International Womens’ Day: 8th March 2012 – Διεθνης Ημερα της Γυναικας: 8η Μαρτιου 2012
Κυριακή, 11 Μαρτίου, 2012
L’amour, la folie
Order of the day, from Bonaparte, First Counsul, to his guard:
“Greadier Gobain has committed suicide for love: moreover he was a very fine soldier. This is the second event of this kind which has occurred within the corps in a month. The First Counsul orders the guard to be notified: that a soldier must conquer the pain and melancholy of the passions; that there is as much true courage in suffering steadfastly the pangs of the soul as in standing fast under the fire of a battery…”.
(Quoted in “Roland Barthes, by Roland Barthes”.)
Memory and Dusk
A poem by George Sarantaris
They come by slowly
In the garden that accepted us
And was our hideout for life
The hours the women the pigeons…
The Arrows
A poem by Andreas Empeirikos
A girl in a garden
Two women in a tub
Three girls in my heart
Without limits without conditions…
“When I was kissing her, I believed I was taking her soul from her lips, and I was offering her the whole of my soul. It was the sky, the universe.”
(Gamiani, Alfred de Musset)
“- Why are you slipping away from my hands? Where are you? I have new tatoos to show you. Do not wake up… Exactly the way you are, I will put your figure on the stern… Little girl. Take my hand and show me the world.
- I do not have a hand. There is no world.”
Nikos Kavadias, The Watch
“What was making me furious was the fact that although I did not love Cecilia, the circumstances were forcing me to have the feelings and the behaviour becoming to a person in love. I wanted to liberate myself from these instances like an animal wanting to take the noose off its neck…”
Alberto Moravia, Boredom
Don’t wish too hard, or you will get what you want.
Jewish proverb
Desires
A poem by Constantine Cavafy
Like beautiful bodies of the dead, who had not grown old
and they shut them with tears, in a magnificent mausoleum,
with roses at the head and jasmine at the feet –
that is how desires look that have passed
without fultillment; without one of them having achieved
a night of sensual delight, or a moonlit morn.
I lost everything
A poem of Giuseppe Ungaretti
…
I remember how I used to tremble for you,
And look at me now I am lost
In the night’s infinity
…
“Hanold had chosen archaeology as a retreat from love. But it was an archaeological object, the sculpture of Gradiva, that aroused his desire. Thus his repressed sexuality used the very instrument of its repression (archaeology) to gain access to consciousness. The symptom of his disorder, the delusion that the sculpture was a real woman, was a compromise formed between the sexual drive and the repression.”
Freud Museum
Gradiva: The Cure Through Love, An exhibition on Freud as archaeological literary critic
ISOLDE
Do I alone
hear this melody
which, so wondrous
and tender
in its blissful lament,
all‑revealing,
gently pardoning,
sounding from him,
pierces me through,
rises above,
blessedly echoing
and ringing round me?
Resounding yet more clearly,
wafting about me,
are they waves
of refreshing breezes?
(continued…)
Are they clouds
of heavenly fragrance?
As they swell
and roar round me,
shall I breathe them,
shall I listen to them?
Shall I sip them,
plunge beneath them,
to expire in sweet perfume?
In the surging swell,
in the ringing sound,
in the vast wave
of the world’s breath –
to drown,
to sink
unconscious –
supreme bliss!
Isolde’s Death Song, Tristan and Isolde
Francesca Woodman, American Photographer
Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου, 2012
Francesca Woodman died at the age of 22. She committed suicide. She threw herself off a building in New York in January 1981, following a long bout of depression. She was born in 1958 in a family of artists.
Her Self-Portrait at Thirteen marks the beginning of one of the most original photographic oeuvres of the 20th century, a body of work emerging over only 10 years.
Working in black and white, she frequently took self-portraits or depicted other young women, sometimes nude. Often the figures are only partly visible or blurry, as if trying to escape the frame.
Only a quarter of the approximately 800 images she produced—many of them self-portraits—have ever been seen by the public.
The first major American museum exhibition of her work in 25 years, “Francesca Woodman,” had its debut last month at the San Francisco Museum of Modern Art, where it will remain until today Feb. 20. It will open in March 2012 at the Guggenheim Museum in New York.
Her photographs are primarily about the human body, the human face and space, houses, floors, walls.
She denounces the mainstream photography of her time. It is not only the articulate synthesis, but also the interplay between three and two dimensions, the negation of flatness only to accept it after the struggle.
