Damianos Fish Tavern, Ambelas, island of Paros, Greece
Τρίτη, 12 Οκτωβρίου, 2010
A touch of the unforeseen landed me on the island of Paros for a short visit in October. The tourist season in Paros is very short, only three months, June, July, September. As a result in the first half of October the options for a decent meal to the visitor are limited.
Initially I wanted to go to Ventouris, a fish tavern I have enjoyed in the past, but as I have heard the tavern was closed. Instead, I opted for the fish tavern of Damianos, 100 meters from Ventouris. Here is my report.
The tavern is literally by the sea. However, the days before my arrival there were quite strong winds that prevented the fish boats from fishing. The result is that the fresh fish available was minimal (literally). When nature tries you you have to resort to the means by which man has been able to preserve food. In this case, salt curing provided the answer to the question: “what do you recommend for today?”
Manos brought to me the red mullet fillets that have been salt cured, then thoroughly cleaned from the salt and stored in olive oil, thin slices of garlic and rosemary. The taste was wonderful, intense, full of flavor, and the flesh juicy and firm. Eduardo, the Peruvian who has made Paros his home for the last 15 years, told me the story of the dish. It started from a village on the Peloponnese and was modified by Damianos, the owner of the tavern.
The next delicacy was salt cured frissa, the large sardine fished in the waters of the Aegean. Here what impressed me was the balance of the salty taste, and the moist flesh of the fish. One thing is obvious, Damianos knows how to salt cure fish!!!
The island of Naxos can be seen from Ambelas. It is less than 5 nautical miles away. Manos told me that they had received some nice potatoes from Naxos. they boiled them, dressed them with olive oil, and served with parsley, onions and capers which grow in abundance on Paros. I Was lucky to taste this dish, that in its simplicity was magnificent!!!! The flesh of the potato was sweet, soft and almost creamy. The combination with the onions and the capers was harmonious.
This dish of assorted vegetables came to partner with the main protein dish of the meal, chick peas!!! Chick peas grown on the island of Paros are limited in quantities but delicious. They cook them in the oven with plenty of onions and herbs (mainly oregano). They are soft, tender, and have smoky flavor.
At the end, a simple and delicious local sweet, called “patsavouropita”, literally translated as “rag-pie”. It is made with fillo, and a mix of eggs, milk, flower, and a bit of lemon peel.
Eating is Damianos was a pleasure of discovery of the technique and joy of salt curing done with expertise and skill. But the potatoes with the onions and the capers topped the bill for me as the simplest and most flavorful dish. Talking to Eduardo after the meal, he promised to me that next time (assuming that fish and seafood will be available) he will prepare the original Peruvian cheviche. For those who have tasted the original Peruvian cheviche, this sounds like a very good reason for another quick visit to Paros. Thank you Eduardo, Manos, and Thodoris, for a wonderful meal and your hospitality.
Ταβερνα Αφθόνη, Πυργαδικια Χαλκιδικης
Δευτέρα, 24 Αυγούστου, 2009
Παρολη τη θλιψη μου για την καταστροφη της Αττικης, δεν προκειται να μηρυκασω για μια ακομα φορα τα ιδια και τα ιδια, περι κρατους, λαου, καταπατητων, ληστων και αποκεφαλιστων, ειδολολατρων και ιουδαιων. Δεν εχει πια νοημα.
Θα γραψω λιγα λογια για ενα μικρο ταβερνακι στο χωριο Πυργαδικια στη Χαλκιδικη, την Αφθόνη. (Η καλη μου η φιλη η Γιαννα με ρωτησε στο σχολιο της, και της απαντησα οτι την ανακαλυψη της ταβερνας της δεσποινας την οφειλω στον Βασιλη, τον κυρη του Βιραγγα, που παρολον οτι ειναι μερακλης μαγειρας, με παροτρυνε να δοκιμασω τα καλα της δεσποινας! ειναι αυτο που λεμε, ρωτοντας πας στην πολη! το θεμα βεβαια ειναι ποιον ρωτας!)
Η Αφθόνη, ηταν μια τοποθεσια στη Μικρα Ασια, δεν ξερω ακριβως που, και τη μετεφεραν μαζι τους οι προσφυγες στη Χαλκιδικη.
Η Ταβερνα διευθυνεται απο τη Δεσποινα, μια ευγενικη και δραστηρια γυναικα που ειναι παντου. Και στην κουζινα και στο σερβιρισμα.
Η πρωτη γευση αποτελεσε και την μεγαλη εκπληξη της επισκεψης, γιατι ηταν για μενα πρωτογωρη. Τηγανητα μυδια.
Ελα ομως που δεν ειναι τα συνηθισμενα, μυδια, αλλα απο την Ολυμπιαδα, λιγο παραδιπλα δηλαδη. Τετοια ζουμερη νοστιμια αψογα τηγανισμενη και σερβιρισμενη χωρις αλλατια και αλλα, δεν θα βρειτε σε πολλα μερη!
Δειτε το σχημα και θα αρχισετε να καταλαβαινετε τι εννοω. Συνηθως τα μυδια που τρωμε τηγανητα ειναι ελλειψοειδη μαλλον πεπλατυσμενα. Εδω εχομε σφαιροειδη και μαλλον σφαιροειδεστατα! Οσο για το τι υπαρχει εντος, προκειται περι κυψελης αρωματων θαλασσινων και υφης που χωρις να ειναι σκληρη, σου αφηνει ολοκληρη την αισθηση της σαρκας του μυδιου.
Προσοχη! Μην κανετε το λαθος να παρετε σαγανακι τα μυδια, μονο τηγανητα! Το σαγανακι ειναι εφευρεση για την αναλωση των αγευστων και αοσμων θαλασσινων αγνωστου προελευσεως και φρεσκαδας! Αυτο δεν αναφερεται στην καλη Δεσποινα, αλλα στην βαρβαρη εφευρετικοτητα της συμπαθους ταξεως των σσαβουρατζηδων επαγγελματιων της εστιασης.
Οι ψητες γαριδες ενα γλυκισμα, ζουμερες και κοτσωνατες.
Το σκουμπρι στα καρβουνα μια αποθεωση αρωματων και σαρκωδους υφης!
Και οπως σημειωσε το δεσποιναριον, ολα αυτα με ουζακι! Και μετα υπνακι κατω απο τα δεντρα, γιατι ο πολιτισμος ειναι καθημερινη υποθεση, και ο μεσημεριανος υπνακος μεγα πολιτιστικο αγαθο για ολιγους και μερακληδες!
Ευγε στη Δεσποινα και στον ψηστη συζυγο της, και με το καλο να τους ξαναδω!
Η ραψωδια γευσεων και αρωματων εκλεισε με τραγανιστο πεντανοστιμο καρπουζι απο τα Πλανα, ενα χωριο στο οροπεδιο του Χολομωντα.
Dourambeis Fish Restaurant in Mikrolimano, near Piraeus, Greece – Δουραμπεης στο Μικρολιμανο
Κυριακή, 28 Ιουνίου, 2009
Σημερα θελω να παμε στο Δουραμπεη στο Μικρολιμανο για μεζεδακια και ψαρακια.
Μια παραδοσιακη δυναμη καλου φαγητου, ο Δουραμπεης σημερα προσφερει ενα ομορφα διαμορφωμενο και δροσερο καλοκαιρινο ντεκ.

