Summary 

This is a post about kokoretsi, the offal delicacy, grilled on charcoal. The challenge is that on this occasion there is no spit.

Περίληψη

Αυτό το άρθρο έχει θέμα του το ψήσιμο του κοκορετσιού στα κάρβουνα. Η πρόκληση προέρχεται από το ότι το κοκορέτσι δεν έχει περαστεί σε σούβλα, αλλά είναι σε δίχτυ.

telos2

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

 

«Εκ του τέλους άρχεσθαι»  Άγνωστος Σύγχρονος Φιλόσοφος

Ο Galip Tokoz, ιδιοκτήτης της αλυσίδας ταχυφαγείων Sampiyon Kokorec, δήλωσε σε δημοσιογράφο εφημερίδας: «Το κοκορέτσι είναι για τους Τούρκους σαν την μορφίνη».

Αγαπημένο το κοκορέτσι και στην Ελλάδα μας. Σύμφωνα με διάφορα άρθρα που διαβάζω στο διαδίκτυο, το έτρωγαν και οι Αρχαίοι Έλληνες χιλιάδες χρόνια πριν. Ένα άρθρο αναφέρει ότι στον Όμηρο το κοκορέτσι είναι η «πλεκτή». Στο έγκυρο λεξικό Liddell-Scott όμως αναφέρεται ως σπείρα, συστροφή, σχοινί, κορδόνι.

Άλλη μια λέξη που αναφέρεται ότι είναι το κοκορέτσι στην αρχαία ελληνική είναι «μίμαρκυν». Στο ίδιο λεξικό όμως η λέξη «μίμαρκυς» ορίζεται σαν λαγός σε σούπα ή στο ίδιο του το αίμα, με αναφορά στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη.

koko1

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

 

Δύσκολο λοιπόν το να βρεις την άκρη με τους αρχαίους Έλληνες και το κοκορέτσι. Όχι τόσο δύσκολο όμως για τους σύγχρονους. Μαζί με τους Τούρκους και τους Αλβανούς είμαστε σήμερα οι μόνοι που τρώμε κοκορέτσι.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Μπαμπινιώτη, η λέξη κοκορέτσι προέρχεται από την αλβανική kukurec. Η αλβανική καταγωγή αναφέρεται και από   την «That Best Bite» που αναφέρει ότι το κοκορέτσι μπήκε μαζικά στην Τουρκική αγορά ταχυφαγείων στη δεκαετία του 1960, όταν πολλοί Αλβανοί δούλευαν στην κρεαταγορά της Κωνσταντινούπολης.

koko21

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

Πρόσφατα έψησα για πρώτη φορά ένα κοκορέτσι στο δίχτυ στα κάρβουνα, γιατί η ψησταριά ήτανε μικρή και δεν χωρούσε σούβλα. Είχα τόσο  μεγάλη αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα, που αποθανάτισα το ψήσιμο και έτσι προέκυψε αυτό το χρονικό. Η αγωνία είναι εν μέρει δικαιολογημένη, αφού μέχρι τώρα δεν είχα ψήσει ποτέ κοκορέτσι στο δίχτυ στα κάρβουνα.

Το κοκορέτσι το έφτιαξε ο ΛΑΜΠΡΟΣ, ένα εξαιρετικό κρεοπωλείο στη στενή Ευβοίας, από όπου προμηθεύομαι τα κρεατικά μου. Ζύγιζε 3 κιλά όταν το πήρα. Αφού στράγγιξε καλά ολονυκτίς, ήτανε έτοιμο για ψήσιμο. Πριν το βάλω στην φωτιά το αλάτισα και πιπέρισα ελαφρά. Όταν η πρώτη ύλη είναι υψηλής ποιότητας, πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού η πραγματική γεύση και τα αρώματα της, χωρίς διαστρεβλώσεις.

koko22

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

Η αρχή του ψησίματος έχει ένα βασικό σκοπό. Να «ιδρώσει» το κοκορέτσι χωρίς να καεί.  Αυτό σημαίνει δυνατή φωτιά, αλλά και αρκετή απόσταση από τη φωτιά, με δεδομένο ότι δεν έχεις την ευχέρεια να γυρίζεις το κοκορέτσι συνέχεια, αλλά μόνο κάθε 5 λεπτά περίπου. Το χρώμα είναι πολύ ανοικτό.

koko23

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

Μετά από 20 λεπτά το χρώμα έχει αρχίζει να αλλάζει, ενώ έχει αρχίσει να στάζει. Το στάξιμο το σημάδι ότι η θερμοκρασία είναι η σωστή.  Όσο περνάει η ώρα το χρώμα σκουραίνει, ενώ αρχίζει και η ευωδία από τις σταγόνες που πέφτουν στα κάρβουνα και εξαερώνονται σκορπίζοντας εκατομμύρια σωματίδια στον αέρα. Στο χρονικό αυτό σημείο πρέπει να μειωθεί η απόσταση από τη φωτιά, ενώ η συχνότητα γυρίσματος γίνεται 10 από πέντε λεπτά.

lolo24

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

60 λεπτά. Αρχίζει να μελώνει. Αυτό που βλέπετε στην επάνω μεριά είναι μια κρούστα γεμάτη νοστιμιά. Με την πρόοδο του ψησίματος βλέπετε και την αισθητή μείωση της διαμέτρου του κοκορετσιού. Καλό σημάδι, και απόδειξη της φρεσκάδας των υλικών. Προσθέτω κάρβουνα στη φωτιά, όχι πολλά, ο στόχος είναι η συντήρηση και όχι η ενίσχυση.

koko25

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

120 λεπτά. Η θερμοκρασία έχει ανέβει πολύ, και αρχίζει να σκουραίνει το έντερο, με την εμφάνιση του φαινομένου Maillard. Η κρούστα επεκτείνεται, το χρώμα σκουραίνει ακόμη περισσότερο.

Το φαινόμενο Maillard είναι στην ουσία ο γάμος μορίων υδρογονάνθρακα με αμινοξέα, στον οποίο προστίθενται και μόρια νατρίου και θείου. Το σκούρο καφέ χρώμα και η έντονη μεστή γεύση (umami)  οφείλονται σε αυτό το φαινόμενο. Το φαινόμενο για να εμφανισθεί απαιτούνται θερμοκρασίες πάνω από 120 βαθμούς Κελσίου. Αν σκεφτούμε ότι το νερό βράζει στους 100 βαθμούς, έχουμε την εξήγηση γιατί τα βραστά φαγητά ή τα φαγητά χύτρας δεν έχουν σκούρο χρώμα, παρεκτός εάν έχουμε προηγούμενα τσιγαρίσει τα υλικά.

