Ο ψαρας μου μου εδωσε ωραιες γαριδες (ψηλο φρεσκο γαριδακι που βγαινει αυτη την εποχη, γυρω στα 7 ευρω το κιλο) κι ετσι εκανα μια ταρτα που παντα ενθουσιαζει τους συνδαιτημονες!

Εχω μια μανια με τα ζυμαρια και τα αλευρα, κι ετσι εφτιαξα για την ταρτα μια ζυμη με μισο ασπρο και μισο σικαλεως, αρκετο ελαιολαδο, λιγο γαλα, λιγο σοδα και αλατι, και αναπαυση για μια ωρα.

Η ζυμη

Η ζυμη

Αφου ηρεμησει η ζυμη την απλωνω με το χερι σιγα σιγα στο πηλινο σκευος που θα φιλοξενησει την ταρτα.

Η ζυμη στο σκευος

Η ζυμη στο σκευος

Φροντιζω να ανεβαινει αρκετα στα τοιχωματα για να μπορεσει μετα να συγκρατησει την γεμιση.

Τοποθετω ενα χαμηλο στρογγυλο πηλινο ταψακι μεσα στο σκευος (με λιγο λαδι για να μην κολλησει) ωστε οταν ψηθει το ζυμαρι να μην ανεβει πολυ. Κατ’ επιλογην μου κανω το ζυμαρι αφρατο, οποτε κατι τετοιο ειναι αναγκαιο.

προσθετω το μπεικον

προσθετω το μπεικον

Αφου ψηθει η ζυμη για 20 πςριπου λεπτα, την αφηνω να κρυωσει και προσθετω το ψιλοκομμενο μπεικον και τις καθαρισμενες γαριδες.

προσθετω και τις γαριδες

προσθετω και τις γαριδες

Σε ενα μεγαλο μπωλ χτυπαω 6 αυγα, προσθετω κρεμα γαλακτος και αφθονη τριμμενη γραβιερα κρητης, λιγο αλατι και πιπερι, και ψικοκομμενο εστραγκον, και καλυπτω με το μιγμα τις γαριδες και το μπεικον, προσεχοντας βεβαια να ειναι η σταθμη μισο ποντο χαμηλοτερα απο το ζυμαρι.

Ψηνω σε φουρνο 200 βαθμων για 30 λεπτα.

ετοιμη η ταρτα!

ετοιμη η ταρτα!

Εδω τωρα πρεπει να εχετε υπομονη και να αφησετε την ταρτα να κρυωσει πριν την σερβιρετε. Σε αντιθετη περιπτωση, ιδιαιτερως δε οταν σας πιεζουν οι συνδαιτημονες, το αποτελεσμα ειναι αυτο που βλεπετε στην επομενη φωτογραφια.

οι συνεπειες της ανυπομονησιας!

οι συνεπειες της ανυπομονησιας!

Το θετικο βεβαια ειναι οτι ακομη και ετσι, η ταρτα αξιζει τον κοπο με το παραπανω!

Εν αρχη ην η θαλασσαααααα!!!!

Χρυσοβολουσα και πολλα υποσχομενη!

Θαλαττα, θαλαττα!!!!

Θαλαττα, θαλαττα!!!!

Η Παχη ειναι ενα μερος μαγικο, αφου μολις περασεις το στρατοπεδο βρισκεσαι μπροστα σε μια υπεροχη παραλια κι ενα λιμανακι μουρλια, γεματο ψαροβαρκες και ολιγα κοτεροειδη.

Κουκλι σκετο, με το κλωναρι συκιας να βγαινει μεσα απο την προβλητα!

Κουκλι σκετο, με το κλωναρι συκιας να βγαινει μεσα απο την προβλητα!

Ψαροβαρκες παντου, κι ενα κουκλι στη μεση, με ενα κλωναρι συκιας να αιφνιδιαζει τους παντες και να τεινει χειρα φιλιας στο κουκλι!

Αυτα τα διχτυα μπορει να σε δωσουν ευτυχια!

Αυτα τα διχτυα μπορει να σε δωσουν ευτυχια!

Παραδιπλα, βρισκεται ο Αριστοδημος, ψαροταβερνα που μεσα στην απλοτητα και ελλειψη επιτηδευσης μπορει να κλεισει με υπεροχο τροπο την βολτα!

Μπαλκονι στο γαλαζιο

Μπαλκονι στο γαλαζιο

Κι αν δεν φυσαγε τοσο πολυ θα τρωγαμε στο μπαλκονι επανω.