Woodman’s work is an apotheosis of the interplay between shadow and light.
Scott Willis made a film about the Woodman family. Unsurprisingly, its title is “The Woodmans”.
Cloudy sunset approaching the Athens Airport
Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου, 2012
Through the Glass: From Bucharest to Athens on a Friday morning in December 2011
Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου, 2011
One icy morning in December, I flew with Tarom Airlines, the Romanian National Carrier, from Bucharest’s Otopeni Airport to Athens’ Eleftherios Venizelos. This is a sequence of images through the glass of the airplane’s window.
Temperature and weather conditions at the Ottopeni Airport, at the time of departure: -1 C, clear skies, frost on the ground.
The airplane reequired de-icing due to the frosty conditions.
Ground service personnel
The de-icing truck
At Otopeni, after the de-icing.
Taxiing at Otopeni
A fuzzy view of the terminal building at Otopeni Airport
Airborne, over Romanian land
Airbrone, over Bulgarian mountains (it is NOT the sea!)
Airborne, over Northern Greece
Airborne, over Central Aegean Sea
Airborne, near Evoia
Landed!
Flaps down and taxiing
Weather conditions at the Athens Airport at the time of landing: clear skies, 10 C, dry conditions.
All photos were taken with my mobile phone, a Sony Ericsson Xperia X10 mini. A handy and mighty device!
Aurora – Dawn – Χαραμα
Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου, 2011
The landscape is barren. There are a few burned trees.
But the symphony of colors enveloping the tortured landscape is beautiful, almost magical. And the noise of silence supplements it.
A few minutes later the sun is up. Another day begins. What will it bring? On reflection, it does not matter. I am so mesmerized by the dawn that I almost discount the prospect of the bright light.
The Kaisariani Monastery, near Athens, Greece – Η Μονη Καισαριανης
Σάββατο, 30 Απριλίου, 2011
Το υπεροχο μοναστηρι της Καισαριανης μετα απο 2 χρονια επισκευων και συντηρησης ανοιξε ξανα τις πυλες στους επισκεπτες του. Υπευθυνη για την συντηρηση της μονης και της περιοχης στο δασος του Υμηττου ειναι η Φιλοδασικη Ενωση Αθηνων, την οποια και ευχαριστω γιατι και η περιοχη αλλα και η μονη Καισαριανης αποτελουν θυλακες οξυγονου κυριολεκτικα και μεταφορικα στην δοκιμασμενη Αττικη.
Η μονη κτιστηκε στη θεση αρχαιου ιερου, μαλλον της Δημητρας της οικογενειας των Λυκομηδων. Στην περιοχη σωζονται και τα θεμελια τρικλιτης παλαιοχριστιανικης Βασιλικης του 5ου – 6ου μ.Χ. αιωνα.
Ο ναος που διασωζεται σημερα, ειναι βυζαντινου ρυθμου, εγγεγραμμενος σταυροειδης με τρουλο (*) και κτισθηκε τον 11 αιωνα, αφιερωμενος στα Εισοδια της Θεοτοκου. Πολλα απο τα μαρμαρα του αρχαιοτερου ναου χρησιμοποιηθηκαν σαν δομικα στοιχεια.
Η μονη απεκτησε μεγαλη φημη τον 12 και 13 αιωνα και η βιβλιοθηκη της ηταν απο τις πιο πλουσιες στο Βυζαντιο. Οι υπευθυνοι της μονης ειχαν πολυ καλες διπλωματικες ικανοτητες και καταφεραν να τα εχουν καλα και με τους Φραγκους οταν αυτοι κατεκτησαν την Αττικη στις αρχες του 13 αιωνα, αλλα και με τους Τουρκους.
