The wonderful world of greek football – Updated (II) 8 May 2011

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου, 2011

7th May 2011, Corinth, Greece

Hooligans of Olympiacos shot and injured Panathinaikos fans with Kalashnikof AK-47 assault rifles. The trigger of the event was Panathinaikos’ win in the Eurobasket semifinal, against Siena. Just imagine what would have hapenned if the opponent was Olympiacos!

Today the police arrested a 22 year old, son of a policeman, who is facing charges of illegal use of assault rifles.

Greek Football Cup Final

In a parody of a cup final, hooligans played the first role by entering the pitch on multiple occasions starting one hour before the kickoff, and ending the game 8 minutes before proper time.

The little girl in the following photo says it all.

In view of what has happened in the «final», the incidents in the Olympiacos – PAnathinaikos game are minor.

This is alarming, as it is clear that we are facing an upward escalation that is extremely dangerous.

The way things are going, I am afraid we will have fatal injuries. This path is leading to murder!

Overture

Phase one: «Giorva, get out of here, tonight we fucked you».

Phrase two: «It is ok Gibril for now. We will meet again next year. Today we have screwed you, we have fucked you……»

Those of you who wonder what the above sentences are, will have an immediate answer. They are phrases uttered by Mr. Marinakis, the Owner and President of Olympiacos FC, and President of the Greek Footabll Superleague to footballers of Panathinaikos, in the aftermath of the game of the two teams, at the end of which Olympiacos supporters entered the pitch and had battles with the visiting team’s players. The exerpt is from the Public Prosecutor’s report.

First Movement: Adagio

This is a story about Greek football. In a sense, it is also a story about today’s Greece.  If you have trouble understanding the story, it means you live in a boring country and very straight society.

Lets start with a  little bit of background information.

There are many teams in Greek Football, and two of the most popular are Olympiacos and Panathinaikos. The story today focuses on the two teams, although there are many stories to be told about all the other teams.

Olympiacos is the team of the port of Piraeus, and when it was founded it was supported by the working classes.

The team has two nicknames: the first is «legend», referring of course to the wonderful achievements of the team. The other is «gavros», which is anchovy fished in the Aegean Sea waters. This nicknmae alludes ot the fact that the supporters of the club are so destitute that they can only afford to eat the cheapest fish there is.

Φιλετακια γαυρου σε ελαιολαδο

The new owner and president of the club is Mr. Marinakis, a ship owner.

Panathinaikos on the other hand, is the team of Athens, and in the old days it was supported by the middle classes.

The nickname of the team is «vazelos» , meaning the one who is smeared with vaseline. There is of course a strong sexual connotation in this nicknmae, which is typical of the fans of Olympiacos, but has now spread to all fans.

Second Movement: Allegro

On Saturday 19th February the two teams met for the second time this year. The host team was Olympiacos.

The atmosphere in the Stadium George Karaiskakis was more than hot.

The result of the game is 2-1 in favour of Olympiacos.

The star of the game was the referree, Mr. Kalopoulos.

He committed multiple and serious errors that practically shaped the result in favour of Olympiacos.

This is the verdict of all middle of the road and fair minded people, either simple fans or members of the press.

Katsouranis (in photo) scored a perfect goal on the 81st minute, giving Panathinaikos the lead, 2-1. However, Mr. Kalopoulos ruled that the player was off side. The TV shots show that there is no case for off side whatsoever.

Ten minutes later, the referee allowed a goal of Olympiacos, when one player of the attacking team was obviously off side. This was the deciding goal of the match.

Third Movement: Fortissimo

But this was not all. When the game ended, some Olympiacos fans entered the pitch and started having exchanges of physical contact with the PAO footballers. Their distinct preference was Gibril Sisse, the French super star who is leading the scorers’ table and is a league above any other player in Greece. After the attack, Sisse, clearly shaken, declared he is going to leave Greek Football and called the Olympiacos fans who attacked him «barbarians».

When Mr. Marinakis was asked about these events, he claimed that he was not aware of any wrong doing. Instead, he said he was proud for the way Olympiacos ensured safe passage to Panathinaikos on their way to the dressing rooms. Of course he didn’t say what happened when the visiting team tried to get to the dressing rooms after the end of the game.

Fourth Movement: Sostenuto

The State Prosecutor on 22 February pressed disciplinary charges against Mr. Marinakis. The excerpt that follows comes from the Prosecutor’s statement.

«….Ειδικότερα, κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, μετά τη λήξη του αγώνα της εγκαλουμένης ομάδας (της οποίας είναι πρόεδρος) με την ομάδα της ΠΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ, στο στάδιο Καραϊσκάκη, αφενός μεν, μετέβη στον χώρο των αποδυτηρίων και συνεπικουρούμενος από φίλα προσκείμενα προς αυτόν άτομα, επετέθη φραστικώς και υβριστικώς, και με απειλητικές διαθέσεις κατά ποδοσφαιριστών της αντιπάλου ομάδας του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ και ιδιαίτερα κατά των Σωτ. Νίνη, τον οποίον έσπρωξε βιαίως, του Σισέ και του Τζόρβα, στον οποίον μάλιστα είπε «Τζόρβα, φύγε από εδώ, εμείς απόψε σας γαμήσαμε», αφετέρου δε, δημόσια, δηλ. παρουσία πολλών τρίτων προσώπων, μεταξύ των οποίων και δημοσιογράφων, που δημοσίευσαν τις σχετικές δηλώσεις, απευθυνόμενος στον ποδοσφαιριστή του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Τζιμπρίλ Σισέ του είπε: «Δεν πειράζει Τζιμπρίλ. Θα τα πούμε του χρόνου πάλι. Σήμερα σας πηδήξαμε, σας γαμήσαμε». Προς δε, με δηλώσεις που έκανε στον τύπο και τις οποίες εδημοσίευσαν οι εφημερίδες, αναφερόμενος κατά τρόπο ειρωνικό και προσβλητικό για τον ως άνω ποδοσφαιριστή Τζιμπρίλ Σισέ εδήλωσε και τα εξής: «Αν θέλει να φύγει ο κ. Σισέ χωρίς φούστες και μπλούζες μπορεί να το κάνει». Οι πράξεις δε αυτές του εγκαλουμένου ενέχουν ιδιαίτερη απαξία, δοθέντος ότι ούτος τυγχάνει και πρόεδρος της Super League…..»

