Sitophilia: When a Hamburger is ….”More than just a piece of meat”

“In Seijun Suzuki’s 1967 film Branded to Kill, protagonist Goro Hanada (Joe Shishido) has a food fetish in which he must sniff boiling rice in order to become sexually aroused or enthiusiastic about his life and career as a hitman.” Source: Wikipedia.

Yes, you read correctly. Food can lead to sexual excitement, arousal, and so on. Are you eating a hamburger? May be on the surface this is what you are doing, but in essence, you could be having sex.

This post pays a tribute to sitophilia, as it is brilliantly expressed in the video clips that follow, artistic creations I should say, that expound the magic ability of food in the realm of sex.

<Sitophilia is a composite word of Greek origin. “Sito(s)” is “wheat”, and “philia” in this context  is “liking”.>

In some cases, the inevitable parody creeps in, only to remind us that nothing is sacred. For example, while Padma is having multiple orgasms devouring a hamburger, Mike manages to create disgust and loathing. Enjoy it!!!!

Disclaimer: This post does not in any way refer or criticize the company advertised in the video clips, or its employees and products.

Padma Lakshmi: The Western Bacon Burger

Mike Morano: A parody of the Western Bacon Burger

Girl on mechanical Bull: The Western Bacon Burger

Paris Hilton: The Spicy BBQ Burger

A parody of the Spicy BBQ Burger

Miss Turkey: Turkey Burger

Kim Kardashian: Cranberry Apple Walnut Chicken Salad

Ode to Olympiacos – Ωδη στον Θρυλο

Δεν ζωντανευουν οι νεκροι

Δεν ζωντανέυουν οι νεκροί
όσο κι αν κλαίς δεν ωφελεί
την τόση αγάπη που είχα για σένα
εσύ την έθαψες μην το ξεχνάς

εσύ την πρόδοσες εσύ την σκότωσες
εσύ είσαι ο δράστης κι ο φονιάς

Δεν ζωντανέυουν οι νεκροί
όσο κι αν κλαίς δεν ωφελεί

Δεν σε λυπάμαι κι αν πονάς
φύγε λοιπόν τι με κοιτάς

είσαι για μένα τώρα μια ξένη
κι αν ξαναγύρισες είναι αργά

εσύ πληγώθηκες εσύ ζημιώθηκες
και σενα δέρνει η συμφορά

Δεν ζωντανέυουν οι νεκροί
όσο κι αν κλαίς δεν ωφελεί

Και ο υπερμεγιστος Στελλαρας τραγουδα αυτη τη μνημειωδη συνθεση του Μπαμπη Μπακαλη σε στιχους του Γκουτη σε ζωντανη ηχογραφηση του 1958.

Ωδη στο Θρυλο

(στιχοι Παναθηναιος, ψαχνω ακομη για μουσικοσυνθετη – ατιμη κενωνια!)

Σημειωση του στιχουργου: Προκειται περι ασματος ηρωικου και πενθιμου, σε μορφη διαλογου,

αναμεσα στους διασημους πλεον περαστικους και τον αιμοτοβαμενο και καταξεσκισμενο Θρυλο.

Η δραματουργικη ελευθερια και εκφραση επιβαλει την χρηση γλωσσας αμεσης, και για το λογο αυτο το ασμα ειναι ακαταλληλο για τα γαυρακια, και τα μικρα παιδακια.

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 1: Γεια σου Θρυλε αλανιαρη

γιατι εισαι λυπημενος;

ΘΡΥΛΟΣ: Εχασα τα σωβρακα μου

κι ειμαι ταλαιπωρημενος

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 2:Που τα’ χασες βρε Θρυλε φοβερε

τα εσωρουχα και κλαις ωρε;

ΘΡΥΛΟΣ:Στο Φαληρο στο Φαληρο

χωρις να χασω ταληρο!

Εβρεθηκε ο αητος

και με ραμφησε ορθος!

Εκει μπροστα μου σταθηκε

με θωρησε, με γ..μησε

Το ραμφος του μπηκε βαθεια

μεσ’ του Φαληρου τη γωνια

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 1: Κλαψε κλαψε Θρυλε,

εγω μαντηλια θα σου φερω,

τα κοκκινα επηγαν στη Σεληνη,

κανενα πρασινακι θα προσφερω

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 2: Τα δακρυα του Θρυλου ειναι καυτα

μου εκαψαν τα μαντηλια

σταλαγματια σταλαγματια

στερεψαν τα καντηλια.

Παει εφυγε το τρενο!

Μουσικη: Μανος Χατζηδακις, Στιχοι: Νικος Γκατσος

Σβήνει τ’ αστέρι του βοριά
στην ανηφοριά
και κάποιο αστέρι φωτεινό
κυλάει στον ουρανό
Κοιμούνται ακόμα τα παιδιά
κάτω απ΄τη ροδιά
Και μ΄ένα δάκρυ μου θολό
τα μάτια τους φιλώ

Πάει έφυγε το τρένο, έφυγες κι εσύ
σταλαγματιά χρυσή
πάει χάθηκε το τρένο, χάθηκες κι εσύ
σε γαλανό νησί

Πήρες απ’ το καλοκαίρι στο μικρό σου χέρι
το λαμπερό τ’αστέρι και πήγες σ’άλλη γη
μ’ όνειρα κι εγώ πηγαίνω να σε περιμένω
νερό σταματημένο σε δροσερή πηγή

Πάει έφυγε το τρένο έφυγες κι εσύ
σταλαγματιά χρυσή

Σβήνει τ’ αστέρι του βοριά
στην ανηφοριά
και κάποιο αστέρι φωτεινό
κυλάει στον ουρανό
Κοιμούνται ακόμα τα παιδιά
κάτω απ΄τη ροδιά
Και μ΄ένα δάκρυ μου θολό
τα μάτια τους φιλώ

Πάει έφυγε το τρένο, έφυγες κι εσύ
σταλαγματιά χρυσή
πάει χάθηκε το τρένο, χάθηκες κι εσύ
σε γαλανό νησί

Πήρες απ’ το καλοκαίρι στο μικρό σου χέρι
το λαμπερό τ’αστέρι και πήγες σ’άλλη γη
μ’ όνειρα κι εγώ πηγαίνω να σε περιμένω
νερό σταματημένο σε δροσερή πηγή

Πάει έφυγε το τρένο έφυγες κι εσύ
σταλαγματιά χρυσή

Η Ζωη Φυτουση ερχεται να μας θυμισει αυτην την δραματικη κατασταση ανθρωπων και γαυρων.

Και κλεινω αυτην την αφιερωση με το βαλς των χαμενων ονειρων του υπερμεγιστου Μανου Χατζηδακι

Red Shoes all … over and over again

I am fascinated by red shoes

from small to big

 

from cycling

to walking

from casual

to formal

 from sporty

to bloody

from totality 

to partiality

P.S. I dedicate this post to Roula and Orfia, who inspired me yesterday with their “ shoes ” comments.