Το 1204 ο πάπας Ιννοκέντιος ο Γ’ υπέβαλλε την Μονή Καισαριανής στη δικαιοδοσία του λατίνου αρχιεπισκόπου Αθηνών. (**) Το 1458 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Αττική και ο Μωάμεθ προσέρχεται στη Μονή (***) όπου, σύμφωνα με τον γάλλο γιατρό από την Λυών, Jacob Spon (1675), του παραδίδονται τα κλειδιά της πόλης. Το 1678 ο πατριάρχης Διονύσιος ο Δ’ καθορίζει την Μονή ως “Σταυροπηγική” (****) δηλαδή “ελεύθερη και ασύδοτη” ως πρός τον μητροπολίτη της Αθήνας στον οποίο έχει μόνο μία υποχρέωση: να τον μνημονεύει στη λειτουργία. Το 1792 ο πατριάρχης Νεόφυτος καταργεί με Σιγίλλιο την ελευθερία της Μονής η οποία θα υπαχθεί και πάλι στην μητρόπολη των Αθηνών. Το 1824 η Μονή πλέον “?υποδουλώνεται και οικονομείται ως ίδιον κτήμα των αγίων αρχιερέων. Τί δέν εσυνέβησαν εις αυτό, ποίας τύχας δέν εδοκίμασεν; εκατήντησεν έπαυλις βοών, όνων και αλόγων ζώων το πρώην δυνατόν νά σώση καί να φωτίση πολλάς ψυχάς ανθρώπων”. (Πηγη: Φιλοδασικη Ενωση Αθηνων).
Τα βιβλια της διασημης βιβλιοθηκης μεταφερθηκαν το 1821 στην Μητροπολη Αθηνων για να προστατευθουν απο την επικειμενη συγκρουση με τους Τουρκους. Δυστυχως συνεβη το ακριβως αντιθετο. Τα βιβλια κατεληξαν στον Παρθενωνα οπου χρησιμοποιηθηκαν για να παρασκευασθουν φυσιγγια κατα την πολιορκια της απο τον Κιουταχη (αναφερεται απο τον Γιωργο Καραχαλιο στα Φαινομενα, Ελευθερος Τυπος, 11 Δεκεμβριου 2010).
(*) Ο εγγεγραμμένος σταυροειδής με τρούλο είναι ο αντιπροσωπευτικός βυζαντινός ρυθμός. Κύριο χαρακτηριστικό στοιχείο αυτού του θαυμαστού ρυθμού είναι ο σχηματισμός σταυρού εσωτερικά και εξωτερικά στο σχεδόν τετράγωνο πια κτίσμα, με τον έναν ή τους πέντε τρούλους. Η δημιουργία κογχών στη βόρεια και νότια πλευρά όχι μόνο αυξάνουν τον εσωτερικό χώρο,αλλά χαρίζουν παράλληλα ομορφιά και χάρη. Υπάρχουν πάμπλλα δείγματα αυτού του θαυμασίου ρυθμού, όπως η Γοργοεπίκοος (άγιος Ελευθέριος), άγιοι Θεόδωροι, Καπνικαρέα, Καισαριανή στην Αθήνα, Παναγία των Χαλκαίων στη Θεσσαλονίκη, οι εκκλησίες του Μυστρά, κ.α.(Πηγη: Αποστολικη Διακονια της Εκκλησιας της Ελλαδος)
(**) Μετά την κατάκτηση της Κων/πόλεως από τους σταυροφόρους επακολούθησε δια προκαταρκτικής συνθήκης διανομή ολόκληρου του Βυζαντινού κράτους μεταξύ των Φράγκων σε λατινικά φέουδα. Στο μαρκήσιο Βονιφάτιο Μομφερατικό, γνωστό στρατηγό της άλωσης της Κων/πόλεως παραχωρήθηκε ήδη από το Σεπτέμβριο 1204 το ιδρυθέν τότε Φραγκικό βασίλειο της Θεσσαλονίκης, το οποίο περιελάμβανε και την χώρα των Αθηνών. Έτσι οδηγήθηκε ο Βονιφάτιος προς κατάκτηση των περιοχών του. Η Αθήνα μετά της Ακροπόλεως καταλήφθηκαν αμαχητί. Η πόλη είχε παραμεληθεί τελείως υπό των Βυζαντινών από αρκετών δε ετών στερούταν διοικητικής κεφαλής. Η «θρυλούμενη και χρυσή πόλη Αθήνα η «πάλαι μεν μήτηρ σοφίας παντοδαπής και πάσης καθηγεμών αρετής» στις παραμονής της Δ΄ Σταυροφορίας καταπιεσμένη από τους φόρους και την απληστία των αρχόντων και λησμονημένη από τους ανθρώπους, είχε χάσει σύμφωνα με την μαρτυρία του Μιχαήλ Χωνιάτη, την παλαιά της δόξα και είχε μεταβληθεί σε μικρό και «αοίκητο χωριό» που την τύχη της ακολούθησε και το «ένδοξο επίνειό της».