Το καλοκαιρινο ντεκ
Η αρχη εγινε με αχινοσαλατα τελεια και γευστικωτατη.

Αχινοσαλατα
Μετα το λουτρο στις αναλαφρες γευσεις ακολουθησε η αρμονια γευσεων απο τους πετροσωληνες.

Πετροσωληνες
Η σως στους πετροσωληνες ηταν ενα αριστουργημα, αξιζε δεκα φορες και παραπανω η επισκεψη και μονο για αυτη την αρμονια γευσεων!

Καλαμαρι
Για να καταλαβετε την ενταση και τη διαρκεια της γευσης, εντυσα τη ροδελα του καλαμαριου με τη σως και πηγα για μια ακομη φορα στα ουρανια!

Καραβιδοψυχα
Επιτελους! Καραβιδοψυχα υπεροχα τηγανισμενη, με λιγο πιπερακι, χωρις μαγιονεζα! Πολιτισμος θαλασσινος και αληθινος!

Κατσουλες
Κι ερχομαστε στις αδιαμφισβητητες σταρ του τραπεζιου, τις υπεροχες κατσουλες (Xyrichtys novacula), που οσο ομορφες ειναι να τις βλεπεις αλλο τοσο γευστικες ειναι να τις απολαμβανεις τηγανισμενες σε βουτυρο! Ζητησα απο τον σεφ να βαλει βουτυο γιατι αυτο ψαρακι θελει το βουτυρο του!

