Women in Men’s Clothes
Κυριακή, 22 Μαΐου, 2011
Today I want to address the subject of women wearing men’s clothes.
In spite of the Bible’s (Deuteronomy 22.5) urge:
“A woman shall not wear a man’s garment, nor shall a man put on a woman’s cloak, for whoever does these things is an abomination to the LORD your God.”, women have been wearing men’s clothes for many centuries now.
As the 470 BC white-ground alabastron from Attica Greece shows, the Amazons were wearing pants many centuries before Christ (it is in the British Museum’s collection).
Cross-dressing is the wearing of clothing and other accoutrement commonly associated with a genderwithin a particular society that is seen as different than the one usually presented by the dresser.[1] Cross-dressing has been used for disguise, performance art and as a literary trope in modern times and throughout history. (Source: Wikipedia)
What are the motives behind women’s wearing of men’s cloths? Lets see some different cases.
Case 1 (A means to an end): The wife tries to liberate the husband form the prison
In Beethoven’s only opera, Fidelio, Act 1 begins with Florestan’s wife, Leonore, came to Rocco the jailers door dressed as a boy seeking employment, and Rocco hired her.
Case 2 (Artistic): The woman is a mezzo-soprano and has to dress as a man, before her role is a man
In Act 1 of Richard Strauss’s “Der Rosenkavalier,” Princess Marie Therese von Werdenberg (the Marschallin, the title given to a Field Marshal’s wife) and her much younger lover, Count Octavian Rofrano exchange vows of love. In this case, Octavian is a role sung by a mezzo-soprano. Therefore, the role is male, but the singer is female.
Case 3 (Stylistic): Diane KEaton in Woody Allen’s Anny Hall
This is the moment in Annie Hall, Woody Allen’s classic 1977 romantic comedy, when the world (and Alvy Singer) fell in love with Diane Keaton’s distinctive and quirky style. When the 30-year-old actress had turned up on the set, the film’s costume lady complained to Allen that she looked “crazy” and couldn’t possibly wear her own gear onscreen (as often happened in Woody movies). But Allen replied: “Leave her. She’s a genius. Let’s just leave her alone and let her wear what she wants.” (Source: Style Matters)
Case 4(Love): Alice in the Navy – In a Greek movie of 1961, Alice enters the Naval Academy’s Training Center dressed as a Cadet, in order to meet her lover.
Case 5 (Stylistic): Marlene Dietrich in 1928 was photographed by Alfred Eisenstaedt. The photo was part of a set published by LIFE Magazine.
Case 6 (Stylistic): Catherine Hepburn ten years later, also in a Alfred Eisenstaedt photo.
Case 7 (Fashion): Thanks to the “How to spend it” Financial Times’ magazine, I can publish the following pictures, for private non-commercial use only.
The irresistible power of … UPDATED 8pm – (Το μ…νι σερνει και το καραβι και τον αρχηγο του ΔΝΤ) ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 8 μμ
Κυριακή, 15 Μαΐου, 2011
Εμεις οι Ελληνες εχομε βαθειες παρακαταθηκες.
Ειμεθα και ναυτικος λαος.
Και ως εκ τουτου εχομεν επιγνωσιν των δυναμεων εκεινων που δυνανται να τιθασευουν τα πλωτα αυτα σχηματα που τοσα και τοσα πλουτη και δοξα εφεραν και φερνουν στην πατριδα μας ανα τους αιωνες.
Αυτη η δυναμη που σερνει το καραβι εσυρε το μεσημερι του Σαββατου και τον πανισχυρο Στρως Καν, τον επικεφαλης του λαοφιλους ΔΝΤ. Με τροπο ομως σκοτεινο.
Ευρισκομενος εις την σουιτα του ξενοδοχειου Σοφιτελ, αρτι εξελθων του λουτρου, εν αδαμιαια περιβολη, επετεθη – συμφωνα με το ρεπορταζ – σε καμαριερα που ειχε μπει για να καθαρισει.
Ουαι!!!!!!!!
Η καμαριερα δεν επιθυμουσε το ιδιο που επιθυμουσε ο πανισχυρος ανηρ.
Ουτε χαμογελουσε. Αντισταθηκε και επαλεψε. Και επαλεψε ξανα.
Μολις ξεφυγε απο τους εναγκαλισμους του Αρχηγου, η καμαριερα κατηγγειλε τον Στρως Καν στη Διευθυνση του ξενοδοχειου για αποπειρα βιασμου.
Ο Στρως Καν που αμεσως μετα αποπειραθηκε να φυγει στο Παρισι, συνεληφθη επι του αεροσκαφους της Αιρ Φρανς και ανακρινεται απο την Αστυνομια της Νεας Υορκης. Συντομα θα του απαγγελθουν κατηγοριες και θα ασκηθει ποινικη διωξη.
ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΑΝ 12 ΩΡΕΣ
Επανερχομαι στο θεμα μας κατοπιν ωριμου σκεψεως και επιχειρω αναλυσιν ερμηνειαν και αναδειξιν ηθικων αυτουργων.
