HAPPY NEW YEAR!!!!!!!!! WordPress’ Report: 2011 in review

Earlier today, I received the annual activity report from WordPress, and I publish it in order to thank every visitor and commentator, and wish to all of you a Happy New Year.

In particular, I want to thank all the friends who have subscribed to the blog, and especially Despoinarion, Natalia, Roula, Gianna and Manolis, for their incredible patience in keeping up with the blog.  A warm welcome to the industrious “Laboratorio” owner from Thessaloniki, who joined the  blog in the last months of the year.

Keep well friends and visitors, there is a World out there, and in spite of all appearances, it can give us some moments of pleasure and satisfaction.

Friendly and truly yours

Panathinaeos

HERE STARTS THE REPORT

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 140,000 times in 2011. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 6 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

The Thracian Maid

In Plato’s Theaetetus, the Maid laughs at the philosopher who, while walking with his gaze to the stars above, falls into a well.

καλο ταξιδι

στο νεο παιδι που εφυγε τοσο αδικα

ημουνα στη βαρκελωνη και μολις γυρισα εμαθα τα καθεκαστα

εχω μεινει αφωνος

οταν τον σκοτωσανε ητανε μαζι με το παιδι ενος καλου φιλου, που τη γλυτωσε παρα τριχα

λιγο πριν γινει ο φονος, ο πατερας του με ειχε παρει για τα χρονια πολλα 

και μου ειπε οτι ο γυιος εκανε βολτες

θα μπορουσε να ηταν εκεινος που εφαγε τη σφαιρα

κι ολα αυτα για μερικες κλωτσιες σε ενα περιπολικο

τα παιδια ηταν αοπλα! 

ο γυιος του φιλου μου δεν μπορει να το πιστεψει! ειναι σε κατασταση πανικου

εχουνε πεσει ολοι επανω του, φιλοι και γνωστοι να μην παει εξω και τον κλαιμε κι αυτον μετα

καλο ταξιδι νεε ελληνα!

Φτώχεια – Τι κάνουμε;

Για μενα ο καλυτερος τροπος να συνεισφερω στην αντιμετωπιση αυτου του τεραστιου προβληματος ειναι με πραξεις απλες, καθημερινες που επαναλαμβανονται το δυνατο περισσσοτερο. Στο χωρο και τον τοπο που ζω. Όπως ο πολιτισμός, έτσι και η καταπολέμηση της φτωχειας ειναι καθημερινή υπόθεση, δεν ειναι μόνο Χριστουγεννα και Πάσχα!

Οταν ζουσα στην Αγγλια πηγαινα τακτικα στην Οξφαμ της γειτονιας μου και συνεισεφερα. Εδω στην Αθηνα τα πραγματα ειναι πολυ πιο δυσκολα. Δεν νομιζω οτι υπαρχουν οι αντιστοιχες οργανωσεις, γιατι δεν υπαρχουν οι εθελοντες, οι ανθρωποι που θα περασουν μερικες ωρες την εβδομαδα βοηθωντας. Ισως λοιπον ειναι αυτο το πρωτο πρακτικο ζητουμενο. Μια οργανωση βασισμενη στην πρωτοβουλια των πολιτων, που θα αναλαβει αυτο το ρολο.  

 

Bacalao with Estragon – Μπακαλιαρος με Εστραγκον

Σημερα παρουσιαζω ενα πιατο παναλαφρο αλλα και πολυ νοστιμο, με μπακαλιαρο και εστραγκον.

Αφιερωμενο εξαιρετικα στην επικουρεια Ιουστινη Μοντρε Αλος, που ειχε προσφατα τη γιορτη της.

Εν αρχη ην η αγορα. Φρεσκωτατος μπακαλιαρος.

Μπακαλιαρος φρεσκος

Ακολουθει το κοψιμο του κεφαλιου και το φιλεταρισμα του ψαριου.

Φιλεταρουμε το ψαρι

Κοβουμε τα φιλετα σε κομματια περιπου τετραγωνα,  αλατιζουμε με χοντρο αλατι και βαζουμε στο ψυγειο.

Το κεφαλι και τα κοκκαλα θα φτιαξουν τον ζωμο για την υπεροχη σαλτσα του πιατου. Οπως παντα στο ψαρι, ενα κρεμμυδι και λιγο σελινο στο βρασιμο ειναι η εγγυηση για θεικη γευση.