Καλαμαρι γλυκισμα

Καλαμαρι γλυκισμα

Θυμηθηκα τα ανγνωσματα απο τα παλατια του Σουλτανου, που μπερδευανε σκοπιμα τα γλυκα με τα αλμυρα πιατα! Εδω το καλαμαρι ειναι γλυκισμα, φρεσκο μεχρι εξοντωσεως, τηγανισμενο στην εντελεια με ενα αρωμα αφατης λεπτοτητας!

Ραδικια της αποπλανησης
Ραδικια της αποπλανησης

Τα ραδικια με την συγκρατημενη πικρα της επιγευσης ειναι για την αποπλανηση του ουρανισκου που μετα την μεταξενια υφη παραξενευεται απο την πικρα.

Μπακαλιαρος κουφετο

Μπακαλιαρος κουφετο

Ο μπακαλιαρος σερβιριστηκε τηγανητος ως κουφετο απο βαφτιση!

Η καταλευκη σφριγηλη σαρκα με την ευωδια της θαλασσας σε οδηγει στην απωλεια! Πως θα επιστρεψεις μετα στην κανονικη ζωή;

Κι ολα αυτα μολις 40 ανετα χιλιομετρα απο την Αθηνα. Στην επιστροφη ενοιωθα οτι γυριζα απο πολυημερες διακοπες.

Cappella Palatina, Palazzo Reale – Palermo Sicilia II

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου, 2008

Συνεχιζω σημερα την αφιερωση στο Παλερμο με μια συντομη περιηγηση στην Cappella Palatina, στο Palazzo Reale.

Ειναι ενας μικρος ναος μεσα στο παλατι των Νορμανδων Βασιλεων της Σικελιας, και χτιστηκε στον 12ο αιωνα. 

 

Αποψη του εσωτερικου του ναου

Αποψη του εσωτερικου του ναου

Ο ναος ακτινοβολει και υποβαλει! Τα μωσαικα του αποτελουν μοναδικα σωζομενα μνημεια βυζαντινης τεχνης του 12ου αιωνα, και για μενα ειναι πολυ πιο ωριμα σαν εκφραση απο εκεινα της Ραβεννα.

 

Αποψη του εσωτερικου του ναου

Αποψη του εσωτερικου του ναου

Το φως στο εσωτερικο του ναου ειναι κατι το μοναδικό! Δεν μπορουσα να καταλαβω τι εννοουσαν οι ιστορικοι της τεχνης οταν ελεγαν οτι οι βυζαντινοι χρησιμοποιουσαν το χρυσο σαν μπακγκραουντ για να πετυχαινουν τον φωτισμο. Μολις μπηκα σε αυτην την εκκλησια το καταλαβα!

Οι ψηφιδες που χρησιμοποιησαν οι εμπειροι βυζαντινοι τεχνιτες αντανακλουν το φως με τετοιο τροπο που αισθανεσαι οτι βρισκεσαι στην πιο μεγαλοπρεπη τελετη του κοσμου!

 

Το μπαλκονι των Βασιλεων

Το μπαλκονι των Βασιλεων

 Το μεγαλοπρεπο μπαλκονι απο οπου οι Βασιλεις παρακολουθουσαν τις λειτουργιες και τις εορταστικες εκδηλωσεις.

 

 

 

Παντοκρατωρ μετα Αγγελων

Παντοκρατωρ μετα Αγγελων

Μεσα στο ναο υπαρχουν επιγραφες στα βυζαντινα και στα λατινικα. Ο Παντοκρατωρ εχει βυζαντινες επιγραφες και θεωρειται εργο βυζαντινων τεχνιτων.

 

Κολωνα - Λεπτομερεια

Κολωνα - Λεπτομερεια

Στη λεπτομερεια μπορειτε να δειτε πως οι ψηφιδες αντανακλουν το φως, οπως επισης και την συνυπαρξη διαφορετικων ρυθμων.

 

Απο το εξωτερικο του ναου

Απο το εξωτερικο του ναου

Και το εξωτερικο του ναου ειναι υπερλαμπρο. Εδω βλεπετε λατινικες επιγραφες, που παραπεμπουν σε ντοπιους τεχνιτες που εμαθαν απο τους βυζαντινους.

 

Παντοκρατωρ

Παντοκρατωρ

Κλεινω αυτη τη συντομη αναφορα με τον Παντοκρατορα, λουσμενο στο υπερλαμπρο χρυσαφενιο φως.

