tsambouna, and its little sibling, toumbi (a little drum). The violin and the lute also contribute.

Η Αννα Στεργιου, στο εμπεριστατωμενο αρθρο της στα Κυκλαδιτικα Νεα γραφει:

Anna Stergiou writes in her article (Cycladic News):

«Φυσαλίς» (=είδος αυλού με ασκί) την ονόμαζαν οι αρχαίοι Ελληνες, όπως μας εξήγησε ο μουσικοσυνθέτης Γ. Ε. Παπαδάκης, τον 5ο αιώνα π.Χ., ενώ μελετητές της Βίβλου μιλούν για τη symponyah του Δαβίδ, και άλλοι την ονομάζουν άσκαυλο (=ασκί+αυλός).

The ancient Greeks were calling the bagpipe «bubble», back in the 5th century B.C.  Some Bible scholars refer to David’s symponyah, while others use the term bagpipe.

Μια άλλη άποψη θέλει τον άσκαυλο να έρχεται στην Ελλάδα από την Ασία, περί τον 1ο ή 2ο αιώνα μ.Χ., σύμφωνα με μαρτυρίες των Σουετόνιου και Δίωνα του Χρυσοστόμου.

Another view claims that the bagpipe came to Greece from Asia, back in the 1st or 2nd century A.D.

Σε κάθε περίπτωση, ο άσκαυλος είναι όργανο διαδεδομένο σε κάθε γωνιά του πλανήτη, ενώ ακόμη και σήμερα δεξιοτέχνες του οργάνου συναντάμε κυρίως στη Σκωτία, τη βόρεια Γαλλία και την Ουγγαρία. 

In any case, the bagpipe has spread in every corner of the planet.

Τρεις βασικούς τύπους του οργάνου συναντάμε σήμερα στην Ελλάδα.

Στα νησιά μας είναι γνωστή ως τσαμπούνα, συμπόνια, σαμπούνα ή τσαμούντα (Ανδρος, Τήνος, Μύκονος), σαμπούνια (Σύρος, Κύμη Ευβοίας), σκορτσάμπουνο (Κεφαλονιά), τσαμπουνάσκιο (Νάξος), στη Μακεδονία και τη Θράκη κυριαρχεί η γκάιντα, ενώ οι Πόντιοι την αποκαλούν συνήθως τουλούμ ζουρνά ή αγγείον.

(The author presents the variety of local names the bagpipe has in Greece).

Ευτυχώς, για την τσαμπούνα επωνυμίες της κατέγραψαν ο μουσικολόγος του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και πρωτοψάλτης της μητρόπολης Αθηνών, Σπύρος Περιστέρης, καθώς και ο μουσικολόγος Φοίβος Ανωγειανάκης. 

Με την επωνυμία «πιπίνι» τη συναντάμε στο Βόλο και τη Λιβαδειά, «πιπίγκι» την αποκαλούσαν στη Ρούμελη, «πιπινάρι» στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας και «πίσκα» στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης.

Whatever is the name used for the bagpipe, it is important to note that it was born in the fields, to keep company to the shepherds during the endless hours of solitude.

Οποια ονομασία κι αν έχει η τσαμπούνα, σημασία έχει ότι γεννήθηκε στους αγρούς, για να συντροφεύει τους ποιμένες τις ατέλειωτες ώρες της μοναξιάς τους, είναι «βοσκίστικο όργανο».

Ως προς την προελευση της λεξης «τσαμπουνα», διαβαζω (και ευχαριστω) στα Καρπαθικα Ημερολογια:

According to «Carpathos Diaries», the word «tsambouna» originates from the italian zampogna.

Η ονομασία τσαμπούνα προέρχεται από το ιταλικό zampogna(τσαμπόνια). Το ιταλικό ο προφέρεται λίγο πιο κλειστό από το ελληνικό, τείνοντας προς το ου, και γι’ αυτό πολλές ιταλικές λέξεις με -ο- έχουν περάσει στα ελληνικά με -ου-, όπως η φουρτούνα (fortuna), η τραμουντάνα (tramontana) κλπ.. Στα ιταλικά τσαμπόνια ονομάζεται και πάλι ένας άσκαυλος, παρόμοιος με τη δική μας τσαμπούνα και την γκάιντα αλλά και πάλι με σαφείς διαφορές και από τις δύο. 


Η ιταλική ονομασία με τη σειρά της προέρχεται από το λατινικό symphonia, που είναι βέβαια η ελληνική λέξη συμφωνία. Άρα τελικά η λέξη τσαμπούνα είναι αντιδάνειο. Γιατί όμως ένα τέτοιο όργανο να ονομαστεί «συμφωνία»; Το νόημα του όρου είναι προφανώς ότι δύο ή περισσότεροι αυλοί (στα ιταλικά όργανα είναι συνήθως τέσσερις) ηχούν ταυτόχρονα. Καθώς τα περισσότερα πνευστά βγάζουν ανά πάσα στιγμή μία μόνο φωνή, το γεγονός ότι ο άσκαυλος είναι πολυφωνικός θεωρήθηκε ότι επαρκεί για να τον χαρακτηρίσει και να τον διακρίνει από τα άλλα όργανα, κι έτσι να δώσει το όνομά του. 

The italian work in turn, comes from the latin symphonia, which originates from the same greek word. In this sense, «tsambouna» is a reverse loan.

Μετα τα εισαγωγικα, ας περασουμε στο ακουστικο μερος, που ειναι και το ζητουμενο εν προκειμενω.

After the background information, lets proceed to hear some music.

Ξεκινω με τον Πατερα Ελευθεριο απο την Τζια, που παιζει τσαμπουνα. Τον συνοδευει ο Αντωνης Ζουλος με το τουμπί, τον αχωριστο συντροφο της τσαμπουνας. Το βιντεακι ειναι απο το καλοκαιρι του 2009 στην Τζια (Κεα). Η ποιοτητα ειναι κακη, αλλα το παραθετω γιατι απεικονιζει την «οργανικη ενταξη του οργανου» στην κοινοτητα των ανθρωπων της Τζιας.

I start with Father Eleftherios, of the island of Kea, who plays his tsambouna in June 2009. Antonis Zoulos accompanies him with his «toumbi (little drum). The quality of the video is poor, but I include it because I want to show that «organic relationship» of the instrument with the small island community.

I continue with the iconoclastic «Greek Events», presenting an unknown side of the life on the cosmopolitan island of Mykonos.

Συνεχιζω με το εικονοκλαστικο «Ελληνων Δρωμενα», που παρουσιαζει το ταιριαστο και αξεπεραστο ζευγαρι της τσμαπουνας με το τουμπί στο νησι της Μυκονου!!! Οποια εκπληξις!!! Η Μυκονος εχει και μιαν αλλη ζωη. Η εικονα ειναι κακης ποιοτητας, ομως κατα καποιον περιεργο τροπο αυτο κανει τη συνολικη εμπειρια καλυτερη. Ο πραγματικος πρωταγωνιστης ειναι ο ηχος.