«….on the date and time after the end of the game (he) went to the dressing room of the visiting team Panathinaikos accompanied by people of friendly dispotition to him, and attacked verbally players of the other team, especially Sotiris Ninis, whom he pushed violently, Sisse and Giorva, to whom he said: «Giorva, get out of here, tonight we fucked you», and then he addressed in the presence of many others, including journalists, the player Gibril Sisse, to whom he said: «It is ok Gibril for now. We will meet again next year. Today we have screwed you, we have fucked you……»

The government minister in charge has said nothing. The government has done nothing over the years against the violence that torments Greek Football. No one has been sent to prison for hooliganism.

Unfortunately for Greek Football as the popular saying goes, «the fish stinks from the head». It is not like it were in the UK some twenty five years ago, when a wave of violence was met so comprehensively by the Police that it was almost crushed. In Greece the violence is fueled by the hooligan clubs of the teams, which are protected and financed by the temas themselves.

As it happens with the elected government of a country, one can safely say that Greece has the football it deserves.

DISCLAIMER: This article has nothing to do with anything. It is the result of intense anxiety and blurred vision, mixed with insecurity and severe doubt about the future. As such, it belongs to the realm of psychoanalysis and psychiatry, although it pertains to the affairs of the economy and the nations. Do not be misled by the surface, dig deep to see the underlying psychological issues. The writer has no responsibility for its contents, as the article was written by unknown powers and found itself in my blog.

WARNING!!!!!!! Do not continue to read unless you have a certificate of proper ideas and you promise to agree with whatever I write.

Για μαι ακομη φορα το Σαββατο 12 Φεβρουαριου κοντεψαμε να εχουμε Εθνικη Κριση, αφου ουτε λιγο ουτε πολυ, παραβιαστηκε τοσο βαναυσα η εθνικη μας κυριαρχια απο την τροϊκα που προσπαθει να μας σωσει.

Μπροστα σε αυτην την παραβιαση, τυφλα να εχουν ολες οι παραβιασεις των Τουρκων! Μπροστα στην τροϊκα, οι τουρκικες φρεγατες και τα μαχητικα αεροπλανα ειναι αθωες παρθενες.

Τωρα ισως καταλαβουμε ποιοι ειναι οι πραγματικοι φιλοι και ποιοι οι εχθροι. Οι καημενοι οι Τουρκοι ερχοντια, κανουνε μια βολτα και μετα φευγουνε. Και ερχονται για να κανουν μια βολτα βρε αδερφε, να δουνε τα καρντασια τι κανουνε, μην χρειαζομαστε βοηθεια σε κατι.

Ποσες ωρες μπορει να ειναι στον αερα ενα μαχητικο;

Ακομη και η φρεγατα εχει περιορισμενο ογκο καυσιμων, αρα και το επιχειρησιακο της ευρος ειναι μικρο χωρις πλοιο ανεφοδιασμου.

Ενω αυτη η καταραμενη η τροϊκα ερχεται και δεν λεει να φυγει!

Και αμολαει και μια συνεντευξη τυπου που καταλυει την εθνικη μας αξιπρεπεια και ανεξαρτησια!

Ευτυχως ομως, διοτι επηλθε η ωρα της κρισεως και της αληθειας!

Δηλαδη εμεις δεν ξερουμε τι πρεπει να κανουμε με τα ακινητα; Και βεβαια ξερουμε, και δεν εχουμε αναγκη κανενος να μας πει τι πρεπει να κανουμε!  Αλοιμονο αν ακουγαμε αυτους τους ξενερωτους!

Ειμαι σε θεση να αποκαλυψω την αληθεια και το πραγματικο υποβαθρο και παρασκηνιο ολων των συμβαντων, ξεκινωντας απο την ιστορικη συναντηση στο Ερζουρουμ. Μετα την συναντηση αυτη, συνταχθηκε εναλλακτικο σχεδιο  που επεξεργαστηκαμε Ελληνες και Τουρκοι μαζι, σαν αδερφια, να πωληθουν και παραχωρηθουν ολα τα ακινητα, και τα υποθαλασσια  στην Τουρκια, προκειμενου να λυθουν με τη μια και ολα τα ζητηματα υφαλοκρηπιδας και ΑΟΖ και οικονομικης κρισης.

Αυτη και μονη ειναι η αληθεια και η πηγη της αγανακτησης που κρυβεται πισω απο την ανακοινωση της ελληνικης κυβερνησης, που βλεπει οτι η αναθεματισμενη τροϊκα παει να μας χαλασει την συμφωνια του Ερζουρουμ.

Το πακεττο περιλαμβανει νησια, υφαλοκρηπιδες, ΑΟΖ, ο,τι μπορει να φανταστει κανεις ειναι μεσα, και αποκαλυπτω σημερα ενωπιον του ελληνικου λαου, οτι ετσι θα λυθει και το κυπριακο, αφου στην συναλλαγη περιλαμβανεται και η επιλυση του κυπριακου.

Γιατι λοιπον δεν μας αφηνει η τροϊκα να προκοψουμε;

Η απαντηση ειναι απλη: ο Σιωνιστης Καν και οι υποστηρικτες του δεν θελουν να επελθει προσεγγιση Ελλαδος – Τουρκιας, προκειμενου να αποσταθεροποιηθει περαιτερω η περιοχη και να επελθει η κυριαρχια του Εβραϊκου κεφαλαιου και των Σιωνιστων. Ομως εχουσιν γνωσιν οι φυλακες!!!!!

Με συμμαχο την Τουρκια, η Ελλας απαλλασσεται δια μιας απο τον ζυγο των Εβραιων! Ημαρτον Κυριε, δεν ξερω τι γραφω,  ειναι η επιφοιτησις!

Σημειωση: αριστερα εις την φωτον, ο κατα φαντασιαν συγγραφευς αφωνος προ της επιφοιτησεως, ηγουν οτι δια ταυτα, της ασυμμετριας των θηλων.