(***) Οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα τον Ιούνιο του 1458, μετά την κατόπιν συνθηκολόγησης παράδοση της Ακρόπολης από τον τελευταίο δούκα των Αθηνών, τον Francesco II Acciajuoli, στον διοικητή της θεσσαλίας Ομάρ. Στη μακραίωνη ιστορία της πόλης των Αθηνών, αυτή η κατάληψη από τους Τούρκους αποτελεί τη μοναδική περίπτωση «ειρηνικής» κατάκτησής της χωρίς καταστροφή. Ο Μωάμεθ Β’ επισκέφτηκε την πόλη γύρω στα τέλη του Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, προκειμένου να την επιθεωρήσει αλλά και να θαυμάσει τα περίφημα αρχαία μνημεία που την κοσμούσαν. Η εντύπωση που του προκάλεσαν τα τελευταία, ιδίως η Ακρόπολη, ήταν τεράστια. Μάλιστα, σύγχρονοι χρονογράφοι αποδίδουν σε αυτήν την επιείκεια με την οποία αντιμετώπισε τους Αθηναίους, παραχωρώντας τους ποικίλα προνόμια, όπως την ελευθερία της λατρείας και τη σχετική αυτοδιοίκηση. Έτσι, σταδιακά η πόλη αναπτύχθηκε και πάλι, μετά την εξαθλίωση στην οποία είχε περιπέσει κατά τη Φραγκοκρατία.
(****) Σταυροπηγιακή μονή : Σταυροπηγιακή ή πατριαρχική χαρακτηρίζεται η μονή η οποία υπάγεται άμεσα στον Οικουμενικό Πατριάρχη και κατά συνέπεια αποσυνδέεται από την διοικητική εποπτεία του επιχώριου μητροπολίτη ή επισκόπου. Σύμφωνα με την κανονική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατριάρχης έχει το δικαίωμα κατά την ίδρυση μονής σε περιοχή της δικαιοδοσίας του να αποστέλλει σταυρό, ο οποίος τοποθετείται στα θεμέλια της μονής και θεμελιώνει την άμεση εξάρτησή της από αυτόν.
Το Καθολικό και ο λουτρώνας είναι τα αρχικά κτίρια του 11ου αιώνα αλλά ο νάρθηκας, το καμπαναριό καθώς και το παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου είναι προσθήκες μεταγενέστερες της περιόδου της Τουρκοκρατίας. Τα κτίσματα ήσαν διατεταγμένα γύρω από την εσωτερική αυλή, Στο ανατολικό μέρος υπήρχε το Καθολικό, στο δυτικό η τράπεζα με το μαγειρείο, στη νότια πλευρά ο λουτρώνας μετασκευασμένος στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σε ελαιοτριβείο της μονής και δίπλα διώροφα κτίρια με τα κελιά πού είχαν μπροστά ανοιχτή στοά
Τοιχογραφίες: Η παλαιότερη τοιχογραφία βρισκόταν στον εξωτερικό νότιο τοίχο του καθολικού πού σήμερα περιλαμβάνεται μέσα στο παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου. Είναι μία μορφή Παναγίας, δεομένης προς αριστερά, με αδρές γραμμές σχεδίου που φανερώνουν επαρχιακή τεχνοτροπία του 14ου αιώνα.
Ο ναός και ο νάρθηκας κοσμούνται από τοιχογραφίες τής εποχής της τουρκοκρατίας. Οι τοιχογραφίες του νάρθηκα έγιναν από τον Ιωάννη Ύπατο από την Πελοπόννησο, το 1682 και με δαπάνες του Μπενιζέλου, σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στον δυτικό τοίχο.
Στον τρούλλο παριστάνεται ο Χριστός Παντοκράτωρ, στο τύμπανο, που χωρίζεται σε δύο ζώνες και εικονίζονται η Ετοιμασία του θρόνου, η Παναγία, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, οι άγγελοι καθώς και τετράμορφο σύμπλεγμα των τεσσάρων Ευαγγελιστών. Στην κόγχη του ιερού παριστάνεται η Θεοτόκος Πλατυτέρα, ένθρονη, πλαισιωμένη από δύο σεβίζοντες αγγέλους.