Ετοιμαζοντας τον ζωμο για την σαλτσα

Καθως βραζουν τα υλικα αυτα, ετοιμαζουμε το μαξιλαρακι για τον μπακαλιαρο.

Παιρνουμε μετριες σε μεγεθος πατατες  και τις τριβουμε σε χοντρο τριφτη. Αλατιζουμε με χοντρο αλατι και προσθετουμε ψιλοκομμενο εστραγκον. Σουρωνουμε καλα και πιεζουμε τη μαζα της τριμενης πατατας για να φυγουν τα υγρα.

Μετα βαζουμε το μιγμα σε φορμακια οπως στη φωτογραφια και ραντιζουμε με ελαιολαδο.

Το μαξιλαρακι ετοιμο για ψησιμο

Ψηνουμε σε φουρνο 250 βαθμων Κελσιου για 15 – 20 λεπτα. Η βαση του μαξιλαριου πρεπει να ειναι τραγανη και η ολη μαζα να ειναι ψημενη αλλα οχι στουμπος!

Το μαξιλαρακι ψημενο

Βγαζουμε απο το φουρνο, προσθετουμε ενα κομματι μπακαλιαρο και βαζουμε στο φουρνο στο γκριλ για 10 λεπτα.

Ετοιμο για το γκριλ

Καθως ψηνεται το ψαρι, ετοιμαζουμε την σαλτσα μας.

Σουρωνουμε τον ζωμο σε ρηχο τηγανι, προσθετουμε αφθονο εστραγκον και ολιγο αλευρακι για να δεσει η σαλτσα. Το τελειωμα σε μιξερακι για να παρει και χρωματακι απο το εστραγκον.

Ζωμος με εστραγκον

Βγαζουμε τις φορμιτσες (σημειωτεον οι φορμες δεν εχουν πατο!) απο το φουρνο και σερβιρουμε.

Ψημενο και σερβιρισμενο

Τωρα που ειδατε τι ωραιο και καμαρωτο ειναι το πιατο μας, μπορουμε να βαλουμε και την θεικη σαλτσα.

Με σαλτσα

Το πιατο αυτο αναδεικνυει το ψαρι, που ειναι ζουμερο, μελωμενο απο το ψησιμο στο γκριλ, και δενει με την τριμμενη πατατα και την σαλτσα δημιουργωντας ενα γευστικο και ελαφρυ πιατο.  Τον τονο ομως δινει το ονειρικο εστραγκον, εξ ου και βρισκει τη θεση του στο ονομα του πιατου!

Λεπτομερεια

Απολαυστε με ενα σαββατιανο!

Manuel Vazquez Montalban – Recetas Immorales (Ανηθικες Συνταγες)

Σήμερα θελω να μοιραστω μαζι σας λιγα δειγματα απο το έργο του Μανουελ Βάθκεθ Μονταλμπαν “Ανηθικες Συνταγες”. Θα δανειστώ αποσπάσματα απο τη μεταφραση του Σ.Μ. Εκδοσεις Σταχυ 2000.  Σχετικο ειναι και το βιβλίο “Οι Συνταγες του Καρβάλιο” Las Recetas de Carvalho, που έχει εκδοθει στην Ελλάδα απο τις εκδοσεις Μεταίχμιο το 2002, και αποτελείται απο τα αποσπασματα των αστυνομικων μυθιστορηματων του Μονταλμπαν στα οποια ο ντετεκτιβ Πέπε Καρβάλιο μαγειρευει.

Ο Μονταλμπαν ηταν ενας μερακλης καλοφαγας συγγραφεας που γεννηθηκε και εζησε το μεγαλυτερο μερος της ζωης του στην Βαρκελώνη.

Του χρωστω τα λιγα που ξέρω για την κουζινα της Καταλωνίας.

Με καθε συνταγη ο συγγραφεας κανει παραπομπες σε ζευγαρωματα πολλων και ποικιλων τυπων, εξ ου και ο τιτλος “ανηθικες”, επειδη παραπεμπουν, προαναγγέλουν και προβλεπουν την αναποφευκτη συνεχεια  μετα το γευμα. Το ζευγαρι αργα η γρηγορα θα περασει απο τις κατσαρολες και τα σερβιτσια στα σεντονια (η οπου τη βρισκει ο καθενας). Κι ο καλος μας συγγραφεας θα ειναι καπου εκει ψηλα να χαιρεται.

