Crucifixion I

Κυριακή, 29 Μαρτίου, 2009

As Easter approaches, I want to share with you some of my favourite depictions of the drama of Christ. I will do it in two parts. In the first part I will present paintings from the 13th to the 18th century. In the second part I will present paintings after the 19th century.  In all paintings, except Cimabue and Giotto, I have inserted comments made by the museums where they are kept. In some instances, I have added also my comments in italics


Crucifixion (1274)

Cimabue Crucifixion

Cimabue Crucifixion

Church of Santa Croce, Firenze

In the same church where Michelangelo is burried, you can find this masterpiece of the mentor of Giotto. The figure of Christ on the Cross has influenced Francis Bacon when he created his own Crucifixion triptych (it will be shown in Part II). It is a very intense picture. The simplicity of the palette brings out the severity of the subject. 


Crucifixion (circa 1305)

Giotto Crucifixion

Giotto Crucifixion

Scrovegni Chapel, Padova

In stark contrast to Cimabue’s intense but minimal composition, this is a busy crucifixion, with a lot of people and angels around. The lack of intensity is its major drawback, although Giotto’s mastery of colours and composition is evident.  

Rogier van der Weyden

 The Crucifixion Triptych (circa 1440)

van der Weyden - Triptych

van der Weyden - Triptych

«The scene presented today as the wing of an altarpiece probably originates from a single panel on which the frame was only painted. At an early stage the work was sawn into three pieces so that the depictions of Mary Magdalene and St. Veronica became side-wings of a triptych. The great artistic innovation of van der Weyden may therefore have carried even greater weight in the original version: for the first time he combines all the participants – the crucifixion group, saints and benefactors – in front of a unified landscape in which the idealised view of Jerusalem appears on the horizon.»

Source: Kunsthistorisches Museum, Vienna

The Crucifixion, with the Virgin and Saint John the Evangelist Mourning (circa 1460)

van der Weyden - Diptych

van der Weyden - Diptych

«The greatest old master painting in the Museum, Rogier van der Weyden’s diptych presents the Crucifixion as a timeless dramatic narrative. To convey overwhelming depths of human emotion, Rogier located monumental forms in a shallow, austere, nocturnal space accented only by brilliant red hangings. He focused on the experience of the Virgin, her unbearable grief expressed by her swooning into the arms of John the Evangelist. The intensity of her anguish is echoed in the agitated, fluttering loincloth that moves around Christ’s motionless body as if the air itself were astir with sorrow. Rogier’s use of two panels in a diptych, rather than the more usual three found in a triptych, is rare in paintings of this period, and allowed the artist to balance the human despair at the darkest hour of the Christian faith against the promise of redemption.»

Katherine Crawford Luber, fromPhiladelphia Museum of Art: Handbook of the Collections (1995), p. 167.


The Small Crucifixion, c. 1511/1520


Grunewald Crucifixion

Grunewald Crucifixion

«Matthias Grünewald’s Small Crucifixion is a masterful example of that artist’s ability to translate his deep spiritual faith into pictorial form. Each individual, according to Grünewald, must reexperience within himself not only the boundless joy of Christ’s triumphs but also the searing pains of his Crucifixion.

In order to communicate this mystical belief, Grünewald resorted to a mixture of ghastly realism and coloristic expressiveness. Silhouetted against a greenish-blue sky and illuminated by an undefined light source, Christ’s haggard and emaciated frame sags limply on the cross. The details — the twisted and gnarled feet and hands, the crown of thorns, the agonized look upon Jesus’ face, and the ragged loincloth — bear strident witness to physical suffering and emotional torment. This abject mood is intensified by the anguished expressions and demonstrative gestures of John the Evangelist, the Virgin Mary, and the kneeling Mary Magdalene.

Grünewald’s dissonant, eerie colors were also rooted in biblical fact. The murky sky, for instance, corresponds to Saint Luke’s description of «a darkness over all the earth.» Grünewald, who himself witnessed a full eclipse in 1502, has recreated here the dark and rich tonalities associated with such natural phenomena.

Today, only twenty paintings by Grünewald are extant, and The Small Crucifixion is the only one of them in America.»