Όπως έχει πει ο κάτοχος βραβείου Νόμπελ στη Χημεία Jean-Marie Lehn, «Το φαινόμενο Maillard είναι η πιο διαδεδομένη εφαρμοσμένη χημική αντίδραση στον κόσμο.»

Προσθέτω κάρβουνα στη φωτιά.

 

koko10

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

160 λεπτά. Το καραμέλωμα έχει απλωθεί παντού. Το μόνο που μένει τώρα είναι να γίνει τραγανό το έντερο στην εξωτερική επιφάνεια, χωρίς όμως να στεγνώσει μέσα.

180 λεπτά. Το τέλος του ψησίματος. 3 ώρες, για 3 κιλά.

koko11

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

Προσέξτε πόσο έχει μικρύνει η διάμετρος! Επίσης, πόσο λεπτή είναι η «φλούδα» με τα έντερα. Και έτσι πρέπει στο κοκορέτσι με φρέσκα υλικά. Σε πολλές ταβέρνες βρίσκω κοκορέτσι τεραστίων διαστάσεων με μια φλούδα έντερα περίπου μισό πόντο. Αυτό δεν μου αρέσει, και «μυρίζει» κατεψυγμένα έντερα από την Ισπανία και εντόσθια από πολύ μεγάλα ζώα.  Το σωστό κοκορέτσι όμως θέλει εντόσθια από μικρό (κάτω του 12μηνου) ζώο και φρέσκα έντερα.

koko12

Kokoretsi – Photo: N. Moropoulos

Το αποτέλεσμα της διαδικασίας είναι – χωρίς μετριοφροσύνη – εξαιρετικό. Τα έντερα τραγανά έξω, ζουμερά μέσα, τα εντόσθια γεμάτα χυμούς και αρώματα. Το αλάνθαστο τεστ, το λίπος, είναι γλυκό και δεν σε μπουκώνει. Όσο καλύτερο το ζώο, τόσο καλύτερο και το λίπος του. Το ίδιο ισχύει και για τα γλυκάδια, τα οποία όπως λέει και το όνομα τους είναι γλύκισμα. Τα εντόσθια γεμάτα νοστιμιά.

Μπράβο στον ΛΑΜΠΡΟ που έχει τέτοια ποιότητα, μπράβο και στον ψήστη που ολοκλήρωσε την αποστολή του!  Ζήτω το κοκορέτσι! Και την επόμενη φορά ένδοξο σπληνάντερο! Και γαρδούμπες!

 

arniexothema.grtselemedes

Executive Summary

Dear non-Greek speaking readers, I am honored to have you visiting my site.

This is to let you know that this post is written in Greek only. It describes an agonizing attempt to sacrifice a white lamb to an unfulfilled love. Similar to the sorry state of the love itself and the unfortunate love stricken author, the sacrifice fails miserably.

The  post is not translated because the whole story is built around cultural references that only a Greek speaking person can decode to an adequate level, and thus appreciate the level of genius that is required in order to write this post. I am a modest person by nature and thus do not want to elaborate this point further.

Εισαγωγή

Το Πάσχα ανάμεσα σε όλα τα άλλα είναι και η θυσία του αμνού. Ο αγνός και αθώος αμνός θυσιάζεται. Πληρώνει με τη ζωή του για κάποιον σκοπό κάποιων άλλων, εκτός από αυτόν.

Η θυσία σαν τελετουργία πάει χιλιετίες πίσω.

Αρχίζοντας από τον Όμηρο, διαβάζουμε στην Ιλιάδα για την εκατόμβη που προσφέρουν ο Οδυσσέας και ο Χρύσης στον Φοίβο Απόλλωνα για να ελεηθεί τους Δαναούς.

Ευκαιρία να δούμε μερικές σχετικές λέξεις στο Ομηρικό κείμενο, με τη βοήθεια του λεξικού Liddell $ Scott, ενώ οι αποδόσεις στα νέα ελληνικά είναι των Ι.Θ. Κακριδή και Ν. Καζαντζάκη.

  • αυερύω, αυέρυσα: έλκω το κεφάλι του θύματος προς τα πίσω, έτσι ώστε να κόψω το λαιμό του. Η απόδοση στα νέα ελληνικά είναι «αναλαιμίζω»
  • σφάζω, έσφαξα: σφαγιάζω τα ζώα που πρέπει να προσφερθούν ως θυσία. Η λέξη δεν έχει αλλάξει, είναι η ίδια στα νέα ελληνικά!
  • δέρω, έδειρα: αφαιρώ το δέρμα. Στη νέα ελληνική, η λέξη είναι γδέρνω.
  • σπλάγχνα: εντόσθια που φυλάσσονταν και τα έτρωγαν οι προσφέροντες την θυσία. Στη νεοελληνική έχουμε τη λέξη «σπλάχνα». Δηλαδή χάσαμε στη διαδρομή των χιλιετιών ένα «γάμμα».
  • οβελός, οβελοίσιν: σούβλα. Στη νεοελληνική χρησιμοποιούμε και την λέξη «οβελίας».

Ομήρου Ιλιάδα, Α’ 440 – 469 (απόδοση Ι.Θ. Κακριδής, Ν. Καζαντζάκης)

Τότε ο Οδυσσέας ό πολυκάτεχος μπρος στο βωμό τη φέρνει

και την παράδωσε στου κύρη της τα χέρια λέγοντας του:

«Χρύση, ο ρηγάρχης Αγαμέμνονας με στέλνει να σου δώσω

πίσω την κόρη, και να σφάξουμε περίσσια αρνιά στο Φοίβο,

να ελεηθεί, αν θελήσει η χάρη του, τους Δαναούς, τι αλήθεια

με πίκρες έχει πολυστέναχτες ποτίσει τους Αργίτες.»

