Splash!!!!

In the summertime when the weather is fine you can …

splash around, and bears do it in a very nice way!

P.S. Photo credit to Leonhard Foeger.

Κετσπαγια – Τεν Κατε 1-0

Κι ακομα δεν αρχισε καλα καλα η σαιζον και ο μεγας Γεωργιανος προπονητης σκοραρε και ο μεγας Ολλανδος τεχνικος αυτο-σκοραρε!

Οχι μονο δεν ειδαμε καλη μπαλα απο τον ΠΑΟ αλλα ενα βαρετο μονοτονο ποδοσφαιρο που τελικα κατεληξε στο 3-1 με αμυνα σουρωτηρι και επιθεση αφλογιστη.

Απο την αλλη μερια, ο Ολυμπιακος εκανε αυτο με επρεπε με τον καλυτερο τροπο και τωρα περιμενει τον επομενο αντιπαλο του.

Τι να πω!

Μπραβο στον Ολυμπιακο και τον Κετσπαγια, και ……. στον ΠΑΟ και τον Τεν Κατε.

Εμενα ο ανθρωπος αυτος ποτε δεν μου πηγε καλα, τωρα αρχισα παλι να βλεπω φαντασματα!

My new car

Just to relax and have a quick spin.

The 458 Italia is the new glorious creation of Ferrari!

Any way you look at it, makes you say: Bravi!!!! to the people who have designed and produced it.

I leave you now, I go for this quick … I was telling you about!

Ciao!

P.S. the photos are credited to Giorgio Benvenuti, and their use in this blog is personal and not commercial. Grazzie Giorgio for the beautiful photos!

Ristorante Il Pagliaccio, Roma, Italia

Today I want to share with you the impressions from my visit to the restaurant “Il Pagliaccio” in the historical center of Rome.  I went to Rome for professional meetings, and decided to stay overnight so that I could enjoy a good meal and visit the Vatican the next day.  I found this restaurant in the Michelin Guide, which has awarded two stars to it.

Let me start by saying that the service was impeccable. Polite, not overbearing, as restaurant service should be. I selected a menu based on meats, the chef’s menu was something like 7 dishes, which after a very long day is not exactly easy to have.

The first item on the table was a Millefoglie (Mille-Feuille) with ricotta.

Millefoglie

The pastry was divine, light and crunchy, and it went very well with the noble taste of the cheese. A good start.

A snack based on squid followed.

Squid

The squid was tender and tasty, the broth even more!

What came next was a dish based on suckling pig’s meat. The full name of the dish is:

“Maialino da latte, prugne caramelllate, sorbetto al latte di cocco e salsa di arachidi”

Suckling pig

The meat was melting in the mouth and was full of flavours. The darkness in the color is due to the wine where it was marinated. The caramelised prune was tasty, but the sorbet had no place at all! Talking to the head waiter, he explained ot me that the chef wants to emphasize the contrast between hot and cold. Not very convincing in terms of taste.

The next dish was a light one, a risotto, whose full name is:

“Riso, fico, mandorla, capicollo calabrese”

Risotto

The center of the circle is occupied by a fig, while the ring is the risotto. The red spots are dried pulverised “capicollo”, a cross between salami and ham from the region of Calabria. Very light taste, I enjoyed the fig and the rise that had mandorla in it, and the capicollo was top. The chef though seems to have a fixation with cold things, so he put a dollop of another frozen concoction on top of the fig, which destroyed the unity of taste of the dish, turning it into a lukewarm mass.

Last dish was lamb, the full name is:

“Kebab di agnello, pomodori secchi e mozzarella”

Lamb

This dish was trully delicious, even though it did not look at all like a kebab!

The two cubes on the left were tender pink to rare lamb’s meat, wrapped in delicious thin pastry, on the right you had a couple of pieces of the skin, accompanied by a mozzarella slice, tomato, and parsley sauce. The little gondola like dish on the side was cous cous, without any interest.

The head waiter suggested to accompany the meal with a selection of Italian wines, and he was right. The wines were excellent, coming primarily from small wineries unknown to the large markets, never exported to other countries. What a delight!

