What type of State should we have in Greece?

Ideally, the forthcoming general elections of the 17th June 2012 should be decided on the basis of what type of State we want to have in Greece.

The Greek State has been nurtured and used as a primary instrument for political domination by the two parties that dominated Greek politics since 1974, New Democracy and PASOK.

Unfortunately, the State is also the Theater of Dreams of the re-emerging political power of the left.

It seems that if the left wins the forthcoming elections Greece will have an even bigger State.

This story goes back all the way to the establishment of the Greek State after the war of independence against the Ottoman Empire.

I remind the reader that the first Governor of Greece, Ioannis Kapodistrias, was murdered in 1831 because his attempts to build a “modern” state were perceived as a major threat to the interests of powerful local groups.

Kapodistrias paid for this with his life.

Since 1831 the Greek State has increased, has become very complex, inefficient, and a nest of corruption.

The Greek State has also become the key customer of the private sector.

To the extent that the private sector in Greece depends on the Greek State.

The Greek economy as a result of this perverse development of the State has been distorted.

In Greece we have never had “capitalism”.

What we have had was “state-capitalism”.

Ironically, the “state-capitalism” that is the creation of the center-right and center-left governments in Greece, is now to be replaced by the “state-socialism” that is preached by the emerging power of Greek Politics, the SYRIZA party. One way or another, it seems, there is no escape from the state.

This is bad news, because this State is going and has been going for centuries now in the wrong direction.

Primarily, it is a mechanism that preserves and promotes the interests of special interest groups in the society. It is deeply divisive as it turns one part of society against another. At the same time, it goes against the basics of a capitalist economy, as it actually discourages and hinders private investment, any type of healthy entrepreneurial activity and business.

The major failure of the Greek Government in the last two and a half years has been the fact they have left the State intact.

Even the cirisis that has been destroying the country has not been a good enough motive for the politicians to start addressing the key cause of Greece’s demise.

PASOK, the socialist party, has the primary responsibility for this; but New Democracy, the conservative party, also has huge responsibility.

PASOK and New Democracy have been “punished” by the voters in the elections of the 6th May 2012, but it appears for the wrong reason. The voters want to return to the Greek Valhalla, the huge Greek State which gives jobs to all the faithful to the leading parties, strengthens the unions to a ridiculous extent, and enables some smart guys to make an extra buck.

Today both PASOK and New Democracy appear voiceless when it comes to this issue: what are we going to do with the Greek State?

There is no comprehensive plan to rebuild the state so that it helps the recovery of the country and the economy.

The left party of SYRIZA that emerged second from the elections of the 6th May 2012 and is now a contender for winning the next election, is saying that in Greece we do not have the State we need, and we therefore have to restructure it. Without putting forward a plan for the restructuring of the State, they say things that appeal to the man on the street, like hiring enough nurses for the hospitals, but they do not say where they will find the money.

They also say a lot about public control of the Banks, new taxes for the rich, and measures that have been floating about in every left leaning political agenda, but remain abstract, without any financial documentation and a specific timeframe for implementation.

The lack of specifics from SYRIZA’s alleged “political program” prevents any specific critique of it.

I can only say that overall they are going in the wrong way, by creating yet again a huge inefficient State that will have a “progressive” touch to it.

SYRIZA’ s political fortunes have been built by the support of the disenchanted public servants and all the voters who perceive themselves threatened by the “memorandum”, i.e. by the creditors attempts to rebuild the Greek State.

Unfortunately most of these voters wish to return to the good old days when the loans were flowing and – more or less – squandered by the party boys and girls, acting as guardians of the State, when all they were doing was to dig the country’s grave.

In addition, a significant percentage of PASOK party and labour union apparatchiks have emmigrated to SYRIZA, where they are building their new nest based on their dreams of re-building the State and maintaining their status and privileges forever.

In this light, SYRIZA does not appear to be a (so called) “progressive” party. On the contrary, it comes out as a highly reactionary one, trying to restore the old order of the monstrous State that has huge operating costs and delivers minimal value to the citizens.

For the record, I add some comments about the other parties that got more than 3% in the 6th May election.

The New Democracy spin-off “Independent Greeks” is collecting anti-memorandum votes. It has taken a populist stance, emphasizing national pride and “independence”, and accusing New Democracy and PASOK as traitors.

There is only a short step to walk, and hang the traitors in Constitution Square. In a country that has gone through the Minor Asia disaster of 1922 and the Civil War of 1946-1949, with devastating results, to use rhetoric like this is verging either on insanity or complete lack of political morals. Maybe both.

The voters have also brought forward a party that is more like a militia, the “Golden Dawn”. In the past they were praising Adolf Hitler. Now this past is somehow “erased”.

Finally, the “Democratic Left” is a moderate SYRIZA spin-off that lacks punch and purpose. It seems to be lost between the aggresive populist SYRIZA and the conservative center-left PASOK, but has managed to attract a lot of disenchanted politicians and voters away from PASOK.

The conclusion? I have the feeling that the most important elections in Greece since 1974 will take place without the parties addressing the most important and decisive issue facing the Greek society and economy. Even worse, we are attacking the windmills of the “memorandum” and the “evil” creditors, when the real problem is the making of the parties on the left and center and right, and is the Greek State.

God help us. But I don’t think he will. Not this time.

Greek Parliamentary Elections 6th May 2012 – Ελληνικες Κοινοβουλευτικες Εκλογες 6η Μαϊου 2012

The parliamentary elections of 6th May 2012 may be the most critical in Greece since 1974.

Οι εκλογες της 6ης Μαϊου 2012 ειναι ισως οι πιο κρισιμες στην Ελλαδα μετα το 1974.

Manos Hadjidakis – Μανος Χατζηδακις

This may sound like a trivial statement, as the words lose their meaning when repeated blindly. I will therefore try to explain why I consider them important and also express my views regarding the status of the political system in Greece.

Αυτο εχει καταντησει κοινοτυπια ισως, αλλα καμια φορα ολοι λεμε το ιδιο, αλλά εννοουμε κατι διαφορετικο. Θα προσπαθησω λοιπον να εξηγησω πως και γιατι τις θεωρω τοσο σημαντικες αυτες τις εκλογες, και να διατυπωσω καποιες σκεψεις για το πολιτικο σκηνικο στην Ελλαδα.

Aris Alexandrou – Αρης Αλεξανδρου

In my opinion the elections are critical because Greece is already at the edge. The country has not yet fallen down the ridge, but is almost ready to fall. Unemployment has exceeded 21%.  Private businesses are going bankrupt, one after another. And the worst of all, there appears to be no way out of this nightmare. We talk a lot about the future, but we do not actually see a future.

Κατα τη γνωμη μου η κρισιμοτητα των εκλογων εγκειται στο οτι αυτες οι εκλογες πραγματοποιουνται με την Ελλαδα ευρισκομενη στα καγκελα. Ισως οχι επανω στα καγκελα, αλλα πολυ κοντα σε αυτα. Η ανεργια ξεπερασε το 21%. Οι επιχειρησεις κλεινουν η μια μετα την αλλη. Και το χειροτερο απο ολα, δεν υπαρχει προοπτικη. Μιλαμε για το μελλον και μελλον δενβλεπουμε.

Yannis Tsarouhis – Γιαννης Τσαρουχης

The polls show the end of the duopoly of power in Greek politics. New Democracy (ND), the center-right party and PASOK, the center-left party, who dominated Greek politics since 1974 will not even get between them half of the votes. Thousands of pages have been written regarding the exact numbers, the parliament seats between the two parties. the fact remains that none of the two will be able to form a government alone.