Τούτα μιλώντας του την έδωκε, κι αυτός την κόρη εδέχτη

όλο χαρά᾿ κι εκείνοι γρήγορα τ᾿ αγιάτικα σφαχτάρια

στήσαν αράδα, στον καλόχτιστο βωμό του Φοίβου γύρω.

… (η ευχή του Χρύση)

Είπε, και την ευκή του επάκουσεν ο Απόλλωνας ο Φοίβος·

κι ως ευκηθήκαν και πασπάλισαν μετά τ᾿ αγιοκριθάρια,

αναλαιμίσαν τ᾿ αρνοκάτσικα, τα σφάξανε, τα γδάραν,

χώρισαν τα μεριά, τα τύλιξαν τρογύρα με τη σκέπη,

διπλώνοντας τη, κι από πάνω τους κομμάτια κρέας πιθώσαν.

Σε σκίζες πάνω ο γέρος τα ‘καιγε, και με κρασί φλογάτο

τα περεχούσε, και πεντόσουβλες στο πλάι του οι νιοί κρατούσαν.

Και σύντας τα μεριά αποκάηκαν και γεύτηκαν τα σπλάχνα,

λιανίσαν τ᾿ άλλα και περνώντας τα στις σούβλες να τα ψήνουν

επήραν γνοιαστικά, κι ως ψήθηκαν, τ᾿ αποτραβήξαν όλα.

Κι απ᾿ τις δουλειές αυτές σα σκόλασαν κι ετοίμασαν τις τάβλες,

έτρωγαν, κι είχαν ως εταίριαζε καθείς το μερτικό του.

και σύντας του πιοτού θαράπεψαν και του φαγιού τον πόθο…

murillo

Πάντα υπάρχει ένα άσπρο αρνάκι

Εμπνευσμένος από τους Δαναούς,  αλλά και τον Άγιο Ιωάννη, που απεικονίζεται ως παις με τον αμνό, αποφάσισα να θυσιάσω κι εγώ έναν αμνό.  Ο Κατακουζηνός δεν αναφέρει θυσίες, καθόσον το ποίημα είναι παιδικό. Όπως όμως όλοι γνωρίζουμε, τα αρνάκια μπορεί να πάθουνε πολλά χειρότερα από το να σπάσουν ένα ποδαράκι!

 Αλέξανδρος Κατακουζηνός, «Το αρνάκι»

 Αρνάκι άσπρο και παχύ

της μάνας του καμάρι

εβγήκε εις την εξοχή

και στο χλωρό χορτάρι.

Απ’ τη χαρά του την πολλή

απρόσεκτα πηδούσε

της μάνας του τη συμβουλή

καθόλου δέν ψηφούσε.

«Καθὼς παιδί μου προχωρείς

και σαν ελάφι τρέχης

να κακοπάθης ημπορείς

και πρέπει να προσέχεις».

Χαντάκι βρέθηκε βαθύ

ορμά σαν παλληκάρι

να το πηδήση προσπαθεί

και σπάει το ποδάρι!

maria-pentagiotissa

Μαρία η μοιραία γυναίκα

Ο αμνός θα θυσιασθεί στην ποδιά της Μαρίας της Πενταγιώτισσας. Μπας και σπάσει η γκίνια και ο έρωτας μου παύσει να είναι ανεκπλήρωτος.

«Μαρία Πενταγιώτισσα», Δημώδες Άσμα της Φωκίδας

Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά, Μαρία Πενταγιώτισσα

Αχ, και στο Χρυσό κριάρια, μωρή δασκαλοποόλα

Και στης Μαρίας την ποδιά, Μαρία Πενταγιώτισσα

Αχ, σφάζουνται παλικάρια, παιδιά σαν τα βλαστάρια

Μαρία, πού ‘ν’ τ’ αδέρφια σου; Μαρία Πενταγιώτισσα

Αχ, μωρή δασκαλοποόλα, που ‘σύ τα κάνεις ούλα

solomos

Διονύσιος ο αισιόδοξος

Το Πάσχα είναι η Άνοιξη.  Και είναι ο ξανθός ο Απρίλης που βρίσκεται πίσω από την θυσία του αμνού, αυτός φταίει για όλα, που έστησε χορό με τον έρωτα και μου πήραν τα μυαλά, και θυμήθηκα την Μαρία, και μόνο με μια θυσία θα ηρεμήσω.

Τώρα που το καλοσκέφτηκα, για τη θυσία φταίει και ο Σολωμός και όλοι οι ρομαντικοί ποιητές που με έκαναν τόσο ευαίσθητο και κάθομαι και ασχολούμαι με ανεκπλήρωτους έρωτες. Όχι ότι η Μαρία η Πενταγιώτισσα δεν το αξίζει, χαλάλι της όλα, αλλά η θυσία είναι θυσία.

Όπως έχετε καταλάβει ευρίσκομαι ενώπιον διλήμματος. Να θυσιάσω ή να μη θυσιάσω;

 Διονύσιος Σολωμός, «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Γ΄, Απόσπασμα 6, Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,

Κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα,

Και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους

Ανάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος.

Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,

Χύνονται μες την άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,

Και παίρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους,

Κι ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,

Τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.

Έξ’ αναβρύζει κι η ζωή σ’ γη, σ’ ουρανό, σε κύμα.

Αλλά στης λίμνης το νερό, π’ ακίνητό ‘ναι κι άσπρο,

Ακίνητ’ όπου κι αν ιδής, και κάτασπρ’ ως τον πάτο,

Με μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ’ η πεταλούδα,

Που ‘χ’ ευωδίσει τς ύπνους της μέσα στον άγριο κρίνο.

Αλαφροίσκιωτε καλέ, για πες απόψε τι ‘δες;

Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!

Χωρίς ποσώς γης, ουρανός και θάλασσα να πνένε,

Ουδ’ όσο κάν’ η μέλισσα κοντά στο λουλουδάκι,

Γύρου σε κάτι ατάραχο π’ ασπρίζει μες στη λίμνη,

Μονάχο ανακατώθηκε το στρογγυλό φεγγάρι,

Κι όμορφη βγαίνει κορασιά ντυμένη με το φως του.

quartette

Μάρκος ο απαισιόδοξος

Ο Μάρκος ο Βαμβακάρης έπιασε αλλιώς το θέμα της Άνοιξης.  Βαθύτατα ερωτικός τύπος, ο Βαμβακάρης μάλλον περνούσε ερωτική απογοήτευση όταν έγραψε αυτό το ποίημα και το σχετικό τραγούδι.