Ποιος το περιμενε οτι στο Παλερμο της Σικελιας θα βρισκονται μερικα απο τα πιο σημαντικα αριστουργηματα βυζαντινων μωσαικων στον κοσμο! Επεται συνεχεια!

Palermo, Sicilia Ι

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου, 2008

Ο υπαιτιος πάντα εχει μια υπαίτια!

Ετσι κι εγω ανασυρω απο το ντουλαπι του χρονου αναμνησεις απο επισκεψη μου στο Παλερμο.

Επειδη ειμαι υπαιτιος, θα ακολουθησω την υπαιτια και θα κανω κι εγω δυο μερη, το πρωτο θα ειναι η πολη. Θα σας παω σιγα και χαλαρα στην αρχη μια βολτα σε διαφορα αξιοθεατα να παρετε μια γευση, και μετα θα παμε να φαμε ως Χριστιανοι και Ορθοδοξοι.

Polytheama

Polytheama

Στο κεντρο της πόλης το κτηριο αυτο αποτελει χωρο πολιτιστικων εκδηλωσεων. 

Καθεδρικος Ναος

Καθεδρικος Ναος

Επιβλητικος ο Καθεδρικος Ναος.

Καθεδρικος Ναος

Καθεδρικος Ναος

Στο συμπλεγμα του Καθεδρικου Ναου και το αγαλμα ενος Καρδιναλιου.

Πυργος στην Πυλη

Πυργος στην Πυλη

Μεγαλοπρεπος Πυργος στην κυρια Πυλη της Πόλης.

Piazza Bellini

Piazza Bellini

Η πιατσα Μπελινι με το συντριβανι, τα αγαλματα, μια οπτικη οαση μεσα στην πολυασχολη πολη.

Αγιος Ιωαννης

Αγιος Ιωαννης

Το μοναστηρι του Αγιου Ιωαννη των Ερημιτων, απο τις αρχες του 12ου αιωνα, με εκδηλες τις αραβικες επιδρασεις.

Μιγμα αρχιτεκτονικο

Μιγμα αρχιτεκτονικο

Αφηνοντας το μνημειακο μεγαλοπρεπες μερος της πολης, βλεπουμε γυρω ενα μιγμα αρχιτεκτονικων ρυθμων που παραπεμπει στην ιστορια του νησιου και της πολης.

Υπαιθρια πωλητρια

Υπαιθρια πωλητρια

Ολα αυτα τα ροζ ειναι τα χρωματα της τοπικης ποδοσφαιρικης ομαδας.

Υπαιθριος πωλητης

Υπαιθριος πωλητης

Το υπαιθριο χαρακτηριζει τη ζωη της πολης, που εκτεθειμενη στους ανηλεεις νοτιαδες ειναι παντα σχεδον ζεστη και υγρη.

Μπαλκονι στην παληα πολη

Μπαλκονι στην παληα πολη

Η παληα πολη του Παλερμο ειναι μια ομορφη γηρασκουσα γυναικα που ειναι φτωχη αλλα περηφανη.

Πωλητης Υποδηματων

Πωλητης Υποδηματων

Υπεροχες πλακοστρωτες πλατειες με “”παλάτσι”, οπου ακομη και ο πωλητης υποδηματων παιρνει αλλη διασταση.

Καποτε θα συντηρηθουν σωστα αυτα τα υπεροχα κτισματα.

 

Χαρουμενο κτηριο

Χαρουμενο κτηριο

Στη νεα πολη, εκει που μενουνε οι μεσοαστοι.

Ο πιο πιστος φιλος του ανθρωπου

Ο πιο πιστος φιλος του ανθρωπου

Η περιοχη ειναι ασφαλης και φιλοξενει και αστεγους.

Παλαιοπωλειο επι τροχων

Παλαιοπωλειο επι τροχων

Πενια τεχνας κατεργαζεται.

Ιχθυοπωλειο στη Βουτσιρια

Ιχθυοπωλειο στη Βουτσιρια

Μεσα σε κατι στενα δρομακια αναπτυσσεται η αγορα της Βουτσιρια, η πιο γνωστη αγορα της πολης.

Ανθρωπος και Ιχθυς

Ανθρωπος και Ιχθυς

Ο τονος ειναι το κυριαρχο ψαρι, με το υπεροχο ρουμπινι χρωμα του να σε κανει να θελεις να τον γευθεις ωμο!