Τηγανητες Κατσουλες
Δεν το συζητω, μοναδικες γευσεις ελληνικες, η σαρκα του ψαριου αυτου ειναι σαν το μεταξι! Και μοσχοβολα θαλασσα!
Το τηγανισμα ηταν εργο μαεστρου, που ξερει καλα το ψαρι και το τηγανι!
υγ. Στα αγγλικα το ψαρακι λεγεται Pearly razorfish.
“Niko’s Tavern in New Epidavros – Η Ταβερνα του Νικου στην Νεα Επιδαυρο
Τετάρτη, 25 Μαρτίου, 2009
Στη Νεα Επιδαυρο, εκει ακριβως που τελειωνει ο δρομος, φατσα στο λιμανακι για τα αλιευτικα, υπαρχει η ταβερνα του Νικου. Το επισημο ονομα ειναι “το κυμα”, αλλα ολι τον ξερουν με το ονομα του, απο την εποχη που εδω και χρονια, οταν η περιοχη ηταν μονο κτηματα και τιποτε αλλο, ο παππους Νικος ανοιξε αυτο το μαγαζακι.
In the small community of Nea Epidavros, where the road ends and you arrive at the small fishing port, you can find the tavern of Nikos. Its official name is “To Kima”, bit everyone knows it by the name of its proprietor, Nikos. The tavvern goes three generations back, to the grandfather of Nikos, who started it when there was practically no one in the area, but oranges and lemons.

Αποψη προς το λιμανακι των αλιευτικων - The small fishing port
Η τοποθεσια ειναι ησυχη, ακομη και νταλα καλοκαιρι, ποσο περισσοτερο σημερα, 25 Μαρτιου. Καθεσαι στα τραπεζακια που εχει εξω και ακους τα πουλακια να τραγουδουν, και το κυμα να σκαει πεντε μετρα παρακατω.
The area is very quite, even during the summer, let alone today, the 25th March. You sit down, 5 meters from the sea, and you listen to the concert of the birds and the sounds of the sea.

Η ταβερνα του Νικου - Niko's tavern
Στην περιπτωση του Νικου θα μπορουσε να ισχυσει οτι πουλαει τοποθεσια και μονο. Οχι ομως! Ιδου οι αποδειξεις.
With such an advantage, Nikos could sell only “location”. However, this is not the case. Here is the proof.

Βρουβες - Greens
Ειχα απειρο καιρο να φαω βρουβες. Και ομως, ο Νικος τις εχει και τις σερβιρει βρασμενες στην εντελεια, λαχταριστες, με ελαιολαδο που παραγει στο κτημα του. Δεν υπαρχει ωραιοτερος τροπος να ξεκινησεις το γευμα απο αυτη την πικρη και μεταξενια γευση που κοντραρει με το λεμονι.
It was a long time ago when I last tasted the greens called “vrouves” in Greek. They are bitter and silky soft, when cooked properly, and go very well with lemon and olive oil. There is no better way to start a meal. They were divine!

Χταποδι ξυδατο - Octopus with vinegar
Ακολουθησε το υπεροχο μαγειρευτο χταποδακι που λοιωνει στο στομα και σε πλημμυριζει με τα αρωματα του.
The octopus that followed was cooked in its own juice with a touch of salt and vinegar. Exquisite taste and texture, this dish alone deserves the visit!

Σαφριδι - Safridi
Το ψητο σαφριδι που ηρθε στη συνεχεια ηταν μια αποθεωση της θαλασσας, γεματο αρωματα και νοστιμια.
Safridi is a surface fish that is considered to be second rate. It arrived grilled to perfection, and it was fresh as the daisies in the nearby field.

Μπαρμπουνια στη σχαρα - Grilled red mullets
Κλεισαμε με μπαρμπουνια στη σχαρα, μια πολυ επικινδυνη αποπειρα, αν λαβει κανεις υποψη οτι το μπαρμπουνι ειναι πολ ευαισθητο και σχετικα μικρο ψαρι, οποτε μπορει να καει, να διαμελισθει, και εν γενει να ταλαιπωρηθει στη σχαρα στα χερια ενος μετριου ψηστη. Στο Νικο ομως το ψησιμο ηταν στην εντελεια, η σαρκα ηταν ζουμερη και σφιχτη, και τα αρωματα εκαναν τις γατες της γειτονιας να στησουν τρελλο χορο.
We concluded the lunch with grilled barbounia (red mullets). they were perfectly grilled and full of taste. The flesh was firm and jiucy.