Για να μην τα αποκαλυψω όλα, επελεξα συντομα αποσπασματα, που δεν περιλαμβανουν τα περι ζευγαρωματων. Οι σημειώσεις που προσεθεσα αφορουν τα εδεσματα και οχι τα ζευγαρωματα.

Γκογια: Τρυγος

Ψωμι με ντοματα

…Ολοι οι σοφοι ανθρωποι και λαοι της γης θα πρεπει να θεωρουν το ψωμι με ντοματα σαν το θεμελιακο τοπιο της ανθρωπινης διατροφης. Κατ-εξοχην αμαρτωλο εδεσμα, γιατι περικλειει και απλουστευει την αμαρτια κανοντας την προσιτη στον οποιονδηποτε….

Σημείωση δική μου: Το ψωμι με την ντοματα αποτελει το εμβλημα της καταλωνίας, σε βαθμο που πολλοί καταλανοί προσβάλλονται άμα το πεις στα καστιλιανικα. Βεβαια εμενα με σωζει το οτι ειναι ηλιου φαεινωτερο οτι δεν ειμαι καστιλιανος (λογω προφορας). Ειναι απλουστατο κατασκευασμα, αφου το μονο που χρειαζεσαι ειναι φρεσκο ψωμί φρεσκια ζουμερη ντοματα αλατι και ελαιολαδο. Όσο πιο γνησια τα υλικα, τοσο καλυτερο το κατασκευασμα. Μερικοί φρυγανιζουν το ψωμι, αλλοι το τρωνε απλα φρεσκο. Τριβουμε την κομμενη ντοματα πανω στη φετα του ψωμιου με ενθερμο και αποφασιστικό τροπο. ‘Ετσι ωστε  οι χυμοι και οι ουσιες να μετακομισουν στη λευκη σαρκα. Μετα ραντιζουμε τη φετα με ελαιόλαδο και τελος πασπαλιζουμε με το αλατι. Τρωμε ετσι απλα, η περιπλοκα, αφου οι παραλλαγες ειναι απειρες. Στα καφενεια της Βαρκελώνης στα οποια οι ντοπιοι τρωνε το πρωινο τους η απλα πινουν τον καφε τους, θα βρειτε υπεροχες φετες ψωμι με ντομάτα παρατεταγμενες ετοιμες για το μεγαλο ταξιδι στα στομαχια των ενθουσιωδων πελατων.

Ζεστο πατε απο μανιτάρια της Μαϊτέ

..Η συνταγη ανηκει στον βασιλια Αρθακ, φημισμενο εστιατορα του Σαν Σεμπαστιαν, πρωτοπόρο της νουβελ κυζιν, και ειναι μια νεα εκδοχη του παλιου και εξαιρετικου βασκικου παθους για τις μανιταροπιτες. Πολλά έχουν γραφτει και ζωγραφιστει για τον αμαρτωλο χαρακτηρα των μανιταριων, για το οτι τα μανιταρια εχουν δαιμονικη ανθηση και φυτρωνουν σε μερη κρυφα και απομερα…  

Σημείωση δική μου: Τα μανιτάρια κατεχουν περιοπτη θεση στην κουζινα και τις ψυχες των κατοίκων στην Καταλωνία αλλά και τη χωρα των Βασκων.  Και οι δυο αυτονομες περιοχες της Ισπανιας διαθετουν μεγαλα και περηφανα βουνα στα οποια φυτρωνουν απειρες ποικιλιες μανιταριων. Ο βασιλιας Αρθακ ειναι μεγας μαγειρος στη χωρα των Βασκων, και λατρευει τα μανιταρια οπως κάθε καλός Βασκος. Την τελευταια φορα που ειχα πάει στον Σαν Σεμπαστιαν ειχα περιοδευσει σε μπακαλικα και θυμαμαι τα τεραστια βαζα με ξερα μανιταρια που κοσμουσαν τις προθηκες τους. Τοσο που αγορασα κι εγω ενα και γυρισα στην Αθηνα με το βαζο παραμασχαλα. Και βεβαια δεν μιλαμε για τις ανοστες μαζες της μαζικης παραγωγης που βρισκουμε στα μιζερα ελληνικα παντοπωλεια, μιλαμε για μιγματα απο πολλες ποικιλιες με γευσεις και αρωματα που σε ριχνουν κατω.