Εικονες της Κωνσταντινουπολης, Μερος Δευτερο: Σουλταναχμετ – Images of Istanbul: Sultanhmet

Σημερα συνεχιζω με την Κωνσταντινουπολη, με εμφαση στην γειτονια του Σουλταναχμετ, τη γειτονια των ονειρων, εκει που βρισκεται η Αγια Σοφια. Πριν φτασω ομως εκει θα κανω μια μικρη παρεκκλιση για να περασω απο την υπεροχη “Μονη της Χωρας” (Kariye) οπου και βρισκονται εντυπωσιακα ψηφιδωτα απο τον 12 και 13  αιωνα.

Μονη Χωρας

Η Μονη της Χωρας βρισκεται σε μια γειτονια κοντα στα παλια τειχη, οταν δε χτιστηκε βρισκοταν εκτος των τειχων. Στον χαρτη που ακολουθει, η Μονη βρισκεται επανω αριστερα.

Kariye Museum Google Map

Μητηρ Θεου - Θολος στο Παρεκκλησι

Ξεκινω με την Μητερα του Θεου απο το Παρεκκλησι της Εκκλησιας, που οπως βλεπετε εχει και καταπληκτικες τοιχογραφιες.

Παντοκρατωρ

Ο Παντοκρατωρ της Μονης Χωρας ειναι απο τα ωραιοτερα ψηφιδωτα που εχω δει.

Το χαρακτηριστικο αυτο σπιτι βρισκεται ακριβως απεναντι απο τη Μονη, που σημερα ειναι Μουσειο. Με εντυπωσιασε εκτος των αλλων, οτι μεσα στην Εκκλησια συναντησα ενα γκρουπ απο νεες πανεμορφες κοπελλες Τουρκαλες – μαλλον φασιον μπιζνες – με ξεναγο, που εμειναν τουλαχιστον μια ωρα!

Συνεχιζω με τη γειτονια του Σουλταναχμετ.

Sultanahmet Google MapMap

Yeni Cami - New Mosque

Καθως περνας την Γεφυρα του Γαλατα στον Κερατιο Κολπο φτανεις σε μια μεγαλη πλατεια, οπου δεσποζει το Νεο Τζαμι, που χτιστηκε τον 16 αιωνα, μετα απο εντολη της Φατιγιε, της γυναικας του Σουλτανου (της Σουλτανας δηλαδη).

Yeni Capi with flags

Επειδη εκεινες τις ημερες ειχαν δημοτικες εκλογες, πηρα και μια φωτο με ολα τα σημαιακια που ειχαν στολισει την πλατεια. Και μαζι και τον πλανοδιο πωλητη που κουβαλαει ολες τις σημαιες της Τουρκιας, με τον Πατερα Κεμαλ μπροστα.

Το υπερλαμπρο μνημειο της Ορθοδοξης Χριστιανοσυνης βρισκεται στη γειτονια αυτη. Η Αγια Σοφια.

Το ψηφιδωτο αυτο βρισκεται ακριβως στην εισοδο του Ναου και σε προδιαθετει για το τι θα ακολουθησει.

Το μεγαλοπρεπο εσψτερικο σου προκαλει δεος, ακομη κι ετσι που εγινε “Μουσειο”, και με ολες τις επικαλυψειςτων χριστιανικων συμβολων και εικονων.

Μεγαλοπρεπεια, δεος, συγκινηση, τι να πρωτοπει κανεις.

Οι κοπελλες με τις μαντηλες

Ο,τι και να πει κανεις ομως, η Αγια Σοφια ειναι ενα απο τα αξιοθεατα της Πολης και για τους Τουρκους. Οι κοπελλες με τις μαντηλες ειναι μια μικρη ματρυρια για αυτο.

Ο χρυσοποικιλτος αγγελος εστω και μισος εχει μια αξεπεραστη ομορφια.

Μητηρ Θεου

Η Μητηρ Θεου και στη συνεχεια η Βρεφοκρατουσα.

Βρεφοκρατουσα

Ο Ιησους της αφατης αγαπης και ειρηνης.