Η παραλια - The Beach
Αξιζει λοιπον να παρεις το αυτοκινητο και να ταξιδεψεις τα 120 χιλιομετρα απο την Αθηνα προς τη Νεα Επιδαυρο, οι ευωδιες και η γαληνη του μερους σε ανταμοιβει. Οσο για τον λογο “αξια προς τιμη” μιλαμε για υψηλα μεγεθη!
In the context of a visit to the ancient theater of Epidavros, providing you can do a retour, come to Nikos for lunch. You will not regret it.
Fishtavern Giorgakis, Kakia Thalassa, Keratea, Attica – Ψαροταβερνα “Γιωργακης”, Κακια Θαλασσα, Κερατεα, Αττικη, Ελλας
Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου, 2009
Η Ελλαδα ποτε δεν πεθαινει, και για του λογου το αληθες, σας παρουσιαζω την ψαροταβερνα “Γιωργακης”, στην Κακια Θαλασσα Κερατεας. Δυο βηματα απο την Αθηνα, ιδεωδης προορισμος για γρηγορη αποτοξινωση, εξαισιο ψαρι σε λογικες τιμες και μια ησυχια και γαληνη που διαρκει μεχρι που κλεινουν τα σχολεια. Για οσους ενδιαφερονται, το τηλεφωνο (το ζητησε η Βουλη) ειναι 22990 28444.

Η θεα απο το Γιωργακη
Η Κακια Θαλασσα ειναι περιπου 5 χιλιομετρα απο την οδο Μαρκοπουλο – Λαυριο. Καθως ερχεσαι απο Αθηνα, στριβεις αριστερα στη διασταυρωση που δεξια σε πηγαινει στην Κερατεα. Μετα απο μια διαδρομη μεσα σε ελαιοδεντρα και πευκα, φτανεις σε δυο μικρους κολπους. Ο πρωτος ειναι αυτος που βλεπεις και απο τη βεραντα της ταβερνας, ενω ο δευτερος ειναι λιγα μετρα παραπερα.

Ο δευτερος κολπος
Η ταβερνα ειναι στον πρωτο κολπο, ενα χαμοσπιτο πανω στο κυμα, χωρις ταμπελα, που δεν το πιανει το ματι.

Η ταβερνα "Γιωργακης"
Παραδιπλα εχει δυο πελωριες ταβερνες με ταμπελες, πινακες και διαφορα αλλα, το ενστικτο μου ομως με οδηγησε στο χαμοσπιτο, επειδη δεν ειχε καμμια ταμπελα. Ημουν σωστος. Μια επισκεψη στο “Γιωργακη” ειναι ο καλυτερος τροπος να επιβεβαιωσει κανεις την αξια της μινιμαλιστικης ψαραδικης ελληνικης γαστρονομιας που με τεχνη αναδεικνυει την αριστη πρωτη υλη και υλικα.

Μαριδες γλυκισμα
Οι μαριδες ηταν γλυκισμα, αφρατες και με τα αρωματα της θαλασσας. Πανδαισια με το καλημερα σας.

Αχινοσαλατα
Η αχινοσαλατα γεματη αρωματα εστω και αν δεν φαινεται στην φωτογραφια, οπου αντανακλαται η καλαμωτη στεγη της βεραντας.

Σφυριδα στα καρβουνα
Εκει ομως που ο “Γιωργακης” αριστευε μετα πολλων επαινων ηταν στο ψαρι. Διαλεξα μια σφυριδα ενος κιλου. Ηρθε ψημενη στην εντελεια, μελωμενη και μοσχομυριστη, μια πανδαισια μοναδικη. Μπορω να πω χωρις επιφυλαξη οτι ειχα χρονια να φαω τοσο σωστα ψημενο ψαρι στην ελλαδα.

Λεπτομερεια
Δια του λογου το αληθες: απολαυστε την παλλευκη σαρκα, με τους χυμους να την τριγυριζουν, και (δεν μπορειτε να μυρισετε εδω) ολες τις μυρωδιες να σου σπανε τη μυτη! Το λαδολεμονο αψογο, με πραγματικο ελαιολαδο. Περιττο να πω οτι φαγωθηκε αποκλειστικα με το χερι, κοκκαλα και σαρκες και κεφαλι. Το υπερτατο δε μεζεδακι, τα μαγουλα, ανηκουν στις χρυσες σελιδες της ελληνικης γαστρονομιας.