Ολα τα στοιχεια των δημοσκοπησεων δειχνουν το τελος της εναλλαγης των δυο μεγαλων κομματων στην εξουσια. Με την εννοια οτι τα δυο μεγαλα κομματα που κυριαρχησαν στο πολιτικο πεδιο απο το 1974 μεχρι σημερα δεν θα εχουν πλεον ουτε το ημισυ των εγκυρων ψηφων. Και μαλιστα εχουν αναλωθει τοννοι μελανης για το που θα κυμανθει το αθροιστικο τους ποσοστο και ποιες θα ειναι οι κατανομες των εδρων, και αλλα σχετικα. Πιθανωτατα κανενα απο τα δυο δεν θα εχει τις εδρες που απαιτουνται για να σχηματισει αυτοδυναμη Κυβερνηση.

Maria Callas – Μαρια Καλλας

The end of the duopoly of power and the lack of absolute majority may force ND, who will most likely get most of the votes, albeit a very small percentage compared to the “glorious” past (and PASOK) to form a coalition government with the participation of more than one other parties.

At the same time, this dramatic shift in the electoral vote may also signal the beginning of a period of uncertainty and instability in Greek politics.

Το τελος της αυτοδυναμιας σημαινει ομως και την πιθανη απαρχη κυβερνησεων συνεργασιας. Κυβερνησεων στις οποιες συμμετεχουν περισσοτερα απο ενα κομματα.

Μπορει ομως και να σημαινει την πιθανη εναρξη μιας περιοδου ασταθειας και αβεβαιοτητας στο πολιτικο σκηνικο.

Yannis Ritsos – Γιαννης Ριτσος

Some analysts have put forward the scenario of a repeat election, should the first one end without a government.

It is possible, although in my view nothing will change dramatically with a repeat election. ND and PASOK will continue to have approximately half of the votes between themselves and whoever forms a government, will either do it jointly with another party, or ask for another party’s vote of confidence.

Ακουγεται επισης και το σεναριο της επαναληψεως των εκλογων.

Ολα ειναι πιθανα, αλλα κατα την γνωμη μου και με επαναληπτικες εκλογες το τοπιο δεν θα αλλαξει ριζικα. Τα μεγαλα κομματα δεν θα ειναι πια τοσο μεγαλα, και η οποια Κυβερνηση θα πρεπει να εχει και ενα τουλαχιστον αλλο κομμα, ή να εξασφαλισει ψηφο εμπιστοσυνης απο ενα ή περισσοτερα άλλα κομματα.

Melina Merkouri – Μελινα Μερκουρη

Having said that, one should allow for transfers of members of parliament from one party to another, after they have been elected. This could be similar to the phenomenon of the mice jumping off a sinking ship. The identities of the ships and the mice will have to be established.

As this article is written, we only have three days to go to election day. ND and PASOK attempt a last minute gathering of votes. Is it going to change anything? Rather difficult. A lot of Greek citizens seem to have decided to turn their face away from their old loves.

Δεν θα πρεπει βεβαια να αποκλειεται το ενδεχομενο να εχομε και φαινομενα αποσκιρτησεως βουλευτων που εκλεχτηκαν με ενα κομμα αλλα μεταγραφονται σε αλλο κομμα μετα τις εκλογες. Εδω ισως ισχυει και το οτι “τα ποντικια εγκαταλειπουν το σκαφος οταν αυτο βυθιζεται”. Τωρα ποια θα ειναι τα βυθιζομενα σκαφη και ποια τα ποντικια, θα το δειξει η ιστορια.

Την εβδομαδα αυτη, την τελευταια πριν τις εκλογες, επιχειρειται η συσπειρωση των δυο μεγαλων. Απεγνωσμενη προσπαθεια; Φαινεται οτι παρα πολλοι πολιτες φαινονται αποφασισμενοι να γυρισουν το προσωπο αλλου.

Σωτηρια Μπελλου

Is the country going to have a stable government if only ND and PASOK are the potential participants? What about a government of ND that receives a confidence (tolerance) vote from PASOK? Or are we going to see alliances built around the left of center parties and the so called anti-memorandum parties?

Before I answer this question, I need to first address another one.

Θα ειναι επαρκης και σταθερη μια Κυβερνηση μονο με τη Νεα Δημοκρατια και το ΠΑΣΟΚ; Η εστω μια Κυβερνηση ΝΔ με ψηφο εμπιστοσυνης, δηλαδη ψηφο ανοχης απο το ΠΑΣΟΚ; Η μηπως θα δουμε συνεργατικα σχηματα με πυρηνα αριστερα κομματα και λοιπες αντιμνημονιακες δυναμεις;

Για να απαντησω αυτο το ερωτημα θα πρεπει προηγουμενα να θεσω ενα αλλο.

Vassilis Tsitsanis and Stelios Kazantzidis – Βασιλης Τσιτσανης και Στελιος Καζαντζιδης

What is the action plan of the new government? Will there be one?

One the one hand we have the parties that support the memorandum that is the foundation of the rescue plan of the Greek economy. But the memorandum by itself is not a plan, it is a contract between Greece and its lenders. By saying yes to this contract and expressing a wish to remain in the EURO-zone, we do not really answer how we are going to get out of today’s nightmare.

Ποιο προγραμμα θα κληθει να εκτελεσει η οποιαδηποτε νεα Κυβερνηση; Θα εχει πορεια πλευσης;

Απο τη μια μερια εχομε το λεγομενο μπλοκ των μνημονιακων δυναμεων. Ομως, το να λεμε ΝΑΙ στο μνημονιο και ΝΑΙ στην Ευρωπη και το ΕΥΡΩ δεν απαντα το θεμελιωδες ερωτημα: “Τι πρεπει να κανουμε για να βγουμε απο τον εφιαλτη;”

Domna Samiou – Δομνα Σαμιου

As a reminder, the memorandum – based contracts today provide for a regular cash infusion every quarter so that the Greek State can pay interest on its loans, salaries and pensions.

Υπενθυμιζω οτι αυτη τη στιγμη με τις δανειακες μνημονιακες συμβασεις εχομε απλα εξασφαλισει τριμηνο με το τριμηνο καποιες στοιχειωδεις χρηματορροες για να πληρωνονται οι τοκοι των δανειων, οι μισθοι και συνταξεις του Δημοσιου Τομεα.

Dimitri Mitropoulos – Δημητρης Μητροπουλος

The future of Greece continues to be uncertain, as the private sector day after day goes downhill and there seems to be nothing new to create value and jobs in the economy.

At the same time, the monstrous state machine continues to operate almost unhindered, using huge amounts of cash.

Το μελλον της Ελλαδας εξακολουθει να ειναι αβεβαιο, αφου ο ιδιωτικος τομεας μερα με τη μερα εξασθενιζει και δεν φαινεται να δημιουργειται κατι καινουργιο για να δημιουργησει αξια και θεσεις εργασιας.

Την ιδια στιγμη, το τερατωδες κρατος συνεχιζει αταραχο να καταβροχθιζει τεραστια ποσα.

Odisseas Elytis – Οδυσσεας Ελυτης

The other side of the political landscape is occupied by the forces against the memorandum.

They do not seem to have a plan for walking out of the memorandum and its obligations. I think they verge on a “Deus ex machina” solution, or a glorified suicide.

A lot has been said and written about the return to the Drachma. I would be willing to listen to a serious plan and be convinced by a team of people who know what they are talking about. I am still waiting.

Απο την αλλη μερια εχομε τους αντιμνημονιακους, που ομολογω οτι δεν με πειθουν οτι λενε κατι περισσοτερο απο το να αυτοκτονησουμε με υπερηφανια. Σερνουνε ενα μοντερνο χορο του Ζαλογγου, και καλουν ολους τους Ελληνες και τις Ελληνιδες να τους ακολουθησουν.  Δεν εχω κανενα προβλημα να συζητησω και να ακουσω την επιστροφη στη δραχμη. Θελω ομως να δω ενα συνεκτικο προγραμμα και ποιοι ειναι οι αξιοπιστοι διαχειριστες που θα εχουν την ευθυνη εφαρμογης του προγραμματος.