Μαναβικο στη Βουτσιρια

Μαναβικο στη Βουτσιρια

Λαχταριστα φρεσκα λαχανικα και φρουτα στη Βουτσιρια. Και, ω του θαυματος, κανενας τουριστας!

Μετα απο ολα αυτα ειναι αναποφευκτη η καταληξη σε εκλεκτο ταβερνειο για αναπληρωση δυναμεων!

Η ταβερνα “Piccolo Napoli” ειναι κοντα στα ντοκια της πολης, και σερβιρει ντοπιους και ολιγους ξενους που το βρισκουν. Το εχει μια υπεροχη οικογενεια, ο δε μαγειρας ειναι ενα Αυστριακο παλληκαρι που ηρθε στο Παλερμο για τουρισμο, γνωρισε μια μαυρομματα και ειδε αλλιως το νοημα της ζωης!

Αγκιναρες σαλατα

Αγκιναρες σαλατα

Ολιγον βρασμενες, γεματες ευωδιες και αρωματα, με υφη που παραπεμπει σε παχυρρευστο μελι.

 

Εμβαπτισθεις οκταπους

Εμβαπτισθεις οκταπους

Ο οκταπους ενεβαπτισθη εις βραζον υδωρ επι δυο λεπτα χωρις οιονδηποτε καθαρισμο, με ολες τις ουσιες και σερβιριστηκε!

Εβρωθη παραυτα, καθως τα “ακαθαρτα” του ησαν ευωδιαστα, ιωδιο και χορταρακια, η δε σαρκα του σαν λουκουμακι.

Αχνιστα και καταμαυρα

Αχνιστα και καταμαυρα

Ακολουθησαν τα αχνιστα και καταμαυρα σπαγγετι με το μελανι της σουπιας! Ενα πιατο που ευλογει τα σωθικα, αυτο το μελανι (που ειναι αφθονο) ειναι το ελιξηριο της ζωης!

Ρολλο με ψαρι

Ρολλο με ψαρι

Στη συνεχεια ο μαιτρ εφερε ρολλο με ψαρι, που ηταν νοστιμωτατο, αλλα ομολογω οτι μετα τα μαυρα και αχνιστα οι αισθησεις ειχαν ολιγον ναρκωθει! Κι ετσι δεν συγκρατησα ουτε το ονομα του ψαριου απο το συμπαθες αλλα ουχι αξιομνημνημονευτο πιατο.

Το ξυπνητηρι χτυπησε μολις πλησιασε το ραγου με τονο.

Ραγου με τονο

Ραγου με τονο

Η υπεροχη σαρκα του τονου σε ευθεια αντιπαραθεση με την αγερωχη οξυτητα της ντοματας απο τη σικελικη γη!

Η πανδαισια ολοκληρωθηκε με το γλυκο “κασατα” απο το φημισμενο ζαχαροπλαστειο “Οσκαρ” αλλα οταν ηρθε το γλυκο δεν μπορουσα να σηκωσω το χερι μου να το φαω, ποσο μαλλον να τραβηξω φωτοφραφια!

Μελανωμενες Ροδελες Καλαμαρομανας

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου, 2008

στον παγκο του ψαρα

στον παγκο του ψαρα

Μετα το σχετικα “βαρυ” χιουνκαρ μπεγεντι θελω να σας προτεινω ενα απλουστατο μα υπεροχο πιατο που απαιτει μια εξαιρετικα φρεσκια καλαμαρομανα με το μελανι της και δεξιοτεχνια στο τηγανισμα.

Την Κυριακη σο Λαυριο ο καλος ψαρας ειχε μεινει με δυο καλαμαρομανες, οποτε προσετρεξα να βοηθησω αγοραζοντας αμφοτερες.

Εχω τη λοξα να μην αφηνω τον βοηθο του ψαρα να καθαριζει τα καλαμαρια επειδη θελω να βγαζω το μελανι και να το χρησιμοποιω. Η κατασταση της σακουλας με το μελανι ειναι και βασικο κριτηριο φρεσκαδας του καλαμαριου, παρολο που οταν το βρισκεις ειναι αργα, γιατι εχεις ηδη αγορασει το καλαμαρι.

Ενα αλλο σημαντικο κριτηριο ειναι το χρωμα. Πρεπει να ειναι ανοιχτο καφε σταχτι και οχι ροζ η μωβ. 

Το μηκος του μεγαλου της φωτο ηταν περιπου 30 εκατοστα.