Η εισοδος της ταβερνας
Γεια σου Γιωργακη, θα σου ξαναρθω!
Fishtavern Aristodimos – Ψαροταβερνα Αριστοδημος, Παχη Μεγαρων, Αττικη, Ελλας
Τρίτη, 28 Οκτωβρίου, 2008
Εν αρχη ην η θαλασσαααααα!!!!
Χρυσοβολουσα και πολλα υποσχομενη!
Η Παχη ειναι ενα μερος μαγικο, αφου μολις περασεις το στρατοπεδο βρισκεσαι μπροστα σε μια υπεροχη παραλια κι ενα λιμανακι μουρλια, γεματο ψαροβαρκες και ολιγα κοτεροειδη.
Ψαροβαρκες παντου, κι ενα κουκλι στη μεση, με ενα κλωναρι συκιας να αιφνιδιαζει τους παντες και να τεινει χειρα φιλιας στο κουκλι!
Παραδιπλα, βρισκεται ο Αριστοδημος, ψαροταβερνα που μεσα στην απλοτητα και ελλειψη επιτηδευσης μπορει να κλεισει με υπεροχο τροπο την βολτα!
Κι αν δεν φυσαγε τοσο πολυ θα τρωγαμε στο μπαλκονι επανω.
Θυμηθηκα τα ανγνωσματα απο τα παλατια του Σουλτανου, που μπερδευανε σκοπιμα τα γλυκα με τα αλμυρα πιατα! Εδω το καλαμαρι ειναι γλυκισμα, φρεσκο μεχρι εξοντωσεως, τηγανισμενο στην εντελεια με ενα αρωμα αφατης λεπτοτητας!
Τα ραδικια με την συγκρατημενη πικρα της επιγευσης ειναι για την αποπλανηση του ουρανισκου που μετα την μεταξενια υφη παραξενευεται απο την πικρα.
Ο μπακαλιαρος σερβιριστηκε τηγανητος ως κουφετο απο βαφτιση!
Η καταλευκη σφριγηλη σαρκα με την ευωδια της θαλασσας σε οδηγει στην απωλεια! Πως θα επιστρεψεις μετα στην κανονικη ζωή;
Κι ολα αυτα μολις 40 ανετα χιλιομετρα απο την Αθηνα. Στην επιστροφη ενοιωθα οτι γυριζα απο πολυημερες διακοπες.
Fish Tavern Ventouris, Ambelas, island of Paros, Greece – Ταβέρνα Βεντουρής – Αμπελάς, Πάρος
Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου, 2008
This is a post from my visit to the fish tavern “Ventouris”, in the location Ambelas, on the island of Paros, Greece.
Μια και δεν μπορω να βρω τον αστακο που ζητησε η Ν, και επειδη οι φθινοπωρινες αναρτησεις της Δ με τα κιτρινα φυλλα μου θυμιζουν οτι ηρθε το φθινοπωρο, αποφασισα να γυρισω στο καλοκαιρι και ανεσυρα απο το καλοκαιρινο αρχειο μου μια επισκεψη στην υπεροχη ταβερνα του Βεντουρή στον Αμπελά της Παρου.
Η ταβερνα ανοιξε το 1974 και απο τοτε προσφερει στους πελάτες της φρέσκο ψάρι και θαλασσινα, που τα ψαρευει ο καπεταν Γιώργης και τα παιδιά του.
Ο καπεταν Γιωργης βγαινει καθε μερα για ψαρεμα και καθε βραδι πριν φυγει για την ψαρια ειναι στην ταβερνα με το αστραφτερο του βλεμμα.
Στην κουζινα κουμαντο κανει η κυρα Ελένη, η γυναικα του καπεταν Γιωργη, παντα με το χαμογελο στα χειλη.
Καθε σοβαρη απολαυση απαιτει απο τον υποψηφιο απολαυσία την κατασίγαση των ενστικτων, ωστε να κυριαρχει κατα τη διαρκεια της πραξεως η κριση, η μνημη, οι αισθησεις να ειναι κρυσταλλινες και συντονισμενες στην εντελεια.
Αυτο πρακτικά σημαινει οτι ποτε δεν τρως τον αστακο με αδειο στομαχι.
Ξεκιναμε λοιπον με ντοματοκεφτεδες, κι ενα ουζακι για να “ζεσταθουμε”.
Συνεχιζουμε με κατι πιο κοντα στη θαλασσα, μπαρμπουνια ψαρεμενα ωρες πριν και ψημενα στα καρβουνα απο την Αργυρώ, τη μαστορισσα της κουζινας. Και συνοδευουμε με λευκο κρασι.
Και τωρα ηρθε η ωρα για το επικεντρο της βραδιας.
Το βαρος του αστακου ηταν 1 κιλο και 300 γραμμαρια, τελειο μεγεθος.
Αυγωμενος πληρως.
Τι να πω παραπάνω, οπως λεει και ο Πανας “ανασταινει και …”.