Source: National Gallery of Art, Washington DC

El Greco

Crucifixion (1600)

El Greco Crucifixion

El Greco Crucifixion

«A night view of Calvary with a markedly Eucharistic character. Mary Magdalene, at Christ’s feet, and three angels collecting the blood of the slain Savior, appear framed by the figures of the Virgin and Saint John the Evangelist.
Light and color are used to bring dramatic intensity to the chosen subject, generating a night scene with highly contrasted colors. Some figures, such as that of Mary Magdalene, follow Italian models, recalling the artist’s training.

Along with other paintings in the Prado Museum, this was probably painted for the attic of the altarpiece in the church of the Augustine College of María de Aragón in Madrid.»

Source: Museo National del Prado


Crucifixion (1780)

Goya Crucifixion

Goya Crucifixion

«Christ is depicted on the Cross, over a black background, with four nails and a foot platform, in keeping with the tradition of seventeenth-century Spanish painting. Nevertheless, the classic concept of beauty brought to Spain by Mengs and Bayeu is also perceptible. And Goya softens the bloodiest and most dramatic aspects of this subject, bringing out the beauty of the nude body.

Goya presented this work at the Royal Academy of Fine Arts of San Fernando in May, 1780, gaining the rank of Academician of Merit with it. The canvas was sent to the church of San Francisco el Grande, whose decoration was sponsored by the King, himself. Thus, the Academy recognized the technical qualities of this painting, as well as the orthodoxy of its image.»

Source: Museo National del Prado

As the first part is closing, it is interesting to note that in this painting it is as if Goya is shaking hands with Cimabue.

Στη Νεα Επιδαυρο, εκει ακριβως που τελειωνει ο δρομος, φατσα στο λιμανακι για τα αλιευτικα, υπαρχει η ταβερνα του Νικου. Το επισημο ονομα ειναι «το κυμα», αλλα ολι τον ξερουν με το ονομα του, απο την εποχη που εδω και χρονια, οταν η περιοχη ηταν μονο κτηματα και τιποτε αλλο, ο παππους Νικος ανοιξε αυτο το μαγαζακι.

In the small community of Nea Epidavros, where the road ends and you arrive at the small fishing port, you can find the tavern of Nikos. Its official name is «To Kima», bit everyone knows it by the name of its proprietor, Nikos. The tavvern goes three generations back, to the grandfather of Nikos, who started it when there was practically no one in the area, but oranges and lemons. 


Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων

Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων - The small fishing port

Η τοποθεσια ειναι ησυχη, ακομη και νταλα καλοκαιρι, ποσο περισσοτερο σημερα, 25 Μαρτιου. Καθεσαι στα τραπεζακια που εχει εξω και ακους τα πουλακια να τραγουδουν, και το κυμα να σκαει πεντε μετρα παρακατω.

The area is very quite, even during the summer, let alone today, the 25th March. You sit down, 5 meters from the sea, and you listen to the concert of the birds and the sounds of the sea.


Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern

Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern

 Στην περιπτωση του Νικου θα μπορουσε να ισχυσει οτι πουλαει τοποθεσια και μονο. Οχι ομως! Ιδου οι αποδειξεις.

With such an advantage, Nikos could sell only «location». However, this is not the case. Here is the proof.



Βρουβες - Greens

Ειχα απειρο καιρο να φαω βρουβες. Και ομως, ο Νικος τις εχει και τις σερβιρει βρασμενες στην εντελεια, λαχταριστες, με ελαιολαδο που παραγει στο κτημα του. Δεν υπαρχει ωραιοτερος τροπος να ξεκινησεις το γευμα απο αυτη την πικρη και μεταξενια γευση που κοντραρει με το λεμονι.

It was a long time ago when I last tasted the greens called «vrouves» in Greek. They are bitter and silky soft, when cooked properly, and go very well with lemon and olive oil. There is no better way to start a meal. They were divine!


Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar

Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar

Ακολουθησε το υπεροχο μαγειρευτο χταποδακι που λοιωνει στο στομα και σε πλημμυριζει με τα αρωματα του.

The octopus that followed was cooked in its own juice with a touch of salt and vinegar. Exquisite taste and texture, this dish alone deserves the visit!



Σαφριδι - Safridi

Το ψητο σαφριδι που ηρθε στη συνεχεια ηταν μια αποθεωση της θαλασσας, γεματο αρωματα και νοστιμια.

Safridi is a surface fish that is considered to be second rate. It arrived grilled to perfection, and it was fresh as the daisies in the nearby field.