 Σαρμαδαια με συκωτακια πουλιων

…Η μεταφυσικη αυτου του εδεσματος εδραζει ακριβως στον ογκο και τη λιπαρη υφη που προσδιδει η σκεπη (μπολια) και στις ηγεμονικες γευσεις του συκωτιου και του εστραγκον, αλλως αρτεμισια η δρακοντειος, βοτανι που καταγεται απο τις ιστορικες Ρωσιες και που κατορθωσε να διατηρησει την παγκοσμιοτητα του εναντια σε μια σειρα ψυχρων πολεμων…

Αχνιστη Σουπια με πρασινες ελιες

 …Η λευκη και υποξινη τρυφεραδα της τεμαχισμενης σουπιας καλει τη σκοτεινη γευση της πρασινης ελιας, γευση συμπυκνωμενη και γωνιωδη, που γεμζει τον ουρανισκο με αντιφατικες εντυπωσεις…

Καπνιστό Χοιρινό Ποδαράκι με Καρότα και Λάχανα

Η πρωτη υλη

Αυτη την εποχή ταξιδεύω στη Σερβία και κάνω και βόλτες στη ντόπια αγορά από όπου και προμηθεύτηκα ένα ωραιότατο καπνιστό χοιρινό ποδαράκι. Αφού το φάσκιωσα και το μετέφερα ευλαβικά στην Αθήνα, άρχισε πάραυτα η προετοιμασία.

Η συνταγή αφιερώνεται στο Δεσποινάριον, με την ευχή να ετοιμάσει οσονούπω ένα υπέροχο δείπνο για 8 ατομα (ενα εκ των οποιων θα ειμαι εγω!). 

Βαζουμε το ποδαράκι σε ένα ελλειψοειδες πηλινο σκεύος αρκετά μεγάλο και βαθύ για να το φιλοξενήσει και να μπορεί να σκεπαστεί. Το κομμάτι που βλέπετε ζυγιζει δύο κιλά.

Κρασι και δενδρολιβανο

Προσθέτουμε ένα μπουκάλι άσπρο κρασί (ελαφρυ σταφύλι, όπως σαββατιανό) και δενδρολίβανο. Απαγορέυεται η χρήση νερού, αν δεν εχετε κρασι προσθεστε στο σκεύος λίγο ζωμό απο κοτόπουλο ή από άλλο κρέας.

Σκεπάζουμε το σκεύος και ψήνουμε στο φούρνο σε 80 βαθμούς για τουλάχιστον 6 ωρες.

Το ποδαράκι είναι ψημένο

Το καλύτερο σημάδι ότι το ποδαρακι ψηθηκε είναι το να αποκαλυφθει το κοκκαλο και να μπορει το κρεας να αποκολλάται με ενα απλο σπρωξιμο του πηρουνιού, χωρις μαχαιρι και αλλα σχετικά.

Στο μεταξυ καθως το ποδαρακι ψηνοτανε, ετοιμάσαμε το λάχανο και τα καρότα.

 

Λάχανο

Στη Γαλλία και τη Γερμανία συνδυάζουν το καπνιστό ποδαράκι με ξυνολάχανο (σουκρουτ), εγώ προτιμώ να χρησιμοποιώ φρέσκο, που κόβω και τσιγαρίζω για να φύγουν τα πολλά νερά. Προσθέτω και λίγο φρέσκο σέλινο, λίγο ξυδάκι και είμαστε πρίμα!

 

Καρότα

Και χρωματικά και γευστικά μου αρέσει να προσθέτω και ολόκληρα καρότα στη συνταγή. Τα αφήνω ολόκληρα για να μη λυώσουν, και τα βάζω πάνω από το τσιγαρισμένο λάχανο για να ατμισθεί.

Ακολουθεί η εμβάπτιση του λάχανου και των καρότων στο πήλινο σκεύος με το ποδαράκι. Τα ολοόκληρα καρότα μπαίνουν πρώτα, στον πάτο του σκέυους.

 

Σκεπασμένο ποδαράκι

Βάλτε αρκετό λάχανο ώστε να σκεπαστέι το ποδαράκι ίσα – ίσα αλλά να μη θαφτεί.  