Akelare Restaurante, Pedro Subijana – San Sebastian, Basque Country
Σάββατο, 4 Οκτωβρίου, 2008
Καθως μπαινει το φθινόπωρο, ανέσυρα από το αρχείο μου μια καλοκαιρινή επίσκεψη στο εστιατόριο του Pedro Subijana, Akelare. Κυριακή μεσημέρι, το εστιατόριο τίγκα, δεν έπεφτε καρφίτσα.
Η θάλασσα που βλέπετε είναι ο Ατλαντικός. Το εστιατόριο είναι χτισμένο σε μια βραχώδη πλαγιά που βλέπει αυτο που δείχνει η φωτογραφία.
Η σεμνη τελετή άρχισε με τα amuse bouche, που αποδίδονται ως “τέρψεις του ουρανίσκου”.
Οι τέρψεις δεν περιγράφονται εύκολα, γιατί είναι ιδιοσκευάσματα του σεφ που αλλάζουν κάθε λίγο και λιγάκι και δεν παραπέμπουν σε κάτι σταθερό. Είναι η αποτύπωση μιας παιχνιδιάρικης διάθεσης στη γεύση, τα χρώματα και την υφή. Εκείνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι η ανάμνηση τους είναι όμορφη.
Η συνέχεια περιλαμβάνει τα πιάτα του μενου με τον τίτλο “Bekarki”.
Πιάτο Πρώτο: Little pearls of foie gras and sour salad
Εδώ ο σεφ μας αιφνιδιάζει με το καλημέρα σας, αφού μας σερβίρει αυτο το υπέροχο φουά σαν πέρλες!
Οι περλες διασπάνε την επίθεση του φουά στον ουρανίσκο σε μικρές δόσεις, και καθιστούν την όλη εμπειρία πολύ περισσότερο απολαυστική, αφού έχεις τη δυνατότητα να γευθείς το φουά σε μικρες δόσεις, να αφομοιώσεις τα γευστικά ερεθίμσατα και να ζητησεις με την ησυχια σου και την επομενη δοση.
Πιατο δευτερο: Wild mushrooms and egg pasta
Εδω ο σεφ μας οδηγει σιγουρα και σταθερα στον πλουτο της γευσης της πρωτης ύλης, των αγριων μανιταριών με την εντονη γευση τους. Για το λογο αυτο τα συνοδευει με τα πολύ διακριτικα μακαρονακια για να σπασει λιγο την ενταση της γευσης.
Η χωρα των Βασκων ειναι ενας συνδυασμος απο θαλασσα και βουνο, λίγα χιλιομετρα μακρυα απο το εστιατοριο ειναι τα βουνα με χιλια δυο καλα, αναμεσα σε αυτα και πολλες ποικιλιες μανιτάρια.
Πιατο τριτο: Squid in warm salt, its broth and ink sand
Ηρθε η ωρα της αμεσοτητας της παρασκευης και γευσης, οπου ο χρονος που μεσολαβει απο την παρασευη του εδεσματος μεχρι την αναλωση του ειναι ελαχιστος. Αρχικά φέρνει το πιατο οπως το βλεπετε στη φωτο που ακολουθεί. Με τα ποδαρακια το συμπυκνωμενο ζωμο και το στερεοποιημενο μελάνι.
Μετα φέρνει το ποτηράκι με ζεστο νερό και αλάτι, οπου εμβαπτιζει τον νωπό κορμο του καλαμαριου και τον εναποθετει πανω στο συμπυκνωμενο ζωμο.
Η αμεσοτητα της γευσης είναι εντυπωσιακή. Ο δε συνδυασμός της ζεστης σαρκας με το στεροποιημενο μελανι βγαζει πολλα αρωματα!
Πιατο τεταρτο: Γλωσσα με κοράλια
Εδω ο δημιουργός παιζει με τις αισθησεις αλλα και τη γλώσσα (οχι το ψαρι), αφου τα κοραλια ειναι μια οπτικη φαντασια.
Το ψαρι εχει σφιχτη και ζουμερη σαρκα και ειναι ψημενο στο οριο, ωστε να μην ειναι ωμο αφενος, αλλα και να διατηρει τα αρωματα του αφετερου.
Παιτο πεμπτο: Γουρουνακι γαλακτος
Σαν λουκουμάκι! Ουδεν ετερον σχολιον.
Ακολούθησε κατά παράκλησιν και απόκλισιν εκ του μενου μια ποικιλία τυριων. Πανδαισία! Η ντόπια παραγωγη είναι αρίστη και σε ολη την πειοχή υπάρχουν υψηλής ποιότητας τυροκομεία.
Στο σημείο αυτό η χωρα των Βασκων συναντα την Ανδαλουσία, αφου η ποικιλία συνοδευτηκε απο το υπεροχώτατο κρασί ποικιλίας Pedro Ximenez, εσοδείας 1979.