Να τελειωνουμε λοιπον με την εβραϊκη συνομωσια και την τροϊκα, που δεν αποτελει παρα τυφλο οργανο της. Με την Ελληνο Τουρκικη συμμαχια, επιλυονται ολα τα οικονομικα και εθνικα μας προβληματα, για να μην πω οτι στο μελλον μπορει να συνενωθουμε οι δυο χωρες και να γινουμε μια!

Υ.Γ. Τοτε να δειτε τσαντιλα που θα τραβηξουν οι Σιωνιστες και τα οργανα τους!

Υ.Γ. τα απομειναρια της τροϊκας εις την κολασιν, μετα την γενναια αντισταση της ελλαδος

Το σημερινο αρθρο αναφερεται στο αδιεξοδο της Ελληνικης κρισης. Ισχυριζομαι οτι υπαρχει δομικο και θεμελιακο αδιεξοδο το οποιο μεχρι σημερα δεν εχει εκλειψει, με αποτελεσμα να τιθεται υπο αμφισβητηση η αποτελεσματικοτητα του μνημονιου και του συνολου των μετρων που λαμβανονται σημερα. Ελπιζω βεβαια να κανω λαθος μεγαλο, και ευχομαι να μην ειναι καθολου ετσι τα πραγματα.

Ας τα παρουμε απο την αρχη.

Στην προσφατη συζητησητου νομοσχεδιου για τα εργασιακα στη Βουλη, ο υπουργος κ. Παπακωνσταντινου απεσυρε διαταξη συμφωνα με την οποια διαγραφονται χρεη 24δις προς το Δημοσιο.  Η διαταξη θα επανελθει τροποποιημενη, με την ευθυνη και την δυνατοτητα διαγραφης να ανατιθεται στο Ελεγκτικο Συνεδριο. Το ποσο αυτο ειναι περιπου το 20% των δανειων που εχομε λαβει προσφατα με το μνημονιο!

Ξεκινω λοιπον με το ερωτημα:

«Πως θα μπορεσουμε να ξεπερασουμε την κριση οταν το Δημοσιο δεν μπορει να εισπραξει αυτα που του χρωστανε;»

Ειναι γνωστο οτι μεχρι σημερα εχουν ληφθει και εφαρμοσθει μετρα κυριως για την περιστολη των λειτουργικων δαπανων του δημοσιου. Σταδιακα βλεπουμε οτι μετρα εφαρμοζονται και στον ιδιωτικο τομεα, με αποκορρυφωση τα εργασιακα, και στοχο τη μειωση του κοστους της εργασιας, αρα (κατα την συλλογιστικη της τροικας)  και την βελτιωση της ανταγωνιστικοτητας των προιοντων και υπηρεσιων.

Πως ομως θα μπορεσουμε να βγουμε απο την κριση, δηλαδη να αποπληρωσουμε τα δανεια μας και να καλυψουμε τα ελλειμματα μας οταν δεν μπορουμε ως κρατος να εισπραξουμε αυτα που μας οφειλουν;

Αυτη η αδυναμια – ανικανοτητα αποτελει κατα την αποψη μου τεραστιο προβλημα και οδηγει μαθηματικα στο αδιεξοδο της κρισης. Γιατι δεν θα μπορεσουμε ποτε να αποπληρωσουμε τα δανεια που εχομε λαβει αν δεν μπορεσουμε να επαναφερουμε τα εσοδα του κρατους στο επιπεδο που πρεπει να ειναι, δηλαδη στο επιπεδο οπου η φοροδιαφυγη εχει περιορισθει σε πολυ μεγαλο βαθμο.

Εξ αλλου η μεχρι σημερα πορεια εφαρμογης μετρων μειωσης του κοστους δεν εχει αποφερει τα αναμενομενα. Ευρισκομεθα μαλιστα και σε ενα σημειο οπου ολα τα πενιχρα οφελη απο την εφαρμογη αυτων των μετρων κινδυνευουν να εξανεμισθουν απο την κοινωνικη αγανακτηση που αυτα προκαλουν στις ευαλωτες και ασθενεις οικονομικα ομαδες.

Ο ερπων λαικισμος που κυριαρχει στον πολιτικο λογο της χωρας μας εχει οδηγησει και στο φαινομενο να θεωρουμε οτι ο ΟΣΕ αποτελει ενα απο τους κυριους λογους της χρεωκοπιας της! Και κατα συνεπεια ενα νοικοκυρεμα του ΟΣΕ θα συμβαλει στη λυση του προβληματος! Παρομοιως και με την απελευθερωση των «κλειστων» επαγγελματων!

Δηλαδη καποιες δευτερευουσες αιτιες – εστιες δημιουργιας του χρεους αναδεικνυονται σε κυριες συνιστωσες του προγραμματος ανακαμψης! Ελεος!

Επανερχομαι στο κυριο σημειο του επιχειρηματος μου: «χωρις αποτελεσματικο και κοινωνικα δικαιο φορολογικο και εισπρακτικο συστημα δεν υπαρχει ανακαμψη». Τα μεχρι σημερα δεδομενα δεν ειναι θετικα. Φαινεται μεσα στη διαδρομη των τελευταιων 12 μηνων κορυφωσης της κρισης οτι παρολα τα πολλα λογια δεν υπαρχει καμια βελτιωση στην εισπραξη των φορων, ουτε βεβαια και στην φορολογια καθεαυτη.

 Η μεγαλη φοροδιαφυγη πραγματοποιειται απο τους ευπορους και τους πλουσιους. Τα πανηγυριωτικα γιουργια στα ιατρεια 10 μεγαλογιατρων ειναι τοσο πειστικα οσο και τα δακρυα του κροκοδειλου. Επι της ουσιας δεν εχει αλλαξει τιποτε.

Η πολιτικη και η εκτελεστικη εξουσια ειναι αδυναμες μπροστα στο τερας του νεοελληνα νεοπλουτου, που ειναι δημιουργημα της.

Η δε συμπαθης ταξη των νεοπλουτων δημιουργει ενα πανισχυρο προτυπο για ολους τους αλλους, που διερωτωνται ευλογως: «μαλακας ειμαι να παω να πληρωσω, αφου οι ματσωμενοι δεν πληρωνουν;».