Ιησους

Ιωαννης ο Προδρομος

Ιωαννης ο Προδρομος

Μια γρηγορη βολτα τωρα στο παλατι Τοπ Καπι.

Αγια Ειρηνη

Μολις μπεις στο παρκο του Παλατιου, αριστερα βρισκεται ο υπεροχος Ναος της Αγιας Ειρηνης, που δυστυχως δεν ειναι επισκεψιμος. Στο βαθος αριστερα η Αγια Σοφια.

Κηπος

ΠΑρολο που μου αρεσουν αρκετα απο τα εσωτερικα, οι κηποι του Τοπ Καπι ειναι αριστουργημα!

Κλεινω με μια παρασταση απο το περιπτερο του Σουλτανου.

Καλην ημερα!

Ενα περιπτερο στους Αμπελοκηπους της Αθηνας

Χθες το απογευμα καθως πηγαινα στον Τάϊβ σταματησα να παρω μετρητα απο ενα υποκαταστημα της Εθνικης Τραπεζας. Απεναντι βρισκεται ενα περιπτερο. Καθως πραγματοποιουσα την συναλλαγη ακουσα φωνες. Εως οτου γυρισω να δω, πηρε το ματι μου δυο ανθρωπινες φιγουρες να στροβιλιζονται, ενα πουκαμισο να σκιζεται, και η μια φιγουρα, που ηταν ενα παιδι να εξαφανιζεται τρεχοντας.

Γυρνωντας αργοτερα, επιασα κουβεντα με την κοπελλα στο περιπτερο, που την ξερω γιατι περνω συχνα απο εκει. Μου ειπε οτι ηταν δυο παιδια, που πηγαν δυο φορες στο περιπτερο, δηθεν για να αγορασουν παγωτα, οποτε βγηκε η κοπελλα απο το περιπτερο να παει στο ψυγειο με τα παγωτα, αφηνοντας την πορτα ανοιχτη, και βρηκε την ευκαιρια ο δευτερος να κλεψει καθως ο πρωτος απασχολουσε την κοπελλα με τα παγωτα.

Ευτυχως τον τσακωσε καθως εκλεβε και τον εμποδισε, οποτε του επεσαν και τα λεφτα που ειχε αρπαξει, αλλα και προσωπικα εγγραφα, που ησαν εγγραφα απελασης.

Η κοπελλα ηταν ψυχραιμη, ειναι η δευτερη φορα μου ειπε, εχω συνηθισει! “Υπαρχει οικονομικο προβλημα, κι ετσι κλεβουνε οτι μπορουνε! Ευτυχως που ξεφυγε γιατι θα ετρωγε πολυ ξυλο απο τους θαμωνες του καφενειου!” Την ρωτησα για περιπολιες πεζων αστυνομικων, που ειχαν αρχισει καποτε. “Αντε να περασει μια φορα το μηνα”, μου απαντησε. “Εδω το περιπολικο που καλεσα για την αποπειρα ληστειας ηρθε σε μια ωρα και μου ειπαν οτι εξυπηρετουν τεσσερα αστυνομικα τμηματα!”.

Η αποσταση του περιπτερου απο την Λεωφορο Κηφισιας ειναι 50 μετρα, ενω ολογυρα βρισκονται γραφεια εταιρειων και δημοσια κτηρια.

Αυτη δεν ειναι η γειτονια του Αγιου Παντελεημονα. Ειναι το Κεντρο της Αθηνας.

Εικονες της Κωνσταντινουπολης, Μερος Πρωτο: Περα – Images of Istanbul: Beyoglou

Ο Τάϊβ συνεχιζει την προσπαθεια και μεσα στην ολη αυτη διαδικασια, που εισαι και δεν εισαι, ανεσυρα απο το ερμαριο τις φωτογραφιες που ειχα βγαλει σε μια ανοιξιατικη επισκεψη στην Κωνσταντινουπολη και επελεξα μερικες για την αναρτηση αυτη που θα εχει δυο μερη.