Ο Νικητας Τσιμουρης απο την Καλυμνο, παιζει την τσαμπουνα του. Ενα βιντεο φτιαγμενο στην Αμερικανικη πολη Ταρπον Σπρινγκς της Φλοριντα, οπου ο Τσιμουρης μεταναστευσε το 1967. Και πηρε την τσαμπουνα του μαζι του.

Nikitas Tsimouris emigrated from the small island of Kalymnos to Tarpon Springs, Florida, back in 1967. He took his tsambouna with him. Watch him play.

Ικαριώτικος στα τρία – Θεολόγος Γρύλλης, τσαμπούνα

Theologos Grillis plays to a tune from the island of Icaria.

Ο Ματθαιος Γιαννουλης στο Ναξιωτικο «Ντουμπακια». Παιζει τσαμπούνα  ο  Αντώνης Αναματερός.

Mathaios Yiannoulis sings a song from the island of Naxos. Antonis Anamateros plays the tsambouna.

Ο Θεολόγος Γρίλλης παιζει τσαμπουνα και ο Στάθης Κουκουλάρης βιολι.

Theologos Grillis plays a delightful tune with his tsambouna. Stathis Koukoularis plays the violin.

Κλεινω με την αποδοση του «Σωσον Κυριε» απο δυο ενθουσιωδεις μουσικους, τον Αλεξανδρο Κλειδωνα στην τσαμπουνα, και τον Περικλη Σχινα στο λαουτο. Ειναι και πολυ επικαιρο, με οσα συμβαινουν στον πολιτικο στιβο της Ελλαδας. Ισως με τον ηχο της τσαμπουνας μας ακουσει ο Κυριος και – επιτελους – ερθει να μας σωσει.

The concluding piece is a adaptation of a Byzantine tune that goes back to the people praying to the Lord to save them. Two enthusiastic musicians, Alexandros Klidonas and Pericles Schinas play the tsambouna and the lute.

Αυτη την εποχη οι Ελληνιδες και οι Ελληνες ειναι ο θετικος ή αρνητικος πρωταγωνιστης στην αεναα εξελισσομενη καταιγιστικη κριση της Ελληνικης Κοινωνιας, Οικονομιας, και Πολιτισμου.

These days Greeks are the protagonists of the continuously developing crisis of the Greek Society, Economy, and Culture.

Ημεις οι Ελληνες ομως ειμαστε οι κυριοι του μελλοντος μας.

Delos – Δηλος (πηγη: loose_grip_99)

However, we Greeks are the masters of our future.

Απο εμας εξαρταται.

It all depends on us.

Ποιο ειναι αυτο το μελλον;

What does this future hold for us?

Greek emigrants in Germany – Ελληνες μεταναστες στη Γερμανια (πηγη: TVXS)

Επειδη δεν ειμαι μετα Χριστον προφητης, δεν θα επιχειρησω να το σκιαγραφησω.

As I am no prophet, I will not try to predict the future.

Εκεινο που θα πω ομως ειναι το τι νομιζω οτι πρεπει να κανουμε, τι χρειαζομαστε ημεις οι Ελληνες προκειμενου να δημιουργησουμε ενα μελλον που ταιριαζει στην ιστορια και τον πολιτισμο μας.

What I will do instead is to state in simple words what I think we Greeks need in order to create a future that is compatible with our history and culture.

Delphi, Δελφοι

Ο Χρηστος Γιανναρας γραφει σε επιφυλλιδα του της 9ης Απριλιου 2012: «η ελληνικότητα, από καύχηση κατάντησε ντροπή, από προνόμιο ποιότητας της προσωπικής ζωής συνιστά σήμερα προσωπική αναπηρία.»

Christos Giannaras wrote on 9th April 2012: «being Greek has become shame, and it was pride; it constitutes today a personal  disability, and it was a privilige of the quality of personal life».

Προσθετω εγω οτι το μελλον που θα δημιουργησουμε θα επαναφερει την ελληνικοτητα να ειναι καυχησια.

We need a future that will return pride in our lifes.

George Seferis – Alona Cyprus 1954 Γιωργος Σεφερης – Άλωνα Κυπρου 1954 (πηγη: αννα αγγελοπουλου)

Ημεις οι Ελληνες και οι Ελληνιδες πρεπει να βρουμε σαν κοινωνια, με δημοκρατικες διαδικασιες, τον δρομο που θα μας βγαλει απο την κολαση.

We Greeks have to find as a society, deploying democracy, the way that will take us out of  today’s hell.

Ημεις οι Ελληνες δεν πρεπει να περιμενουμε καποιον Μεσσια για να μας σωσει, ουτε τον «απο μηχανης Θεο».

Monodendri village in Epirus – Μονοδενδρι, Ζαγοροχωρια, Ηπειρος

We Greeks must not wait for a modern day Mesiah to save us, not even «Deus ex machina».

Οι λυσεις θα βρεθουν – αν το θελουμε – απο εμας.

The solutions will come – if we want it – from us.

Voters in front of the National Theater in the municipal elections of 1934 – Ψηφοφόροι συγκεντρωμένοι στο εκλογικό τμήμα των προπυλαίων του Εθνικού Θεάτρου στον Αγιο Κωνσταντίνο κατά τις δημοτικές εκλογές του 1934

Ειναι δεδομενο οτι δεν θα μας σωσει κανεις αλλος παρα ο εαυτος μας. Ο συλλογικος εαυτος μας.

It is a certainty that there will be no outside saviour. Only our collective self can save us.

Ποιος ειναι ομως ο συλλογικος εαυτος μας; Απο τι ειδους κοινωνικη συγκροτηση περναει και εκφραζεται;

Who is our collective self? Wich are the social institutions filetring and expressing it?

Meteora – Μετεωρα

Νομιζω οτι το μεγαλο ζητουμενο στην Ελλαδα του σημερα για την Ελλαδα του αυριο ειναι η δημιουργια μιας ανοικτης κοινωνιας.

In my view the big challenge for the Greece of today when it comes to creating the Greece of tomorrow, is the establishment of an open society.

Εδω ευρισκεται το κλειδι για το μελλον που εγω θελω.

This is the key to the future I envisage.

Konstantine Karamanlis returns to Greece on July 1974 – Η επιστροφη του Κ. Κραμανλη στην Ελλαδα τον Ιουλιο του 1974

Η ανοικτη κοινωνια ειναι μια κοινωνια με θεσμους.

The opean society is a scity with instritutions.

Οι θεσμοι αυτοι καθιστον την κοινωνια ικανη να επιλεγει δημοκρατικα τους κυβερνητες της και τους αλλους αξιωματουχους της.

It is the institutions that enable the open society to democratically elect its rules and the other officials.

(Long live democracy is an article I wrote on the occasion of the nine year commemoration of the 11th September 2001)

George Papandreou in July 1965 – Ο Γεωργιος Παπανδρεου στα Ιουλιανα του 1965

Πανω απολα ομως, εχει την ικανοτητα – παντα μεσα απο τους θεσμους της – να διορθωνει τα λαθη της.

Above all else, the open society – always through its institutions – has the capacity to correct its mistakes.