Το συμπερασμα απλο και αβιαστο. Δεν υπαρχει βασιμη ελπιδα βελτιωσης των εισπρακτικων μηχανισμων του κρατους σε βαθμο που απαιτειται για την εξοδο απο την κριση.

Τα μετρα περικοπης των δαπανων δεν μπορουν απο μονα τους να αποδωσουν ολα τα αναμενομενα.

Αδιεξοδο λοιπον και στασιμοτητα, εν τω μεσω της κοινωνικης αναταραχης που προκαλειται απο τα ασθενεστερα οικονομικα στρωματα, που πληττονται αμεσα και αισθητα απο τις περικοπες. Και ειναι βεβαιο οτι η κατασταση των ασθενεστερων στρωματων θα χειροτερεψει, παρασυροντας ισως και καποια μεσαια στρωματα που μεχρι σημερα ηταν σχετικα αλωβητα.

Ο συνδυασμος της κοινωνικης αναταραχης με την ελλειψη αποτελεσματικοτητας των επαχθων μετρων μπορει να οδηγησει σε νεες πολιτικες πρακτικες, και ριζικες ανατροπες των παγιωμενων και εγκατεστημενων δομων, προσωπων, κομματων.  Αν δε υποθεσει κανεις οτι ολα αυτα θα διαδραματισθουν με φοντο την πραγματικη χρεωκοπια της χωρας και την εξοδο απο την ευρωζωνη, τοτε θα μπορουσαμε να μιλησουμε και για νεα πραγματικοτητα. Ιδωμεν…

«άντε μωρέ παλιόκοσμε / που θα κάτσω / να προγραμματίσω»

Ο Ρόντρικ Μπίτον, στην Εισαγωγή στη Νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία, σε μια προσπάθεια να κατατάξει τους ποιητές της «μεταπολεμικής γενιάς» σκοντάφτει στον Νίκο Καρούζο: «Από όλους τους ποιητές αυτής της γενιάς, εκείνος που πιθανώς παρουσιάζει τη μεγαλύτερη δυσκολία ως προς την ένταξή του σε κάποια ομάδα είναι ο Νίκος Καρούζος».
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=47&artid=92753&dt=04/04/1999#ixzz16x0WKasT
Μη καταταξιμος λοιπον ο Καρουζος.
Τον ειπαν ορθοδοξο
Τον ειπαν κομμουνιστη
Τον ειπαν υπαρξιστη
Τελικα μια ταμπελα δεν μπορει να αποδωσει το εργο και την παρουσια του.
Ἡ χρησιμότητα τῆς ἀπειλῆς

Ἔχουν ἀρχίσει νὰ μὲ κυκλώνουν ἐπικίνδυνα οἱ ὧρες.
Ἀκούω τὰ φυλλώματα σήμερα
γίνηκαν ἀνήσυχα χορικά.
Πρέπει νὰ ζήσω τὶς ἀντίστροφες δυνάμεις.
Ὢ καρδιά μου – τρομαχτικότερη σελήνη!

Ποτέ στ’ αλήθεια δεν το ‘μαθα
τι είναι τα ποιήματα …….
Πολλοί τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα.
Εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης.

«…ήμουνα στους καιρούς της νεότητας αρραβωνιασμένος με την αγωνία. Γιατί βλέπω κάθε εικοσιτετράωρο και πιο καθαρά πως η θρησκευτικότητα είναι ο γάμος με την αγωνία. Και δεν μπορούσε να ήτανε άλλη απ’ το Χριστιανισμό η θρησκεία μου στην Ελλάδα. Και δεν μπορώ να βεβαιώσω τίποτα μέσα μου δίχως την Ορθοδοξία των Ελλήνων…»

Ο Καρουζος εινασι απο την αρχη του βιου υποψιασμενος για το τι τον περιμενει.

Αλλο ομως το βιωμα και αλλο η υποψια.

Καθως το ενα κυμα ερχεται μετα το αλλο, ο ποιητης ορθωνεται σαν κυματοθραυστης που το λεει η καρδουλα του.

Ειναι ασυμβιβαστος, αλλα βαθεια ανθρωπινος.

«Αγωνιώντας κάθε στιγμή να υπάρχει, ο Καρούζος καταργεί τις ψεύτικες αντιπαλότητες για να ορθώσει τις γνήσιες. Στραγγίζει την ποίηση για να την κάνει να πει το ουσιώδες, το τι είναι ο χρόνος και ποια είναι η χρήση του χρόνου. Συνάμα, εμπλέκεται στην περιπέτεια της νύχτας ― γιατί τέτοια πράματα (κακά τα ψέματα) δεν τα λες, δεν μπορείς να τα πεις, αν δεν μπεις στης “άτρωτης νύχτας την νεκροπρέπεια”, αν δεν περιπολήσεις στα χάσματα της ακόρεστης ανασφάλειας, αν δεν γυρίσεις την πλάτη στο “γουδί το γουδοχέρι” του ημερήσιου βολέματος. Ο Καρούζος αρνήθηκε, εσκεμμένα, κάθε άλλοθι. Ανοίχτηκε στο μηδέν, για να το καταργήσει ― να προσπαθήσει, τουλάχιστον. Έζησε στην “πιάτσα”, έγραψε στο “υπόγειο υπερώον” του. Γι’ αυτό και αφέντης του ήταν μονάχα ο Χρόνος, μήτε καν η Γλώσσα. Γι’ αυτό μπόρεσε να πει τα δευτερόλεπτα “κέρματα”, “άμμο”, “κορσέδες της άχρονης διάρκειας”, “φύλλα”, “μικρόβια στα τέρματα των αριθμών”, “κάλυκες”, “σκόνη”, “βέλη σε φαρέτρα”, όπως μας θυμίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα κείμενα που αποκρυπτογράφησαν την ποίησή του.»

(Αποσπασμα απο κειμενο του Γιωργου – Ικαρου Μπαμπασακη)

…………

μεταξύ μας Θεέ μου

μεταξύ μας όλα!

ψυχομοναξιά

…………..