Αυτο το ονειρο θαλασσινης νυκτος καθαριστηκε, βρεθηκε η σακουλα με το μελανι, που ηταν ρευστο σαν μαυρο χρυσαφι , και κοπηκε σε ροδελες.

Ροδελες με το μελανι

Ροδελες με το μελανι

Το μελανι επεσε τουμπα απο επανω, ενω προσεθεσα το χυμο ενος λεμονιου και λιγο αλατι και το αφησα να ηρεμησει και 30 λεπτα.

Τελος, αλευρωσα και τηγανισα, και σερβιρισα ζεστα!  Με ουζο!

ετοιμο!

ετοιμο!

Τα αρωματα του φρεσκου καλαμαριου δενουν με το ξυνο του λεμονιου και το βαρυ γλυκυ του μελανιου και ο συνδυασμος ειναι απογειωτικος! Σημειωνω οτι το πιατο αξιζει να γινει με καλαμαρομανα, για να εχει σαρκα που σαλευει!

Αξιζει να το δοκιμασετε!


traffic analysis


Η καλη μου Ιουστινη επεσε απο τη σκαλα και θελησα να της φτιαξω ενα φαγακι για να γιανει!

Απο τις πρωτες μου αναμνησεις που δοκιμασα αυτο το υπεροχο πιατο τη “χιουνκαρ μπεγιεντι” ειχα την αισθηση οτι μετα την βρωση και την απολαυση διεθετα ενα υψηλο αισθημα ασφαλειας! Το πιατο μου εδινε τη ζεστασια του σπιτιου και του φαγητου της μανας μου!

Να λοιπον τωρα που ηγγικεν η ωρα να το προσφερω στην υπεροχωτατην και καλλιεπη Ιουστινη με αμεσο στοχο και προορισμο την ταχυτατη αναρρωση και αποπομπη των κακων βλεμματων και επιρροων απανταχου της οικουμενης.

Δηλαδη, για να το πω λιανα, αυτο το πιατο ΞΕΜΑΤΙΑΖΕΙ κιόλα! Οχι λοιπον, δεν χρειαζεται πια να τρεχετε στο Εγκαλεο Σιτυ η το Σαντα Μπαρμπαρα για ξεματιασμα, φτιαξτε αυτο το φαγακι και φυγανε ολα τα κακα!

Η ελληνικη βαριαντα που ξεματιαζει χρησιμοποιει μοσχαρακι και δη σπαλα. Σε περιπτωση κακουχιας και το ποντικακι παιζει. Καβουρντιζουμε γενναια και αποφασιστικα σε βουτυρο γαλακτος. Αν ειναι κατσικισιο ακομη καλυτερα!

 

Καβουρντισμα ισον χρωμα!

Καβουρντισμα ισον χρωμα!

Ακολουθως τοποθετουμε το κρεας σε πιατελιτσα και στο κατσαρολακι μας βαζουμε ψιλοκομμενο κρεμμυδι, πρασινη πιπερια και αφηνουμε να ροδισουν. Στη συνεχια σβυνουμε με λευκο κρασι και προσθετουμε κονκασε ντοματα. Τελος, ψιλοκοβουμε κόλιαντο ασυστολως και τον προσθετουμε στο γενναιο μιγμα που βγαζει μπουρπμπουληθρες, αλλα δεν βραζει με μανια. Αν εχουμε προσθετυμε και ολιγες λιαστες ντοματες για να τονωσουμε τα αρωματα.

 

Κρεμμυδι, πρασινη πιπερια, ντοματα κονκασε

Κρεμμυδι, πρασινη πιπερια, ντοματα κονκασε

Προσθετουμε το κρεας και αφηνουμε να σιγοβρασει επι διωρον με σκεπασμενο το καπακι.Το κρεας ειναι ετοιμο

Το κρεας ειναι ετοιμο

Το κρεας ειναι ετοιμο

Καθως το κρεας σιγοβραζει ψηνουμε φλασκες μελιτζανες στα καρβουνα εως οτου μυρισουν καμμενο.

 

Μελιτζανες στα καρβουνα

Μελιτζανες στα καρβουνα

Αφου καουν για τα καλα, τις καθαριζουμε και προσθετουμε στο μιγμα ενα στιμμενο φρεσκο λεμονι.

 

Καθαρισμενη και καμμενη

Καθαρισμενη και καμμενη

Ετοιμαζουμε τον πουρε προσθετοντας λιγο γαλα, λιγο λευκο αλευρι, και ανακατευοντας για να μην σβωλιασει. Βγαζουμε απο τη φωτια και προσθετουμε τριμμενο μετσοβονε, ολιγο αλατι, και πιπερι.