Η ολοκλήρωσις επήλθε με τάρτα μηλου, καλυμμένη με φύλο σοκολάτας που αναγράφει το ονομα του εστιατοριου. Το τελευταίο μικρό παιχνιδι του σεφ με τις αισθησεις μας.
Και οπως παντα στη υπεροχη χωρα των Βασκων, το φαγητο ειναι γιορτη, ανοικτη σε ολους ανεξαρτητως ταξεως και καταγωγης και προελευσεως, πηγαινεις χωρις γραβατα και σακκακι, και απολαμβανεις.
Ο μεγας σεφ Pedro Subijana ενδεδυμενος με την στολη του περασε απο ολα τα τραπεζια, χαιρετισε τους πελατες και ειπε και την καλη του την κουβεντα. Υπενθυμιζω οτι ηταν Κυριακη μεσημερι και οτι ο σεφ εχει αρκετα λεφτα να περασει αρκετες ζωες ακομα.
Επιμύθιο πολιτιστικής φύσεως: στο διπλανο τραπεζι καθοντουσαν δυο νεα παιδια απο μια πολη παραδιπλα, απλουστατα ντυμενα, σεμνωτατα, και πανω απολα χαρουμενα, πιασαμε κουβεντα και ολα τα σχετικα. Καθως φευγαμε ολοι μαζι ειδα τα παιδια να κατευθυνονται σε μια φεραρι, να μπαινουν μεσα, και να φευγουν σαν τον ανεμο.
Ψάριστον – Psariston Seafood Tavern, Athens, Greece
Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου, 2008
I have started going to this tavern in 2004. It was colleagues from Thessaloniki who took me there, and started drinking tsipouro from the moment they sat down. Apparently the owner – chef is from the North and serves two types of tsipouro, with and without anise (Pimpinella anisum). But this is not about tsipouro, it is about seafood, so I better get down to it!
Over the four years that I visit the tavern regularly, it has evolved for the better and is now at a level that I can recommend it as one of the best seafood places in Athens, without any doubt.
Its name plays with two greek words, one being “psari” ie fish and the other “ariston” ie best. By combining the two words, the imaginative owners imply that they serve the best fish, “ps-ari-ston”, a word that does not exist in the greek dictionary. But this is not about language, it is about seafood, so I better get down to it!
The inside of the tavern is – on purpose – a kitsch assortment of above average proportions. In a strange way, you have the feeling you are on an island.
The “Psariston” salad is quite fresh and creative, as it has tomatoes, some feta cheese, olive oil, capers, parseley, balsamico and lightly marinated gavros.
The “married fava” dish is also very good, as it combines the “fava” with tomatoes, onions, ans capers.
The octopus dish that came next is another interesting combination: sliced grilled octopus, hot peppers, crushed feta cheese and fresh tomato cubes all in one!
The grilled “chtenia” came next, they were juicy and loaded with flavour! (I cannot translate their name.)
Finally, the medium sized grilled squid was tender and sweet. Perfect!
Practical Info. The tavern is right next to the AB Grocery Store opposite the Olympic Stadium on Kimis Avenue. It is better to call in advance so that they give you instructions, or even better, get a taxi, so that you can enjoy the good ouzo and wine served.
Psariston, Kalavriton 16, Neo Herakleio,


































