«Αγωνία θα πει θυσία των πραγμάτων, ανάγκη γυμνώσεως ως την ανιδιοκτησία των ουρανών, υλική και σωματική και ψυχική. Απ’ την ώρα που γεννήθηκα είμαι χρεωμένος στην αγωνία…»

στο ανύπαρχτο κατατείνω

αδιάφορος και αναντίρρητος


«…στον άγιο αριθμό των ανέργων είμαι πάντοτε μέσα…»

φεύγω απ’ το στόμα μου φεύγω απ’ το μυαλό μου

δεν έχει όρια η κωμωδία της γλώσσας

φεύγω απ’ τα χέρια μου φεύγω απ’ τη στύση.

«Θέλω να πω, δεν είναι κάποιο πνευματικό εποικοδόμημα η μεταφυσική, που μπορούμε να το εξηγήσουμε και να το περιορίσουμε, σύμφωνα με οποιοδήποτε ρεαλισμό, με οποιαδήποτε κοινωνιολογία, με όποια ψυχολογία κι ό,τι άλλο, και τελικά να δείξουμε πως τελειώνουν τα ψωμιά του, αλλά είναι ο βαθύτερος πραγματισμός της υπάρξεως, η βαθύτερη χρήση της ελευθερίας, το εσώτατο κίνητρο, που κατευθύνει στην κλίμακα των απελευθερώσεων έως το θάνατο και τη θέωση … Άρα, λοιπόν, η μεταφυσική αντίληψη δεν είναι παρανόηση της φυσικότητας, μα είναι η αποκορύφωση της φυσικότητας, η δύναμη που κάνει κατόρθωμα τη φυσικότητα και που χωρίς τη λειτουργία της η φυσικότητα σκλαβώνει τον άνθρωπο»

«…ο Νίκος Καρούζος αποτελεί, ιδίως προς το τέλος της ζωής του, την ιδανική ενσάρκωση της ποίησής του: είναι ο άνθρωπος που έχει συνειδητά απογυμνωθεί κάθε υλικότητα και κάθε πνευματικότητα, που έχει κατασιγάσει τις ανθρώπινες ανάγκες και τις ανθρώπινες επιθυμίες, που έχει περιορίσει στο ελάχιστο την επικράτεια του πραγματικού και έχει βυθιστεί με όλο του το είναι στο μηδέν…» (απο το εξοχο αρθρο για τον ποιητη στο ημερολογιο αναγνωσης).
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΒΕΒΑΙΟ ΔΡΟΜΟ
Γεννιέται ο άνθρωπος κι ο ήλιος γίνετ’ αμέσως πάθος
ο ποιητής έχει ένα δρόμο σαν όνειρο μαύρο χαμογελαστό
έχει ένα βέβαιο δρόμο
τόπους-τόπους αγκάθια
τόπους-τόπους ωραία χαλιά
π’ ο άτυχος τα ματώνει.
Κι όταν ο ήλιος πέσει στις θνητές κορφές
αρχίζουν τ’ άστρα. Εκεί του δρόμου η τέλεψη
πάλι μια γέννα μάς προσμένει.

Εκέκραξα

Ήλιε πατρίδα μεγάλη
εσύ ο πλωτός Όνειρος και των πτηνών ευτυχία
των δεινών ο ασσύριος
και στην έρημη γη το μεθυσμένο χόρτο
δράστης της ωραιότητας ο ποιητής.

Τα πάθη μʼ έχουν εύρει στην καρδιά
μέρες και νύχτες είμαι ο σωματικός που λιώνει
σε λαμπερά ποτάμια σε μαύρες φωνές
αγγίζοντας την ηλιόλουστη Ελένη
και μʼ ενʼ αγγελικό σπαθί
τον άρτο της χαράς έχω μοιράσει.
Εδώ είναι σκοτάδι κι όνειρο βαθύ
πέρα της άλλης νύχτας τα μαλάματα.

Ασμα μικρό

Χάθηκε αυτός ο οδοιπόρος.

Είχε συνάξει λίγα φύλλα

ένα κλαδί γεμάτο φως

είχε πονέσει.

Και τώρα χάθηκε…

Αγγίζοντας αληθινά πουλιά στο έρεβος

αγγίζει νέους ουρανούς

η προσευχή του μάχη.

Εαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο.

Ο ποιητης μεγαλωνει, γηρασκει, καποια στιγμη αρρωσταινει.

Μπαινει στον Ερυθρο Σταυρο και με τα χιλια ζορια βγαζει χαρτι αποριας, μια και ειναι παντελως ανασφαλιστος.

Η συμπαρασταση λιγων καλων φιλων τον σωζει.

Οχι για πολυ.

«Το ποιημα ειναι το οπλο του ανθρωπου οταν τον κυριευει ο τρομος της φυλακισης στον χρονο. » εγραψε ο ποιητης.

«Ανθρωπος ωσει χορτος αι ημεραι αυτου. Ωσει ανθος του αγρου ουτως εξανθισει»

Ψαλμοι του Προφητου και Βασιλεως Δαυιδ

Γραφω αυτο το αρθρο επειδη συμφωνω με τον Πρωθυπουργο κ. Γ. Παπανδρεου οτι δεν υπαρχουν αδιεξοδα στην Δημοκρατια, και αυτο βεβαια ισχυει και για τις επερχομενες Δημοτικες, Νομαρχιακες, και Περιφερειακες εκλογες.

Την Κυριακη 7 Νοεμβριου 2010, οι Ελληνες προσερχονται στις καλπες για να ψηφισουν Δημαρχους, Νομαρχες και Περιφερειαρχες.  Ενω στην αρχη το ΠΑΣΟΚ τις προσηγγισε σαν «τοπικες» εκλογες, αναγκαστηκε απο την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ να τις θεωρησει σαν εκλογες που ειτε θα επικυρωσουν η θα καταδικασουν το ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

Σε προσφατη συνεντευξη τυπου ο Πρωθυπουργος λιγο πολυ εθεσε το διλημμα «η με ψηφιζετε η παμε για νεες βουλευτικες εκλογες».