Η «ανοικτη κοινωνια» οριστηκε απο τον μεγαλο Αυστριακο φιλοσοφο Καρλ Ποππερ. Η εδω παρουσιαση ειναι βασισμενη στη δουλεια του Ποππερ, απο εκει προερχεται, αλλα η διατυπωση ειναι δικη μου.

«Open Society» is a term coined by the Austrian philosopher Karl Popper. This article is based on Popper’s work tailored to my topic.

Theofilos the painter with his mother – Ο Θεοφιλος μετα της μητρος του

Η τρομακτικη οικονομικη κριση που περναει η Ελλαδα σημερα ευλογα εχει εστιασει την προσοχη ολων μας στα οικονομικα. Οπως επισης και στην ανουσια πολωση: μαζι ή εναντια στο μνημονιο; υπερ του ΕΥΡΩ ή πισω στη ΔΡΑΧΜΗ; Δεν ειναι επισης τυχαιο το οτι στην προεκλογικη εκστρατεια για τις εκλογες της 6ης Μαϊου 2012 ολοι σχεδον αναφερθηκαν στην οικονομια, με τον ενα ή τον αλλο τροπο.

The disastrous economic crisis in Greece has led us to focuso our attention to the economy. In this context we have managed to polarize the issues: are we for or against the memorandum with our creditors? Are we in favour or against the EURO? It is not an accident that the 6th May 2012 national election campaigns of all parties have made the economy a key topic.

Tseligades – Τσελιγκαδες

Ομως η οικονομια ειναι μια διασταση των πολλαπλων λειτουργιων μιας κοινωνιας. Και δεν ειναι η κυρια, αφου καθοριζεται απο την πολιτικη, που με την σειρα της καθοριζεται απο τους θεσμους, που με την σειρα τους αποτελουν το DNA της κοινωνικης συγκροτησης.

However, the economy is only one dimension of a society’s life. And it is not the main one, as it is operating within the framework of politics, and the political institutions, that comprise society’s DNA.

Συγχωρεστε μου την απλουστευτικη προσεγγιση και το χτισιμο αυτης της πυραμιδας, αλλα το χρειαζομαι για να εξηγησω καλυτερα την αποψη μου.

I apologize for the simplification in building this pyramid, but I need it to better present my view.

Sailors of battleship «Averof» after shovelling coal – Ναυτες του αντιτορπιλλικου «Αβερωφ» μετα απο ανθρακευση

Και να αδελφέ μου , που μάθαμε να κουβεντιάζουμε,
ήσυχα-ήσυχα κι απλά .
Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.
Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές, σ’ όλα τα χείλη.

Έτσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.
Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,
“Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα.”
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

Sarakatsanoi – Σαρακατσανοι

Γιαννης Ριτσος

Καπνισμένο τσουκάλι, 88-97. Μετακινήσεις (1942-1949). Ποιήματα, Β´

As you can see my friend,we have learned to discuss

in quiet and in simplicity.

We understand each other now, we do not need more.

Tomorrow I say we can be simpler.

We will find the words that have the same weight

in all hearts and lips.

Just so that we call a spade a spade.

Just so that the others will smile and say,

«we can write one hundred poems like this in one hour.»

This is what we want.

Because we do not sing

to separate our selves from the world.

We sing so that we can bring the world together.

Yannis Ritsos

Greeks of the Black Sea in a Turkish mandatory work camp – Ελληνες του Ποντου σε Τουρκικο Ταγμα Εργασιας

Αυτο που τοσο λυρικα περιγραφει ο Ριτσος, το «να κουβεντιαζουμε ησυχα κι απλα» αποτελει θεμελιο λιθο της ανοικτης κοινωνιας. Δεν το εχομε καταφερει μεχρι σημερα. Το αντιθετο θα ελεγα. Απομακρυνομαστε ολο και περισσοτερο.

What the poet Yannis Ritsos so eloquently states, our ability to discuss in quiet and in simplicity, is one of the foundations of the open society. This is something that we have not yet managed to do. As a matter of fact, we seem to be drifting away from it.

The heads of Aris Velouhiotis and Tzavelas in the square of Trikala 1945 – Τα κεφαλια του Βελουχιωτη και του Τζαβελα στην πλατεια των Τρικαλων το 1945

Απο συγκροτησεως του Ελληνικου κρατους το 1833, για διαφορους λογους, η κοινωνικη και πολιτικη συγκροτηση απειχε της ανοικτης κοινωνιας που προσδιορισα προηγουμενα.

Since the establishment of the modern Greek State in 1833, for various reasons, the political and social establishment was far away from the open society model.

Η Μαριανα Κορομηλα ευστοχα αναφερει:

Ο αυτοχθονισμός και η εκκλησιαστική αυτοκεφαλία ήταν οι πιο ακραίες και ολέθριες πράξεις του ελλαδισμού.

Μόνον οι αυτόχθονες (γεννημένοι στον γεωγραφικό χώρο που συμπίπτει με την περιχαρακωμένη έκταση του Οθωνικού Βασιλείου) είχαν δικαιώματα στο κράτος, πχ μπορούσαν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Θεσσαλοί, Κρήτες, Μακεδόνες, Ηπειρώτες, Θρακιώτες, Μικρασιάτες, Επτανήσιοι, Κύπριοι, Πόντιοι, Κωνσταντινουπολίτες, Δωδεανήσιοι, Χιώτες κι άλλοι Αιγαιοπελαγίτες και, βεβαίως, οι Έλληνες της Διασποράς (Βόρεια Βαλκάνια, Ρωσία, παραδουνάβιες Ηγεμονίες, Κεντρική Ευρώπη κλπ) όλοι λογίζονταν ετερόχθονες (κατ’ ουσία ξένοι). Έτσι τους αντιμετώπισε και η Παλαιά Ελλάδα ακόμα κι όταν οι διάφορες περιοχές εντάχθηκαν σταδιακά στο Ελληνικό Κράτος.

Mariana Koromila comments:

Only people born in the state’s geographic area had citizen rights. All Greeks outside the geographical confine were treated like foreigners. All of them continue to receive the same treatment even after their areas were gradually integrated into the Greek State.

Pupils of the Greek Workmen’s School of Odessa – Μαθητές και μαθήτριες της Ελληνικής Εργατικής Σχολής Οδησσού, Νο 46. Στο κέντρο με το αστέρι στο πέτο, ο διευθυντής της Σχολής Παναγιώτης Τομουλίδης (Από το βιβλίο του Γ. Φαρσακίδη)

«H Eλλάδα σήμερα είναι νεκρή, δίχως αντανακλαστικά ετερότητας, διότι είναι μόνο κράτος με θεσμικά καταργημένη την κοινότητα. O Eλληνας δεν έχει πια καμιά απολύτως αίσθηση του «ανήκειν», του «μετέχειν», αίσθηση κοινωνίας Πιθηκίζοντας πρότυπα άσχετα με τις ανάγκες του, έφτιαξε κράτος συγκεντρωτικό, με μεγαλουπόλεις ακοινώνητου βίου, εκπίπτοντας σε τριτοκοσμική καθυστέρηση, υπανάπτυξη και φαυλότητα. Πρόσφατα, με δύο διαδοχικά εν ψυχρώ εγκλήματα, τον «Kαποδίστρια» και τον «Kαλλικράτη», εξαλείφθηκε και θεσμικά – επίσημα η μικρού μεγέθους κοινότητα, χάρη στην οποία επέζησε ιστορικά ο Eλληνισμός τρεις χιλιάδες χρόνια.»