Είναι όμως ακριβώς αυτή η ικανότητα να κρύβεις μέσα σου το ολόκληρο το βαθύ σχίσμα που χωρίζει τον ψεύτη ντουνιά από τα ματόκλαδα που λάμπουν, που σε κάνει μεγάλο (ή μεγάλη).

Κι έτσι ο Μάρκος που εδώ τα βλέπει όλα μαύρα ξαφνικά συνέρχεται και λίγο μετά τραγουδά για τα λαμπυρίζοντα ματόκλαδα.

Το αποφάσισα. Δεν την γλυτώνει τη θυσία ο αμνός.

Μάρκος Βαμβακάρης, «Τι μ’ ωφελούν οι άνοιξες»

Τι μ’ ωφελούν οι άνοιξες, τι οι ομορφιές του κόσμου,

αφού ο κόσμος χάνεται, ψεύτη ντουνιά κι έξαφνα ο εμπρός μου,

αφού ο κόσμος χάνεται, ψεύτη ντουνιά κι έξαφνα ο εμπρός μου.

Τι και αν λιώσαν μάνα μου, απ’ τα βουνά τα χιόνια,

τι και αν θα `ρθει η άνοιξις, ψεύτη ντουνιά, αχ και κελαηδούν αηδόνια,

τι και αν θα `ρθει η άνοιξις, ψεύτη ντουνιά, αχ και κελαηδούν αηδόνια.

Όλα στο κόσμο μάταια, τα πάντα ματαιότης

κι ένα λουλούδι ψεύτικο, ψεύτη ντουνιά, είναι η ανθρωπότης,

κι ένα λουλούδι ψεύτικο, ψεύτη ντουνιά, είναι η ανθρωπότης.

arnaki-patares7

Χάλασε ο φούρνος!

Ετούτη λοιπόν την Άνοιξη, με τον ξανθό Απρίλη και τον Έρωτα, με τη Μαρία την Πενταγιώτισσα να με κολάζει με τη σκέψη της, με τις εικόνες της εκατόμβης θυσίας των Δαναών στον Φοίβο,  επήρα τον λευκό αμνό και τον έβαλα στον φούρνο για τη θυσία.

Καλή ποιήτρια η Κική Δημουλά, δεν λέγω, αλλά ο φούρνος της μου τα χάλασε όλα!

Η θυσία απέτυχε!

Ο αμνός δραπέτευσε!

Η Μαρία Πενταγιώτισσα θα μείνει για πάντα όνειρο!

Και για όλα αυτά φταίει η ποίηση!

Κική Δημουλά, “Πάσχα στο φούρνο “

Από τη συλλογή «Ενός λεπτού μαζί» (1998)

Βέλαζε το κατσίκι επίμονα βραχνά.

Άνοιξα το φούρνο με θυμό τι φωνάζεις είπα

σε ακούνε οι καλεσμένοι.

Ο φούρνος δεν καίει, βέλαξε

κάνε κάτι αλλιώς θα μείνει νηστική

χρονιάρα μέρα η ωμότητά σας.

Έβαλα μέσα το χέρι μου. Πράγματι.

Παγωμένο το μέτωπο τα πόδια ο σβέρκος

το χορτάρι η βοσκή τα κατσάβραχα

η σφαγή.

eggs

Ηθικό δίδαγμα

Μην ερωτευθείτε την Μαρία την Πενταγιώτισσα.

Μην διαβάζετε ρομαντικούς ποιητές.

Μην εμπιστεύεσθε τον φούρνο μιας ποιήτριας αν θέλετε να ψήσετε κάτι. Καλύτερα στον φούρνο της γειτονιάς.

Αν σκέφτεσθε να κάνετε μια θυσία, καλύτερα να θυσιάσετε τον εαυτό σας, ή ένα κομμάτι του. Ο αμνός είναι πολύ βολικός, αλλά σε τελική ανάλυση δεν φταίει τίποτε να πληρώνει τα δικά σας τα σπασμένα.

Can the Middle East migrant crisis be contained?

Σάββατο, 19 Μαρτίου, 2016

The migrant crisis has reached an acute  state in Greece and Europe for more than one year now. Millions of people from Syria, Iraq, Afghanistan, and other countries are flooding Greece aiming to continue their journey to other European countries. Some 45,000 of them are now stuck in Greece, after the northern borders of the country have been closed. Approximately 14,000 of them are in the area of Idomeni, a village of 150 inhabitants.

kabul_passport_office

Photo: Hundreds of people arrive at the passport office in Kabul to apply for new travel documents. SLOBODAN LEKIC/Stars and Stripes

Images of the migrants stuck in Greece near the border with FYROM (Macedonia) are all over the news. On the 17th March 2016 the EU leaders met and finalized the EU proposal to Turkey to stem the flow of migrants to Europe. An agreement was reached with Turkey on the 18th March 2016. According to the agreement, every migrant arriving in Greece after the 20th March 2016 who does not qualify for asylum in a European country will be returned to Turkey. In exchange, a Syrian refuge who is in Turkey and has not attempted to cross illegally to Greece, will be given asylum to a European country. There is a cap to this, of 72,000 people. There are significant implementation issues for the agreement to run smoothly. However, the big question remain: «Can the flow of migrants from the Middle East to Europe be stemmed?»

It is obvious that the European leaders and their advisors think that the flow can be stemmed. The deal with Turkey is structured on the basis of this hypothesis. Why is this the case? How can this be proven to be a reasonable assumption?

Quite simply put, the flow can be stemmed provided that the causes of the massive migration can be addressed so that migration is no longer the path to the future for millions of people. It is therefore essential that we know which are the causes of the migration, and that we examine how they can ills behind creating them can be cured.

The war in Syria has made the whole phenomenon look like a mass exodus of people from the battlefields of the Syrian war. This is the explanation that best suits the European Union’s agenda. The war stops, therefore the migration flow  declines and eventually stops. All we need – in this case – is to stem the flow from Turkey to Europe and wait until the flow stops.

syria_boy_tank

Photo: Boy on a destroyed tank in Kobane, Syria. Yasin Akgul/AFP/Getty Images

Before I proceed I would like to clarify the terminology. Following the BBC, I use the terms migrant and migration to describe the phenomenon. I suggest that the word refugee is not needed, as it creates confusion and obfuscates the phenomenon at large. A migrant is a person who decides to leave their country of residence in order to move to another country. No matter what the reason is, political persecution, economic need, or something else, the migrant is a man determined to move and seek asylum in another country.