Mikis Theodorakis – Μικης Θεοδωρακης

As it happens today, the anti-memorandum parties express wishes or their will. But this is not enough.

In addition, they are deploying terminology reminiscent of the Great Divide of the Greeks for centuries.

Instead of arguments, they call the other side traitors, not good enough Greeks, and so on. Attitudes that have cost us dearly in the past.

Δεν ειναι δυνατον να στηριζομαστε σε ευχες.

Επισης εκεινο που με απωθει στο αντιμνημονιακο μπλοκ ειναι ολοη η φρασεολογια περι προδοτων και εθνικης μειοδοσιας. Η φρασεολογια αυτη φερνει στη μνημη τις δοξασμενες εποχες οπου η Ελλας ηταν διχασμενη και χρεωκοπημενη. Προς τι λοιπον η επαναληψη των λαθων του παρελθοντος;

Markos Vamvakaris – Μαρκος Βαμβακαρης

Back in the pro-memorandum camp, ND and PASOK do not have a comprehensive action plan for the return of Greece to growth and prosperity, nor do they have any credibility left to buy more time. The smaller parties try to formulate plans and present them, but very few people listen. This is due to the prevailing until today attitude, of dealing with the small parties as add-ons of convenience to ND and PASOK.

This pathetic situation leads to the domination of the teams put forward by the lenders (the so called troika). They dominate because they play alone in the field.

Καταληγω λοιπον στο συμπερασμα οτι στο μεν μνημονιακο χωρο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πρακτικα δεν εχουν συγκεκριμενο προγραμμα ουτε και – δυστυχως – την απαιτουμενη αξιοπιστια για να εφαρμοσουν οποιοδηποτε προγραμμα εχουν. Τα μικροτερα κομματα προσπαθουν να ειναι πιο συγκεκριμενα, αλλα η φωνη τους δεν εχει ακομη ακουστει επι της ουσιας. Και αυτο επειδη μεχρι σημερα τα μικρα κομματα επαιζαν το ρολο της ουρας και του παραγεμισματος, και οχι τον ρολο ενος εταιρου στην διακυβερνηση της χωρας.

Αυτο το κενο οδηγει μαθηματικα στην επικυριαρχια των τεχνοκρατων της τροϊκας και των δανειστων μας. Επικυριαρχουν επανω στην ταπεινωτικη ανεπαρκεια των ελληνικων μνημονιακων δυναμεων. Ανεπαρκεια που κρινεται εκ του αποτελεσματος, οχι εκ των προθεσεων. Και εκ της ανικανοτητας των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να μορφωσουν και συγκροτησουν πραγματικες πλατφορμας συνεργασιας με τα μικροτερα κομματα.

Andreas Empeirikos – Ανδρεας Εμπειρικος

Unless ND and PASOK change, which I cannot see how, I foresse a continuation of the disastrous policies of more and more taxes that kill whatever is left of the real economy in Greece.

In the anti-memorandum camp, I do not see any alliance forming with the capability of forming a government. They will remain a force of denial.

Εαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν αλλαξουν πορεια, προβλεπω επισης οτι θα συνεχισθει ο βαναυσος δρομος της επιβολης προσθετων φορολογικων βαρων, που σκοτωνει την οποια οικονομια εχει απομεινει σε αυτον τον τοπο.

Στο αντιμνημονιακο μπλοκ δεν βλεπω τελικα να διαμορφωνεται πλατφορμα κυβερνητικης συνεργασιας. Το ΚΚΕ ειναι ανενδοτο. Ο Πανος Καμμενος ειναι σχεδον αδυνατο να συνυπαρξει με τις αριστερες δυναμεις.

Elli Lampeti – Ελλη Λαμπετη

Today we do not have solid ground to be optimistic that Greece will have a stable government with a plan to restart the economy and a team of experienced people who will implement it.

Παρολον οτι λοιπον θα ηθελα πολυ να εχει η Ελλας Κυβερνηση μετα τις εκλογες, αλλα πανω απολα να εχει Κυβερνηση με Προγραμμα και με ικανα στελεχη για να εφαρμοσει το προγραμμα, τα μεχρι σημερα δεδομενα αλλα και η συμπεριφορα των μεχρι σημερα κυριαρχων πολιτικων δυναμεων, δηλωνουν κατι διαφορετικο.

Katina Paxinou – Κατινα Παξινου

It is more likely that we will have a government without stability and clear direction.

Should this happen, the situation in Greece will deteriorate substantially.

Το πιο πιθανο ειναι να εχομε μια αδυνατη και ασταθη Κυβερνηση που δεν θα εχει σταθερο προσανατολισμο και εκτελεστικη ικανοτητα. Και το χειροτερο απολα, μια κυβερνηση που δεν θα εχει το οραμα και την τολμη και την εκτελεστικη ικανοτητα να βαλει τη χωρα σε μια σταθερη πορεια.

Αυτο σημαινει οτι η κατασταση της χωρας πορει και να επιδεινωθει, αφου το κενο που θα δημιουργηθει θα προκαλεσει νεες εσωτερικες ανακαταταξεις στους πολιτικους σχηματισμους αλλα και την κοινωνια.

Οι δε μαθητευομενοι και εν πολλοις ανικανοι μαγοι της ελληνικης πολιτικης μπορει να διαμορφωσουν ενα εκρηκτικο μιγμα στην κοινωνια, που δεν θα αντεξει για πολυ.

George Seferis – Γιωργος Σεφερης

If we take into account the developments in Europe, things look even worse for Greece. Spain is now entrenched  in acute crisis that does not leave room for doubt about priorities. Greece is no longer the focus of attention, and most likely it will not be unless we have catastrophic failures and social explosion.

Τα πραγματα ειναι ακομη χειροτερα αν δουμε τι γινεται στην Ευρωπη. Η συνεχως επεκτεινομενη κριση – τωρα η Ισπανια ειναι σε τραγικη κατασταση – δημιουργει στους Ευρωπαιους εταιρους της Ελλαδας και δευτερες σκεψεις. Αυτο που ισχυε πριν, οτι δηλαδη η Ελλαδα ειναι ο αδυναμος κρικος και θα δημιουργησει χαος αν φυγει απο το ΕΥΡΩ, δεν ισχυει πια, αφου η Ισπανια ειναι ο νεος αδυναμος κρικος που θα απαιτησει και πολυ μεγαλυτερα ποσα για την σωτηρια της. Το μονο βεβαιο ειναι οτι η κατασταση βαινει επιδεινουμενη για την μικρη και αδυνατη Ελλαδα.

Costis Palamas – Κωστης Παλαμας

Reading the text again, I can see that it is not an optimistic text.

I hope that the future will prove me wrong. I only need to wait (and survive) the next five years.

Φοβαμαι τωρα που ξαναδιαβαζω το κειμενο οτι ειναι απαισιοδοξο.

Μακαρι να βγω λαθος. Η επομενη πενταετια θα το δειξει.

Christmas eve of 2011: The Love of Greece

Nah ist

Und schwer zu fassen der Gott.

Wo aber Gefahr ist, waechst

Das Retende auch.

Patmos, Friedrich Hoelderlin

God is near

Yet hard to seize.

Where there is danger,

The rescue grows as well.

(translation by Scott Horton)

Ειναι κοντα

Και δυσκολος να τον συλλαβεις ο Θεος.

Ομως εκει που ειναι ο κινδυνος,

Εκει και το σωτηριον φυεται.