(Χρηστος Γιανναρας, επιφυλλιδα της 26ης Φεβρουαριου 2012)

«Greece today is dead, without distinct identity, because the Greek State has eliminated the institution of the community. Greeks have no feeling whatsoever of «belonging», of participating», the feeling of the society. By mimicking models incompatible with their needs, they have created a centralized state, with big antisocial cities, degrading life to third world underdevelopment and corrupption.

(Christos Giannaras, 26th February 2012)

Demonstration in Athens, July 1965 – Πληθος συγκεντρωθεντων τον Ιουλιο 1965

Αναφερω και παλι τον Χρηστο Γιανναρα επειδη εχει αποψη για τις κοινοτητες των Ελληνων, αυτες που οπως λεγει χαρακτηριστικα κρατησαν ζωντανο τον Ελληνισμο για τρεις χιλιαδες χρονια.

Christos Giannaras is right to say that the elimination of the «community» from the political life of Greece has resulted in the elimination of the cells that have maintained Greek civilization over three thousand years.

Παραφραζοντας τον Γιανναρα, η κλειστη κοινωνια του συγχρονου Ελληνικου κρατους εχει συστηματικα πραγματοποιησει βηματα για την εξαφανιση των κοινοτητων, των κυτταρων δηλαδη του Ελληνισμου. Στο ονομα της «αποτελεσματικης διαχειρισης» νομοι οπως ο Καποδιστριας και ο Καλλικρατης κατεστρεψαν δομες αιωνων. Κατι πρεπει να κανουμε λοιπον για αυτο. Σημειωνω επισης οτι οταν οι τοπικες κοινοτητες ειναι πρακτικα νεκρες, ειναι πανευκολο να απαχθουν απο διαφορους που κηρυσσουν στο ονομα τους. Μην ξεχναμε οτι λαθη γινονται παντου, ομως οι ανοικτες κοινωνιες μπορουν να τα διορθωνουν. Ενω στην Ελλαδα παμε απο το κακο στο χειροτερο, ακομη και εκει που υποτιθεται οτι εχουν λογο οι τοπικες κοινωνιες.

Smyrni 1922 – Σμυρνη 1922

Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία

Διονυσης Σαββοπουλος

Ας κρατησουν οι χοροι

Either resting on  antiquities

or on orthodoxy

the communities of the Greeks 

create a new galaxy

Dionissis Savopoulos

Makronissos Camp of Political Prisoners after the second world war – Μακρονησος Τοπος Εξοριας

Για να προχωρησουμε και να στησουμε την ανοικτη Ελληνικη κοινωνια πρεπει εκτος των αλλων να συμφιλιωθουμε και με την ταυτοτητα μας.

In order for us ot go forward and establish an open Greek society, among other things we need to befriend ourselves with our identity.

Τα φαινομενα στειρου μιμητισμου που εχουν παρατηρηθει τα τελευταια 30 χρονια με εξαρση μετα το 2000 απλά σηματοδοτουν το αδιεξοδο της ανερματιστης και απροσωπης νεοελληνικης κοινωνιας.

Greek Cypriot  prisoners in 1974 – Ελληνοκυπριοι αιχμαλωτοι το 1974

Η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν και η κυριότερη αιτία που δημιουργήθηκε το κίνημα του επαναπροσδιορισμού της ελληνικής ταυτότητας της Γενιάς του ’30. Αυτή η πολυσυζητημένη «ελληνικότητα», που στράφηκε αναπόφευκτα και προς το Βυζάντιο. Ναι. Τώρα πια, με έναν Κόντογλου στην Αθήνα, και με εκατοντάδες άλλες προσωπικότητες από τον προσφυγικό κόσμο, αλλά και από τις «Νέες Χώρες», και βεβαίως από την Κωνσταντινούπολη, ο πνευματικός κόσμος ξανασυναντούσε το Βυζάντιο. Οι σουρεαλιστές έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Ο «Μπολιβάρ» του Εγγονόπουλου περπατούσε στο Φανάρι και στην Καστοριά. 

«Το Βυζάντιο, το Ελλαδικό Κράτος και εμείς», κείμενο της Μαριάννας Κορομηλά

The Minor Asia disaster (1922) was the key reason for Greeks to try and rediscover their identity with the «Generation of the 30’s».

Mariana Koromila

Lepers in Spinalonga – Λεπροι στη νησο Σπιναλογκα

Ας συγκροτησομε λοιπον μιαν ανοικτη κοινωνια, με ιστορικη συνειδηση και ριζες, και επιγνωση της ταυτοτητας μας.  Η τωρινη κριση ειναι μια τεραστια ευκαιρια να απαντησουμε ξανα τα θεμελιωδη ερωτηματα και να πραξουμε αυτα που δεν πραξαμε απο το 1833.

Therefore, lets establish an open society, with historical consciousness and roots, based on our identity. Today’s crisis is a huge opportunity to revisit fundamental questions and do what we hae failed to do sincce 1833.

Επιμυθιο – Afterword

Μια πολυ ενδιαφερουσα συνεντευξη που εδωσε ο Καρλ Ποππερ στην ΕΡΤ λιγο πριν το τελος του βιου του, το 1994.

This is a very interesing interview that Karl Popper gave to Greek television back in 1994.

The parliamentary elections of 6th May 2012 may be the most critical in Greece since 1974.

Οι εκλογες της 6ης Μαϊου 2012 ειναι ισως οι πιο κρισιμες στην Ελλαδα μετα το 1974.

Manos Hadjidakis – Μανος Χατζηδακις

This may sound like a trivial statement, as the words lose their meaning when repeated blindly. I will therefore try to explain why I consider them important and also express my views regarding the status of the political system in Greece.

Αυτο εχει καταντησει κοινοτυπια ισως, αλλα καμια φορα ολοι λεμε το ιδιο, αλλά εννοουμε κατι διαφορετικο. Θα προσπαθησω λοιπον να εξηγησω πως και γιατι τις θεωρω τοσο σημαντικες αυτες τις εκλογες, και να διατυπωσω καποιες σκεψεις για το πολιτικο σκηνικο στην Ελλαδα.

Aris Alexandrou – Αρης Αλεξανδρου

In my opinion the elections are critical because Greece is already at the edge. The country has not yet fallen down the ridge, but is almost ready to fall. Unemployment has exceeded 21%.  Private businesses are going bankrupt, one after another. And the worst of all, there appears to be no way out of this nightmare. We talk a lot about the future, but we do not actually see a future.