The confusion with the terminology arose out of the need qualify a migrant as a refugee in case the reason for their decision is political persecution.Being a refugee qualifies the migrant for automatic granting of asylum by the receiving country, whereas a simple migrant who, say, emigrates in order to make a living (so called financial refugees) has no right to asylum whatsoever and is not accepted.

_88578063_chart_top10_origins_of_asylum_seekers_2015

 

 

In order to establish the causes of the phenomenon, we must make sure we have the facts relevant to it. Lets begin with the country of origin.Where do the migrants come from?

The origin countries

According to Frontex, there were 1.83 million «illegal border crossings» into Europe in 2015 compared to the previous year’s record of 283,500. As we see in the Eurostat chart above, the three top origin countries of the migrants are Syria, Afghanistan and Iraq. A total of 363,000 Syrians fled the war and entered Europe seeking asylum.

So far we have established one probable cause for the migration. The war in Syria. Assuming that this is the only cause, we have an issue to deal with in our analysis. How do we explain the migration from Afghanistan and Iraq as a result of the war in Syria?

 

Before addressing this issue it would be useful to gather some facts on the migration from Afghanistan and Iraq.

Afghan refugees walk through a beach where they will wait to board a dinghy sailing off for the Greek island of Chios

Afghan refugees walk through a beach where they will wait to board a dinghy sailing off for the Greek island of Chios, while they try to travel from the western Turkish coastal town of Cesme, in Izmir province, Turkey, March 6, 2016. REUTERS/Umit Bektas

Afghanistan

The Afghanistan population is approximately 33 million. Male life expectancy is 59 years, and female 61 years. Unemployment is over 50%, while 38% of the population lives below the poverty demarcation line.Afghanistan is practically a country whose economy is destroyed and more than one third of its territory is under the control of the Taliban insurgents.

Eurostat  figures show that 178,000 Afghanis entered Europe in 2015 seeking a better life.

Slobodan Lekic writes in «Stars and Stripes»:

«Afghans are now the second-largest contingent of migrants heading for Europe, after Syrians but ahead of Iraqis fleeing from the murderous Islamic State jihadis in the Middle East, according to the U.N. High Commissioner for Refugees and the European Union’s statistical agency. But exact numbers are difficult to come by because many of the Afghans heading east have already been living as refugees outside Afghanistan’s borders. A good proportion of those traveling to Europe live in Iran, where some 900,000 Afghans have resided since the 1990s.»(1)

Dasha Afanasieva reports on the Afghanis in Turkey:

«The EU is not even discussing these issues and is exclusively focused on Syria,» Kati Piri, the European Parliament’s rapporteur for Turkey, told Reuters last month.

«Even if the Syrian crisis would be solved tomorrow, there would still be a serious refugee crisis, with a large number of refugees in Turkey who don’t have access to their rights.»

Afghan migrants in Turkey interviewed by Reuters said that over the past few years they had been denied interviews with U.N. refugee agency UNHCR that would formally determine their refugee status, a key step in the journey to being resettled.

Polat Kizildag, program coordinator at ASAM, an organization which registers asylum seekers in Turkey, said they were generally told they were ineligible because Turkey was the third country on their journey and the expectation was that they apply for refugee status in their second, in many cases Iran.

Human rights groups have said Iranian forces deport thousands of Afghans without giving them a chance to prove their asylum status and that they are pressured to leave the country.

«More than 63,000 Afghans came to Turkey last year, a sharp rise from 15,652 in 2014, according to ASAM (an organization which registers asylum seekers in Turkey), counting only those who registered. Some came directly from Afghanistan, others from Iran, where they had tried unsuccessfully to settle.(6)

ap_ap-photo1602-wi-e1448474695814-640x478

Iraq

Iraq has a population of approximately 37 million people and its oil dependent economy is in a terrible shape. In her NPR report, Alice Fordham says:

«Everything seems to be working against the Iraqi economy. The government is waging a costly war with the Islamic State while dealing with falling oil prices, millions of displaced citizens and staggering costs for reconstruction of cities ruined by fighting.» (7)

Add to this the effects of the civil strife and you have the makings of an explosive situation. According to a report by the International Organization for Migration, more than 3 million people have been displaced in Iraq by violent conflict since January 2014.  Dominik Bartsch, the U.N.’s deputy humanitarian coordinator in Iraq, said 10 million people were expected to need humanitarian support by the end of the year in that country, where 3.2 million were already displaced. (4)

In the past years there has been  migration within the region, which is now becoming migration to Europe. In a New York Times article, Ken Arango wrote in September 2015:

«Adnan al-Azzawi, 45, was in Damascus, Syria, from 2004 to 2011, and then returned to Baghdad. He recently sent his family on the migrant journey, and they wound up in Belgium. He hopes to join them soon.» (3)

iraq_displacement

The mix of the origin countries is changing

Since September 2015, the mix of migrants by country of origin has changed significantly. The extensive quote below is from Chris Tomlinson’s article (5):

The number of Syrian migrants is falling, while the number of Afghans, Iraqis and West Africans continues to grow, according to the European Union’s (EU) Frontex agency.

The organisation, which is tasked with monitoring and controlling movements around Europe’s borders, has revealed that the new wave of migrants aren’t necessarily fleeing conflict, but rather “aspiring” for a better economic situation, according to two agency reports.

The first document talks about migration coming through the Greek islands from the Middle East. They state that in recent months the percentage of Syrian migrants is decreasing.

According to the agency, although Syrians represented 56 percent of the illegal migrants that crossed into Greece in 2015, by December that number had fell to 39 percent.

The report also said that Iraqis and Afghanis as a percentage of the migrants had dramatically increased with the share of Iraqis more than doubling from 11 percent in October to 25 percent by the end of December. Afghani numbers also have increased to one third of migrants crossing into Greece.

aegli

Photo: The Aigli Hotel, a bankrupt resort near Thermopylae Greece, is now an official migrant center. Sergey Ponomarev for the New York Times.