Μπαρμπουνια στη σχαρα

Μπαρμπουνια στη σχαρα - Grilled red mullets

Κλεισαμε με μπαρμπουνια στη σχαρα, μια πολυ επικινδυνη αποπειρα, αν λαβει κανεις υποψη οτι το μπαρμπουνι ειναι πολ ευαισθητο και σχετικα μικρο ψαρι, οποτε μπορει να καει, να διαμελισθει, και εν γενει να ταλαιπωρηθει στη σχαρα στα χερια ενος μετριου ψηστη.  Στο Νικο ομως το ψησιμο ηταν στην εντελεια, η σαρκα ηταν ζουμερη και σφιχτη, και τα αρωματα εκαναν τις γατες της γειτονιας να στησουν τρελλο χορο.

We concluded the lunch with grilled barbounia  (red mullets). they were perfectly grilled and full of taste. The flesh was firm and jiucy.  


Η παραλια

Η παραλια - The Beach

Αξιζει λοιπον να παρεις το αυτοκινητο και να ταξιδεψεις τα 120 χιλιομετρα απο την Αθηνα προς τη Νεα Επιδαυρο, οι ευωδιες και η γαληνη του μερους σε ανταμοιβει. Οσο για τον λογο «αξια προς τιμη» μιλαμε για υψηλα μεγεθη! 

In the context of a visit to the ancient theater of Epidavros, providing you can do a retour, come to Nikos for lunch. You will not regret it.

Neichel Restaurant Barcelona

Δευτέρα, 23 Μαρτίου, 2009

The Neichel restaurant in Barcelona has a tough job to do. The owner chef Jean Louis Neichel comes form Strasbourg, in Alsace and has to compete with the accomplished chefs of the Catalan cuisine. But he is no stranger to this competition. For 8 years, until 1980 he was the chef of «El Bulli», and since 1981 he has maintained a very high gastronomic level at the «Neichel» restaurant in Barcelona.  Located in a nice quite neighborhood of Barcelona, the discrete restaurant promises a lot. Lets see what it delivers.

"Sea and Mountain" salad

"Sea and Mountain" salad

The menu calls this a «small» salad! It is quite obvious that the chef has a good sense of humour! Look at the layout of the dish! The chef is an amateur painter, and it shows! The tastes of pickled duck carpaccio, foie gras, spider crab and lobster were married discretely and with confidence. Chef Neichel is one of the first who dared to separate the ingredients in a way that each stood alone yet they all complimented the others.

Seafood glory

Seafood glory

The name is mine, but I could not resist. Baby squid, scallop, fish of the day, ccockle, ratatouille and spinach rigatoni, all in a divine squid sauce full of flavours.


Veal Cheek

Braised veal cheek, shallot compot with cassis, truffled mashed potatoes, sweet potato chips and caramelized quince.



The deserts were smooth and silky, but it was a shame to have to destroy the harmony of colours on the plate!

The dining room

The dining room

The dining room is a very warm place, and the view of the garden a delight!

Eau de vie

Eaux de vie

The glorious eaux de vie of Alsace could not be absent!

Display of chefs and cooks

Display of chefs and cooks

After the meal I visited the kitchen where I saw this huge display full of chefs and cooks from all places on earth!

I really enjoyed the meal and the service and the ambience of Neichel, it is a restaurant where you can forget everything and really enjoy the food and the drinks, served by true professionals. And the value for money ratio is outstanding. I highly recommend it to all visitors of Barcelona.

This is a minimalist version of the greek dish «moussaka». It is not as heavy, it is easier to prepare and is in portions, so you do not need to cook a whole tray of food.

This is dedicated to my dearest blog friend, despoinarion.

Σημερα ακουσα οτι ο καιρος το Σαββατοκυριακο θα ειναι χαλια, κι αποφασισα να παω προς το καλοκαιρι και να φτιαξω ενα μουσακα που ομως ειναι μινιμαλιστικος, δηλαδη εχει λιγοτερα απο οσα συνηθως βαζουμε στο μουσακα. Επισης, ειναι σε ατομικες μεριδες, δηλαδη δεν ειναι στο ταψι, αλλα μεσα σε τσερκια υψηλης; τεχνολογιας, με αφαιρουμενο πατο!

Το πιατο αφιερωνεται στο δεσποιναριον που ειναι η αγαπημενη μου μπλογκοφιλη και της αρεσουν τα τσερκια!