Σερβιρουμε σε βαθυ πιατο και σε πατερν μισο – μισο.

 

Μισο - μισο

Μισο - μισο

 Απο δω και περα σας παραδιδω εις τας παραισθησεις, καθοσον το πιατο ειναι το καλυτερο παραισθησιογονο!

 

Η ζεστη αγκαλια της χιουνκαρ

Η ζεστη αγκαλια της χιουνκαρ

Προτεινω η βρωση να ακολουθησει το παττερν μισο – μισο και αυτη. Δηλαδη μια μπουκια πουρες μελιτζανας, στη συνεχεια μια μπουκια κρεατακι με τα παρελκομενα, κοκ.

Η συνεχεια θα γραφτει στο υπερπεραν!

Περαστικα στην Ιουστινη μας,

Ετοιμαζοντας το ψαρι

Ετοιμαζοντας το ψαρι

Αυτο ειναι ενα πανευκολο και γρηγορο πιατο που ομως θα σας ανταμειψει γιατι ειναι γεματο ευωδιες και αρωματα!

Οπως παντα, τα υλικα ειναι το πρωτο μεγαλο βημα της επιτυχιας.

Φρεσκωτατο λαβρακι, λιαστες ντοματες απο τη Σιφνο, φτιαγμενες με θαλασσινο νερο και οχι αλατι, κατι πολυ σημαντικο για την επιτυχια του πιατου. Πριν λοιπον χρησιμοποιησετε τις ντοματες στο πιατο, δοκιμαστε τις, και βεβαιωθειτε οτι δεν ειναι πολυ αλμυρες.

Παιρνουμε το ψαρι και αλατιζουμε με χοντρο αλατι την κοιλια, και μετα βαζουμε τρεις σκελιδες σκορδο, τρια κλωναρια σελινο και τριμενο πιπερι. Προσοχή, δεν αλατιζουμε το ψαρι απεξω, θα παρει οτι χρειαζεται απο τις λιαστες ντοματες.

Μετα στρωνουμε λιαστες ντοματες στη λαδοκολα και ακουμπαμε επανω το ψαρι, και επαναλαμβανουμε στρωνοντας ντοματες στην επανω επιφανεια του ψαριου, οπως δειχνει η φωτογραφια. Ραντιζουμε με μπολικο ελαιολαδο.

Στη συνεχεια τυλιγουμε τη λαδοκολα και βαζουμε κι αλλες δυο απεξω. Στριβουμε τις ακρες εχοντας  προηγουμενα υγρανει το χαρτι για να ειναι ευκαμπτο χωρις να σκιζεται.

Ψηνουμε σε φουρνο 200 βαθμων κελσιου για 30 λεπτα περιπου.

Ψημενο ετοιμο

Ψημενο ετοιμο

Βγαζουμε την λαδοκολα και σερβιρουμε σε πιατελιτσα.

Σερβιρισμενο

Σερβιρισμενο

Το αποτελεσμα θα σας ενθουσιασει! Ολα τα αρωματα της λιαστης ντοματας εχουν διαπερασει τη σαρκα του ψαριου, ενω το σκορδο και το σελινο εχουν αποσοβησει τη λιπαροτητα να εκδηλωσει την δυσαρεστη πλευρα της και την εχουν μετασχηματισει σε μια μελωμενη ευτυχισμενη γευση!

Λεπτομερεια απο την κοιλια

Λεπτομερεια απο την κοιλια

Οι καλυτεροι μεζεδες ειναι η ουρα, που πρεπει ο/η μερακλης/ου να τη γλειψει μεχρι εξαφανισεως, και η κοιλια. Συνοδεψτε το ψαρι με τα κουφετακια σκορδου, που ειναι θεικα! Το σελινο και οι ντοματες πρεπει να φαγωθουν σε χωριστες μπουκιες,  οι γευσεις ειναι πολυ εντονες και συγκεντρωμενες και θα εξουδετερωσουν το ψαρι αν τα συνδυασετε ολα σε μια μπουκια. Μπορειτε να προσθεσετε για το σερβιτισμα βραστες πατατες η λευκο ορφανο ρυζι.