First conclusions

What we can conclude from the Iraqi situation is that the tide of migrants will become stronger. When 10 million people are displaced and in danger of their well being, the tide will not only be big, it may also be unstoppable.

If the findings of the Frontex reports are valid, the wave of migrants from the Middle East to Europe will continue to come strong, contrary to the views that it will stop once the Syrian war is over. The reasons behind the migration are not restricted to the geographical territory of Syria, nor are they confined to fully blown war. There is an intense feeling of insecurity both in Iraq and Afghanistan, and this feeling is not going away if we believe the relevant reports.

If insecurity drives the migration, this is not strictly a political issue. It is also an economic issue, and it is related to demographics.

Given all of the above, the migration crisis facing the Middle East and Europe is here to stay. And this raises a lot of questions regarding the adequacy of the EU – Turkey agreement regarding the flow of migrants. If the migration tide is not just the result of a war in Syria that is going to end, what are the chances that an agreement to control the flow of migrants from Turkey to the EU will prove to be totally inadequate?

European politicians have developed a piecemeal approach to tackle issues, no matter how big or small they are. As the collapse of the American financial system in 2008 has shown us, piecemeal measures do not work when the issue is a big crisis that transcends the ordinary. The Europeans do not seem to have learned this lesson. If we judge from the way the Greek crisis is being handled, the piecemeal approach thrives.

Is this going to work in the migrant crisis facing Europe? I do not think so. A year from now the situation in Greece will be intollerable, with many more migrants stuck in the country unable to move either to Europe or back to Turkey. The northern borders of Greece will continue to be closed for the migrants.

And what is the worst of all, the economic conditions that make migration inevitable also fuel insurgency in the Middle East.

iraq_war

Sources

(1) Afghans join Syrians, others migrating to Europe, by Slobodan Lekic. Stars and Stripes. Published: September 18, 2015.

(2) In Syria: Four Years of War. The Atlantic.

(3) A New Wave of Migrants Flees Iraq, Yearning for Europe, by Ken Arango. The New York Times, September 2015.

(4) U.N. sees refugee flow to Europe growing, plans for big Iraq displacement, by Tom Miles. Reuters, September 2015.

(5) EU Border Agency: Syrian ‘Refugee’ Numbers Declining, Economic Migration Exploding, by Chris Tomlinson. Breitbart, January 2016.

(6) Afghans feel forgotten in Europe’s migrant crisis, Dasha Afanasieva. Reuters, 6 March 2016.

(7) Iraq Faces A Perfect Economic Storm, Alice Fordham. NPR parallels, January 2016.

 

 

 

 

 

Το βράδυ της 13 Φεβρουαρίου 2016 έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, στον οποίο η ΑΕΚ, νεοφώτιστη στην Πρώτη Εθνική (αλοίμονο μου, την λένε Premier League σήμερα) ενίκησε με σκορ ένα μηδέν τον ήδη πρωταθλητή Ολυμπιακό.

vargas_aek_olympiacos

Ναι, δεν είναι ψέματα, ο Ολυμπιακός έχασε και μάλιστα απο την νεοφώτιστη ΑΕΚ.

αποτελεσμα

Οι προβολείς όμως στράφηκαν και πάλι στο υπόβαθρο, στο παρασκήνιο. Τη λεγόμενη «παράγκα», ή ακόμη χειρότερα, τη «συμμορία», ένα παρα-κύκλωμα με διαιτητές και παράγοντες, που διάφοροι ισχυρίζονται ότι υπάρχει και κατευθυνόμενη απο΄τον μεγάλο «άνδρα» του Ολυμπιακού κ. Μαρινάκη κάνει τα πάντα για να κουμαντάρει το ελληνικό ποδόσφαιρο και να διευκολύνει τον Ολυμπιακό.

Ο Ολυμπιακός και ο κ. Μαρινάκης έχουν «κατηγορηθεί» αλλά η ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει ακόμη αποφανθεί. Οι έρευνες είναι ακόμη σε στάδιο προανάκρισης.

ηδονη

Ενδεικτικές «κατηγορίες» εναντίον του Ολυμπιακού είναι ότι ορίζει και επηρεάζει τους διαιτητές που «σφυρίζουν» στους αγώνες με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι αντίπαλοι και να ευνοείται ο ίδιος. Παραδείγματα είναι τα πέναλτυ που δίνονται «χαριστικά» στον Ολυμπιακό, και οι σκληρές αποφάσεις (π.χ. αποβολές) εναντίον ομάδων όπως ο ΠΑΟ.

Η χθεσινή νίκη της ΑΕΚ έδωσε αφορμή για να ξεσπάσει ο κ. Μελισσανίδης μαινόμενος κατά της «συμμορίας».

mel

Ο κ. Μελισσανίδης είναι ο ισχυρός ανήρ της ΑΕΚ. Μετά τον αγώνα δόθηκε στην δημοσιότητα το φύλλο αγώνα στο οποίο αναφέρονται διάφορα συμβάντα και στιχομυθίες ανάμεσα στον κ. Μελισσανίδη και τον παρατηρητή διαιτησίας κ. Δημήτριο Κύρκο. Όλα τα στοιχεία είναι από το φύλλο αγώνα που διέρρευσε.

στιχο1

Enter a caption

Στιχομυθία πρώτη. Μελισσανίδης προς Κύρκο: «Αρχίδι τι ήρθες να κάνεις εδώ; Πάλι στον ίδιο αγώνα ρε ξεφτιλισμένε;»

στιχο2 Στιχομυθία δεύτερη.Μελισσανίδης προς Κύρκο: «Θα σε λιώσω. Θα σε πνίξω με το κασκόλ. Θα σε γαμήσω γαμώ τη συμμορία σας.»

στιχο3

Στιχομυθία τρίτη.  Μελισσανίδης προς Κύρκο: «Θα σε τινάξω στον αέρα. Ξέρω που μένεις, και τι κάνεις. Είσαι μέλος της συμμορίας.»

Δεν χρειάζεται να σχολιάσω τις στιχομυθίες, τα λένε όλα οι λέξεις.

Επιβεβαιώνεται ο φαύλος κύκλος του «αίματος» ανάμεσα στις δύο πολωμένες «παρατάξεις».