Λαχταριστα κολοκυθακια και μελιτζανες

Λαχταριστα κολοκυθακια και μελιτζανες

Αρχιζουμε με το τηγανισμα των κολοκυθιων και των μελιτζανων σε γνησιο παρθενο ελαιολαδο. Ναι, ειναι εκτος εποχης και τα δυο, αλλα αμαρτησα! Και η ομολογια της αμαρτιας ειναι το πρωτο βημα για την συγχωρεση! Τα κολοκυθια ειναι απο την Συρο και οι μελιτζανες απο την Κρητη. Υπεροχα και τα δυο! Μελωμενα και τρυφερα.

We start by frying the zucchinis and eggplants in olive oil, until they are golden brown. Both ingredients are out of season, but thanks to the greenhouses on Syros (zucchinis) and Crete (eggplants) both are available and very tasty! Once fried, I tasted them adn they were sweet and juicy.

Το πρωτο στρωμα

Το πρωτο στρωμα

Παιρνουμε λοιπον τα χαι τεκ τσερκια και βαζουμε μια στρωση απο μελιτζανες, οσο πιο σφιχτα γινεται, γιατι μετα το ψησιμο θα «καθησουν». Σημειωνω οτι ο πατος ειναι ηδη στη θεση του και θα αφαιρεθει μετα το ψησιμο.

Once the fried vegetables have rested, we start the assembly of the dish. The first layer is eggplants only, squeeze them as much as you can, they will shrink during baking.

Το δευτερο στρωμα

Το δευτερο στρωμα

Στο μεταξυ εχω τσιγαρισει αναμικτο μοσχαρισιο και χοιρινο κυμα με διαφορα μυρωδικα (κρεμμυδια, σκορδα, κολιαντρο, φρεσκια ριγανη και ολιγη πιπερια καυτερη) και στρωνω τη δευτερη στρωση. Προσοχη! Καθολου ντοματα στον κυμα!

The second layer is seasoned minced meat that is a mix of beef and pork. I do not add tomato at all, but I have added garlic, onions, coriander, fresh oregano and a bit of chili peppers.

Το τριτο στρωμα

Το τριτο στρωμα

Ηρθε η ωρα για το τριτο στρωμα, με κολοκυθια και μελιτζανες, οδο πιο σφιχτα και να προεξεχουν και λιγο, γιατι με το ψησιμο θα «καθησουν»!

Now add the last layer, with zucchinis and eggplants, squeezed tightly.

Βαζουμε και λεπτωτατες φετες απο γραβιερα Τηνου στο τελος και φουρνιζουμε στους 250 βαθμους για 20 λεπτα. Προσοχη! ουτε σταλα μπεσαμελ, μονο το υπεροχο τυρι της Τηνου κομμενο τσιγαροχαρτο.

On top I add some paper thin slices of yellow cheese from the island of Tinos (you can use provolone and/or parmesan cheese, or even gruyere if you have it) and bake for 20 minutes in 250 C.

Ψημενα ετοιμα

Ψημενα ετοιμα

Το καστανοχρυσο χρωμα ειναι η βεβαιωση της ολοκληρωσης του ψησιματος.

The proof of the completion of the baking is the brown golden colour of the top.

Αφηνουμε να ηρεμησει για 30 λπετα, αφαιρουμε το τσερκι και σερβιρουμε.

We remove the containers and voila!



Το αποτελεσμα ειναι γευστικωτατο, τρωγεται με περισση ευχερεια και ανευ περελκομενων τινων, και σε αφηνει με την αισθηση της πληροτητας και της ικανοποιησης.

This version of moussaka does not have the thick gravy sauce at the top, not the tomato in the meat. The taste is simpler but more satisfying for me. The yellow cheese(s) add complexity and variety in the flavours.

Ζουμερο και γευστικο

Ζουμερο και γευστικο

Συνοδεψτε με ενα κοκκινο κρασι που εχει παλιωθει για τρια τουλαχιστον χρονια και θα με θυμηθειτε!

Enjoy the dish with an aged (3 years minimum) red wine!

Σημερα το μενου εχει ψαρακι, ενα μυλοκοπι μουρλια, φρεσκο μεχρι εκει που δεν παει αλλο, περιπου 2 λαχταριστα κιλα.  Τετοιοα ποιοτητα απαιτει τον υπερτατο σεβασμο και προσοχη γιατι το ατσαλο μαγειρεμα το καταστρεφει!