(Πατμος, Φρηντριχ Χελντερλιν, Μεταφραση Στελλα Νικολουδη, Εκδοσεις ΑΓΡΑ)

Ὦ φιλτάτη πατρίς,
ὦ θαυμασία νῆσος,
Ζάκυνθε· σὺ μοῦ ἔδωκας
τὴν πνοήν, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος
τὰ χρυσὰ δῶρα!

(Ωδαι, Ανδρεα Καλβου, Ωδη Πρωτη, Ο Φιλοπατρις)

Ohh beloved motherland,

ohh wonderful island,

Zakinthos; you gave me

the breath, and Apollo’s

golden presents!

(Odes, Andreas Calvos, First Ode) 

(my translation)

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια δίψα
υπάρχει μια αγάπη
υπάρχει μια έκσταση

(Γιωργος Σεφερης, Μεσα στις Θαλασσινες Σηλιες) 

Inside the sea caves

there is a thirst

there is a love

there is an ecstasis

(George Seferis, Nobel Laureate, Inside the Sea Caves)

(my translation)

The isles of Greece! the isles of Greece!
Where burning Sappho loved and sung,
Where grew the arts of war and peace,—
Where Delos rose and Phoebus sprung!

(Lord Byron, The Isles of Greece)

Τα νησια της Ελλαδας! Τα νησια της Ελλαδας!

Εκει που η φλεγομενη Σαπφω αγαπησε και τραγουδησε,

Εκει που μεγαλωσαν οι τεχνες του πολεμου και της ειρηνης,

Εκει που αναδυθηκαν η Δηλος και ο Φοιβος!

(Λορδος Βυρων, Τα νησια της Ελλαδας)

(δικη μου μεταφραση) 

Only through the experience of Delos did the journey to Greece became a sojourn, cleared dwelling by that which Αληθεια is.

 Delos itself is that field of unconcealed hiddenness that accords sojourn: first to φυσις, to the pure and self-sheltered rise of mountains and islands, sky and sea, plants and animals, the rise where each thing appears in its strict type but also in its gently suspended form.

In the sojourn granted by αλήθεια the έργον appears as well: everything that is made and built by human work.

In this granted sojourn, the mortals themselves appear and precisely as those who respond to the unconcealed, for they bring to their proper appearance that which becomes present in this or that matter.

(Martin Heidegger, Sojourns: the journey to Greece, translated by John Panteleimon Manoussakis)

In closing, I wish to all a Merry Christmas and a Happy New 2012 Year!

With the Love of Greece!

Κλεινοντας, σημερα, παραμονη Χριστουγεννων 2011 ευχομαι σε ολους Καλα Χριστουγεννα και ευτυχες το νεο Ετος 2012.

Με την Αγαπη της Ελλαδας!

A transitional government is not the right answer to Greece’s problem

There is a new government in Greece.

There is a new Prime Minister in Greece.

The new Prime Minister is a technocrat, a banker and certainly not a politician of the mainstream political scene in Greece.

Spiros Papaloukas: Burned Village

Greece is in deep trouble.

Greece is almost bankrupt.

Greece is for all practical purposes bankrupt.

Spiros Papaloukas: Houses on the cliff

There is a sense of relief in the air.

European leaders are expressing their congratulations.

The Greek public hopes that the new Prime Minister will do good things.

But the mainstream political parties call this a “transitional” government.

Yannis Tsarouhis: Angel

A transition to what?

To elections in February 2012?

Quite frankly, I find this “transition” a totally unsatisfactory approach.

The country today does not need a “transitional” government.

The country today needs a real government.

Yannis Tsarouhis: Memento

The mainstream political parties of PASOK and New Democracy simply try to preserve their position in the political arena, even though it is quite clear that they have failed to perform adequately and serve the country when both of them were given their chance.

But by doing so they only serve their own narrow interests and do not give a damn about the country. They have failed the country, they have failed their constituencies and now perform this “transition” manouvre in order to recover from their wounds and return to claim power in the very near future.

This is why the new Government is a monster of 48 ministers!

This is the monster that the new Prime Minister, Mr Papademos must govern with.

Moaic from Hadrian's Villa

In my humble view he will fail if he continues on the path that has already been drawn out by PASOK and New Democracy.

Greece today needs a real Government, not the failed puppets of PASOK and New Democracy.

Mr Papademos has and will have for a short time power that he may not be aware of. He has the power to force the two mainstream parties to do whatever he tells them to do, whether they like it or not. This is a unique privilige that only Mr Papademos has and he should not squander it by playing small political games that are in any case useless and meaningless.

The Greek public today is aware of the bankruptcy of the mainstream political parties. The ultra right of Mr Karatzaferis is surely capitalizing on his success to be part of the “transitional” government, but he will never achieve primary status in the country. The parties of the left are well within the confines of their rigid thinking and they cannot go beyond. In a way, the majority of the Greek people today want to go ahead without political parties. Because they know that the political parties of the country have failed them.

Pantokrator with Angels

This is what Mr Papademos must understand and use to the full so that he governs until the country is in a stable condition and has a solid platform for growth and development. This will take at least three years to achieve. But must be done if we want Greece to have a future without serious complications.

This is also something that the Eurocrats must undserstand. Until now they have been playing with Mr George Papandreou, assuming that he will get the job done. They now know they were wrong. To their credit, they are the ones who pushed for the new government’s formation. However, they must not stop now. They must support and promote the idea that the new government needs to solve acute problems, keep Greece in the Euro while the haircut of maybe 80% takes place,  and then create the conditions for the economy’s growth and development.

This cannot be done by a country that will go to elections in a few months’ time, only to elect New Democracy who will also fail to do anything substantial.

Manouel Panselinos: Virgin with Child

The economic crisis of the country has exposed the huge political crisis, and the solution to this is not general elections. The solution to this is hard work under a solid government that has as its objective to save the country, not to restore the interests of the mainstream political parties and the bankrupt political system they represent.

Panathinaikos on the Obama – Erdogan agenda

Στη συναντηση Ομπαμα – Ερντογαν στο Λευκο Οικο, συζητηθηκε και η αγορα των μετοχων του Παναθηναικου.

Ιδου η στιχομυθια:

Ομπαμα: Τι χαμπαρια Ρετζεπ;

Ερντογαν: Ολα καλα Μπαρακ, μονο αυτος ο Παναθηναικος μου εχει ζαλισει τους λουκουμαδες.

Ομπαμα: Γιατι ετσι Ρετζεπ;

Ερντογαν: Ηθελα να αγορασω την ομαδα, αλλα μου ζητησαν να βαψω την Τουρκικη σημαια πρασινη!

Greece as Manon Lescaut in the Louisiana swamps: “sola, perduta, abbandonata”

In the early hours of Friday, 2nd September 2011, the attempt to rescue Greece from bancrupty suffered yet another setback. The discussions between the Greek Government and the “troika” of The Euroepan Commission, the International Monetary Fund (IMF) and the European Centeral Bank broke down and will commence after ten days.

Painting by Cy Twombly - from Mandy's blog "16 House"

The agreed measures for the rescue of Greece apparently do not work. The two sides (or four) do not agree on the reasons. The Greek Government represented by the Minister of Finance Mr. Venizelos is actually fudging the issue.

All the pain and misery these measures have imposed on the financially weaker members of the Greek Society like the low level  pensioners, appear to have been in vain. The situation is simply becoming worse. The country is now “officially” in deep recession, estimated to exceed 5% in 2011.

Painting by Cy Twombly - from Mandy's blog "16 House"

In addition to the now broadly recognized inefficiency of the Greek Government, we have the inability of the troika to make the necessary revisions and adjustments to the “measures” so that the “recipe” works. So Greece is lost in the midle of  its worst crisis after the second world war, not knowing what to do, and unfortunately, being unable to do anything (perduta).

Etching by Henry Moore

The situation gets a lot worse for Greece, as Portugal, Ireland and Spain have in a very short period of time have had positive results of their recovery efforts.