Επειδή εκτός από τα «γαλλικά» ο κ, Μελισσανίδης διαθέτει και χιούμορ, έκανε και την ακόλουθη δήλωση.

αλι

Ο Ολυμπιακός από την άλλη μεριά κατηγορεί με τη σειρά του τη διαιτησία, ως πανάθλια.

χειρουργειο

Όσον αφορά το παιχνίδι ποδοσφαίρου, ήτανε μάλλον κακό και θα ξεχαστεί γρήγορα.

Όπως προανέφερα, είμαι οπαδός του ΠΑΟ.

Αλλά αυτή η κατάσταση με αρρωσταίνει.

Δεν χάρηκα με την ήττα του Ολυμπιακού. Γιατί όλα τα λύματα βγήκανε ξανά στους δρόμους. Άνοιξαν οι βόθροι και ανασάναμε τα αρώματα!

Έτσι όπως έιναι τα πράγματα, μόνον κοπρολάγνοι θα απολαμβάνουν τα του ελληνικού ποδοφαίρου!

 

 

A cup of the Boscoreale treasure

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου, 2016

Epicurus was an Athenian philosopher who lived from 341 to 270 BC.

After his death some of his followers traveled to Rome, found champions of Epicureanism there, and set up Epicurean societies. Epicurean philosophy became very popular among the highly educated and intellectually oriented Romans.

epicurus-engraving-cepparoli

Epicurus

A prominent Epicurean School was established in Naples, initially directed by Siro.  It was there that a community of Epicureans flourished.

When it comes to the world of ideas and how they apply to everyday life, one needs to ask whether philosophical discourse is contained and restricted in the discussions of the school, the community, a group of friends. Of course we would not expect all people to be engaged in the discussion, but it is interesting to establish the degree to which these discussions have an impact on everyday life.

Today’s post is about one artifact that provide an indication that the presence of the Epicureans in the area of Naples was known to wider circles and was on occasion a topic of satire and humor.  

 

In 1895, excavations at a Roman villa at Boscoreale on the slopes of Vesuvius unearthed a remarkable hoard of silver treasure, including 109 items of tableware, which the owner had stashed in a wine tank prior to the eruption that buried the region of Naples in AD 79. This prestigious collection, dating from between the late 1st century BC and the early 1st century AD, testifies to one of the finest periods in Roman silverware and reflects the taste of wealthy Campanians for drinking cups with relief decoration.(1)

Among the cups, sixteen in number, two are especially noteworthy. They are four inches high, and form a pair; they are ornamented with skeletons in high relief, so grouped that each cup presents four scenes satirizing human life and its interpretation in poetry and philosophy. (2)

These two silver cups, famous for their strange decoration, are embellished with gold. They formed a pair of modioli (from the Latin, meaning “small measures”), so called because their shape is reminiscent of the modius, a container used to measure wheat. A Latin inscription on the base of one of the cups gives their weight and the name of their owner, Gavia. (1)

fig217

The scenes from one of the two cups of poetry and philosophy

One of the two cups depicts two prominent Hellenistic philosophers, Epicurus and Zeno. 

On the left side of the picture above we have two skeletons engaged in a mute dialogue. The skeletons are the two philosophers, who were known for their deep differences.

At the left the Stoic Zeno appears, standing stiffly with his philosopher’s staff in his left hand, his wallet hanging from his neck; with right hand extended he points the index finger in indignation and scorn at Epicurus, who, paying no heed to him, is taking a piece of a huge cake lying on the top of a small round table. Beside Epicurus an eager pig with snout and left foreleg uplifted is demanding a share. Over the cake is the inscription: τὸ τέλος ἡδονή, ‘the goal of life is pleasure.’ The letters of the inscription, as of the names of the philosophers, are too small to be shown distinctly in our illustration.(2)

left41

Zeno of Citius was a Greek philosopher (334-262 BC) who stood opposite to Epicurus. He founded the Stoic school of philosophy, which he taught in Athens from around 300 BC. Zeno believed that pleasure is a vice. Stoicism became the foremost popular philosophy among the educated elite in the Hellenistic world and the Roman Empire.

piglet

Bronze piglet from a villa in Hercolanum

A few words about the piglet are in order.

Epicureans were likened to pigs by many of opposing views, in order to denigrate the principal Epicurean view that the goal of life is pleasure. This has been documented by the Roman poet Horace.  

In an epistle addressed to his melancholy friend and fellow poet, Albius Tibullus, Horace wrote: (3) 

Treat every day that dawns for you as the last.
The hour that’s unhoped for will be welcome when it comes.
When you want to smile then visit me: sleek, and fat
I’m a hog, well cared-for, one of Epicurus’ herd.

The bronze piglet we see above is in the National Archaeological Museum of Naples, and was found in the Villa of Papyri in Herculaneum, where it supposedly partnered Epicurus’ bust. 

In my view the presence of the piglet on the cup is fully justified by the association of Epicureans with pigs. It is quite interesting to note the humorous aspect of the depiction.  

The two cups have similar and complementary repoussé decoration depicting the skeletons of tragic and comic poets and famous Greek philosophers, beneath a garland of roses. Greek inscriptions engraved in dots form captions, and are accompanied by Epicurean maxims such as: «Enjoy life while you can, for tomorrow is uncertain.» (1)

Drinking cups like these were used at the verbal sparring matches held at Roman banquets. As at Trimalchio’s feast (described by Petronius in the Satyricon), the guests sought to outdo each other in erudition, using Greek philosophical and literary references to promote sensual and intellectual pleasures. The choice of a ring of skeletons to decorate these modioli is neither macabre nor particularly surprising, but is on the contrary a hymn to life—an incitement to enjoy the present. This same theme is often represented—admittedly with less panache—on everyday items such as earthenware goblets, lamps, mosaics, or funerary monuments. Trimalchio himself had articulated silver skeletons placed on the table for his guests (Satyricon, 34, 8-10), reminding them that humans should be humble, as even the most enlightened poet or philosopher cannot avoid death.(1)

Both cups had evidently long been in use; there are still some traces of gilding, which, however, seems not to have been applied to the skeletons. While the explanatory inscriptions are in Greek, a Latin name, Gavia, is inscribed on the under side of the second cup, in the same kind of letters as the record of weight. The Gavii were a family of some prominence at Pompeii; we are perhaps warranted in concluding that the cups were made by a Greek for this Pompeian lady, and that afterward they came into the possession of another lady, Maxima, who formed the collection.(2)

After looking at the cup with the two philosophers we can clearly assume that the philosophical dialogue between Stoics and Epicureans was conducted out in the open and was an item of discussion and satire among the wealthy.