Μπηκε λοιπον στην κατσαρολα για προσεκτικο βρασιμο. Το εκοψα σε τρια μεγαλα κομματια και το κεφαλι, προκειμενου να εχω διαφορετικο χρονο ψησιματος για καθε κομματι. Ακομη και 5 λεπτα παραπανω καταστρεφουν την μαγεια της γευσης ενος φρεσκου σαρκωδους ψαριου!


Αφου εβρασε σωστα  και κρυωσε, το επομενο βημα ηταν να ετοιμαστουν τα χορτα και τα μυρωδικα, μεσα στον ζωμο του ψαριου. Παπαρουνες, μυρωνια, κολιανδρος και σελινο αποτελεσαν το μπουκετο που εβρασε με μικρα καροτακια γλυκα και τρυφερα.

Αφου κρυωσαν και τα χορταρακια, εφτιαξα ενα μαξιλαρακι με αυτα, εβαλα απο πανω το ψαρακι, γυρω γυρω τα καροτακια, και απο πανω ολιγη σπιτικη μαγιονεζα για να εχουμε και περιπετεια στην υφη του πιατου. Με τη μαγιονεζα το πιατο δεν χρειαζεται ουτε λαδι ουτε λεμονι, ουτε αλατι, ουτε πιπερι παραπανω απο οτι εχει το ψαρι και τα χορτα.


Η ανταμοιβη του μαγειρα ειναι τεραστια! Η σαρκα του ψαριου ειναι ενα ονειρο, ζουμερη, αφρατη αλλα και μεστη ταυτοχρονα, που αφηνει την αδιορατη γευση του ζελε στο στομα.


Τα χορταρακια μοσχομυριζουν, παιζουν παιχνιδια με τα καροτακια, και τα δυο συμπληρωνουν ιδανικα τη γευση του ψαριου.

Λουκανικο με Φαβα – Sausage with Fava (Split Peas)

Παρασκευή, 13 Μαρτίου, 2009

Ενα συντομο ταξιδι στη Βορεια Ευβοια στον αγαπητο μου εξαδερφο με κατεστησε κατοχο ενος φρεσκωτατου λουκανικου παραγωγης του.

I went on a  quick trip to North Evia to visit with my cousin. During the visit my cousin offered me home made sausage that he had produced three days before my visit.

Η θεα ειναι βορινη, οι ογκοι ειναι Φθιωτιδα

Η θεα ειναι βορινη, οι ογκοι ειναι Φθιωτιδα - The view is North, the hills are on Fthiotis

Το λουκανικο ειναι φτιαγμενο με σπαλα χοιρινη, κρεμμυδι, κρασι, αλατι και πιπερι.

The sausage is made with pork neck minced meat, very little fat, onions, wine, salt and pepper.


Στην καταλληλη θεση - The sausage in its drying position

Αφου το γευτηκα δεοντως στο σπιτι του, ψημενο στο τζακι, με την επιστροφη μου στην Αθηνα φροντισα να επαναλαβω την τερψη με διαφορετικο τροπο.

We tasted it grilled by the fireplace, and it was delicious, albeit a bit dry due to the fact that there is not enough fat in it.  So upon my return to Athens with a nice piece of sausage, I was determined to cook it in a slightly different way.

Στο τζακι

Στο τζακι

Το λουκανικο αυτο ειναι σχετικα στεγνο, αφου ο εξαδερφος δεν εβαλε πολυ παχακι, κ ετσι τοι κρεας κυριαρχει στη γεμιση. Παντρεψα λοιπον την υπεροχη φαβα της Σαντορινης με το φρεσκωτατο και υγιεινωτατο λουκανικο του εξαδερφου, και ιδου το αποτελεσμα!

My recipe is combining the taste of Santorini split peas (fava) with the sausage cooked in a tomato and green peppers sauce.

Φαβα Σαντορινης

Φαβα Σαντορινης

Η φαβα της Σαντορινης ειναι ενα αριστουργημα! Εχει πλουσιο αρωμα, υφη και  συμπυκνωμενη γευση, πολυεπιπεδη. Ειναι η πιο ακριβη, αλλα το αξιζει (περιπου 10 ΕΥΡΩ το φακελλακι).

Το σημαντικο στην ετοιμασια της φαβας ειναι να πηξει σωστα και να μην κολλησει. Θελει πολυ ανακατεμα προς το τελος και χαμηλη φωτια. Και καθολου βιασυνη!

The «fava» coming out of the island of Santorini is the best! Full of flavours, beautiful deep golden colour, and of course it is the most expensive of all!