Η τοποθετηση του Πρωθυπουργου προκαλεσε πολλες αντιδρασεις και σχολια, ενω αμεσως μετα οι αγορες χρηματος ανεβασαν το ανοιγμα τιμων των ελληνικων ομολογων σε σχεση με τα γερμανικα σε δυσθεωρητα υψη.

Το ερωτημα ειναι ποιο ειναι το δεον να πραχθει.

Ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη. Ο Γεωργιος Παπανδρεου και το ΠΑΣΟΚ εξελεγησαν το 2009 με πολιτικο προγραμμα που δεν ειχε καμμια σχεση με τα οσα αναγκαστηκαν να πραξουν αφου ανελαβαν τη διακυβερνηση της χωρας. Ας μην ξεχναμε το σλογκαν «λεφτα υπαρχουν» (ευχαριστω την Θεοδοσια για το κολαζ που ακολουθει).

Ειναι αναποφευκτο λοιπον να συμπερανει κανεις οτι οταν ελεγαν αυτα τα λογια ειτε δεν ηξεραν τι ελεγαν η ελεγαν ψεματα. Σε καθε περιπτωση, το θεμα ειναι οτι το ΜΝΗΜΟΝΙΟ επελεγη ως η οδος επιλυσεως των θεματων, και αυτο εχομε σημερα μπροστα μας.

Κατα την γνωμη μου, οι εκλογες της 7 Νοεμβριου εχουν και παραεχουν σχεση με το ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Ο ψηφοφορος εχει καθε δικαιωμα να καταθεσει ψηφο διαμαρτυριας για οσα επραξε η Κυβερνηση, ειδικα αν κανεις λαβει υποψη του, οτι ουδεποτε ερωτηθη ο Ελληνας Πολιτης κατα ποσον συμφωνει και επικυρωνει το ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Ειναι ακριβως η ελλειψη οποιασδηποτε δημοσιας διαδικασιας εκφρασης υπευθυνης γνωμης των πολιτων, που θα οδηγησει με μαθηματικη ακριβεια πολλους ψηφοφορους στην καταψηφιση συνδυασμων του ΠΑΣΟΚ στις εκλογες της 7ης Νοεμβριου, γιατι απλα δεν εχουν αλλο τροπο να εκφρασουν την αποψη τους, παρα μονον την ψηφο στις επερχομενες εκλογες.

Σταθης, 14 Σεπτεμβριου 2010, Ελευθεροτυπια

Γιατι λοιπον θα πρεπει ο κ. Πρωθυπουργος να κραδαινει την σπαθα των βουλευτικων εκλογων υπερανω της κεφαλης μας; Θα μας τιμωρησει; Η θα τιμωρησει τον εαυτο του;

Νομιζω οτι η συσχετηση του αποτελεσματος των εκλογων της 7ης Νοεμβριου με βουλευτικες εκλογες σε περιπτωση που το αποτελεσμα τους εκληφθει ως αρνητικο για το ΠΑΣΟΚ ειναι μεγαλο ΛΑΘΟΣ. Η αντιθεση μεγαλου μερους του πληθυσμου της Ελλαδος προς το ΜΝΗΜΟΝΙΟ ειναι δεδομενη. Και σο αυτη η αντιθεση δεν εκφραζεται με υπευθυνο τροπο αλλα ΕΜΜΕΣΑ, τοσο το χειροτερο για το ΠΑΣΟΚ.

Πριν συνεχισω, θελω να αναφερω οτι κατα τη γνωμη μου δεν εχουν μεχρι σημερα διατυπωθει ρεαλιστικες εναλλακτικες λυσεις για τα προβληματα της χωρας, οποτε το ΜΝΗΜΟΝΙΟ ειναι εκ των πραγματων μονοδρομος. Και αυτο οχι επειδη το θελουν οι μεγαλοι, οι δυναμεις, οι κεφαλαιοκρατες, αλλα επειδη απλουστατα οι παιδικες αφελεις σκεψεις και συνθηματα εκθεσεως δημοτικου που εχει αναφερει ο κ. Σαμαρας η οι υστερικες κραυγες επαναφορας σε αυτονομη οικονομια της κ. Παπαρηγα, με κανενα τροπο δεν συνθετουν λυση.

Μητροπουλος, Ιουνιος 2010. ΤΑ ΝΕΑ

Το μεγαλο ζητουμενο αυτη τη στιγμη απο την Ελληνικη κοινωνια, ειναι η διατυπωση γνωμης με υπευθυνο τροπο για το ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Οι Ελληνες πολιτες πρεπει να αποφανθουν υπευθυνα και δημοκρατικα επι τουτου. Οσο αυτο δεν γινεται, η κατασταση δεν μπορει να βελτιωθει. Η Κυβερνηση της χωρας πρεπει να αναλαβει τις ευθυνες της και να αποτανθει στο εκλογικο σωμα επι του τοσον σοβαρου θεματος που μας ταλανιζει μηνες τωρα και θα το εχομε να μας ταλανιζει για τα προσεχη χρονια.

Με ποιον τροπο θα γινει κατι τετοιο;

Ειναι οι βουλευτικες εκλογες η απαντηση;

Δεν γνωριζω τα συνταγματικα και τη νομοθεσια, αλλα το ενστικτο μου μου λεγει οτι εκεινο που χρειαζεται ειναι ενα δημοψηφισμα. Ολα τα αλλα ειναι εμμεσα και ασαφη και δεν οδηγουν πουθενα.

Ο κ. Παπανδρεου στον Μαραθωνιο της 31 Οκτωβριου στην Αθηνα

Ο κ. Παπανδρεου με ολες τις υπαναχωρησεις που διεκριναν τους πρωτους μηνες της διακυβερνησης του ΠΑΣΟΚ, επελεξε να διαβει την οδο του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, πιστευοντας οτι δεν υπαρχει αλλη λυση. Σε αυτη του την πορεια ειναι σταθερος και συνεπης μεχρι σημερα, κατι αξιοπροσεκτο για πολιτικο ανδρα της συγχρονης Ελλαδος.

Αυτο δεν του δινει το δικαιωμα ομως να θεωρει δεδομενη την εγκριση και την αποδοχη των Ελληνων.