Greece is becoming increasingly isolated (sola).

The probability of Greece being abandoned by the European Community members is increasing to frightening levels (abbandonata).

Louise Bourgeois, Avenza Revisited II, 1968-1969.

The similarities between Greece and Manon Lescaut end here. Manon dies in the hands of her true love, Des Grieux. In the case of Greece, there is no one to die for. In addition, the end seems to be taking a long time. It is as if there is an Intensive Care Unit bed in the middle of the swamp, and some weird doctors have put the dying country in the respirator. The brain has stopped functioning, only the heart works with mechanical support.

Francis Bacon, Crucifixion, detail

Manon died a dignified death. May be they must let Greece off the respirator.

Golo Mann: The History of Germany since 1789 – Part I

Born Angelus Gottfried Thomas Mann, he was the third son of the novelist Thomas Mann and his wife Katia Mann.

One of six children of Thomas Mann, he described the drawbacks of growing up with a famous novelist for a father.

Katia Mann with her six children

“We almost always had to keep quiet — in the morning because our father was working, in the afternoon because he first read, then napped, and toward evening, because he was again occupied with serious matters. And there would be a terrible outburst if we disturbed him, all the more hurtful because we almost never provoked him intentionally.”

(Source: The New York Times )

I got to know him because of his father, one of the giants of world lieterature, and bought his book “The History of Germnay since 1789″ years ago, when I was living in England, and forgotabout it withour reading it. All of a sudden, the book appeared in front of me one afternoon as if it had a voice, and without any further delay I Started reading it. It was an instant love affair, that continues until today, after almost two months of reading it.

Golo Mann

In today’s post I want to start sharing with you some quotes from the book, which I consider one of the best history books on Europe. The original’s title is “Deutsche Geschichte des 19. und 20. Jahrhunderts”, first published in German in 1958. I use the English translation by Marian Jackson, reprinted by Penguin Books in 1990. For ease of reference, in each quote I will use  the page number of the 1990 reprint.

There will be two parts, the first covering the period from Napoleon to the end of Bismarck’s rule.

I am not aiming at reproducing the great intensity of the book, or summarize it. All I want is to present some elements of the work that are representative of its author and his views, which I find stimulating and challenging.

As an introduction to the period from 1789 to 1890, I offer the following timeline.

1813: Battle of the Nations at Leipzig; Napoleon is defeated

1848: a year of European revolutions; the Frankfurt Parliament convenes

1863: the Social Democratic Party of Germany is formed

1866: the kingdom of Prussia defeats the Austrian Empire in the battle of Koeniggaetz

1870: Bismarck emerges victorious from short war against the French

King Wilhelm of Prussia is proclaimed German Emperor

1871, January 18: GERMAN UNIFICATION – King Wilhelm of Prussia is proclaimed “German Emperor” in the Hall of Mirrors at the Chateau des Versailles. The German Empire is a confederation of 25 constituent states

1871: Bismarck becomes the first Chancellor of unified Germany

1875: Thomas Mann is born

1890: Bismarck resigns; Caprivi is sworn in a the next Chancellor

1898: Bismarck dies

Nations have always managed to find some rational necessity, some ideological reason for murdering each other (p. 28)

Nothing in history really starts at one particular moment (p.38)

The people’s of Europe have always learned from each other, and imitation is not necessarily follish (p. 59)

The moments in history in which noble enthusiasm reigns are short and one must be grateful for any lasting achievement from such a period (p. 67)

The mind of the individual is not a textbook, it is full of contradictions (p. 71)

… but eras follow each other without a break and clear divisions exist only in our minds (p. 85)

Ferdinand Lassalle

Our age is confused and devoid of ideas; it does not know what it wants and therefore anything seems possible (p.121)

A man without a home, without roots, cannot be effective, but he can see and speak, and that is what Heine did. (p. 142)

It is characteristic of men who have been disfranchised to take more than their share when they are liberated and to do to others what has been done to them (p. 169)

What anyway did right mean where interests conflicted, where two peoples were imbued with equal determination to survice? (p.171)

Anger unsupported by power can achieve nothing (p.178)

“The great questions of the age”, said Bismarck in 1862, “are not decided by speeches and majority decisions – that was the big mistake of 1848 and 1849 – but by blood and iron”. (p.204)

Ferdinand Lassalle once said: “Basically constitutional questions are not questions of law but of power; a country’s real constitution exists only in the actual prevailing political conditions. Written constitutions are only of value and permanence if they exactly express the existing distribution of power in sociaty”. (p. 214)

It is wrong entirely to condemn any class of human beings. The world is not a just place and when just men reach the top they are usually not as just as they promised to be while they were oppressed (p. 215)

Some men who are at odds with their age show that they belong to it by the extent of their opposition to it. (p.236)

Nevertheless he (Schopenhauer) was a Christian and distinguished between two basic tendencies in Christianity: an optimistic one promising paradise on earth, which he regarded as Jewish in origin, and an ascetic one proclaiming the misery and treachery of this world, teaching resignation and compassion. Something of this, which he found best expressed in the pantheism of the Indians, is present in his own work, and that is why a man who hated politics and modern society, a Christian commmunist like Leo Tolstoy, looked up to Schopenhauer as his master. (p. 239-240)

Yet he (Schopenhauer) wrote more beautiful and more forceful German than anybody who came after him; from the depths of German tradition, mysticism, romanticism and music came the moods which he skillfully combined into the four movements of his great symphony. (p. 240)

Arthur Schopenhauer

Everything that he (Bismarck) had tried to prevent or to delay, the worst that he feared, happened in the end: world wars, world revolution, the literal desctruction of the state which he idolized, with the result that the younger generation growing up today hardly knows the name of Prussia. Moreover, this happened not so very long after his death. People who knew him well actually experienced it; for example the wife of his son, who poisoned herself in 1945 a few hours before soldiers of the Red Army reached the family castle. A fate which serves to illustrate the futility of all political endeavour. Or should we say the futility of false, unjust and in the in the last resort unnatural political endeavour? Our story must seek to answer this question, although there will not be a clear yes or no. (p. 261-262)

He (Bismarck) denied energetically that Austria in the Balkans was defending German interests against Russia: “The mouth of the Danube is of very little interest to Germany”. Prussia had no reason to help Austria “to procure a few stinking Wallachians”. (p. 271)

His (Bismarcck’s) great achievement was not that he created German unity; that had been longed for and talked about for fifty years. What makes his achievement so very clever, daring and unnatural is the fact that he brought about German unity without the elements associated with it for fifty years: parliamentary rule, democracy, and demagogy. (p.287)

Bismarck saw the possible when it appeared and rejected the impossible. …If all but one player play a half-hearted game, the one who takes his game seriously is likely to win. (p.288)

The superior opponent attacks, and the attacker is almost always superiro; but he must know how to stop while he is still superiro. (p. 294)

Bismarck did not believe in elaborate constitutions. Like Lassalle he believed in the reality which alone would show what the constitution was and could be. (p. 307)

Often we are most eloquent about the virtues we lack…….The nature of politics does not permit a vacuum of power. (p. 312)

Payment for political services must be received in advance, not in retrospect. (p. 315)

But the frontiers between defence and attack are uncertain; and once the monster of war has been born it starts a life of its own not easily controllable by party political strategy. (p. 319)

Fuerst Otto von Bismarck

Too much elaborate theory may harm a cause, as it has probably harmed American constitutional life to the present day. Too much brutal pragmatism has the same effect. The Reich suffered because bits that did not make a whole were hastily and roughly thrown together, the Prussian military monarchy, federation and universal suffrage. (p. 329)

Historical power is never without historical guilt (p. 345)