Η φαβα της Σαντορινης εχει αυτο το βαθυ χρυσαφι χρωμα, που ταιριαζει απολυτα με τη γευση και τα αρωματα της!

In preparing the «fava», we need to be very careful to stir the fava in the pot and keep the heat low. The reward is the brilliant texture and the aromas coming out of the «fava»!

sausageΚοβουμε το λουκανικο σε μετρια κομματια και το μαγειρευουμε με πιπεριες και ντοματα.

Slice the sausage in medium sized chunks and cook in a tomato and green peppers sauce.

sausage_cookingΘελει πολλη ωρα στην κατσαρολα, με σιγανη φωτια, για να διαπερασουν οι χυμοι τη γεμιση του λουκανικου και να γινει λουκουμακι λαχταριστο.

Keep the heat low, cover the pot, and let it simmer for a long time, so that all the flavours get inside the sausage mix.

Το μαξιλαρακι της φαβας

Το μαξιλαρακι της φαβας

Η φαβα πρεπει να εχει κρυωσει οταν σερβιρεται στο τσερκι.

Απλοχερα σκορπιζουμε απο πανω τα λουκανικα και την αχνιζουσα σαλτσα με τις πιπεριες και τις ντοματες, κι εχουμε το πιατο μας!

Before serving make sure the «fava» is cool and be generous with the serving of the sausage and the sauce on top of the «fava».

Σερβιρισμενο απλοχερα

Σερβιρισμενο με απλοχερια

Προκειται περι συνδυασμου γευσεων που απαιτει σεβασμο και αυτοσυγκρατηση!

Απολαυστε με ενα ξινομαυρο κρασι.

Enjoy the dish with a well bodied red wine!

The Isenheim Altarpiece by Grunewald: Crucifixion

Τετάρτη, 11 Μαρτίου, 2009

Today I want to present some pictures from the Isenheim Altarpiece, by the German painter Mathis Grunewald, which I consider to be one of the true Masterpieces of art in the world. I was introduced to the Altarpiece by Anne Tennant, during a lecture she gave before the opening of Hindemith’s opera «Mathis der Maler» in the Royal Opera House of London.

Isenheim is a small town near Colmar, in Alsace. The Altarpiece was commissioned by Saint Anthony’s Monastery, which was  a hospital» treating «St Anthony’s fire», a sickness modern science now knows as ergotism, caused by eating rye bread infected by a parasitic fungus. The horrific appearance of Christ’s flesh on the altarpiece is not pure fantasy, but portrays symptoms the monks were trying to alleviate.» (remark by Jonathan Jones, The Guardian, 12 December 2007)

The Altarpiece was painted from 1513 to 1515.

Although Isenheim and Colmar are today in France, in the early 16th century they were decidedly German, and in a way the Isenheim Altarpiece is Germany’s Sistine Chapel.

Today the Altarpiece is in the Unterlinden Museum of Colmar. It was moved to Colmar after the French Revolution.

The four panels that comprise it are:

  • Crucifixion
  • Nativity and the Party of Angels
  • The Temptation of Saint Anthony, and Saint Anthony visiting Saint Paul the Hermite
  • Announciation and Resurrection

This post will focus on the Crucifixion, which is one of the most powerful and moving depiction of human drama and suffering I have seen.

The Crucifixion

The Crucifixion

On the left Mary in white is supported by John the Evangelist, while Mary Magdalene (a much smaller figure) is on her knees parying. On the right John the Baptist is pointing at a scripture.  There is no respect for analogies in this painting. There is no respect for pespective. Darkness, pain, suffering, the almost absolute cenrtainty of death dominate the picture.

Christ is dying an agonizing, slow, horrifying death. He is bloody, discolored, punctured all over, horrific marks covering his body.

The face

The face

Christ is dying and there is not redeeming feature in the painting for this horrible death! Although there are figures surrounding the cross, Christ is alone, in this empty terrain where death is the only certainty.


The twisted fingers have inspired many artists to depict the agony of death.

The Hand

The Hand

and the nailed feet dripping blood… forming a solid river of pain

The Feet

The Feet

Mary and John

Mary and John

Mary’s white garment and pale face contrast with the dark background.



Mary Magdalene

Mary Magdalene

John the Baptist

John the Baptist

Gospel of St John iii. 30: ‘He must increase, but I must decrease.’

In the next post I will present the Resurrection panel of the alterpiece.