Οι Ελληνες πρεπει να αποφανθουν κατα ποσον εγκρινουν η οχι το ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

Σε περιπτωση που το μνημονιο καταψηφισθει απο τους πολιτες, ο κ. Παπανδρεου θα πρεπει να παραιτηθει και να ζητησει βουλευτικες εκλογες απο τον Προεδρο της Δημοκρατιας.

Ειπα και ομιλησα και αμαρτιαν ουκ εχω. Αυτο βεβαια δεν σημαινει οτι το μελλον ειναι αισιο. Μαλλον το αντιθετο.

This is a tribute to the great Greek Writer and Painter, Niko Gabriel Pentzikis. He was born and lived almost all his life in the city of Thessaloniki in the north of Greece.

Σημερα τιμω τον μεγαλο Ελληνα Συγγραφεα και Ζωγραφο, το Νικο Γαβριηλ Πεντζικη.

Ο Πεντζικης γενηθηκε και εζησε στη Θεσσαλονικη.

Ν. Γ. Πεντζικης: Ο Μυχος του Κολπου της Θεσσαλονικης

Most critics classify him as a member of the «30’s Generation» group of Greek Writers and Artists, who developed the concept of «being Greek» in a modern 20th century context. In my view, Pentzikis stands somewhere by himself, pure and authentic, a visionary and a mystic at the same time,  a lover and believer in the internal dialogue.

Τον εντασσουν στη γενια του 30, ομως για μενα στεκει καπου μοναχος του, ολοκαθαρος και αυθεντικος, ενας οραματιστης και μυστικιστης ταυτοχρονα, ενας μυστης του εσωτερικου διαλογου.

His paintings are equally important with his writings. Many times he comes to my mind as the «Paul Klee of the European East».

Οι ζωγραφιες του ειναι εξ ισου σημαντικες με το συγγραφικο του εργο. Πολλες φορες τον φερνω στο νου μου  σαν τον Παουλ Κλε της Ανατολης.

«My Saviour, I see your House in all of its glory, but I have no proper clothes in order to enter it. You, the Bearer of Light, enlighten the armoury of my Soul, and Save me! «

«Τὸν νυμφῶνά σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον καὶ ἔνδυμα οὐκ ἔχω, ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῷ· λάμπρυνόν μου τὴν στολὴν τῆς ψυχῆς, Φωτοδότα καὶ σῶσόν με». Ἱερὰ Σύνοψη

Ν. Γ. Πεντζικης: Ο κηπος μας στην Θεσσαλονικη

«The good news always hide their presence.»

The Novel of Mrs. Ersi

«Τα καλά μαντάτα αποκρύβουνε την παρουσία τους»

Το Μυθιστορημα της κυριας Ερσης

Life for Pentzikis is a study of death with Platonic touches. The humanistic ego follows and coincides with a global cosmos. The deeper meaning of existence inhabits the root of love.

(Source: Article of Athina Schina in Eleftherotypia.)

Η ζωή για τον Ν.Γ. Πεντζίκη είναι μιας πλατωνικής απόχρωσης, σπουδή θανάτου, όπου όμως, στη συνέχεια, το ουμανιστικό εγώ ακολουθεί και ταυτίζεται με τη συμπαντικής σύλληψης φυσική νομοτέλεια. Το βαθύτερο νόημα της ύπαρξης εγκατοικεί στη ρίζα της αγάπης. Μιας αγάπης ενεργητικής και διαδραστικής, μέσω της οποίας διαστέλλεται το εγώ, προκειμένου να επιτευχθεί η πραγματογνωστική του μεταμόρφωση και η μετατροπή της υποκειμενικότητας στην ανασυγκρότησή της, ως «ετέρα μορφή». Η πορεία προς το θάνατο γίνεται άσκηση αναγέννησης και παγανιστικής σχεδόν παλιγγενεσίας, της οποίας η αιτιότητα αποκτά μια εσχατολογική δυναμική, μέσα από μια διάσταση ανακυκλωτικού χρόνου, αδιάλειπτης ενδοσκόπησης και εσωτερικής προοπτικής. Το παρελθόν διαπλέκεται με το παρόν, μέσα από μια αποδιαρθρωτική συνοχή, με στόχο τη συνεχή απέκδυση κάθε ατομικής ιδιαιτερότητας, για τη συγκρότηση ενός συμπαντικού «προσώπου», μιας κοσμογονικής persona, όπου αφηγητής, ήρωας και συγγραφέας ταυτίζονται ή εναλλάσσονται κάτω από τον ίδιο παρονομαστή. Τα πρόσωπα και τα πράγματα, οι μεταφορές και οι αλληγορίες, οι σχέσεις και οι συνειρμοί, ο φυσικός και ο μεταφυσικός ορίζοντας γίνονται σύστοιχα αντικείμενα και η μορφή, κατ’ αυτήν την έννοια, γίνεται σχήμα, κέλυφος ζωοδότησης μιας «αναστάσιμης», λυτρωτικής ουσίας, που αποκαθηλώνει το στιγμιαίο γεγονός προσδίδοντάς του μνημειακή διάρκεια.

(Πηγη: Αρθρο της Αθηνας Σχινα στην Ελευθεροτυπια)

Ν. Γ. Πεντζικης: Η κηδεια του Ιδομενεως

Τὰ ἄνευ οὐδενὸς περιεχομένου γεγυμνωμένα ὀστᾶ τοῦ πατέρα μου, ποὺ ξεθάψαμε κατὰ τὴν ἀνακομιδή, ἐν Χριστῷ ἐνδύονται φῶς ζωῆς. Ζοῦν οἱ προσφιλεῖς ὑπάρξεις, ποὺ καμιὰ λογικὴ ἀνάλυση καὶ ψυχολογία δὲ μπορεῖ νὰ τὶς ἀναστήσει. «Ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα»

(Πηγη: Ν.Γ. Πεντζίκης – Ἔρως τῆς Ἐκκλησίας)

…Στον «Πεθαμένο και ανάσταση», το απαλλοτριωμένο και νεκρό εγώ ανασταίνεται χάρις σε στοιχεία επαφής με τον τόπο…. (αποσπασμα απο αυτοβιογραφικο κειμενο).