But the element which Stoecker (Adolf Stoecker was the court chaplain to Kaiser Wilhelm II, and founded the Christian Social Party in the 1870s) knew how to mobilize and which remained a sinister driving force in German politics was anti-semitism. It was an age-old, evil force which ahd existed in latent form from Christian, even pre-Christian, times onwards, concealed or under control and almost forgotten, only to break out again into brutal misdeeds. (p. 391)

For twenty -five years Bismarck had been Europe’s first statesman, at times its arbiter. His personal qualities entitled him to a place among the ranks of the great rulers of the past, Wallenstein, Cromwell and Napoleon. But whereas in comparable crises they did not hesitate to resort to extremes, to civil war and rebellion, all the Prussian Prime Minister could do was obediently to draft his letter of resignation (Bismarck resigned on 18 March 1890) the moment an undeserving young man asked him to do so. (p. 410-411)

Real Greece, Part III: Odysseus Elytis – Η πραγματικη Ελλαδα, Μερος ΙΙΙ: Οδυσσεας Ελυτης

“Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.” (Οδυσσεας Ελυτης, Μικρος Ναυτιλος, ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (ΧΙV)

Πρελουδιο

Εν τω μεσω του ορυμαγδου περι της εκταμιευσεως 5ης δοσεως, της κοκορομαχιας των πολιτικων “αρχηγων”, και των συγκεντρωσεων των “αγανακτισμενων”, αισθανομαι να με καταπνιγει η ακαλαισθησια, η μικροπρεπεια, η ανικανοτητα, η κουτοπονηρια, η βλακεια, η πενια του πνευματος, η ελλειψη ορχεων,  ο στρουθοκαμηλισμος. Καταφευγω λοιπον επειγοντως σε ακομη μια πραγματικη Ελλαδα, που δεν εχει καμμια σχεση με ολα τα ανωτερω, την Ελλαδα του Οδυσσεα Ελυτη.

Η Διαφανεια

“ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΣΑ Ν’ ΑΠΟΧΤΗΣΩ μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ’ ένα είδος ειδικού θάρρους που μου ‘δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει..”  (Οδυσσεας Ελυτης, Ο Μικρος Ναυτιλος)

Ο Γ. Μπαμπινιωτης επισημαινει:

“Γενικά, κατόρθωσε να επινοήσει μιαν άλλη μορφή αντισυμβατικής γλώσσας, ώστε να ξυπνάει κάθε φορά τη συγκίνηση, το όνειρο, το συναίσθημα, την εικόνα, τη φαντασία, την ικανότητα να βλέπεις μέσα στα πράγματα, τη διαφάνεια δηλ., και να μεταβάλεις τη φευγαλέα στιγμή σε διάρκεια, μια άλλη βασική έννοια τής ποίησης τού Ελύτη.” (Το Βημα, Ο Ποιητης της Γλωσσας.)

Ο ιδιος ο Ελυτης στην πρωτη παραγραφο της ομιλιας του προς την Ακαδημια Επιστημων της Σουηδιας, αναφερει:

“Ας μου επιτραπεί, παρακαλώ, να μιλήσω στο όνομα της φωτεινότητας και της διαφάνειας. Επειδή οι ιδιότητες αυτές είναι που καθορίσανε τον χώρο μέσα στον οποίο μου ετάχθη να μεγαλώσω και να ζήσω. Και αυτές είναι που ένιωσα, σιγά – σιγά, να ταυτίζονται μέσα μου με την ανάγκη να εκφρασθώ. Είναι σωστό να προσκομίζει κανείς στην τέχνη αυτά που του υπαγορεύουν η προσωπική του εμπειρία και οι αρετές της γλώσσας του. ” (Οδυσσέας Ελύτης:Ομιλία κατά την απονομή του Βραβείου Νόμπελ, Στοκχόλμη, 8/12/1979.)

Αιγαιο και Γλωσσα

Ο ποιητης που λατρεψε το Αιγαιο, και σμιλεψε την ποιηση του με την ελληνικη γλωσσα αποφαινεται:

“Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που δεν μένει στο τέλος παρά η αλήθεια.”

“Μια γλώσσα όπως η ελληνική όπου άλλο πράγμα είναι η αγάπη και άλλο πράγμα ο έρωτας. Άλλο η επιθυμία και άλλο η λαχτάρα. Άλλο η πίκρα και άλλο το μαράζι. Άλλο τα σπλάχνα κι άλλο τα σωθικά.”

(Οδυσσεας Ελυτης, Μικρος Ναυτιλος, ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (ΧΙV, ΧV)

Αναστασία Δούκα - Μερόπη Σούλη (Δ.Σ. Απολλωνίας Σίφνου)

Ελληνισμος

Η συρρικνωση του ελληνισμου μετα την επικρατηση των εθνικισμων – δεν το συνειδητοποιησαμε ποτε οσο επρεπε – μας αποστερησε απο τον τροπο να βλεπουμε τα πραγματα με την ανοιχτοσυνη εκεινη και την ισχυ που διεθετε το ιδιο μας το γλωσσικο οργανο σε μια μεγαλη εκταση του πολιτισμενου κοσμου. Απ’ αυτη την αποψη, οσο περιεργο και αν φαινεται, ο πριν απο τους δυο παγκοσμιους πολεμους υπηκοος του μικροσκοπικου τουτου κρατους ανασαινε τον αερα μιας περιπου αυτοκρατοριας. Οι δυνατοτητες του να κινηθει χωρις διαβατηριο γλωσσας καλυπτανε μεγαλα μερη της Ιταλιας και της Αυστριας, ολοκληρη την Αιγυπτο, τη νοτιο Βουλγαρια, τη Ρουμανια, τη Ρωσια του Καυκασου και, φυσικα, την Κωνσταντινουπολη με την ενδοχωρα της, ως κατω, κατα μηκος του Αιγαιου, τη λεγομενη στις μερες μας νοτιοδυτικη Τουρκια.  (Οδυσσεας Ελυτης, Εν Λευκω, Αναφορα στον Ανδρεα Εμπειρικο)

Γιατι γραφετε;

…ρωτανε συχνα τον ποιητη στις συνεντευξεις. Κι εκεινος βιαζεται ν’ απαντησει: “δεν ξερω”. Ειναι αληθεια οτι, απο μιαν αποψη, κι εγω ο ιδιος δεν ξερω. Απο μιαν αλλη ομως αισθανομαι οτι το απολυτως ατομικο μερος του εαυτου μου τοτε μονον θα το δω να επαληθευεται, οταν το αποστερησω απο την ιδιοτητα της προσωπικης περιπτωσης – οταν με αλλα λογια, το καταστησω κοινον.   (Οδυσσεας Ελυτης, Εν Λευκω, Τα μικρα εψιλον)

Illlegal Immigrants in Greece: the real issues – Παρανομοι μεταναστες στην Ελλαδα: οι πραγματικες πτυχες του θεματος

Σημερα θελω να εκφρασω καποιες αποψεις και σκεψεις για το θεμα της εξ Ανατολης λαθρομεταναστευσης στην Ελλαδα. Αφορμη αποτελεσαν τα οσα εγιναν στη Νομικη Σχολη Αθηνων.

Ορισμος του προβληματος

Ο αριθμος των λαθρομεταναστων που εισερχονται στην Ελλαδα απο την Ανατολη ολο και μεγαλωνει.

Η Ελλαδα θεωρητικα αποτελει ενδιαμεσο σταθμο, ομως στην πραξη το 90% των οσων εισερχονται στην Ελλαδα, παραμενουν και δεν πανε πουθενα.

Οπως αναφερει ευστοχα ο Σταυρος Λυγερος, η Ελλαδα μετατρεπεται σε μια “χωματερη μεταναστων”, κατι που βεβαια βολευει τις αλλες Ευρωπαϊκες χωρες, αλλα αποτελει καταστροφη για την Ελλαδα.