Οι τοιχογραφίες του ναού δεν διακρίνονται για καινοτομίες στους εικονογραφικούς τύπους αλλά ανήκουν σε κρητικά εικονογραφικά πρότυπα του 16ου αιώνα που συναντούμε στις εκκλησίες του Αγίου Όρους.
Ο χαρακτήρας των τοιχογραφιών του 17ου αιώνα γίνεται πάντως όλο και πιο λαϊκός. Η τάση αυτή είναι φανερή στις τοιχογραφίες του νάρθηκα τόσο στο στυλ όσο και στην τεχνική εκτέλεση. Είναι φανερή πλέον η βούληση του ζωγράφου να απομακρυνθεί από τα πρότυπα της Κρητικής Σχολής.
Τράπεζα
Απέναντι από το καθολικό, στη δυτική πλευρά του τείχους, μέσα σε ένα ενιαίο και αυτοτελές κτίριο βρίσκονται η τράπεζα και το μαγειρείο. Η τράπεζα είναι μια επιμήκης ορθογώνια θολωτή αίθουσα που χωρίζεται σε δύο χώρους. Το μαγειρείο είναι προσκολλημένο στη νότια πλευρά της τράπεζας, είναι τετράγωνο με θολωτή οροφή απ’όπου υψώνεται η καπνοδόχος. Η εστία βρίσκεται στη μέση και γύρω της έχει κτιστό πεζούλι προσκολλημένο στους τέσσερις τοίχους. Το κτίριο αυτό χρονολογείται πιθανότατα από τον 16ο ή τον 17ο αιώνα.
Flying Words – Επεα Πτεροεντα
Κυριακή, 9 Μαΐου, 2010
1. I emerge from the depths
From the cool of the ocean beds, back to the warm and painful sun.
I have to re-open my eyes and see around me.
I have to face reality again, as painful as it is.
2. I am sad
Three people died for nothing.
and it is not enough anymore to accuse the hooligans.
I am sad
The country is in the middle of a huge crisis and most of the politicians are playing games.
I am sad.
The problems we are facing are enormous but it seems that no one in Greece is responsible for them.
And no one is going to be punished.
3. I am confused
“How can a hand made Molotov, or two, or three, burn a three story building to the extent that three employees suffocate and die?
What about fire protection systems?
Why isn’t there any public statement about them? “
I cannot comprehend the facts
A proper fire protection system in the building would have been activated automatically seconds after the Molotovs were thrown in the building and the fire would have been extinguished almost immediately.
Why didn’t this happen?
It is easy to talk about the unknown hooligans who threw the Molotovs. but how is Justice served when the Management of the Bank has not answered some simple questions?
For example, were there or not sprinklers installed in the building?
4. I am angry
“The fire brigade had never issued an operating license to the building in question.
The agreement for it to operate was under the table, as it practically happens with all businesses and companies in Greece.”
Source: Void Network
Where is the Public Prosecutor?
When a strong Earthquake hit Athens in 1999 and buildings collapsed, there were inquiries about the extent to which the Civil Enginners and Constructors had followed the relevant regulations.
What is going to happen now?
5. I want to cry
For the three dead.
For the cover up that I foresee.
For the continuing decline of our society not only in financial but also in moral and cultural terms.
6. Best wishes to the mothers of the world
Happy Mother’s Day!
Airports
Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου, 2010
This is a collection of photos taken at airports.
It does not really matter where and when.
Juxtaposition
The play of light with darkness
There will be rain
It is too early in the morning to start swearing
I am gonna suck you in
Somewhere
Cannot see a bloody thing
Awaiting the new layer of paint
Just landed
It’s getting busy
Unloading
Yianna is somewhere down there!
Remnants of another time
Reliable flying machine
Its a long wait
Boarding
Parking aea
Have a nice day now!
In the air
Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου, 2010
I love the game of the light with the clouds and darkness.
The sea becomes golden and the clouds silver.
Dry, barren land, the blue sea, and a dash of cloud.
A sea of mountains drawning in the evening mist.
A nice warm afternoon over Central Europe.
The water, the water!
It looks nice from above.
Exercises in geometry.
Shining Danube.


















































































