Κατα τη γνωμη μου η κρισιμοτητα των εκλογων εγκειται στο οτι αυτες οι εκλογες πραγματοποιουνται με την Ελλαδα ευρισκομενη στα καγκελα. Ισως οχι επανω στα καγκελα, αλλα πολυ κοντα σε αυτα. Η ανεργια ξεπερασε το 21%. Οι επιχειρησεις κλεινουν η μια μετα την αλλη. Και το χειροτερο απο ολα, δεν υπαρχει προοπτικη. Μιλαμε για το μελλον και μελλον δενβλεπουμε.

Yannis Tsarouhis – Γιαννης Τσαρουχης

The polls show the end of the duopoly of power in Greek politics. New Democracy (ND), the center-right party and PASOK, the center-left party, who dominated Greek politics since 1974 will not even get between them half of the votes. Thousands of pages have been written regarding the exact numbers, the parliament seats between the two parties. the fact remains that none of the two will be able to form a government alone.

Ολα τα στοιχεια των δημοσκοπησεων δειχνουν το τελος της εναλλαγης των δυο μεγαλων κομματων στην εξουσια. Με την εννοια οτι τα δυο μεγαλα κομματα που κυριαρχησαν στο πολιτικο πεδιο απο το 1974 μεχρι σημερα δεν θα εχουν πλεον ουτε το ημισυ των εγκυρων ψηφων. Και μαλιστα εχουν αναλωθει τοννοι μελανης για το που θα κυμανθει το αθροιστικο τους ποσοστο και ποιες θα ειναι οι κατανομες των εδρων, και αλλα σχετικα. Πιθανωτατα κανενα απο τα δυο δεν θα εχει τις εδρες που απαιτουνται για να σχηματισει αυτοδυναμη Κυβερνηση.

Maria Callas – Μαρια Καλλας

The end of the duopoly of power and the lack of absolute majority may force ND, who will most likely get most of the votes, albeit a very small percentage compared to the «glorious» past (and PASOK) to form a coalition government with the participation of more than one other parties.

At the same time, this dramatic shift in the electoral vote may also signal the beginning of a period of uncertainty and instability in Greek politics.

Το τελος της αυτοδυναμιας σημαινει ομως και την πιθανη απαρχη κυβερνησεων συνεργασιας. Κυβερνησεων στις οποιες συμμετεχουν περισσοτερα απο ενα κομματα.

Μπορει ομως και να σημαινει την πιθανη εναρξη μιας περιοδου ασταθειας και αβεβαιοτητας στο πολιτικο σκηνικο.

Yannis Ritsos – Γιαννης Ριτσος

Some analysts have put forward the scenario of a repeat election, should the first one end without a government.

It is possible, although in my view nothing will change dramatically with a repeat election. ND and PASOK will continue to have approximately half of the votes between themselves and whoever forms a government, will either do it jointly with another party, or ask for another party’s vote of confidence.

Ακουγεται επισης και το σεναριο της επαναληψεως των εκλογων.

Ολα ειναι πιθανα, αλλα κατα την γνωμη μου και με επαναληπτικες εκλογες το τοπιο δεν θα αλλαξει ριζικα. Τα μεγαλα κομματα δεν θα ειναι πια τοσο μεγαλα, και η οποια Κυβερνηση θα πρεπει να εχει και ενα τουλαχιστον αλλο κομμα, ή να εξασφαλισει ψηφο εμπιστοσυνης απο ενα ή περισσοτερα άλλα κομματα.

Melina Merkouri – Μελινα Μερκουρη

Having said that, one should allow for transfers of members of parliament from one party to another, after they have been elected. This could be similar to the phenomenon of the mice jumping off a sinking ship. The identities of the ships and the mice will have to be established.

As this article is written, we only have three days to go to election day. ND and PASOK attempt a last minute gathering of votes. Is it going to change anything? Rather difficult. A lot of Greek citizens seem to have decided to turn their face away from their old loves.

Δεν θα πρεπει βεβαια να αποκλειεται το ενδεχομενο να εχομε και φαινομενα αποσκιρτησεως βουλευτων που εκλεχτηκαν με ενα κομμα αλλα μεταγραφονται σε αλλο κομμα μετα τις εκλογες. Εδω ισως ισχυει και το οτι «τα ποντικια εγκαταλειπουν το σκαφος οταν αυτο βυθιζεται». Τωρα ποια θα ειναι τα βυθιζομενα σκαφη και ποια τα ποντικια, θα το δειξει η ιστορια.

Την εβδομαδα αυτη, την τελευταια πριν τις εκλογες, επιχειρειται η συσπειρωση των δυο μεγαλων. Απεγνωσμενη προσπαθεια; Φαινεται οτι παρα πολλοι πολιτες φαινονται αποφασισμενοι να γυρισουν το προσωπο αλλου.

Σωτηρια Μπελλου

Is the country going to have a stable government if only ND and PASOK are the potential participants? What about a government of ND that receives a confidence (tolerance) vote from PASOK? Or are we going to see alliances built around the left of center parties and the so called anti-memorandum parties?

Before I answer this question, I need to first address another one.

Θα ειναι επαρκης και σταθερη μια Κυβερνηση μονο με τη Νεα Δημοκρατια και το ΠΑΣΟΚ; Η εστω μια Κυβερνηση ΝΔ με ψηφο εμπιστοσυνης, δηλαδη ψηφο ανοχης απο το ΠΑΣΟΚ; Η μηπως θα δουμε συνεργατικα σχηματα με πυρηνα αριστερα κομματα και λοιπες αντιμνημονιακες δυναμεις;

Για να απαντησω αυτο το ερωτημα θα πρεπει προηγουμενα να θεσω ενα αλλο.

Vassilis Tsitsanis and Stelios Kazantzidis – Βασιλης Τσιτσανης και Στελιος Καζαντζιδης

What is the action plan of the new government? Will there be one?

One the one hand we have the parties that support the memorandum that is the foundation of the rescue plan of the Greek economy. But the memorandum by itself is not a plan, it is a contract between Greece and its lenders. By saying yes to this contract and expressing a wish to remain in the EURO-zone, we do not really answer how we are going to get out of today’s nightmare.

Ποιο προγραμμα θα κληθει να εκτελεσει η οποιαδηποτε νεα Κυβερνηση; Θα εχει πορεια πλευσης;

Απο τη μια μερια εχομε το λεγομενο μπλοκ των μνημονιακων δυναμεων. Ομως, το να λεμε ΝΑΙ στο μνημονιο και ΝΑΙ στην Ευρωπη και το ΕΥΡΩ δεν απαντα το θεμελιωδες ερωτημα: «Τι πρεπει να κανουμε για να βγουμε απο τον εφιαλτη;»

Domna Samiou – Δομνα Σαμιου

As a reminder, the memorandum – based contracts today provide for a regular cash infusion every quarter so that the Greek State can pay interest on its loans, salaries and pensions.

Υπενθυμιζω οτι αυτη τη στιγμη με τις δανειακες μνημονιακες συμβασεις εχομε απλα εξασφαλισει τριμηνο με το τριμηνο καποιες στοιχειωδεις χρηματορροες για να πληρωνονται οι τοκοι των δανειων, οι μισθοι και συνταξεις του Δημοσιου Τομεα.