Μερικες βδομαδες πριν ειχα αναρτησει φωτογραφιες με χρωματα κι αρωματα, εστιαζοντας στη γαστρονομια. Σημερα ο τονος αλλαζει, εστιαζω στο αστικο τοπιο αλλα και το θρησκευτικο.

Η Κωνσταντινουπολη ειναι μια τεραστια πολη, με πανω απο 15 εκατομμυρια κατοικους. Η εσωτερικη μεταναστευση αυξανει συνεχεια τον πληθυσμο. Ειναι μια πολη αντιθεσεων, μπορεις να βρεις τα πιο συγχρονα κτιρια και εγκαταστασεις, αλλα και σχεδον πρωτογονα.

Ξεκιναω το πρωτο μερος με μια βολτα στην παληα ελληνικη γειτονια της Περα που σημερα λεγεται Μπειογλου και θα κατηφορισω αργοτερα για να περασω απεναντι στη δυτικη μερια  στο Σουλταναχμετ. Αυτο θα ειναι το δευτερο μερος.

Η Περα στις αρχες του 20 αιωνα εσφιζε απο ζωη και η αρχιτεκτονικη της ηταν επηρρεασμενη εντονα απο τη Δυση.

Ακομα και σημερα η γειτονια συγκεντρωνει πολλες φυλες και εθνοτητες, και ειναι γεματη χριστιανικες εκκλησιες και συναγωγες, κατι που δεν βλεπεις σε αλλες περιοχες της Πολης.

Η κυρια οδος που διασχιζει την Περα οδηγει στην πλατεια Ταξιμ και εχει απολα.

Μεγαλοπρεπες κατοικιες και κτιρια, που αλλα ειναι στην τριχα, και αλλα ειναι για κατεδαφιση. Αυτη η συνυπαρξη ειναι το χαρακτηριστικο της γειτονιας.

Και σοκακια, πολλα σοκακια, απο δω κι εκει, που χανεσαι και δεν ξαναγυρνας.

Και σχεδον κρυμμενοι, οι κρουνοι με τα μαρμαρα και τα καλλιτεχνηματα!

Στα ενυπωσιακα κτηρια, υπαρχουν πυλες με καλα δουλεμενα σχεδια και επιγραφες.

Πολλοι δρομοι ειναι γεματοι με κτηρια με αυτο το στυλ απο τον 19 αιωνα.

Λιγο παραδιπλα βλεπεις αυτο και συνειδητοποιεις οτι στη γειτονια συνυπαρχουν εποχες, ταξεις οικονομικες, εθνοτητες διαφορετικες.

Η πλατεια Ταξιμ ειναι το συγχρονο κεντρο της πολης, με το μνημειο αυτο να δεσποζει και να θυμιζει στους επισκεπτες οτι η Τουρκια ειναι δημιουργημα του Ατατουρκ.

Στα συνορα της πλατειας, σε αποσταση αναπνοης απο το μνημειο του Ατατουρκ, ακομα μια χριστιανικη εκκλησια μεσα στις τοσες και τοσες!

Κατηφοριζοντας στον κεντρικο δρομο πεφτω πανω σε μουσικους. Ο ηχος ειναι μελαγχολικος και τρυφερος.

Η μερα τελειωσε. Μαζι της και το πρωτο μερος.

Ο Πολυβιος

Ο Πολυβιος ειναι αδερφος του συμμαθητη μου στο Γυμνασιο, του Νικου Παυλιδη. Με το Νικο ειμασταν μαζι εξι χρονια στην ιδια ταξη, στο Βενετοκλειο Γυμνασιο της Ροδου.

Εχω πολλα χρονια να συναντησω το Νικο, και τον Πολυβιο  ακομα περισσοτερα. Ουτε καν ηξερα που βρισκεται.

Προχθες που περιμενα εξω απο το δωματιο του Τάϊβ βλεπω να ερχεται μια ομαδα γιατρων, πανω απο εξι. Ακολουθουσε ο Πολυβιος, που δεν τον γνωρισα μεσα στην σκοτουρα μου. Ηρθε προς το μερος μου και με ρωτησε: ” εσυ δεν εισαι ο Νικος …;” “ναι, εγω ειμαι” του απαντησα.