Στη συντριπτικη τους πλειοψηφια ολοι αυτοι οι λαθρομεταναστες ειναι μωαμεθανοι.

Το φαινομενο οφειλεται στην ανισοτητα που υπαρχει αναμεσα στον υποαναπτυκτο και τον ανεπτυγμενο κοσμο. Ειναι τετοιες οι διαφορες, που δεν υπαρχει περιπτωση να σταματησει.

Οι συνεπειες ολων αυτων στην Ελλαδα ειναι συντριπτικες. Οι λαθρομεταναστες αργα η γρηγορα καταληγουν στην Αθηνα, και δη στην περιοχη του ιστορικου κεντρου. Επειδη δεν υπαρχουν πια δουλειες, καταληγουν στο εγκλημα μικρο η μεγαλο. Οι πιεσεις που δημιουργουνται στους κατοικους των περιοχων ειναι τεραστιες. Πρακτικα μιλαμε για πολλαπλες πυριτιδαποθηκες στην Αθηνα, που ειναι ετοιμες να εκραγουν.

Το φαινομενο της μεταναστευσης εξ ανατολων εχει ορισμενα διακριτικα χαρακτηριστικα που πρεπει να υπενθυμισω. Οι μωαμεθανοι μεταναστες δεν αφομοιωνονται  απο την κοινωνια. Σε αντιθεση με τους μεταναστες που ηρθαν στην Ελλαδα την δεκαετια του 1990 απο την πρωην Ανατολικη Ευρωπη, που δουλεψαν και ενσωματωθηκαν σχεδον πληρως στην ελληνικη κοινωνια. Οι αριθμοι ειναι απειλητικοι. Συμφωνα με συντηρητικες εκτιμησεις, σημερα στην Αθηνα  υπαρχουν περισσοτεροι απο 120,000 μουσουλμανοι που σε πεντε χρονια θα εχουν ξεπερασει το μισο εκατομμυριο.

Τα προσφατα γεγονοτα

Τα προσσφατα γεγονοτα στη Νομικη ειναι κωμικοτραγικα. Η Ελλαδα φανηκε για μια ακομη φορα να ειναι φυλλο φτερο στον ανεμο, ανημποτη και ανυπερασπιστη μπροστα στα γεγονοτα.  Με τη βοηθεια καποιων (δεν εχει σημασια ποιων) 250 λαθρομεταναστες κατελαβαν ενα μερος της Νομικης, απαιτωντας νομιμοποιηση της παραμονης τους στην Ελλαδα.

Το θεμα εγινε και και θεμα Πανεπιστημιακου Ασυλου, Ρατσισμου και Αντιρατσισμου.

Ενδεικτικα αναφερω τα ακολουθα γραφικα:

Ο κ. Αλαβανος εδηλωσε:  ”οποιος ειναι κατα του ασυλου δεν ειναι ελληνας”.

Ο ΛΑΟΣ εδηλωσε δυσφορια που δεν μπορεσε να φιλοξενησει τους μεταναστες σε σουιτες ξενοδοχειων.

Τελικα μετα απο ενα κρυφτουλι οι Πρυτανικες Αρχες εζητησαν την αρση του Ασυλου, εγιναν διαπραγματευσεις με τους μεταναστες, και αυτοι μεταφερθηκαν σε κτηρια που ενοικιασε η Νομικη Σχολη(!)

Οπως ειναι φυσικο, το τι λεχθηκε και το τι ακουστηκε αυτες τις ημερες ειναι περισσοτερο συναισθηματικες αερολογιες η φτηνα πολιτικαντικα συνθηματα (δυστυχως ο κ. Αλαβανος κανει πλεον παρεα με το ΛΑΟΣ) η γενικολογιες ανθρωπιστικου περιεχομενου. Επι της ουσιας σχεδον μηδεν.

Η Ουσια

Η Ελλαδα δεν πρεπει να συνεχισει να ειναι ξεφραγο αμπελι.

Οσο και αν συγκινει η ανθρωπιστικη πλευρα της ταλαιπωριας των μεταναστων, δεν αποτελει λυση η νομιμοποιηση τους στην Ελλαδα, αφου η οικονομια δεν μπορει να τους απορροφησει πια. Ολοι αυτοι πρεπει να απελαθουν, οσο γρηγορωτερα τοσο το καλυτερο. Η δε δεδηλωμενη και προφανης πολιτιστικη τους γκετοποιηση και αδυναμια ενσωματωσης επιδεινωνει τη συνολικη κατασταση και δημιουργει συνθηκες εκρηκτικες στις γειτονιες της Αθηνας.

Η συνεχιζομενη διογκωση του μεταναστευτικου κυματος προς την Ελλαδα παιζει πλεον ρολο απορρυθμισης και αποσταθεροποιησης της Ελλαδας, κατι που ειναι ιδιαιτερα θετικο για την Τουρκια, η οποια με την απαραδεκτη σταση που κρατει ουσιαστικα υποστηριζει την παρανομη μεταναστευση, αφου δεν δεχεται να επιστρεψουν οι λαθρομεταναστες στην Τουρκια (πανω απο το 80% εισερχονται στην Ελλαδα μεσω Τουρκιας).

Η Ευρωπαϊκη Ενωση σφυριζει αδιαφορα και αφηνει την Ελλαδα στην καταστροφικη αυτη πορεια χωρις καμμια ουσιαστικη βοηθεια. Ειναι σκανδαλωδες να διδονται τεραστιες επιχορηγησεις σε χωρες οπως η Δανια (!) για να αντιμετωπισει το μεταναστευτικο, και να μη διδονται υπερπολλαπλασιες βοθηθειες στην Ελλαδα.

Η αμεση ληψη μετρων ειναι απαραιτητη με στοχο την σημαντικη μειωση του ρυθμου εισοδου λαρομεταναστων στη χωρα. Ο τοιχος του κ. Παπουτση δεν ειναι ιδεωδης λυση, ειναι ομως ενα βημα προς την κατευθυνση αυτη. Οσοι διαμαρτυρονται ας μας πουνε ποσο θα τους αρεσε να αναλαβουν να “φιλοξενησουν” στο σπιτι τους μια οικογενεια λαθρομεταναστων.  Η “εκ τους ασφαλους” διακηρυξη περι ανθρωπιστικων δικαιωματων μεριδας της αριστερας αποτελει υποκριτικη και  ανευθυνη πρακτικη, επειδη “δηθεν” προασπιζει τα διακιωματα των μεταναστων, και ετσι μετατρεπει ενα ζητημα γεωπολιτικης και κοινωνικης ισσοροπιας σε σαπουνοπερα ανθρωπιστικου περιεχομενου.

Απαιτουνται σε κρατικο επιπεδο πολλα μετρα – πρωτοβουλιες και αμεσα, οπως:

1. Ενισχυση απο την Ευρωπαϊκη Ενωση.  Αναδειξη του θεματος ως θεματος της Ευρωπαϊκης Ενωσης και οχι απλα της Ελλαδος. Κλιμακωση στα Ηνωμενα Εθνη και το Συμβουλιο Ασφαλειας. Επειδη το θεμα τορπιλλιζει την εθνικη ασφαλεια της Ελλαδος.

2. Διαπραγματευση με την Τουρια για την επιστροφη των λαθρομεταναστων στην Τουρκια αμεσως μετα την συλληψη τους. Το προβλημα εδω δεν ειναι η αποδοχη τους απο την Τουρκια. Η αποδοχη αυτη θα πρεπει να προστεθει ως ορος για την συνεχιση των διαπραγματευσεων της εισοδου της Τουρκιας στην Ευρωπαϊκη Ενωση.

3. Ενισχυση ολων των συνοριακων μετρων προς αποθαρρυνση της εισοδου στην Ελλαδα.