Φαινεται οτι εξερχομενος του λουτρου ο Αρχηγος του ΔΝΤ υπεφερε απο υπερβολικην στυσιν. Εμπεσων επι της καμαριςρας επιχειρησε την ανακουφισιν ή “πνιξιμο” της θηριωδους στυσεως, ητις υπερεβαινε και τα αγγουρια Ιεραπετρας (αυτα με τα πολλα λιπασματα).
Τυφλωμενος απο την φυσικην του αναγκη, ο Αρχηγος ξεχασε οτι εχει ηδη επελθει η Γαλλικη Επαναστασις, και οι καταπιεσμενοι και πτωχοι πλην τιμιοι ανθρωποι μπορουν να αντιστεκονται στις επιθυμιες των ισχυρων, οταν αυτες δεν εχουν σχεση με τις επαγγελματικες και κοινωνικες συμβασεις.
Ειναι προφανες οτι ο Αρχηγος σκεφτοτανε συνεχως και την επερχομενη υπερατλανιτκη πτηση, και τον ταραζε η ιδεα οτι θα πεταξει πανω απο τον ατλαντικο με την ματζαφλαρα στην τσιτα.
Εδω ομως φαινεται και η ελλειπης αυτογνωσια του Αρχηγου,. Εφοσον παρατηρουνται τετοια φαινομενα εις την φυσιολογιαν του, θα επρεπε να εχει εξασφαλισει την συντροφια εσκορτ κυριας, που ειναι διπλα σου για μια στιγμη αναγκης κι ετσι δεν κινδυνευεις να θελεις μετα απο την βλακεια της καβλας σου να αυτοκτονησεις.
Ας ελθωμεν ομως και εις το θεμα των ηθικων αυτουργων. Η σκεψη αυτη μου ηρθε καθως διερωτομουνα πως θα αντιδρασουν αυριο οι αγορες. Πως θα εξελιχθει πλεον η “διασωση” της φιλτατης πατριδος. Κατεληξα στο συμπερασμα οτι πολυ πιθανα πισω απο ολα αυτα ευρισκονται οι μυστικες υπηρεσιες μεγαλης ευρωπαικης χωρας που δεν επιθυμει την διασωσιν της ελλαδος και των αλλων φαληρισαντων, αλλα δεν μπορουσε να αντισταθει στον Γαλλο Αρχηγο του ΔΝΤ που το ειχε παρει εργολαβια να “σωσει” την Ελλαδα μεχρι να εκλεγει Προεδρος της Γαλλικης Δημοκρατιας.
Hellas, Europe, Panathinaikos UPDATED 10th May 2011 – Ελλας Ευρωπη Παναθηναικος
Δευτέρα, 9 Μαΐου, 2011
Μεσα στα βαρεια συννεφα που σκιαζουν τη χωρα, η τριφυλλαρα πηρε το 6ο κυπελλο ευρωπαικης καλαθοσφαιρισεως – την κουπα – και ανεπτερωσε το καταρρακωμενο ηθικο μας.
Συσσωμος ο λαος του Παναθηναικου κραυγαζει: “Γιαννακοπουλε Θεε, παρε αμεσως την ΠΑΕ”, μηπως μπορεσουμε και ξαναδουμε πρωταθλημα στο ποδοσφαιρο πριν μπουμε στον εικοστο δευτερο αιωνα.
Το βιντεο κλιπ που ακολουθει το αφιερωνω στην εξαδελφη Δεσποινα που με ενεπνευσε με τον παναθηναικο οιστρο και παλμο της.
“Οσο για τις ψαροκασελες, τις αφηνουμε στην θλιβερη καταντια τους.” εγραψα και ορθα ο εξαδελφος σχολιασε οτι αδικω την ομαδα μπασκετ του ολυμπιακου. Σωστα, και συμφωνω. Η αδεξια και ελλιπης προταση μου αφορουσε τα χουλιγκανια που απο φθονο πανε και συγκρουονται με τα δικα μας χουλιγκανια και χρησιμοποιουν και καλασνικοφ!
Freud on the Acropolis
Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου, 2010
On his only visit to Greece, in 1904, Sigmund Freud experienced
brief but unsettling feelings of alienation as he
stood on the Acropolis. Haunted by this experience,
Freud did not succeed in analyzing it to his own
satisfaction until 32 years after the event, in 1936.
In 1936 he wrote to his good friend Romain Rolland a letter, where he tried to self-analyze what happened to him back in 1904 on the Acropolis.
Freud had started to exchange letters with Romain Rolland since 1923. The French thinker influenced the father of modern psychoanalysis, to the extent that Rolland’s “oceanic feeling” was featured in the opening of Freud’s “Civilization and its discontents”.
Athens and the Acropolis were not in Freud’s travel plans in the summer of 1904. They(he was accompanied by his brother) were going to visit Corfu. However, while in Trieste, they were advised not to go to Corfu, but instead visit Athens and the Acropolis. Freud narrates:
“When, finally, on the afternoon of our arrival I stood on the Acropolis and cast my eyes upon the landscape, a surprising



