Σήμερα θέλω να μοιραστώ μαζι σας το ποιημα “Θρήνος για το Νότο”, που εγραψε ένας απο τους αγαπημένους μου Ιταλούς ποιητές, ο Σαλβατόρε Κουασιμόντο. Γεννήθηκε το 1901 στη Σικελία και απέθανε το 1968 στη Νάπολη της Καμπανιας. Αναπαυεται στο Κοιμητηριο Μονουμενταλε στο Μιλανο. Το 1959 του απονεμηθηκε το Βραβείο Νομπελ Λογοτεχνιας. Αρχικα παραθετω το ποιημα στα ιταλικα, και συνεχιζω με την ελληνικη αποδοση.

Today I want to share with you the poem “Lamento per il Sud”, written by one of my favourite Italian poets, Salvatore Quasimodo. He was born in Sicily on 1901 and died in Napoli on 1968. He is resting in the Monumentale Cemetery in Milano. In 1959 he was awarded the Nobel Prize for Literature. I start with the poem in Italian, and then give the interpretation in Greek.

Σαλβατορε Κουασιμοντο

Σαλβατορε Κουασιμοντο

Lamento per il Sud

La luna rossa, il vento, il tuo colore
di donna del Nord, la distesa di neve…
Il mio cuore è ormai su queste praterie,
in queste acque annuvolate dalle nebbie.
Ho dimenticato il mare, la grave
conchiglia soffiata dai pastori siciliani,
le cantilene dei carri lungo le strade
dove il carrubo trema nel fumo delle stoppie,
ho dimenticato il passo degli aironi e delle gru
nell’aria dei verdi altipiani
per le terre e i fiumi della Lombardia.
Ma l’uomo grida dovunque la sorte d’una patria.
Più nessuno mi porterà nel Sud.
Oh, il Sud è stanco di trascinare morti
in riva alle paludi di malaria,
è stanco di solitudine, stanco di catene,
è stanco nella sua bocca
delle bestemmie di tutte le razze
che hanno urlato morte con l’eco dei suoi pozzi,
che hanno bevuto il sangue del suo cuore.
Per questo i suoi fanciulli tornano sui monti,
costringono i cavalli sotto coltri di stelle,
mangiano fiori d’acacia lungo le piste
nuovamente rosse, ancora rosse, ancora rosse.
Più nessuno mi porterà nel Sud.
E questa sera carica d’inverno
è ancora nostra, e qui ripeto a te
il mio assurdo contrappunto
di dolcezze e di furori,
un lamento d’amore senza amore.

Θρήνος για το Νότο

Το κόκκινο φεγγάρι, ο άνεμος, το χρώμα σου της

βόρειας γυναικας, οι χιονισμένες πεδιάδες…

Η καρδιά μου ανήκει σ’αυτούς τους αγρούς,

σ’αυτά τα βυθισμενα στην ομίχλη νερά.

Λησμόνησα τη θάλασσα,

το βαρύ κοχύλι που φυσούσαν οι Σικελοί βοσκοί,

τον ήχο απο τις άμαξες πάνω στους δρόμους.

όπου το καρούμπο ριγεί ανάμεσα στα καπνισμένα

καλάμια.

Λησμόνησα τους ερωδιούς και τους

πελαργούς που διασχίζουν τον αέρα

πάνω απο τους πράσινους λόφους της

Λομβαρδίας τις στεριές και τα ποτάμια.

Αλλά παντού ο άνθρωπος κραυγάζει το

πεπρωμένο της πατρίδας του.

Κανείς δε θα με φέρει πίσω στο νότο ξανά.

Ω, ο Νότος είναι κουρασμένος να σέρνει στην ξηρά

τους νεκρούς απο τους βάλτους της ελεονοσίας,

είναι κουρασμένος απο την ερημιά,

κουρασμένος απο τα δεσμά,

το στόμα του είναι κουρασμένο

να το καταριούνται σε κάθε γλώσσα

έχοντας ουρλιάξει το θάνατο μέσα απο την ηχώ των πηγαδιών του,

έχοντας ρουφήξει το αίμα απο την καρδιά του.

Παρ’όλα αυτά τα παιδιά του επιστρέφουν στα βουνά,

κρατώντας τα άλογα κάτω απο τα αστέρια

τρώγοντας τα λουλούδια της ακακίας κατά μήκος των δρόμων

κόκκινο ξανά, ακόμα κόκκινο, ακόμα κόκκινο.

Κανείς δε θα με φέρει πίσω στο Νότο ξανά.

Και αυτό το απόγευμα του χειμώνα είναι ακόμα δικό μας,

και εδώ σου εκφραζω ξανα

με γλυκα και παραταιρη οργη,

το θρήνο ενος ερωτα xωρις αγαπη.