References

(1) Boscoreale Treasure, Louvre Museum, Paris, France

(2) Pompeii, Its Life and Art, by August Mau

(3) Epicurean Happiness: A Pig’s Life?  David Konstan. Journal of Ancient Philosophy Vol. VI 2012 Issue 1

 

Yesterday is a day to be marked on the modern Greek political calendar.

It may be a very important day.

kuriakos-mitsotakis

Kyriakos Mitsotakis

Almost 400,000 members voted Mr. Kyriakos Mitsotakis as the new leader of the «New Democracy» party of Greece. Mr. Mitsotakis crafted a clear political agenda for this election and campaigned hard on the basis of this agenda. His opponent, Mr. Meimarakis merely advertised the fact that he was the favorite of ex prime minister Mr. Karamanlis and the powerful political machine he operates in the party.

This vote is a radical departure from the line of ex prime minister Mr. Kostas Karamanlis, who was promoting and supporting Mr., Vaggelis Meimarakis, a veteran of the party and follower of Mr. Karamanlis.

karamanlis3

Kostas Karamanlis

New Democracy under the stranglehold of Mr. Karamanlis and his followers has become an aged party, out of sync with society, as the two national elections of 2015 have shown.

Syriza, the governing party, is truly a transfiguration of PASOK, the party that rules Greece for most of the period following the military dictatorship of 1967 – 1974.

Alexis Tsipras

Alexis Tsipras

Under the pink cover and the empty words of populism, Mr. Tsipras is a cheap replica of Andreas Papandreou.

andreas

Andreas Papandreou

The coming of Syriza to power is not the beginning of a «left» leaning period of governance in Greece, it is simply the extension and continuation of the most extreme populist trends in PASOK.

Therefore Greece is a country where the economic and social crisis has not triggered a political turmoil, but only a change of guard so that the old and dated PASOK and New Democracy could be followed by the young Turks of the «new PASOK», Syriza.

Until yesterday that is. The election of Kyriakos Mitsotakis is the first truly significant political development in Greece in the 21st century. Because a significant percentage of the body of citizens decided that the Karamanlis period of New Democracy is over. And with it ends the post military dictatorship era, 1974 – 2016.

This election is a political event of major proportion.

Mr. Mitsotakis received the mandate to rejuvenate the party and make it a party that follows a new track, abandoning the «cast» like Karamanlis tradition. It is not an easy task. As a matter of fact, it is an extremely difficult one. But it can be done, and it opens a window of optimism in the cloudy political skies of Greece, where there has been nothing new since 1974.

Konstantinos_Karamanlis

Konstantinos Karamanlis

What was new in 1974, was the marvelous twins, New Democracy and PASOK. They did well and brought the country to an almost complete disaster in 2015.Now Syriza is continuing the work of PASOK.

The election of Mr. Prokopis Pavlopoulos as the President of the Hellenic Republic in early 2015 indicated the underlying «good relations» between Mr; Karamanlis and Mr. Tsipras. Mr. Pavlopoulos has served as a minister under Mr. Karamanlis and is considered to belong to the «inner circle» of the ex prime minister.

In the period preceding yesterday’s election, it was almost openly disclosed that Mr. Karamanlis and Mr. Tsipras are on the same wagon, and this would be continued with the election of Mr. Meimarakis as the leader of New Democracy. Where there is smoke there is fire.

But New Democracy broke ranks and is now on a new route.

The coming months are going to be critical.

Mr. Mitsotakis has a lot to do, but the most important thing for now is to focus on the important. He must solidify his power base, listen to the people who elected him, craft a manifesto for the rejuvenation not only of New Democracy but also of Greek Politics at large, and receive a stamp of approval for all of this by a National Congress of New Democracy, that will also be an opportunity to bring new, currently idle, social and political groups in the party.

As the Chinese say, if you want to go fast, you must walk, not run.

 

 

 

 

 

 

First day of the year 2016 – Lunch

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου, 2016

 

snow

The day started with snow on the ground and the trees, the bushes, the table, the umbrella, and so on.

The concept of this menu was developed by my alter ego, Niccolo Spiro Salvatore Domenico Francesco Morosini. I confess I have an affinity to the Venetian Republic, la Serenissima, Florence, and Italy in general.

bread

Home made bread

Home baked bread

Made with flour from the region of Macedonia, Drama.

salami

Smoked salami from Corfu

There are still some artisans producing delicious food. This salami is spicy and rich. The best antipasto for a cold day. I can see the traces of the influence of Venetian rule on the island of Corfu. Corfu has never been ruled by the Ottoman Turks.

olives

Olives from Amfissa

I served two types, the juicy salty big ones, and the sweet wrinkled (hamades), the ones made from olives that have fallen on the ground and not picked.   Amfissa is a provincial city 10 km away from Delphi. The breathtaking valley of olive trees that you see from Delphi belongs to the area of Amfissa. That’s where the olives come from.

cabbage

Rolled Cabbage with pork sausage cooked in duck fat

I had some sausages from the Basque country and used them as filling in the cabbage rolls. I served them with a light sauce of coriander and lemon juice.

sauage

The sausage and duck fat were produced by the artisan ANNE ROZES on France, Basque Country. The cabbage is locally produced in Marathon, and it is like silk. Very tender, sweet, the perfect companion to duck fat.

baked.jpg

Tourte with Ewe

I roasted the ewe, cut it to small cubes and then marinated it in a mix of herbs and spices. The tradition of preparing a tourte with meat comes from the island of Crete, another place in Greece that has been ruled by the Venetian Republic.

served1

Cheeses

Both the fresh cheese and the Gruyere come form the island of Crete.

cheeses

New Year’s Gateau

A traditional gateau of the north of Greece, with butter, flour, eggs and lemon zest.

gateau

Wines 
Patrimo, 2001
Feudi di San Gregorio

La Poderina
Poggio Banale 1997
Brunello di Montalcino

Champagne Laurent – Perrier
BRUT

 

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 108 ακόμα followers