Dimitri Mitropoulos – Δημητρης Μητροπουλος

The future of Greece continues to be uncertain, as the private sector day after day goes downhill and there seems to be nothing new to create value and jobs in the economy.

At the same time, the monstrous state machine continues to operate almost unhindered, using huge amounts of cash.

Το μελλον της Ελλαδας εξακολουθει να ειναι αβεβαιο, αφου ο ιδιωτικος τομεας μερα με τη μερα εξασθενιζει και δεν φαινεται να δημιουργειται κατι καινουργιο για να δημιουργησει αξια και θεσεις εργασιας.

Την ιδια στιγμη, το τερατωδες κρατος συνεχιζει αταραχο να καταβροχθιζει τεραστια ποσα.

Odisseas Elytis – Οδυσσεας Ελυτης

The other side of the political landscape is occupied by the forces against the memorandum.

They do not seem to have a plan for walking out of the memorandum and its obligations. I think they verge on a «Deus ex machina» solution, or a glorified suicide.

A lot has been said and written about the return to the Drachma. I would be willing to listen to a serious plan and be convinced by a team of people who know what they are talking about. I am still waiting.

Απο την αλλη μερια εχομε τους αντιμνημονιακους, που ομολογω οτι δεν με πειθουν οτι λενε κατι περισσοτερο απο το να αυτοκτονησουμε με υπερηφανια. Σερνουνε ενα μοντερνο χορο του Ζαλογγου, και καλουν ολους τους Ελληνες και τις Ελληνιδες να τους ακολουθησουν.  Δεν εχω κανενα προβλημα να συζητησω και να ακουσω την επιστροφη στη δραχμη. Θελω ομως να δω ενα συνεκτικο προγραμμα και ποιοι ειναι οι αξιοπιστοι διαχειριστες που θα εχουν την ευθυνη εφαρμογης του προγραμματος.

Mikis Theodorakis – Μικης Θεοδωρακης

As it happens today, the anti-memorandum parties express wishes or their will. But this is not enough.

In addition, they are deploying terminology reminiscent of the Great Divide of the Greeks for centuries.

Instead of arguments, they call the other side traitors, not good enough Greeks, and so on. Attitudes that have cost us dearly in the past.

Δεν ειναι δυνατον να στηριζομαστε σε ευχες.

Επισης εκεινο που με απωθει στο αντιμνημονιακο μπλοκ ειναι ολοη η φρασεολογια περι προδοτων και εθνικης μειοδοσιας. Η φρασεολογια αυτη φερνει στη μνημη τις δοξασμενες εποχες οπου η Ελλας ηταν διχασμενη και χρεωκοπημενη. Προς τι λοιπον η επαναληψη των λαθων του παρελθοντος;

Markos Vamvakaris – Μαρκος Βαμβακαρης

Back in the pro-memorandum camp, ND and PASOK do not have a comprehensive action plan for the return of Greece to growth and prosperity, nor do they have any credibility left to buy more time. The smaller parties try to formulate plans and present them, but very few people listen. This is due to the prevailing until today attitude, of dealing with the small parties as add-ons of convenience to ND and PASOK.

This pathetic situation leads to the domination of the teams put forward by the lenders (the so called troika). They dominate because they play alone in the field.

Καταληγω λοιπον στο συμπερασμα οτι στο μεν μνημονιακο χωρο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πρακτικα δεν εχουν συγκεκριμενο προγραμμα ουτε και – δυστυχως – την απαιτουμενη αξιοπιστια για να εφαρμοσουν οποιοδηποτε προγραμμα εχουν. Τα μικροτερα κομματα προσπαθουν να ειναι πιο συγκεκριμενα, αλλα η φωνη τους δεν εχει ακομη ακουστει επι της ουσιας. Και αυτο επειδη μεχρι σημερα τα μικρα κομματα επαιζαν το ρολο της ουρας και του παραγεμισματος, και οχι τον ρολο ενος εταιρου στην διακυβερνηση της χωρας.

Αυτο το κενο οδηγει μαθηματικα στην επικυριαρχια των τεχνοκρατων της τροϊκας και των δανειστων μας. Επικυριαρχουν επανω στην ταπεινωτικη ανεπαρκεια των ελληνικων μνημονιακων δυναμεων. Ανεπαρκεια που κρινεται εκ του αποτελεσματος, οχι εκ των προθεσεων. Και εκ της ανικανοτητας των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να μορφωσουν και συγκροτησουν πραγματικες πλατφορμας συνεργασιας με τα μικροτερα κομματα.

Andreas Empeirikos – Ανδρεας Εμπειρικος

Unless ND and PASOK change, which I cannot see how, I foresse a continuation of the disastrous policies of more and more taxes that kill whatever is left of the real economy in Greece.

In the anti-memorandum camp, I do not see any alliance forming with the capability of forming a government. They will remain a force of denial.

Εαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν αλλαξουν πορεια, προβλεπω επισης οτι θα συνεχισθει ο βαναυσος δρομος της επιβολης προσθετων φορολογικων βαρων, που σκοτωνει την οποια οικονομια εχει απομεινει σε αυτον τον τοπο.

Στο αντιμνημονιακο μπλοκ δεν βλεπω τελικα να διαμορφωνεται πλατφορμα κυβερνητικης συνεργασιας. Το ΚΚΕ ειναι ανενδοτο. Ο Πανος Καμμενος ειναι σχεδον αδυνατο να συνυπαρξει με τις αριστερες δυναμεις.

Elli Lampeti – Ελλη Λαμπετη

Today we do not have solid ground to be optimistic that Greece will have a stable government with a plan to restart the economy and a team of experienced people who will implement it.

Παρολον οτι λοιπον θα ηθελα πολυ να εχει η Ελλας Κυβερνηση μετα τις εκλογες, αλλα πανω απολα να εχει Κυβερνηση με Προγραμμα και με ικανα στελεχη για να εφαρμοσει το προγραμμα, τα μεχρι σημερα δεδομενα αλλα και η συμπεριφορα των μεχρι σημερα κυριαρχων πολιτικων δυναμεων, δηλωνουν κατι διαφορετικο.

Katina Paxinou – Κατινα Παξινου

It is more likely that we will have a government without stability and clear direction.

Should this happen, the situation in Greece will deteriorate substantially.

Το πιο πιθανο ειναι να εχομε μια αδυνατη και ασταθη Κυβερνηση που δεν θα εχει σταθερο προσανατολισμο και εκτελεστικη ικανοτητα. Και το χειροτερο απολα, μια κυβερνηση που δεν θα εχει το οραμα και την τολμη και την εκτελεστικη ικανοτητα να βαλει τη χωρα σε μια σταθερη πορεια.

Αυτο σημαινει οτι η κατασταση της χωρας πορει και να επιδεινωθει, αφου το κενο που θα δημιουργηθει θα προκαλεσει νεες εσωτερικες ανακαταταξεις στους πολιτικους σχηματισμους αλλα και την κοινωνια.

Οι δε μαθητευομενοι και εν πολλοις ανικανοι μαγοι της ελληνικης πολιτικης μπορει να διαμορφωσουν ενα εκρηκτικο μιγμα στην κοινωνια, που δεν θα αντεξει για πολυ.