Ψήνετε σε 250 βαθμούς κελσίου για 20 λεπτά, ώστε να γίνει η μίξη των αρωμάτων.

 

Ετοιμο ψημενο

Αφήνετε το φαγητό να ηρεμήσει για μια ώρα πριν σερβιρισθεί.

Στην απόλαυση του πιάτου πρέπει να είσθε τολμηροί και αποφασισμένοι για γλυκιές αλμυρές και υπόξινες αμαρτίες. 

Αμαρτια πρώτη

 Αυτο το πιάτο δεν έχει νόημα χωρις αυτη την υπέροχη πετσούλα που είναι γλύκισμα και σε εκστασιάζει! Αυτη πρέπει να είναι η πρωτη μπουκιά.

 

Ροδαλή σαρκα

Ακολουθεί η δέυτερη, ένας συνδυασμός απο τη ροδαλή σάρκα που μοσχομυρίζει και το μελωμένο λάχανο που λυώνει στο στόμα.

Η συνέχεια ολόκληρη δική σας.

Απολάυστε!

Red Meats of Italy – A selection – Part 1

All of a sudden, I decided to post some images of red meats and red meat dishes from Italy. I call this Part 1 as I expect there will be more in the future.

I start by stating that I am not a fan of red meat. In an average place I usually do not order red meat. I prefer to eat vegetables, or chicken, or even better, a nice sald with cheese!

But I am a fan of exceptional red meat and its by products, flavours and colours and juices.

And this is what I will try to post here, the red meat beyond, creations that take the primary material and tranform it to something that is and is not the original. Transformation and transfiguration.

All the items included in thepost are”classics”, ie they have been around for a lond time and are here to stay. No meteorites, no short-lived stars, only treats that cut across the years.

Culatello di Zibello

I start with the Emperor of the Italian cured meats: Culatello di Zibello!

Storage Area

This is the storage area where Miriam Leonardi (owner of “Trattoria La Buca” in the small town of Zimbello) keeps her treasures.

Slicing machine

When I saw this machine I thought that it only befits the marvelous culatello to have such a beauty for slicing it.

Salame artigianale tipico di Cremona

I tasted this beauty in “Caffe la Crepa”, in the small town of Isola Dovarese. It was juicy, almost sweet, and its texture allowed it to melt in the mouth. Apparently Cremona does not only produce the finest violins in the world! Soppressata

Soppressata

Dekicious “Soppressata” from the “il Latini” restaurant in Florence.

Filetto di maiale affumicato

Smoked pork filet from “Locanda San Lorenzo”, in the small town of Puos d’Alpago, near Belluno, Veneto.

Lardo di Mora Romagnola con zucca

An excellent treat, from “Trattoria Amerigo dal 1934″ in the small town of Savigno, near Bologna. Lardo is transparent, sweet, and it melts in your mouth leaving a sense of olive oil! The zucca is the well know paumpkin, that here is grainy, tasty, and providdes support to the heavenly taste of the lardo!

Selection of antipasti

 

A selection of antipasti from the “Vino e Camino” Ristorante in Bracciano, near Rome.

 

Steak Tartare di Vitello

This tartare steak  comes from the wineshop of Pallatino in Roma. It is served without egg and the other regular trimmings. Just lemon, pecorino and light greens. The meat taste was clear, fresh and the firm texture of it made the pleasure complete. I was afraid that it would be a rather boring dish, given the absence of taste enhancing materials that accompany a Steak Tartar. I was wrong! Top quality veal does not need anything more than just some lemon to cut the protein surge, and a light cheese to provide a salty stimulus to the palate.

 

Display of meats in Dario Cecchini's Macelleria

This is part of the diaply in Dario Cecchini’s Macelleria in the small town of Panzano, near Firenze.

Renaissance Salame

Dario’s shop is full of surprises, including this one!

 

Ramerino in culo

Marinated beef cubes (it could be called beef sushi) served with rosemary, from the restaurant of Dario Cecchini, Solociccia, although Dario does not call it a restaurant, but the home of a butcher!

Bolitti

A selection of boiled meats with vegetable and herb sauces, prepared by the team of Amerigo dal 1934.

Porcini e fegato di vitello

A divine combination, porcini mushrooms with tender ultra sweet calf’s liver, from “dal Pescatore”, in the Park of River Oglio.