ΥΓ. Έκανα παρεμβασεις στην Ελληνική απόδοση της Ειρηνης Μπέινα και Δέσποινας Θραψίμη


Φτώχεια – Τι κάνουμε;

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου, 2008

Για μενα ο καλυτερος τροπος να συνεισφερω στην αντιμετωπιση αυτου του τεραστιου προβληματος ειναι με πραξεις απλες, καθημερινες που επαναλαμβανονται το δυνατο περισσσοτερο. Στο χωρο και τον τοπο που ζω. Όπως ο πολιτισμός, έτσι και η καταπολέμηση της φτωχειας ειναι καθημερινή υπόθεση, δεν ειναι μόνο Χριστουγεννα και Πάσχα!

Οταν ζουσα στην Αγγλια πηγαινα τακτικα στην Οξφαμ της γειτονιας μου και συνεισεφερα. Εδω στην Αθηνα τα πραγματα ειναι πολυ πιο δυσκολα. Δεν νομιζω οτι υπαρχουν οι αντιστοιχες οργανωσεις, γιατι δεν υπαρχουν οι εθελοντες, οι ανθρωποι που θα περασουν μερικες ωρες την εβδομαδα βοηθωντας. Ισως λοιπον ειναι αυτο το πρωτο πρακτικο ζητουμενο. Μια οργανωση βασισμενη στην πρωτοβουλια των πολιτων, που θα αναλαβει αυτο το ρολο.  

 

Τελειο μεγεθος

Τελειο μεγεθος

This is a post from my visit to the fish tavern “Ventouris”, in the location Ambelas, on the island of Paros, Greece.

Μια και δεν μπορω να βρω τον αστακο που ζητησε η Ν, και επειδη οι φθινοπωρινες αναρτησεις της Δ με τα κιτρινα φυλλα μου θυμιζουν οτι ηρθε το φθινοπωρο, αποφασισα να γυρισω στο καλοκαιρι και ανεσυρα απο το καλοκαιρινο αρχειο μου μια επισκεψη στην υπεροχη ταβερνα του Βεντουρή στον Αμπελά της Παρου.

Ταβερνα Βεντουρης

Ταβερνα Βεντουρης

Η ταβερνα ανοιξε το 1974 και απο τοτε προσφερει στους πελάτες της φρέσκο ψάρι και θαλασσινα, που τα ψαρευει ο καπεταν Γιώργης και τα παιδιά του.

Καπεταν Γιωργης

Καπεταν Γιωργης

Ο καπεταν Γιωργης βγαινει καθε μερα για ψαρεμα και καθε βραδι πριν φυγει για την ψαρια ειναι στην ταβερνα με το αστραφτερο του βλεμμα.

Καπεταν Γιωργης

Καπεταν Γιωργης

Στην κουζινα κουμαντο κανει η κυρα Ελένη, η γυναικα του καπεταν Γιωργη,  παντα με το χαμογελο στα χειλη.

Κυρα Ελενη

Κυρα Ελενη

Καθε σοβαρη απολαυση απαιτει απο τον υποψηφιο απολαυσία την κατασίγαση των ενστικτων, ωστε να κυριαρχει κατα τη διαρκεια της πραξεως η κριση, η μνημη, οι αισθησεις να ειναι κρυσταλλινες και συντονισμενες στην εντελεια.

Αυτο πρακτικά σημαινει οτι ποτε δεν τρως τον αστακο με αδειο στομαχι.

Ξεκιναμε λοιπον με ντοματοκεφτεδες, κι ενα ουζακι για να “ζεσταθουμε”.

Ντοματοκεφτεδες

Ντοματοκεφτεδες

Συνεχιζουμε με κατι πιο κοντα στη θαλασσα, μπαρμπουνια ψαρεμενα ωρες πριν και ψημενα στα καρβουνα απο την Αργυρώ, τη μαστορισσα της κουζινας. Και συνοδευουμε με λευκο κρασι.

Μπαρμπουνια των ωρων

Μπαρμπουνια των ωρων

Και τωρα ηρθε η ωρα για το επικεντρο της βραδιας.

Το βαρος του αστακου ηταν 1 κιλο και 300 γραμμαρια, τελειο μεγεθος.

Βρασμενος στην εντελεια

Βρασμενος στην εντελεια

Αυγωμενος πληρως.

Αυγωμενος

Αυγωμενος

Τι να πω παραπάνω, οπως λεει και ο Πανας “ανασταινει και …”.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 71 other followers