George Seferis – Γιωργος Σεφερης

If we take into account the developments in Europe, things look even worse for Greece. Spain is now entrenched  in acute crisis that does not leave room for doubt about priorities. Greece is no longer the focus of attention, and most likely it will not be unless we have catastrophic failures and social explosion.

Τα πραγματα ειναι ακομη χειροτερα αν δουμε τι γινεται στην Ευρωπη. Η συνεχως επεκτεινομενη κριση – τωρα η Ισπανια ειναι σε τραγικη κατασταση – δημιουργει στους Ευρωπαιους εταιρους της Ελλαδας και δευτερες σκεψεις. Αυτο που ισχυε πριν, οτι δηλαδη η Ελλαδα ειναι ο αδυναμος κρικος και θα δημιουργησει χαος αν φυγει απο το ΕΥΡΩ, δεν ισχυει πια, αφου η Ισπανια ειναι ο νεος αδυναμος κρικος που θα απαιτησει και πολυ μεγαλυτερα ποσα για την σωτηρια της. Το μονο βεβαιο ειναι οτι η κατασταση βαινει επιδεινουμενη για την μικρη και αδυνατη Ελλαδα.

Costis Palamas – Κωστης Παλαμας

Reading the text again, I can see that it is not an optimistic text.

I hope that the future will prove me wrong. I only need to wait (and survive) the next five years.

Φοβαμαι τωρα που ξαναδιαβαζω το κειμενο οτι ειναι απαισιοδοξο.

Μακαρι να βγω λαθος. Η επομενη πενταετια θα το δειξει.

Mustafa Kemal Pasha, known as Ataturk, the Father of Turks, the founder of the Turkish Republic

The Ottoman empire officially ended on the 1st November 1922, when the Ottoman sultanate was abolished and Turkey was declared a republic.

There have been many incidents leading to this end. One of the key incidents was the deposition of Sultan Abdul Hamit II in 1909, as it signaled the emergence of the power of the Young Turks under the Committee of Union and Progress.

Ahmed Djemal, known as Djemal Pasha, a member of the «Three Pashas» triumpharate, who took power in 1913

In 1908 the Young Turks Revolution reversed the suspension of the Ottoman Parliament by Sultan Abdul Hamit II, marking the onset of the second constitutional era.

The proclamation of the Young Turks reads:

  1. The basis for the Constitution will be respect for the predominance of the national will. One of the consequences of this principle will be to require without delay the responsibility of the minister before the Chamber, and, consequently, to consider the minister as having resigned, when he does not have a majority of the votes of the Chamber.
  2. Provided that the number of senators does not exceed one-third the number of deputies, the Senate will be named as follows: one-third by the Sultan and two-thirds by the nation, and the term of senators will be of limited duration.
  3. It will be demanded that all Ottoman subjects having completed their twentieth year, regardless of whether they possess property or fortune, shall have the right to vote. Those who have lost their civil rights will naturally be deprived of this right.
  4. It will be demanded that the right freely to constitute political groups be inserted in a precise fashion in the constitutional charter, in order that article 1 of the Constitution of 1293 A.H. [Anno Hegira=] be respected.
  5. The Turkish tongue will remain the official state language. Official correspondence and discussion will take place in Turkish.
  6. Every citizen will enjoy complete liberty and equality, regardless of nationality or religion, and be submitted to the same obligations. All Ottomans, being equal before the law as regards rights and duties relative to the State, are eligible for government posts, according to their individual capacity and their education. Non-Muslims will be equally liable to the military law.
  7. The free exercise of the religious privileges which have been accorded to different nationalities will remain intact.
  8. The reorganization and distribution of the State forces, on land as well as on sea, will be undertaken in accordance with the political and geographical situation of the country, taking into account the integrity of the other European powers.
  9. Provided that the property rights of landholders are not infringed upon (for such rights must be respected and must remain intact, according to law), it will be proposed that peasants be permitted to acquire land, and they will be accorded means to borrow money at a moderate rate.
  10. Education will be free. Every Ottoman citizen, within the limits of the prescriptions of the Constitution, may operate a private school in accordance with the special laws.
  11. All schools will operate under the surveillance of the state. In order to obtain for Ottoman citizens an education of a homogenous and uniform character, the officials schools will be open, their instruction will be free, and all nationalities will be admitted. Instruction in Turkish will be obligatory in public schools. In official schools, public instruction will be free. Secondary and higher education will be given in the public and official schools indicated above; it will use the Turkish tongue. Schools of commerce, agriculture, and industry will be opened with the goal of developing the resources of the country.
  12. Steps shall also be taken for the formation of roads and railways and canals to increase the facilities of communication and increase the sources of the wealth of the country. Everything that can impede commerce or agriculture shall be abolished.

The Revolution restored the parliament, which had been suspended by the Sultan in 1878.

Sultan Abdul Hamid II

Abdul Hamid II obtained the throne in 1876, when his brother Murad V was ousted by a liberal reform group led by the grand vizier Midhat Pasha.

In fulfillment of promises made before his accession, Abdul-Hamid issued the empire’s first constitution on Dec. 23, 1876, a document largely inspired by Midhat Pasha. It provided for an elected bicameral parliament and for the customary civil liberties, including equality before the law for all the empire’s diverse nationalities. The issuance of the constitution undercut European ambitions and stalled, at least temporarily, pressure for reform.

The Sultan, however, was an autocrat by nature. In February 1877 Midhat Pasha was dismissed and exiled. Abdul-Hamid’s reactionary measures continued when he prorogued the new parliament in May. From this time until 1908, the Sultan ignored the constitution.

However, the process of supplanting the monarchic institutions with constitutional institutions and electoral policies was neither as simple nor as bloodless as the regime change.

The new attitude of the sultan did not save him from the suspicion of intriguing with the powerful reactionary elements in the state, a suspicion confirmed by his attitude towards the counter-revolution of 13 April 1909 known as 31 Mart Vakası, when an insurrection of the soldiers backed by a conservative public upheaval in the capital overthrew the cabinet. The government, restored by soldiers from Salonica, decided on Abdülhamid’s deposition.

Sultan Mehmed V

On Tuesday, 27th April 1909, Sultan Abdul Hamid II was deposed by unanimous vote of the Turkish parliament, which had assembled at 8:00 in the morning. No vote could be taken until a fatwa could be approved by the Sheik ul Islam, second only to the Sultan as leader of the Islamic world. The fatwa, which declared that the Sultan had «squandered the wealth of the country», burned the books of the Sharia, and «spilled blood and committed massacres», was delivered at 10:10 a.m., and five minutes later, the Sultan was dethroned. At 10:50, the Senate and the Chamber of Deputies voted to invite the Abdul Hamid’s younger brother, Rechad Effendi, to be the new Sultan, and at 4:00, the Sheik administered the oath and Rechad was proclaimed as Sultan Mehmed V.

The new Sultan had been kept a virtual prisoner by his older brother since 1876.

Ottoman Sultan Abdülhamid II proceeds from the Yıldız Palace towards the Hamidiye Mosque for Friday prayers in a photograph from 1908 from the archives of the German Archaeological Institute.