Ν. Γ. Πεντζικης: Ιχθυς και Περσεφονη

«Aγωνίζομαι να συμπεριλάβω ασήμαντες

λεπτομέρειες που σημείωσα, γιατί μονο έτσι

καταλαβαίνω οτι μπορεί να λάβει κάποια ενοτητα
η κομματιασμένη απο τις καθημερινές αντιστάσεις ύπαρξη».
«O Πεθαμένος και η Aνάσταση»

Ν. Γ. Πεντζικης: Λειτουργια στο Πρωτατο

«O Nίκος Γαβριήλ Πεντζίκης ταυτίστηκε με τη «μητέρα Θεσσαλονίκη», αλλά γοητεύτηκε απο το «άχροον θαύμα» του Aγίου Oρους. Oι δεκάδες επισκέψεις του στην Aθωνική Πολιτεία τροφοδοτούσαν τον πνευματικο του κοσμο, τη βαθιά του πίστη στην Oρθοδοξία, που εκρφράζεται στα συγγραφικα και εικαστικα του έργα.» (Πηγη: Αφιερωμα της Καθημερινης).

Ν. Γ. Πεντζικης: Μητερα και Τεκνο

Και σε αυτό το αφιέρωμα πολύτιμη μαρτυρία για την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Ν. Γ. Πεντζίκη δίνει ο επί 54 χρόνια «μαθητής» του, Κάρολος Τσίζεκ. Οταν πρωτογνωρίστηκαν ήταν εκείνος 31 και ο Τσίζεκ 17 ετών. Το κείμενο του Κ. Τσίζεκ καταλήγει με μια παρατήρηση που νομίζουμε πως απαιτεί βαθιά συλλογή: «… μια διαφορά, που προκύπτει από τη σύγκριση μιας προσωπικότητας σαν του Πεντζίκη (ή σαν του, έστω και τόσο διαφορετικού, φίλου του Στρατή Δούκα) με την αντίληψη που επικρατεί σήμερα για τον λογοτέχνη, τον καλλιτέχνη και τον πνευματικό άνθρωπο γενικά, είναι ότι εξέλιπε η επιδίωξη μιας πνευματικής τελείωσης… Σήμερα η δημόσια προβολή και η εμπορική επιτυχία έχουν υποκαταστήσει την άσκηση, που αδιαφορώντας για τα παραπάνω έχει ως αποκλειστικό σκοπό τη βελτίωση του εαυτού μας, την ανύψωση της πνευματικής μας στάθμης και την ποιοτική τελείωση του έργου μας…».

(Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=47&artid=105967&dt=04/06/2000#ixzz0w2kT2GSM)

Ν. Γ. Πεντζικης: Νεα Σικιωνη και φεγγαρι

Μια νεροποντή με αστραπές, βροντές κι έναν κεραυνό που έπεσε σ’ ένα από τα σπίτια, μας παγίδεψε για λίγες μέρες στη Νέα Σκιώνη, στο τέλος εκείνου του καλοκαιριού. Οι χωματόδρομοι είχαν γίνει αδιάβατοι. Οι βροχές αποκάλυπταν συχνά στα οργωμένα χωράφια αρχαία νομίσματα, ανατιμημένα από τους αιώνες στο πολλαπλάσιο της ονομαστικής τους αξίας. Η γλυκιά και φτωχή γη της Κασσάνδρας έμοιαζε με τεράστιο καρβέλι ζυμωμένο με πανάρχαιο προζύμι. Το φυσικό και ιστορικό περιβάλλον ήταν για τον Πεντζίκη ένα ανοιχτό βιβλίο. Γι’ αυτό και η συναναστροφή μαζί του, οι ατελείωτες περιπλανήσεις μας και οι συζητήσεις που πάντα καταλήγανε σ’ έναν δικό του μονόλογο, που στην Κασσάνδρα μετριούνταν και με διανυόμενα χιλιόμετρα, με πλούτιζε αφάνταστα. Η καθημερινότητα αποκτούσε μια μεταφυσική διάσταση, που χωρίς αυτήν η ζωή, κυρίως ιδωμένη από το τέλος της, περιορίζεται σ’ ένα άθροισμα περιστατικών που μάταια αναζητάει κανείς το νόημά τους.
(Πηγη: Αρθρο του Καρολου Τσιζεκ στην Ελευθεροτυπια)

Ν. Γ. Πεντζικης: Μονη/Σπιτι, ψαρια, πουλια, τετραποδο

Flying Words – Επεα Πτεροεντα

Κυριακή, 9 Μαΐου, 2010

1. I emerge from the depths

From the cool of the ocean beds, back to the warm and painful sun.

I have to re-open my eyes and see  around me.

I have to face reality again, as painful as it is.

2. I am sad

Three people died for nothing.

and it is not enough anymore to accuse the hooligans.

I am sad

The country is in the middle of a huge crisis and most of the politicians are playing games.

I am sad.

The problems we are facing are enormous but it seems that no one in Greece is responsible for them.

And no one is going to be punished.

3. I am confused

«How can a hand made Molotov, or two, or three, burn a three story building to the extent that three employees suffocate and  die?

What about fire protection systems?

Why isn’t there any public statement about them? «

I cannot comprehend the facts

A proper fire protection system in the building would have been activated automatically seconds after the Molotovs were thrown in the building and the fire would have been extinguished almost immediately.

Why didn’t this happen?

It is easy to talk about the unknown hooligans who threw the Molotovs. but how is Justice served when the Management of the Bank has not answered some simple questions?

For example, were there or not sprinklers installed in the building?

4. I am angry

«The fire brigade had never issued an operating license to the building in question.

The agreement for it to operate was under the table, as it practically happens with all businesses and companies in Greece.»

Source: Void Network

Where is the Public Prosecutor?

When a strong Earthquake hit Athens in 1999 and buildings collapsed, there were inquiries about the extent to which the Civil Enginners and Constructors had followed the relevant regulations.

What is going to happen now?

5. I want to cry

For the three dead.

For the cover up that I foresee.

For the continuing decline of our society not only in financial but also in moral and cultural terms.

6. Best wishes to the mothers of the world

Happy Mother’s Day!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 80 other followers