Fiocco di Manzo

Roast beef from Dario Cecchini’s restaurant.

Roast Pork

Roast pork from Dario Cecchini’s Antica Macelleria in Panzano.

Animelle co i funghi

 

Sweetbreads with porcini mushrooms offered by Osteria di San Cesario, near Rome.

 

Bistecca Fiornetina

Glorious juicy bistecca from “il Latini” in Firenze.

Capello da prete di manzo

Cappello da prete di manzo al barbera e polenta gialla belgrano! This is the full name of the dish offered by “dal Pescatore”.

A Visit to the Athens Fish Market – Part 1 – - Επισκεψη στην Βαρβακειο Αγορα – Ιχθυαγορα – Μερος 1ο

I visited the Athens Fish Market after a long time, having the impressions from my visits to Venice and San Sebastian rather fresh.

I was wondering what my home town’s market would give me as images, smells, offerings.

I will publish the post in two parts. This is Part 1.

Φαγκριά Αμοργού

I decided as a rule to keep the Greek names of the fish and seafood, as I find it hard to translate. The ones who know, will recognize it.

The ones who don’t will not lose much.

Ensemble

Θράψαλα Καρύστου

Thrapsala.

These are the “poor man’s” squid in Greece and I am ashamed to admit I have never tasted them.

This – unfortunately – does not constitute a proof that I am rich.

Θράψαλα – Γόνος

Apparently it is legal to fish the small ones.

Σφυρίδες

Sfyrida. One of the best fishes of the Aegean!

Σφυρίδα

Σκορπίνες

Scorpina. This rockfish makes a delicious soup.

Χταπόδια

Μόσχοι

Γαλέος

Galeos. This is a relative of the shark.

Μπακαλιάροι

Bakaliaros. In Greek the name of this fish is “cod”. And it is caught in the Aegean.

Μπακαλιάρος

Bakaliaros – detail

Μπαρμπούνια

Barbouni. The all time classics, – red mullets - they are fried, as they are very small for the grill.

Λούτσοι Ικαρίας

Loutsos. A very tasty white fish.

Athens Fish Market – The Hall

This is a picture from a previous visit, but I like it and the hall hasn’t changed since it was taken.

Andra Mari Restaurant, Galdakao, near Bilbao

I found Andra Mari in the Red Michelin Guide and gave it a try last year. I was positively impressed to the extent that I thought I just was lucky and everything turned out well during my visit. This year I visited Andra Mari again, wondering what the experience would be. I will try to describe it in this post.

The veranda

The weathwer was gorgeous and I had the pleasure of eating al fresco in the veranda. Galdakao is a small town 10 km southeast of Bilbao, and is very easy to reach.

The view from the veranda is peaceful, and the air aviation enthusiasts can see all the airplanes as they approach the Bilbao airport, without suffering any noise effects, as they are still at a high altitude (I would say over 500 meters).

The view south

I had the “Andra Mari” Menu, which is the showpiece of the chef’s artistry and skill.

The start was “foie gras terrine with Pedro Jimenez Jelly”.

Foie Gras Terrine

The second dish was “Sardine Fillets with roasted peppers and parmesan cheese”.

Sardine Fillets

An apotheosis of colours followed, with the title “Grilled Summer Vegetables”.

Grilled Summer Vegetables

The grilled lobster that followed was served with “Amaranto” risotto, which is in fact a cereal popular in South America.

Grilled Lobster

What followed was my favourite dish a year ago. A cottage egg served with octopus. The richness of the egg combined with the octopus flavours will remain unforgettable.

Egg with grilled octopus

The tuna loin that came next was a step down from the platform of excitement that the lobster and the octopus had built. I would nopt mind if it weren’t there at all.

Red Tuna Loin with Mango and Apple

To conclude they served a dish with Iberian pork cuts. The taste of the meat was superb, but the dish lacked the finesse and creative intensity of the previous dishes (excluding the tuna). I could live without it and have more lobster with the South American Cereal.

Iberian Pork

Deserts came next, starting with a junket with cherries.

Junket with Cherries

To wrap things up they served a sponge cake with pears.

Sponge Cake with Peaches

Overall, the experience was of the highest level, and in terms of value for money it tops the Basque Charts.

Andra MAri is now formly on my standard Basque Itinerary and for a very good reason. It serves excellent food at a very reasonable price!