Παραλληλα, σε προσωπικο επιπεδο, ο καθενας μας θα πρεπει να ενισχυσει καθε μετρο και πρωτοβουλια ενσωματωσης των ηδη υπαρχοντων μεταναστων στην κοινωνια, οσο και αν αυτο ακουγεται δυσκολο, και ειναι δυσκολο. Στο σημειο αυτο δεν πρεπει να ξεχναμε οτι οι κατοικοι των “δυσκολων” περιοχων χρειαζονται και αυτη οση ενισχυση χρειαζονται και οι λαθρομεταναστες, αντι να αντιμετωπιζουν την εχθροτητα και την λοιδωρια των “αριστερων” τυπου ΣΥΡΙΖΑ.

The dead end of the Greek crisis – Το αδιεξοδο της Ελληνικης Κρισης

Το σημερινο αρθρο αναφερεται στο αδιεξοδο της Ελληνικης κρισης. Ισχυριζομαι οτι υπαρχει δομικο και θεμελιακο αδιεξοδο το οποιο μεχρι σημερα δεν εχει εκλειψει, με αποτελεσμα να τιθεται υπο αμφισβητηση η αποτελεσματικοτητα του μνημονιου και του συνολου των μετρων που λαμβανονται σημερα. Ελπιζω βεβαια να κανω λαθος μεγαλο, και ευχομαι να μην ειναι καθολου ετσι τα πραγματα.

Ας τα παρουμε απο την αρχη.

Στην προσφατη συζητησητου νομοσχεδιου για τα εργασιακα στη Βουλη, ο υπουργος κ. Παπακωνσταντινου απεσυρε διαταξη συμφωνα με την οποια διαγραφονται χρεη 24δις προς το Δημοσιο.  Η διαταξη θα επανελθει τροποποιημενη, με την ευθυνη και την δυνατοτητα διαγραφης να ανατιθεται στο Ελεγκτικο Συνεδριο. Το ποσο αυτο ειναι περιπου το 20% των δανειων που εχομε λαβει προσφατα με το μνημονιο!

Ξεκινω λοιπον με το ερωτημα:

“Πως θα μπορεσουμε να ξεπερασουμε την κριση οταν το Δημοσιο δεν μπορει να εισπραξει αυτα που του χρωστανε;”

Ειναι γνωστο οτι μεχρι σημερα εχουν ληφθει και εφαρμοσθει μετρα κυριως για την περιστολη των λειτουργικων δαπανων του δημοσιου. Σταδιακα βλεπουμε οτι μετρα εφαρμοζονται και στον ιδιωτικο τομεα, με αποκορρυφωση τα εργασιακα, και στοχο τη μειωση του κοστους της εργασιας, αρα (κατα την συλλογιστικη της τροικας)  και την βελτιωση της ανταγωνιστικοτητας των προιοντων και υπηρεσιων.

Πως ομως θα μπορεσουμε να βγουμε απο την κριση, δηλαδη να αποπληρωσουμε τα δανεια μας και να καλυψουμε τα ελλειμματα μας οταν δεν μπορουμε ως κρατος να εισπραξουμε αυτα που μας οφειλουν;

Αυτη η αδυναμια – ανικανοτητα αποτελει κατα την αποψη μου τεραστιο προβλημα και οδηγει μαθηματικα στο αδιεξοδο της κρισης. Γιατι δεν θα μπορεσουμε ποτε να αποπληρωσουμε τα δανεια που εχομε λαβει αν δεν μπορεσουμε να επαναφερουμε τα εσοδα του κρατους στο επιπεδο που πρεπει να ειναι, δηλαδη στο επιπεδο οπου η φοροδιαφυγη εχει περιορισθει σε πολυ μεγαλο βαθμο.

Εξ αλλου η μεχρι σημερα πορεια εφαρμογης μετρων μειωσης του κοστους δεν εχει αποφερει τα αναμενομενα. Ευρισκομεθα μαλιστα και σε ενα σημειο οπου ολα τα πενιχρα οφελη απο την εφαρμογη αυτων των μετρων κινδυνευουν να εξανεμισθουν απο την κοινωνικη αγανακτηση που αυτα προκαλουν στις ευαλωτες και ασθενεις οικονομικα ομαδες.

Ο ερπων λαικισμος που κυριαρχει στον πολιτικο λογο της χωρας μας εχει οδηγησει και στο φαινομενο να θεωρουμε οτι ο ΟΣΕ αποτελει ενα απο τους κυριους λογους της χρεωκοπιας της! Και κατα συνεπεια ενα νοικοκυρεμα του ΟΣΕ θα συμβαλει στη λυση του προβληματος! Παρομοιως και με την απελευθερωση των “κλειστων” επαγγελματων!

Δηλαδη καποιες δευτερευουσες αιτιες – εστιες δημιουργιας του χρεους αναδεικνυονται σε κυριες συνιστωσες του προγραμματος ανακαμψης! Ελεος!

Επανερχομαι στο κυριο σημειο του επιχειρηματος μου: “χωρις αποτελεσματικο και κοινωνικα δικαιο φορολογικο και εισπρακτικο συστημα δεν υπαρχει ανακαμψη”. Τα μεχρι σημερα δεδομενα δεν ειναι θετικα. Φαινεται μεσα στη διαδρομη των τελευταιων 12 μηνων κορυφωσης της κρισης οτι παρολα τα πολλα λογια δεν υπαρχει καμια βελτιωση στην εισπραξη των φορων, ουτε βεβαια και στην φορολογια καθεαυτη.

 Η μεγαλη φοροδιαφυγη πραγματοποιειται απο τους ευπορους και τους πλουσιους. Τα πανηγυριωτικα γιουργια στα ιατρεια 10 μεγαλογιατρων ειναι τοσο πειστικα οσο και τα δακρυα του κροκοδειλου. Επι της ουσιας δεν εχει αλλαξει τιποτε.

Η πολιτικη και η εκτελεστικη εξουσια ειναι αδυναμες μπροστα στο τερας του νεοελληνα νεοπλουτου, που ειναι δημιουργημα της.

Η δε συμπαθης ταξη των νεοπλουτων δημιουργει ενα πανισχυρο προτυπο για ολους τους αλλους, που διερωτωνται ευλογως: “μαλακας ειμαι να παω να πληρωσω, αφου οι ματσωμενοι δεν πληρωνουν;”.

Το συμπερασμα απλο και αβιαστο. Δεν υπαρχει βασιμη ελπιδα βελτιωσης των εισπρακτικων μηχανισμων του κρατους σε βαθμο που απαιτειται για την εξοδο απο την κριση.

Τα μετρα περικοπης των δαπανων δεν μπορουν απο μονα τους να αποδωσουν ολα τα αναμενομενα.

Αδιεξοδο λοιπον και στασιμοτητα, εν τω μεσω της κοινωνικης αναταραχης που προκαλειται απο τα ασθενεστερα οικονομικα στρωματα, που πληττονται αμεσα και αισθητα απο τις περικοπες. Και ειναι βεβαιο οτι η κατασταση των ασθενεστερων στρωματων θα χειροτερεψει, παρασυροντας ισως και καποια μεσαια στρωματα που μεχρι σημερα ηταν σχετικα αλωβητα.

Ο συνδυασμος της κοινωνικης αναταραχης με την ελλειψη αποτελεσματικοτητας των επαχθων μετρων μπορει να οδηγησει σε νεες πολιτικες πρακτικες, και ριζικες ανατροπες των παγιωμενων και εγκατεστημενων δομων, προσωπων, κομματων.  Αν δε υποθεσει κανεις οτι ολα αυτα θα διαδραματισθουν με φοντο την πραγματικη χρεωκοπια της χωρας και την εξοδο απο την ευρωζωνη, τοτε θα μπορουσαμε να μιλησουμε και για νεα πραγματικοτητα. Ιδωμεν…