At 3:00 in the morning of Wednesday, 28th April 1909 in Constantinople, the one-time absolute ruler of the Ottoman Empire was put on a train and sent to the city of Salonika.

Abdul Hamid’s harem was broken up, and executions began of the mutineers who had supported him.

The deposed Sultan left from Yildiz Palace, meaning «Star Palace» in Istanbul.

It was built in 1880 and was used by the Sultan.

The area of the palace was originally made of natural woodlands and became an imperial estate during the reign of Sultan Ahmed I (1603-1617).

Servants from the deposed Sultan Abdulhamid II’s Palace at Yildiz being escorted by soldiers of the Young Turks (CUP) during the April Revolution

Various sultans after Ahmed I enjoyed vacationing on these lands and Sultans Abdülmecid I and Abdülaziz built mansions here.

In the late 19th century, Sultan Abdülhamid II left Dolmabahçe because he feared a seaside attack on the palace, which is located at the shore of the Bosporus strait.

He expanded the Yıldız Palace and ordered the renowned Italian architect Raimondo D’Aroncoto build new buildings to the palace complex.

Soldiers around fountain – Yildiz savay in 1909, after the deposition of Abdul Hamid II

When he moved there, the palace became the fourth seat of Ottoman government (the previous ones were the Eski Saray (Old Palace) in Edirne, and the Topkapı and Dolmabahçe Palaces in Istanbul.)

The deposed Sultan arrived in Thessaloniki at 2200 hrs of Wednesday, 28th April 1909 and was immediately taken to Villa Allatini, where he would spend the next three years of his life.

Villa Alatini, Thessaloniki

Villa Allatini was built in 1888 by the Italian architect Vitaliano Poselli, as the Country residence of the Jewish industrialist Allatini.

The seal of Poselli in Yeni Djami, Thessaloniki

After the deposed Sultan was thrown out Yildiz Palace, the Parliamentarian moved in to inventory his treasures.

Thessaloniki is also the childhood home of Mustafa Kemal, the architect and leader of the new Turkish nation built on the ashes of Abdul Hamid’s Ottoman Empire.

In 1912, when Salonica (or Salonique, the name of the time) fell to Greece, Abdul Hamid II was returned to captivity in Istanbul.

Beylerbeyi Palace, Istanbul

He spent his last days studying, carpentering and writing his memoirs in custody at Beylerbeyi Palace in the Bosphorus, where he died on 10 February 1918, just a few months before his brother, the Sultan. He was buried in Istanbul.

By 1930, only a small proportion of Thessaloniki’s inhabitants could remember the city as it had existed in the days of Abdul Hamid.

Today I Was lucky to find in my fishmonger fresh and tender galeorhinus galeus (also known as tope shark).

Σημερα ειχα την μεγιστη τυχη να βρω στον ψαρα μου ενα μικρο γαλεο, σκετο τρυφερουδι.

Galeorhinus galeus - Γαλεος

Galeus is made for pan frying. Searing hot oil, crusty outside, juicy and tender inside.

Ο γαλεος θελει τηγανι. Καυτο λαδι και μερακλιδικο τηγανισμα για να ειναι τραγανος απεξω και ολοζουμος απο μεσα.

Galeorhinus galeus in flour - Κομματια γαλεου σε αλευρι

I always take care to cut the pieces rather large so that they don’t dry up in the frying process.

Φροντιζω τα κομματια να ειναι χοντρουλα για να μην ξεραινονται στο τηγανι.

Fresh garlic in my garden - Φρεσκο σκορδο στον κηπο μου

It is customary in Greece to accompany the dish with garlic sauce based on bread or potatoes. I opted for my version of aioli.

Αντι ομως για σκορδαλια, και με δεδομενο το φρεσκο σκορδο του κηπου, παρασκευασα αρωματικο αϊολί.

Chopped fresh garlic

I always prepare the mayo on the spot, and today I Added fresh chopped garlic from my garden. An extra herbal touch was given by chopped parseley and criander. The bouquet of flavours in the herbal aioli are the stuff dreams are made of.

Παρασκευαζω το αϊολί παντα με βαση την μαγιονεζα, που φτιαχνω επι τοπου, ολοφρεσκια, και στην οποια εν προκειμενω προσεθεσα τεμαχισμενο μαϊντανο και κολιανδρο, μαζι με το φρεσκο σκορδο.

Herbal aioli - Αρωματικό αϊολί

To humble meal was supplemented by baby spinach salad, dressed in olive oil and lemon juice, sprinkled with chopped fresh onions and coriander, just cut from my garden.

Το γευμα συμπληρωθηκε απο σαλατα με τρυφερο φρεσκο σπανακι, που μολις ειχε κοπει απο τον κηπο.

Baby spinach dressed in olive oil and lemon juice, with chopped fresh onion and coriander

Words fail me.

Τα λογια εν προκειμενω ειναι φτωχα.

Pan fried galeorhinus galeus - Τηγανητος γαλεος

The combination of galeus’ tender juicy flesh with the herbal aioli sent me in a drunken spree. And I only had fresh water to drink. I did not want to compromise the delirium of tastes and flavours that so handsomely my garden and the sea offered to me today.

Ο συνδυασμος του γαλεου με το αρωματικο αϊολί και το υπεροχο τρυφερο τραγανο σπανακι με εριξε εις μεθην μεγαλην. Και ηπια μονο νερακι καθαρο. Δεν ηθελα να χασω την πανδαισια των αρωματων που τοσο απλοχερα μου προσεφερε ο ταπεινος κηπος και η ανοιξιατικη ελληνικη γη.

Grilled Boops Boops – Γοπες ψητες

Κυριακή, 8 Απριλίου, 2012

The moon setting in the early hours of Sunday 8th April

Today is another nice spring day in Marathon, and we have grilled boops boops on the menu.

Σημερα ειναι ακομη μια ομορφη ανοιξιατικη μερα στο Μαραθωνα και το μενου εχει γοπες ψητες.

Boops boops

Boops boops is a humble fish. But when it is fresh, it beats the best stale lobster (paraphrasing Feran Adria).

In order to preserve the flavours and the juices of the fresh fish, I will grill it, honouring a centuries old tradition.

Pickled lemons

To add more tradition and locality to the humble meal, I will use the chopped peel of pickled lemons. It adds fantastic complex flavour that combines heavenly with the taste of the fish.

Boops boops with coriander and pickled lemon peel

After chopping the peel, I use it to stuff the belly of the fish, and sprinkle fresh chopped coriander and coarse sea salt over the fish, with a touch of olive oil.

Grilled boops boops (gopes in Greek)

The grilled fish must be crispy outside and moist and juicy inside. This is the essence of grilling fish. I did it the right way, and heaven could not wait.

Deboned and served grilled boops boops

The flesh was moist and firm, but juicy and delicious. Having said that, nothing could beat the skin. Miles and miles above everything else!

Accompany the fish with a glass of «savatiano» white wine, and you will agree with me that gastronomic perfection is not reserved only for royalty or the truly rich.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 108 ακόμα followers