Μου θυμησε ποιος ειναι και μου ζητησε συγγνωμη γιατι επρεπε να μπει στο δωματιο με τους γιατρους.

Μετα απο 10 λεπτα βγηκαν ολοι.

Ο Πολυβιος ηρθε προς το μερος μου και μου ειπε: “εχουμε περιπλοκη  ….”, θα την χειρουργησω αμεσως”.

Επεσα απο τα συννεφα. Σε μιση ωρα ο Τάϊβ ηταν στο χειρουργειο.

Συναντησα ξανα τον Πολυβιο εξω απο τα χειρουργεια. Βγηκε χαμογελαστος και μου εξηγησε τι εκανε και μου ευχηθηκε περαστικα.  Μετα εξαφανιστηκε.

Αργοτερα την ιδια μερα τον πετυχα στο παρκινγκ απεναντι απο το νοσοκομειο’

Θυμηθηκαμε λιγο τα παληα, και του εσφιξα το χερι, ευχαριστοντας τον και παλι για οσα εκανε.

Ο Πολυβιος δεν ειπε τιποτε, μονο χαμογελασε και αποκριθηκε: “αυτα να μου τα πεις οταν βγει με το καλο”.

Τον αποχαιρετησα και του ζητησα να στειλει χαιρετισματα στον Νικο, που ζει στη Ροδο.

Πολυβιε, σε ευχαριστω και απο εδω.

υγ. ο Τάϊβ σημερα ανοιξε τα ματια και μιλησε.

Βενετοκλειο Λυκειο Ροδου

Τάϊβ ΙΙΙ

Ο Τάϊβ ειναι η μητερα μου.

Το προσωνυμιο το απεκτησε οταν θανοντος του πατρος μου πριν απο 32 χρονια ανελαβε την ηγεσια της οικογενειας και κατερριψε ολα τα ρεκορ!

Εγω τοτε ημουν φοιτητης και ουτε και που καταλαβαινα και πολλα!

Ο Τάϊβ ειναι περηφανος και αγερωχος ανθρωπος.

Και συνεχιζει να παλευει, παρολο που η κατασταση του ειναι ακομα κρισιμη.

Καθε αναπνοη ειναι και κατακτηση.

Κοιταζω το σωμα που προσπαθει να ανασανει.

Εχω μια αισθηση πληρους αδυναμιας, αφου ο,τι πρεπει να γινει το κανουν οι γιατροι.

Εγω δεν μπορω να κανω τιποτε, παρα να κρατω το χερι και να μιλω, να μιλω, να μην σταματαω να μιλω, μπας και ακουσει κατι, μεσα στον βαθυ υπνο.

Αυτη η κορυφογραμμη αναμεσα στη ζωη και το θανατο με διαλυει.

Αισθανομαι την αναγκη να τα γραψω ολα αυτα, παρολο που δεν ειναι “ευχαριστα”, γιατι ειναι αυθεντικα.

Και αυτος ο χωρος ειναι αυθεντικος.

Κρατα γερα Τάϊβ!

Τάϊβ ΙΙ

Σημερα ο Ταϊβ ξαναμπηκε στο χειρουργειο. Περιπλοκες….

Βγηκε φοβισμενος. Ποιος ξερει τι οραματα και οπτασιες εβλεπε.

Τον κοιταζα στο φορειο και ητανε σα να εβλεπα κι εγω οραματα.

Αφου καλεσε ζωντανους και νεκρους στο πλευρο του, καποια στιγμη ηρεμησε.

Στο δωματιο πια, γυρισε γλυκα το κεφαλι και μου ψιθυρισε μεσα απο τη μασκα του οξυγονου:

“Ωραιο φαγητο μυριζει. Εχεις ετοιμασει να φαμε;”

Απαριθμησα ολα τα καλουδια που μπορουσα μεσα στην ταραχη μου.

Το προσωπο του ηρεμησε, κι αφεθηκε σε ενα ληθαργο.

Κρατα γερα Τάϊβ, τα καλουδια σε περιμενουν!